Ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός
Απόσπασμα από την Ομολογία Ορθοδόξου πίστεως του αγίου Μαξίμου Γραικού.
"Στις πραγματείες μου στηλιτεύω, απορρίπτω και αντικρούω κάθε λατινική αίρεση και κάθε ιουδαϊκή και ειδωλολατρική βλασφημία, όπως δείχνουν οι ίδιοι οι λόγοι μου".

«Απρόσκοποι γίνεσθε και Ιουδαίοις και Έλλησι και τη εκκλησία του Θεού» [1], λέγει ο θείος και αληθής λόγος του αποστόλου. Πως κατορθώνουμε όμως κάτι τέτοιο, αν όχι με την αληθινή ορθόδοξη πίστη, τον τίμιο και θεάρεστο βίο και την επιμελή τήρηση των θείων εντολών του Κυρίου και Σωτήρα ημών Ιησού Χριστού; Όπως λέγει δε ο άγιος Ιακώβος ο αδελφόθεος πως: «η πίστις χωρίς των έργων νεκρά εστιν» [2], έτσι και τα έργα χωρίς αληθινή πίστη είναι το ίδιο νεκρά. Σύμφωνα πάλι με τους λόγους του Μεγάλου Βασιλείου ο άνθρωπος του Θεού πρέπει να είναι τέλειος και στο ένα και στο άλλο [3]. Αμήν!
Επειδή ορισμένοι, χωρίς φόβο τολμούν να με αποκαλούν αναιτίως και για λόγους άγνωστους σε μένα, αιρετικό, εχθρό και προδότη του θεοφυλάκτου ρωσικού κράτους, έκρινα απαραίτητο και συνάμα δίκαιο να απαντήσω εν συντομία, ώστε να διαβεβαιώσω όσους με συκοφαντούν κατηγορώντας με αδίκως, ότι με την Χάρη του Θεού μας Ιησού Χριστού είμαι κατά πάντα ορθόδοξος χριστιανός και σέβομαι δια πάντα το θεοφύλακτο ρωσικό κράτος.
Απευθύνομαι λοιπόν σε κάθε ορθόδοξο ιερέα, σε κάθε ευσεβή ηγεμόνα και ικετεύω να διαβάσει την απάντησή μου με σωφροσύνη και πραότητα, παραμερίζοντας κάθε άδικη οργή και μένος. «Οργή γαρ ανδρός δικαιοσύνην Θεού ου κατεργάζεται» [4], λέγει ο θείος Ιάκωβος ο αδελφόθεος. Εξάλλου όπου διεισδύει οργή και μένος, εκεί φωλιάζει κάθε ψυχική εκτροπή, διαταραχή και σύγχυση του λογικού μέρους της ψυχής, ο δε νους τυφλώνεται από την θύελλα της οργής. Γι’ αυτό φωτίστε τον νου σας με την αρμόζουσα στους ορθοδόξους ησυχία της ιεράς αγάπης και νηφαλιότητας· προσπαθείστε, με πνεύμα πραότητος, κατά τον θείο απόστολο [5], να με ελέγξετε αν αποκλίνω από την ορθόδοξη πίστη, είτε από παρανόηση, λήθη, είτε από ανεπαρκή καλλιεργεία του νου και της φρονήσεώς μου. Δεν ντρέπομαι να με διορθώνουν, μήτε απορρίπτω κάτι τέτοιο, αντιθέτως το επιθυμώ διακαώς και δέχομαι κάθε σύσταση με αγάπη, αφού έτσι θα οδηγηθώ με ασφάλεια στην βασιλεία των ουρανών, την προσμονή κάθε πιστού.
Νέα έκδοση βιβλίου.
«ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ» ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΓΡΑΙΚΟΥ. (Β ΕΚΔΟΣΗ)

Βιβλιοπαρουσίαση
πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου
Πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη
Από τις Εκδόσεις Νεκτάριος Παναγόπουλος εκδόθηκε σε Β ΕΚΔΟΣΗ το βιβλίo
«ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΕΙΣ ΤΟ ΘΕΙΟΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝΟΝ ΠΑΝΑΓΙΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑ», ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ ΤΟΥ ΓΡΑΙΚΟΥ.
Το βιβλίο εκδίδεται «προνοία και κόποις» του πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου (Χημικού) και της πρεσβυτέρας Χαρούλας Τσουλιάη (φιλολόγου).
Ο Παρακλητικός κανόνας στο Άγιο Πνεύμα του Οσίου Μαξίμου του Γραικού είναι το μοναδικό κείμενο – παράκληση στο Άγιο Πνεύμα, που υπάρχει στην Ορθόδοξη Υμνογραφία.
Γράφτηκε αρχικά κατά την πρώτη φυλάκιση του Οσίου Μαξίμου στη Μονή Βολοκολάμσκ, κάτω από αυστηρές συνθήκες, με κάρβουνο στον τοίχο του κελιού στην Ελληνική γλώσσα. Μετά την απελευθέρωση του Αγίου και την εν τω μεταξύ εκμάθηση από αυτόν της Ρωσοσλαβονικής γλώσσας μεταγλωττίστηκε στην τελική του μορφή. Στη μορφή αυτή δόθηκε από τον όσιο στη Λαύρα του Αγίου Σεργίου που το εξέδωσε στη ρωσοσλαβονική γλώσσα. Σ’ αυτή τη μορφή χρησιμοποιείται και σήμερα επίσημα από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και υπάρχει στο Ρωσικό μηνιαίο του Μαϊου.
Το ρωσοσλαβονικό κείμενο μεταφράστηκε στη νεοελληνική από ειδικό μεταφραστικό κέντρο και μετά από σχετικό έλεγχο της μετάφρασης μεταγράφτηκε στην Ελληνική υμνογραφική γλώσσα από τον υμνογράφο και καθηγητή Αγιολογίας π.Αντώνιο Μάρκου. Η πρώτη έκδοση του συγκεκριμένου βιβλίου έγινε τον Αύγουστο του 2014 .
ΕΥΣΕΒΕΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΟΛΗΨΙΑ

Περὶ μετανοίας. Λόγος Ε’
Άγ. Μάξιμος ο Γραικός
Δὲν θὰ ζήσουμε, ψυχή μου, τὸν χρόνο τῆς παρούσης ζωῆς μας μέσα στὴν ὀκνηρία, τὴν ἀπραγία καὶ τὴν ἀνοησία, σὰν ἄπειρα νήπια, θεωρῶντας ὅτι εἶναι ἀρκετὴ γιὰ τὴν σωτηρία μας ἡ παραμονή μας σὲ αὐτὸν τὸν τόπο, τὸν ἀπρόσιτο στὶς γυναῖκες καὶ τοὺς κοσμικοὺς ἀνθρώπους, γιατί ἔτσι θὰ μείνουμε στὴν πλάνη. Διότι καὶ στὰ ἀρχαῖα χρόνια, στοὺς Ἰσραηλῖτες, ποὺ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Ὑψίστου καὶ μὲ τὴν καθοδήγηση τοῦ Μωυσῆ ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ τὸν Φαραώ, δὲν ἦταν ἀρκετὸ γιὰ τὴν εὐσέβειά τους τὸ γεγονὸς, ὅτι πέρασαν σαράντα χρόνια σὲ τόπο ἀπρόσιτο, δηλαδὴ στὴν ἔρημο, ἐπειδὴ ἀκριβῶς δὲν διατήρησαν τὴν σοφὴ πίστη στὸν Θεό, ποὺ τοὺς ἔσωσε ἀπὸ ἀναρίθμητες δυσκολίες.
Δὲν ἀρκοῦν τὰ ἄθλια αὐτὰ κουρέλια, ψυχή μου, γιὰ νὰ εὐχαριστήσουμε τὸν Κύριο τῶν πάντων. Μὲ ἕνα ἀπὸ αὐτά, τὴν διαμονὴ στὴν ἔρημο, ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀπόλυτη σιωπὴ καὶ μὲ τὸ ἄλλο, ἡ ἀπόλυτη ταπείνωση. Ἐὰν ὅμως καὶ στὸ πρῶτο καὶ στὸ δεύτερο, κάποιος περιβάλλεται μὲ δόξα καὶ κοσμικὲς μέριμνες, αὐτὸς δὲν διαφέρει σὲ τίποτε ἀπὸ τὸν σκύλο ποὺ ἐπιστρέφει στὰ ξεράσματά του, κατὰ τὸν λόγο τοῦ μεγαλυτέρου τῶν ἀποστόλων.

