«Δειλὸν καὶ ἄνανδρον θὰ μὲ κατηγορήση ἡ συνείδησις, ἐὰν σιωπήσω καὶ ὅσον τὸ ἐξ ἐμαυτοῦ δὲν ὑπερασπίσω τὰ ὑψηλὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως».
Στοὺς σημερινοὺς ποιμένες ὑπάρχει ἡ ἐλέγχουσα συνείδηση;
(Στὸ ἄρθρο αὐτὸ τῆς «Σπίθας», ποὺ ἐγράφη τὸ 1960, ὁ άείμνηστος π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης διαμαρτύρεται καὶ καλεῖ πρὸς ἀφύπνιση, γιατὶ ἡ Φρειδερίκη ἡ βασίλισσα καὶ κεφαλὴ τοῦ κράτους ἐκφράστηκε ὡς πανθεϊστής. Σήμερα, ποὺ ὄχι μία γυναῖκα, ἀλλὰ ὅλοι σχεδὸν, γυναῖκες καὶ ἄνδρες, οἱ πολιτικοὶ, ἀλλὰ καὶ ὁ ἴδιος ὁ πατριάρχης Βαρθολομαῖος καὶ οἱ οἰκουμενιστὲς ἐπίσκοποι μιλοῦν ὡς πανθεϊστές, τί θὰ τοὺς ἔγραφε;;;
Ἡ Φρειδερίκη, ὅπως διαδόθηκε, ἦταν βουδίστρια, οἱ πολιτικοί, ὁ πατριάρχης καὶ οἱ ὅμοιοί του (ἐπίσκοποι, θεολόγοι καὶ λοιποί, ποὺ πληρώνονται ὡς ἐκπρόσωποι τῆς Ὁρθοδόξου Ἐκκλησίας), σὲ ποιά ἆραγε θρησκεία ἀνήκουν καὶ μιλοῦν τὴν ἴδια μὲ τὴν Φρειδερίκη γλῶσσα;;;)
Α.Τ.
ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Ἤ ΠΑΝΘΕΪΣΜΟΣ;
«ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΣΠΙΘΑ», Σεπτέμβριος 1960, αρ. φ. 230
Τοῦ Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου
Ζητήματα πίστεως
Ὁ ἄνθρωπος, ἀγαπητοί μας ἀναγνῶσται, ὁ ἄνθρωπος εἶνε ὄν κατʼ ἐξοχὴν θρησκευτικόν. Καί, ἵνα διʼ εἰκόνος ἀρχαίου τινὸς φιλοσόφου τῆς Πατρίδος μας ὁμιλήσωμεν, ὁ ἄνθρωπος εἶνε δένδρον, τοῦ ὁποίου αἱ ῥίζαι τῆς ὑπάρξεως βυθίζονται εἰς τὸν οὐράνιον, τὸν μεταφυσικὸν κόσμον. Ἐκείθεν ἀντλεῖ τοὺς χυμοὺς διὰ νʼ ἀνθῆ καὶ νὰ καρποφορῆ. Ἐὰν αἱ ῥίζαι του διʼ οἱονδήποτελόγον κοποῦν, τὸ οὐράνιον τοῦτο δένδρον, ὁ ἄνθρωπος, μαραίνεται, ξηραίνεται καὶ εἰς πῦρ βάλλεται. Διὰ τοῦτο ὁ ἄνθρωπος πρὸς τὰ ἄνω ἔλκεται. Πρὸς τὸν ούρανὸν στρέφει τὰ βλέμματά του. Πρὸς τὸν Θεόν, τὸν Δημιουργόν, τὴν πηγὴν παντὸς ἀγαθοῦ κατευθύνεται.
Ἀλλὰ ποιός ὁ Θεός, πρὸς τὸν ὁποῖον φέρεται ὁ ἄνθρωπος; Οἱ λαοί, καὶ οἱ πλέον πρωτόγονοι, οἱ εἰς τὰ σπήλαια καὶ τὰς καλύβας τῶν ποταμῶν καὶ τῶν λιμνῶν κατοικοῦντες, ἔμφυτον ἔχοντες τὴν ἰδέαν τοῦ θείου, ὁρμεμφύτως κλίνουν τὸ γόνυ πρὸ τοῦ Ὑπερτάτου Ὄντος. Αἱ διάνοιαι τῶν φιλοσόφων ἀνιχνεύουν τὸ μυστήριον καὶ ζητοῦν νὰ συλλάβουν καθαρώτερον τὴν ἔννοιαν. Ἱδρυταὶ τῶν θρησκειῶν διὰ τῆς διδασκαλίας των τὴν ἰδέαν τοῦ Θεοῦ ζητοῦν νὰ ἀναπτύξουν εἰς τὰς διανοίας καὶ τὰς καρδίας τῶν ὁπαδῶν του, καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς πρώτης ἐννοίας, ὡς ἀπὸ κέντρου, ἐξαρτοῦν ὅλας τὰς ἄλλας θρησκευτικὰς καὶ ήθικὰς ίδέας, ὅλα τὰ καθήκοντα τῶν πιστῶν. Οὕτω μελετῶντες τὴν ἱστορίαν τοῦ άνθρωπίνου γένους ἐξ ἐπόψεως θρησκείας, βλέπομεν ὅτι ἡ ἰδέα τὴν ὁποίαν περὶ τοῦ Θεοῦ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι εἶνε ποικίλη. Ὑφίσταται ἀμφιταλαντεύσεις. Ἀνέρχεται καὶ κατέρχεται.
