«Η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη…..».
Όλες οι φωτισμένες μορφές των τελευταίων δεκαετιών με τελευταίων τον μακαριστό Αυγουστίνο Καντιώτη ζήτησαν λόγω αυτών των γεγονότων κάθαρση στην Εκκλησία και επιστροφή στην ζωντανή ορθοδοξία. Δυστυχώς δεν εισακούστηκαν. Όπως είπε ο αείμνηστος π. Ιωάννης Ρωμανίδης η Παναίρεση του Οικουμενισμού στηρίζεται πάνω στα σκάνδαλα των Επισκόπων και των υποστηρικτών τους.
Το έργο του Σπύρου Παπαλουκά: «Λιτανεία
Η ρήση «η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη» προήλθε από τα ιστορικά γεγονότα του 1875.
Έτσι ονομάστηκε η σκανδαλώδης υπόθεση στην οποία θεωρήθηκαν αναμεμιγμένοι οι υπουργοί της τότε κυβέρνησης, Δ. Βούλγαρης, Β. Νικολόπουλος και Δ. Βαλασόπουλος σε Αρχιερατικές εκλογές.
Οι παραπάνω κατηγορήθηκαν ότι κατόπιν δωροδοκίας και σε συνεννόηση με υποψηφίους προς Αρχιερατεία και πέτυχαν να εκλεγούν ως Μητροπολίτες και όχι εκείνοι που διέθεταν τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα. Έτσι, ενώ άλλους περίμενε ο λαός στα εκκλησιαστικά αξιώματα, άλλοι προέκυψαν.
Το σκάνδαλο που ξέσπασε τότε ήταν άνευ προηγουμένου.
Έγιναν ανακρίσεις και υπήρξαν παραπομπές.
Οι ένοχοι καταδικάστηκαν κι ο λαός μας αποτύπωσε τα περιστατικά αυτά στη φράση «η νύχτα βγάζει επίσκοπο και η αυγή μητροπολίτη».
Από το 1875 ωστόσο μέχρι σήμερα έχουν παρέλθει 146 χρόνια!
Τα ίδια γεγονότα μπορεί να επαναλαμβάνονται μερικές φορές στην εποχή μας , απλά αλλάζουν τα πρόσωπα και οι καταστάσεις.
Και ασφαλώς δεν οδηγείται κανείς ενώπιον της Δικαιοσύνης. Οι θεσμοί έχουν χαλαρώσει πλέον για τέτοια θέματα ίσως γιατί λογαριάζουν την Εκκλησία ως έναν χώρο στον οποίο παρόμοια γεγονότα και ίντριγκες αποτελούν συνήθη πρακτική.
Σήμερα θα ανατρέξω με λεπτομέρειες σε αυτή παλιά ιστορία για να την φωτίσω και να βγάλουμε τα κατάλληλα συμπεράσματα. Τέσσερις αρχιμανδρίτες, οι Σπυρίδωνας Κομποθέκρας, Αβέρκιος Λαμπίρης, Καλλίνικος Τερζόπουλος και Στέφανος Αργυριάδης, δωροδόκησαν το 1875 δυο υπουργούς της κυβέρνησης του διεφθαρμένου Βούλγαρη, για να γίνουν Μητροπολίτες στις χηρεύουσες έδρες Κεφαλληνίας, Πατρών και Ηλείας, Αργολίδας και Μεσσηνίας. Η τελευταία μάλιστα από αυτές κενώθηκε όταν ο δεσπότης Προκόπιος Γεωργιάδης που την «κοσμούσε», εκλέχτηκε με την έγκριση του βασιλιά αρχιεπίσκοπος με το όνομα Προκόπιος ο Α΄.
