Περὶ τῆς προσπάθειας ἁγιοποιήσεως τοῦ Καποδίστρια ἀπὸ τὸν κ. Σμαραγδὴ καὶ τῶν χριστιανικὰ ἀπαράδεκτων μεθόδων ποὺ χρησιμοποιεῖ στὴν ταινία του γιὰ τὴν ἐπίτευξή της.

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ὅ,τι γράφεται παρακάτω (ὅπως καὶ στὸ προηγούμενο κείμενό μου) εἶναι ὄχι κατὰ τοῦ Καποδίστρια, ἀλλὰ κατὰ τοῦ σκηνοθέτου τῆς κινηματογραφικῆς ταινίας «Καποδίστριας» Ἰωάννου Σμαραγδῆ, ὄχι γιατὶ ἔκανε τὴν ταινία, ἀλλὰ γιὰ τὸ πῶς τὴν ἔκανε καὶ ποιὰ διδασκαλία διαδίδει (αὐτὸς καὶ οἱ κύκλοι ποὺ τὸν στηρίζουν) μέσω τῆς ταινίας. Θεωρῶ ὅτι ἡ ταινία βλάπτει καὶ τὸν Καποδίστρια καὶ τὸν λαό, διότι ἐκτὸς τῶν πολλῶν ἱστορικῶν ἀνακριβειῶν (ποὺ τὶς περισσότερες θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε ἀποφύγει), περνάει ἐντέχνως βλαβερὰ γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν ψυχὴ μηνύματα ποὺ γέμουν πλάνης καὶ αἱρέσεως καὶ τὰ ὁποῖα στὴν πραγματικότητα δὲν τιμοῦν τὴν μνήμη τοῦ Καποδίστρια. Ὅσο γιὰ τὸν Καποδίστρια καὶ τὸ μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ ἀνδρὸς ἁρκεῖ αὐτὴ ἡ διαπίστωση: Μὲ τὴν δολοφονία του δολοφονήθηκε ἡ Ἑλλάδα.                                                   

Ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας τῆς Πατριώτισσας (παλιὰ ὁνομασία «ἵνα ἕν ὦσιν»), ποῦ ἁγιογραφήθηκε ἀπὸ τὴν Μ.Κ.Ο. «Ἐλαία» καὶ πάνω στὴν μέση ἔχει τὸν δικέφαλο ἀητὸ τῆς ρωσικῆς σημαίας, δείχνει τὴν Παναγία νὰ δεῆται στὸν Κύριο -πράγμα ἀσυμβίβαστο μὲ τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία- τὴν ἕνωση Βατικανοῦ και Κων/πόλεως(!!!), καὶ δεξιά τῆς Παναγίας μαζὶ μὲ τὸν ἅγ. Κωνσταντῖνο προστέθηκε χωρὶς ἁγιοκατάξη μὲ φωτοστέφανο ὁ Καποδίστριας. Ἀπὸ πάνω του ἀριστερὰ εἰκονίζεται ὁ ἀγιοκαταταγμένος μόνο ἀπὸ τοὺς Ρώσους ναύαρχος Οὐσακώφ, ὁ ὁποῖος ἔδιωξε τοὺς Γάλλους ἀπὸ τὰ Ἑπτάνησα, συμβολίζοντας ἔτσι τὴν ἑνότητα Ρωσίας καὶ Ἑλλάδος. Ἡ «Ἐλαία ΑΜΚΕ» ἔχει πνευματικὸ ὁδηγὸ τὸν π. Γεώργιο Ἀλευρᾶ, ἁγιορείτη ἀπὸ τὰ Καυσοκαλύβια καὶ πρόεδρο τὸν κ. Κορνιλάκη ποὺ συνέγραψε τὸ βιβλίο «Καποδίστριας, ὁ ἅγιος τῆς πολιτικῆς». Ἡ Ἱ. Μητρ. Πειραιῶς (ὅπως καὶ ὁ «Ὀρθόδοξος Τύπος») ἀπαντάει σχετικὰ μὲ τὴν εἰκόνα καὶ τὸ βιβλίο αὐτό (ἐδῶ): «Όπως αποδεικνύεται από το περιεχόμενο του ως άνω βιβλίου, στις σελίδες του προβάλλονται με κατάλληλο και έντεχνο τρόπο παράλληλα με το πρόσωπο και το έργο του Ιωάννου Καποδίστρια και οικουμενιστικές θέσεις, που δεν έχουν καμιά σχέση με τον μεγάλο πολιτικό ηγέτη της πατρίδος μας... Η όλη παράσταση θέλει να διακηρύξει την θερμή δέηση της Θεοτόκου προς τον ύπερθεν αυτής εικονιζόμενο Υιό της για την «ένωση των Εκκλησιών» Ορθοδοξίας και Παπισμού, ενώ ο Χριστός ευλογεί την εν λόγω οικουμενιστικού τύπου ένωση με βάση τους λόγους του «ίνα ώσιν εν», κατά την αρχιερατική του προσευχή. Το ότι αποδίδεται οικουμενιστικού τύπου ερμηνεία στη περιλάλητη φράση «ίνα ώσιν εν», αποδεικνύεται από ορισμένα αποσπάσματα του βιβλίου. Στη σελίδα 186 ο συγγραφέας γράφει: „Εκατόν τριάντα οκτώ χρόνια αργότερα, [από την επιστολή που έστειλε ο Καποδίστριας προς τον τότε Πάπα της Ρώμης] (σσ. ἐδῶ πρέπει νὰ σημειωθεῖ, ὅτι σύμφωνα μὲ ἔγκυρους μελετητὲς ἱστορικοὺς ὁ Καποδίστριας ποτὲ δὲν ἔστειλε ἐπιστολὴ στὸν Πάπα καὶ ἀποτελεῖ ἐφεύρημα τοῦ συγγραφέως τοῦ βιβλίου) και συγκεκριμένα στις 7 Δεκέμβρη 1965 με το νέο ημερολόγιο, Ανατολή και Δύση Κωνσταντινούπολη και Ρώμη, Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία και Ρωμαιοκαθολική, Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας και Πάπας Παύλος ΣΤ΄  κάνουν το πρώτο βήμα προς το ευαγγελικό, ίνα ώσιν εν, αίροντες τα ένθεν κακείθεν αναθέματα των δύο εκκλησιών από το 1054“… τόσον ο συγγραφέας του ως άνω βιβλίου, όσον επίσης και ο Πρόεδρος του σωματείου π. Γεώργιος Αλευράς, αγνοούντες προφανώς την Ορθόδοξη θεολογική ερμηνεία του χωρίου «ίνα πάντες εν ώσιν», έφθασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι, η «ένωση των Εκκλησιών» δεν αποτελεί μόνον δέηση της Θεοτόκου, αλλά και εσχατολογική «παρακαταθήκη» του Χριστού και ταυτόχρονα «παρακαταθήκη» του αγίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου και συνάμα «παρακαταθήκη» του Ιωάννη Καποδίστρια... ότι δυστυχώς ο π. Γεώργιος παρερμήνευσε τους τελευταίους λόγους του αγίου Πορφυρίου, αποδεικνύεται από όσα καταθέτει, σχετικά με το θέμα που μας απασχολεί, ο αγιορείτης ιερομόναχος π. Δαμασκηνός, τέως αρχιγραμματέας της Ιεράς Κοινότητος του αγίου  Όρους σε επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, (15.8.2014). Γράφει: „Δυστυχώς ο αγιορείτης Ιερομόναχος Γεώργιος Αλευράς, Καυσοκαλυβίτης, εις το βιβλίον του κ. Κορνιλάκη: «Επιστολαί του Καποδίστρια»…διαστρέφει το περιεχόμενον της τελευταίας προσευχής του αγίου Πορφυρίου, «ίνα ώσιν εν» και την ερμηνεύει, ότι αφορά την ένωσιν της Ρώμης και της Κωνσταντινουπόλεως  και είναι δήθεν σύμφωνος με την γραμμήν των διαλόγων, ως γίνονται σήμερον…Ο γράφων ως γνωρίζων εκ του σύνεγγυς τον άγιον Πορφύριον από τα φοιτητικά του χρόνια, κατά την δεκαετία του 1960, ότε ούτος ήτο εφημέριος εις την Πολυκλινικήν Αθηνών της οδού Πειραιώς και διατηρήσας την πνευματικήν επικοινωνίαν μέχρι της κοιμήσεώς του, βεβαιώνει ότι ο άγιος Πορφύριος δεν συνεφώνει με τας μεταβάσεις του Οικουμενικού Πατριάρχου εις την Ρώμην, ούτε με τους διαλόγους, καθ’ ον τρόπον γίνονται“… Επανερχόμενοι στο σχολιασμό της εικόνος «Παναγία ίνα ώσιν εν η Πατριώτισσα», προσθέτουμε, πέραν των όσων εσημειώσαμε προηγουμένως, ότι η εν λόγω εικόνα αποκτά και εθνικιστικό περιεχόμενο.Το γεγονός ότι η Παναγία εικονίζεται να φέρει στα σπλάγχνα της την Ελλάδα και επιγράφεται ως «η Πατριώτισσα», υποδηλώνει ξεκάθαρα ότι έχει προτίμηση σε ένα έθνος – λαό, τον Ελληνικό. Προφανώς λησμονεί το σωματείο και ο π. Γεώργιος, ότι ο εθνικισμός και ο εθνοφυλετισμός, οι οποίοι έχουν ταλαιπωρήσει αφάνταστα την Εκκλησία, έχουν καταδικασθεί ως αίρεση από την Ενδημούσα Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως το 1872. Δεν υπάρχει «Θεός του Ισραήλ», ή Θεός της Ελλάδος, ή της Ρωσίας, ή της Σερβίας» κλπ. Ούτε «Παναγία Ελληνίδα, ή Ρωσίδα, ή Σερβίδα» κλπ., αλλά «τα πάντα και εν πάσι Χριστός» (Κολ.3,1)».

Γιὰ νὰ δείξω ὅτι ὅ,τι γράφω δὲν ξεφύτρωσε ἀπὸ τὸ μυαλό μου, οὔτε εἶναι προϊὸν ἐμπάθειας, προσθέτω τὴν ἀντίδραση ἀνθρώπων ποῦ ἀσχολοῦνται καὶ προωθοῦν τὸ ἔργο τοῦ Καποδίστρια. Π.χ. μετὰ τὴν παραπάνω ἀνακοίνωση τῆς Ἱ. Μήτρ. Πειραιῶς ἡ ἱστοσελίδα «Καποδίστριας», ποὺ δημοσιεύει ὅ,τι ἔχει σχέση μὲ τὸν Καποδίστρια, ἀνακοίνωσε:

«Στην ενότητα "Καποδίστριας σήμερα" της ιστοσελίδας έχουμε ως σκοπό την προώθηση του έργου ανθρώπων και ομάδων οι οποίοι ασπάζονται το όραμα που είχε ο Ιωάννης Καποδίστριας για την Ελλάδα. Στα πλαίσια αυτά προωθούσαμε με δημοσιεύσεις μας και το έργο της ΕΛΑΙΑ. Κατόπιν όμως της ανακοινώσεως του γραφείου επί των αιρέσεων και των παραθρησκειών της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς η οποία καταγγέλει την ΕΛΑΙΑ ότι μέσα από το έργο της προωθεί τον οικουμενισμό με έντεχνο τρόπο, αποδίδοντας οικουμενιστικές θέσεις στο προσωπο του Ι. Καποδίστρια και διαστρεβλώνοντας λόγια σύγχρονων αγίων, βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να αφαιρέσουμε τις προαναφερθείσες δημοσιεύσεις μας για την ΕΛΑΙΑ και να δημοσιεύσουμε την ανακοίνωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς προς ενημέρωση των αναγνωστών της ιστοσελίδας μας» (ἐδῶ).

Μετὰ ἀπὸ τὰ παραπάνω ὁ ἀναγνώστης ἂς βγάλει τὰ συμπεράσματά του, γιὰ τὸ τί εἴδους κύκλοι (ὑπο)στηρίζουν τὸν κ. Σμαραγδὴ καὶ πῶς διαστρεβλώνουν οἱ κύκλοι αὐτοὶ ἀκόμα καὶ θέσεις Ἁγίων. Ὅσοι δὲ μᾶς ὑβρίζουν ὡς «ἐθνομηδενιστές» ἂς καταλάβουν (ἂν τὸ ἐπιθυμοῦν), ὅτι προσπάθειες σὰν αὐτή, δὲν μηδενίζουν ἀλλὰ προσπαθοῦν, ὅσο μποροῦν, νὰ ὑπερασπίσουν μὴ διαστρεβλώνοντας σημαντικὰ γιὰ τὸ ἔθνος καὶ προπάντων τὴν Πίστη πρόσωπα καὶ γεγονότα.

Λιτάνευση εἰκόνας τοῦ Καποδίστρια ἀπὸ τοὺς κύκλους αὐτούς.

Μετὰ τὸν μακροσκελῆ πρόλογο καὶ ἀφοῦ σὲ προηγούμενο κείμενο ἀποδείχθηκε ὁ ἀντιορθόδοξος μᾶλλον αἰρετικὸς τρόπος δημιουργίας τῆς ταινίας (ἐδῶ) μὲ ὑπνωτισμούς, ὁδηγίες ἑρμηνείας μέσω πνευμάτων κλπ., πρέπει νὰ ἐξεταστεῖ ἀπὸ ἐκκλησιαστικῆς πλευρᾶς τὸ θέμα ἁγιοκατατάξεως τοῦ Καποδίστρια ποὺ ἀναφέρει δημοσίως σὲ ἐκπομπὲς ὁ κ. Σμαραγδὴς ἐκφράζοντας φυσικὰ καὶ τοὺς κύκλους ποὺ κρύβονται πίσω του.

Μητρ. Ηλείας Γερμανός (+): "Τό γεγονός τοῦτο, δηλαδή τῆς ἐν τάχει καί σωρηδόν ἁγιοποιήσεως ἐκκλησιαστικῶν ἀνδρῶν, θεωρῶ ὡς «σημεῖον τῶν καιρῶν»"

Τι έγινε από την προειδοποίηση του μητρ. Ηλείας Γερμανού (+); Εισακούσθηκε; "Μήπως ἡ Ἐκκλησία μας ἐπηρεασμένη ἀπό τήν μόδα τοῦ συγχρονισμοῦ ἤ τῆς νέας ἐποχῆς, ἀναζητεῖ νά προβάλη στούς χριστιανούς μας νέα ἅγια πρότυπα, ἐγκαταλείποντας τά ὑπάρχοντα σπουδαῖα καί μεγάλα τοιαῦτα;"

1. Ὡς γνωστόν ἕνα ἀπό τά 4 ἰδιαίτερα γνωρίσματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας εἶναι τό «ΑΓΙΑ», ἀφοῦ κεφαλή αὐτῆς εἶναι ὁ ΠΑΝΑΓΙΟΣ Θεάνθρωπος Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστός. Ἀλλά καί ὁ γλυκύτερος καρπός τῆς Ἐκκλησίας μας εἶναι ὁ ἁγιασμός τῶν μελῶν της, ἀφοῦ «τοῦτο γάρ ἐστι θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἁγιασμός ὑμῶν» (Α΄ Θεσ. δ΄ 3), ἐνῶ ὁ Θεάνθρωπος εἰς τήν ἀρχιερατικήν του προσευχήν ἔλεγεν· «ὑπέρ αὐτῶν ἐγώ ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα καί αὐτοί ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ» καί παρεκάλει τόν Οὐράνιον Πατέρα του· «ἁγίασον αὐτούς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου» (Ἰω. ιζ´ 17–19). Διά τοῦτο καί ἡ θεϊκή παραγγελία· «ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγώ ἅγιός εἰμι» (Α΄ Πέτρ. α΄ 16).

Ἔπειτα βασική πίστις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκλησίας μας εἶναι, ὅτι πᾶς ἄνθρωπος βαπτιζόμενος εἰς τό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος ἑνοῦται μέ τό μυστικό Σῶμα τοῦ Κυρίου καί ὡς τοιοῦτος εἶναι ἅγιος. Διότι κατά τόν Ἀπ. Παῦλον «εἰ ἡ ἀπαρχή ἁγία καί τό φύραμα· καί εἰ ἡ ρίζα ἁγία καί οἱ κλάδοι» (Ρωμ. ια´ 16 ). Ἐξ οὗ καί ὁμιλοῦμεν περί «ἁγίων ἀδελφῶν», ὅταν ἀπευθυνόμεθα σέ χριστιανούς συνανθρώπους μας (Ρωμ. α΄ 7, ιε΄ 25 – 26, Β΄ Κορ. α΄ 1, Ἐφ. α΄ 1, κ.λπ.).

2. Παρά ταῦτα ἡ Ἐκκλησία μας ἐκ πάντων τῶν ἁγίων μελῶν της ἐξεχώρισε κάποια μέλη της, τά ὁποῖα ἐχαρακτήρισε μέ τό ἰδιαίτερο προσωνύμιο τοῦ «ἁγίου», διά τήν μεγίστην τους προσφορά στήν ᾿Εκκλησίαν (ἱεραποστολική, ὁμολογιακή, θυσιαστική, ἀσκητική, θεολογική, θαυματουργική κ.λπ.), ἀλλά καί διά τήν ἰδιαιτέραν χάριν καί τήν τιμήν, πού ἔλαβαν ἀπό τόν Θεόν καί τήν παρρησίαν, πού ἀπέκτησαν παρά τῷ Θεῷ (Θεοτόκος, Πρόδρομος, Ἀπόστολοι, Πρωτομάρτυς Στέφανος, Ἀποστολικοί Πατέρες, Μάρτυρες, Μεγάλοι ἱεράρχες κ.λπ.). Τοῦτο ἀποτελοῦσε κοινή πεποίθησι, καθολική συνείδησι τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.