Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φεμινισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φεμινισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Μονογονική μητρότητα δηλ. σωβινιστικός Φεμινισμός εναντίον παιδιών, πατρότητας και οικογενείας στα πλαίσια μίας απάνθρωπης ευγονικής!

"Οι δότες σπέρματος υποβάλλονται σε τεστ ικανοτήτων και πιθανότητας ασθενειών, προσφέρουν φωτογραφίες της βρεφικής και παιδικής τους ηλικίας για να δείξουν αν ήταν ωραία μωρά και παιδιά και δίνουν ακόμα και πιστοποιητικά γραφικού χαρακτήρος, ώστε η μονογονική μητέρα να διαλέξει το τέλειο παιδί που επιθυμεί" (WDR). Εφόσον η διαδικασία περιλαμβάνει κλινική γονιμότητας και τράπεζα σπέρματος, η νόμιμη πατρότητα του δότη σπέρματος αποκλείεται σαφώς και δεν μπορούν να υποβληθούν αξιώσεις διατροφής, επιμέλειας ή κληρονομιάς.



Η μονογονινή μητρότητα , γνωστή και ως solo maternity , αναφέρεται σε μια μορφή οικογένειας στην οποία μια γυναίκα δημιουργεί μόνη της οικογένεια.

Ατομική μητρότητα

Η ατομική μητρότητα σημαίνει ότι μια ανύπαντρη γυναίκα (χωρίς σύντροφο) αποφασίζει να αποκτήσει και να μεγαλώσει ένα παιδί, γνωρίζοντας ότι είναι η μοναδική μητέρα του παιδιού της και δεν μπορεί να περιμένει καμία υποστήριξη (συναισθηματική ή οικονομική) από τον βιολογικό πατέρα του παιδιού. Το παιδί μπορεί να συλληφθεί μέσω δωρεάς σπέρματος , η οποία μπορεί να προέρχεται από ανώνυμο ή ανοιχτό δότη σπέρματος. Η ατομική μητρότητα μπορεί επίσης να προκύψει από υιοθεσία. Η βασική διαφορά από το οικογενειακό μοντέλο της συν-γονικής μέριμνας είναι ότι δεν υπάρχει δεύτερος γονέας που να μοιράζεται την ευθύνη για αυτό το παιδί. Εάν υπάρχει επαφή μεταξύ του βιολογικού πατέρα και του παιδιού του μέσω συμφωνίας κοινής γονικής μέριμνας ή/και οικονομικής υποστήριξης, αυτή η κατάσταση δεν εμπίπτει στην κατηγορία της ατομικής μητρότητας.

Στις αγγλόφωνες χώρες, ο όρος «single motherhood» είναι γνωστός εδώ και πολλά χρόνια ως «Single Motherhood», «Single Mother by Choice» (SMBC), και ο σύλλογος Single Mothers by Choice ιδρύθηκε για τον σκοπό αυτό.

Η μονογονεϊκή μητρότητα είναι μια συνειδητά επιλεγμένη μορφή οικογένειας για τις μονογονεϊκές μητέρες. Αυτές οι μητέρες αναφέρονται επίσης ως solo μητέρες. Ο αγγλικός όρος "Single Mom by Choice" χρησιμοποιείται περιστασιακά και στις γερμανόφωνες χώρες.

KEITH HAYWARD*: Η δυτική κουλτούρα αρρωσταίνει τους νέους!

Ο Keith Hayward είναι καθηγητής Εγκληματολογίας 
στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης.

Η ανωριμότητα των νέων φαίνεται από τον αυξανόμενο ρυθμό των διαζυγίων: Μόλις βρεθούν εκτός της πατρικής εστίας, οι όρκοι για αιώνια αγάπη διαλύονται…

KEITH HAYWARD*: Η δυτική κουλτούρα αρρωσταίνει τους νέους!

του Nick Cohen

Αφού τα στούντιο είχαν πλημμυρίσει από παιδικές φαντασιώσεις βασισμένες σε franchise υπερήρωων κόμικ, αντίγραφο δήθεν της ζωής, οι κριτικοί επευφήμησαν πέρυσι όταν, τελικά, το Χόλιγουντ κυκλοφόρησε δύο αυτόνομες ταινίες μεγάλου προϋπολογισμού.

Ήταν σαν να είχε επιστρέψει στη δόξα του μέρες πριν τα παιδικά και εφηβικά έργα σαπίσουν μυαλά των παραγωγών, των σκηνοθετών και του κοινού.

Η πρώτη ήταν μια αληθινή σπανιότητα, μια ταινία με αστέρια και χρήματα πίσω της, που στόχευε σε ένα κοινό με ευφυΐα λίγο πιο πάνω από αυτή ενός αθώου 13χρονου.

Όμως δίπλα στον Oppenheimer ήταν η Barbie, βασισμένη σε ένα παιχνίδι. Και ναι, και σας ευχαριστώ πολύ, ξέρω ότι προοριζόταν να είναι μια ειρωνική φεμινιστική άποψη, αλλά παρόλα αυτά ήταν μια ταινία που αντιμετώπιζε τους ενήλικες ως κατάφυτα παιδιά. Μακριά από την προσβολή, το κοινό του ήταν ενθουσιασμένο.

Αν νομίζεις ότι είμαι ένας γέρος παραλυμένος, μάλλον είμαι ένοχος ως κατηγορούμενος. Αλλά μόνο και μόνο επειδή είμαι μάγκας δεν σημαίνει ότι κάνω λάθος.

Σημειώστε τη συνέχεια. Όπως γράφει ο Keith Hayward στο Infantilised: How Our Culture Killed Adulthood (Παλιμπαιδισμός: Πώς η κουλτούρα μας σκότωσε την ενηλικίωση· κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο από τις εκδόσεις Constable) μετά την επιτυχία της Barbie, η εταιρεία παιχνιδιών Mattel υπέγραψε δημιουργικά για να αναπτύξει ταινίες βασισμένες στις κούκλες Polly Pocket και τα αυτοκινητάκια παιχνιδιών Hot Wheels.

Φεμινισμός και χειροτονία των γυναικών

«Μόνο η γνωστικίζουσα αίρεση του Μοντανισμού δεχόταν γυναίκες στον πρεσβυτερικό και τον επισκοπικό βαθμό»

     

Οι προσπάθειες και οι κινητοποιήσεις των γυναικών να εξισωθούν με τους άνδρες και να επιτύχουν τελικά την χειραφέτησή τους χαρακτηρίζεται συνήθως ως φεμινισμός. Ο γαλλικός αυτός όρος (feminisme) συνδέει τον φεμινισμό με την Γαλλική επανάσταση, που αποτελεί και την εποχή της εμφανίσεώς του. Το έτος 1791 απο τελεί σημαντικό ορόσημο για τον φεμινισμό, δεδομένου ότι τότε παρουσιάστηκε η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων των Γυναικών. Έκτοτε ο φεμινισμός πραγματοποίησε πολλές κατακτήσεις, αλλά δεν κατόρθωσε να ενεργήσει ανεξάρτητα από κάποιο πλέγμα κατωτερότητας έναντι των ανδρών ούτε να εξαλείψει εντελώς τις ανισότητες σε βάρος των γυναικών. Κυρίως όμως δεν επισήμανε την γυναικεία ιδιαιτερότητα που παραθεωρήθηκε μακροχρόνια από τους άνδρες, αλλά συγκέντρωσε όλο το ενδιαφέρον του σε εξισωτικές διεκδικήσεις.

Το φαινόμενο αυτό, που ουσιαστικά διαιωνίζει τον παραμερισμό της γυναίκας, δεν βλάπτει μόνο αυτήν, αλλά ταυτόχρονα στερεί σε σημαντικό βαθμό την κοινωνία και γενικότερα τον ανθρώπινο πολιτισμό από τον δημιουργικό γυναικείο παράγοντα που συγκεφαλαιώνεται στην μητρότητα. Κι εδώ πρέπει να επισημανθεί η ευθύνη των ανδρών, που μονοπώλησαν τον πολιτισμό και δεν άφησαν χώρο για την έκφραση του γυναικείου παράγοντα, αλλά και των γυναικών, που έχασαν από το οπτικό κέντρο της συνειδήσεώς τους το πρωταρχικό λειτούργημα της μητρότητας[1].

Ιδίως μετά τις κινητοποιήσεις των γυναικών κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές της δεκαετίας του 1970 εξαλείφθηκαν αρκετές φυλετικές ανισότητες, χωρίς όμως και να καταργηθούν ριζικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι και σήμερα ακόμα οι εργασίες του σπιτιού θεωρούνται γυναικείες υποθέσεις, μολονότι οι γυναίκες έχουν συνήθως πλήρη εργασιακή απασχόληση εκτός οικίας. Και σε άλλες όμως περιπτώσεις της κοινωνικής ζωής η θέση της γυναίκας παραμένει μειονεκτική.