Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Γύριζε…

Το 1908 ο Κωστής Παλαμάς γράφει με την γλωσσοπλαστική του ικανότητα (κάτι που τόσο λείπει σήμερα στον λεγόμενο πνευματικό κόσμο) το ποίημα που απίστευτα επίκαιρο δείχνει την τραγικότητα αλλά και την κατάντια της σύγχρονης Ελλάδας!


“Γύριζε, μή σταθής ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη,
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια,
η Αλήθεια τόπο να σταθή μια σπιθαμή δέ θάβρη.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.
 
Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη·
κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι,
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.
 
Από θαμπούς ντερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
 
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάννα γή, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
 
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι,
Και Μαμμωνάδες βάρβαροι, και χαύνοι λεβαντίνοι·
Λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
Κι οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!”

Τῆς Ἁγίας Σκέπης - 28η Ὀκτωβρίου

(†) Ἐπίσκοπος Αὐγουστίνος Καντιώτης: Τῆς Ἁγίας Σκέπης - 28η Ὀκτωβρίου. Στενὸς ὁ σύνδεσμος πατρίδος καὶ θρησκείας.



Ἐθνικὴ ἑορτή, ἀγαπητοί μου, ἀνάμνησις μεγάλων γεγονότων τῆς νεωτέρας ἱστορίας μας ποὺ ἐδόξασαν τὸ ὄνομα τῆς πατρίδος μας στὸν κόσμο. Ἐνῷ μικρὰ καὶ μεγάλα ἔθνη ἔτρεμαν κάτω ἀπὸ τὴν ἀπειλὴ τῶν δυνάμεων τοῦ Ἄξονος καὶ ὁ φόβος κυριαρχοῦσε στὶς ψυχές, ἡ μικρή μας χώρα ἀξιώθηκε ἀπὸ τὸ Θεὸ διὰ τοῦ στόματος τοῦ πρωθυπουργοῦ της νὰ πῇ τὸ ἱστορικὸ «Ὄχι», τὸ ὁποῖο δὲν εἶνε τίποτε ἄλλο παρὰ μία ἐπανάληψις τοῦ «Μολὼν λαβέ» στὰ στενὰ τῶν Θερμοπυλῶν.
* * *
Ἀλλὰ γιὰ μᾶς δὲν εἶνε μόνο ἐθνική, συγχρόνως εἶνε καὶ θρησκευτικὴ ἑορτή. Ἄλλοι λαοὶ ξεχωρίζουν τὴ θρησκεία ἀπὸ τὸ ἔθνος· σ᾽ ἐμᾶς ἔθνος καὶ θρησκεία, πίστι καὶ πατρίδα, εἶνε ἀρρήκτως συνδεδεμένα, ἑνωμένα ὅπως τὸ νύχι μὲ τὸ κρέας. Ἀνέκαθεν ὁ Ἕλληνας, φύσις θρησκευτική, συνέδεε τὰ ἱστορικὰ γεγονότα τῆς πατρίδος μὲ τὴν ἄνωθεν βοήθεια· κι ὅταν μὲν νικοῦσε, εὐχαριστοῦσε τὸ Θεό· ὅταν πάλι εἶχε περιπέτειες, ζητοῦσε τὴ βοήθεια του.
Ἐὰν θελήσω ν᾽ ἀνατρέξω στὴν ἱστορία μας καὶ νὰ παρουσιάσω δείγματα τοῦ στενοῦ αὐτοῦ συνδέσμου, θὰ μακρύνῃ ὁ λόγος, καὶ δὲν θέλω σήμερα νὰ τὸ κάνω. Θέλω ἁπλῶς νὰ τονίσω, ὅτι δὲν νοεῖται ἐθνικὴ ἑορτὴ τῶν Ἑλλήνων χωρὶς θρησκευτικὸ περιεχόμενο.

Η Ελλάδα στα χνάρια του παλαιού Ισραήλ, έτοιμη να υποστεί τις ίδιες συνέπειες!

Η  ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ  ΤΟΥ  ΠΡΟΦΗΤΗ  ΗΛΙΑ

Εἶναι ὁ προφήτης τῶν καιρῶν τῆς Ἀποστασίας καὶ τῶν ἐσχάτων χρόνων. Ὁ προφήτης ποὺ ἐμφανίζεται στὴν ἱστορία τρεῖς φορές. Τὴν πρώτη φορὰ ἀντιστάθηκε καὶ ἐκήρυξε κατὰ τῆς Ἀποστασίας καῖ ἀνελήφθη «ὡς εἰς οὐρανόν». Τὴν δεύτερη ἐμφανίστηκε μαζί μὲ τὸν προφήτη Μωϋσῆ κατὰ τὴν Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου (πρῶτα ἔσχατα).  Καὶ τὴν τρίτη θὰ ἐμφανισθεῖ στὰ (δεύτερα) ἔσχατα χρόνια, σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας. Στὰ ἔσχατα πού, ἂν καὶ δὲν μποροῦμε οὔτε ἐπιτρέπεται νὰ προσδιορίσουμε ἀκριβῶς χρονικά (διότι τότε ἀκολουθοῦν πλάνες καὶ ἀκρότητες), σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλία τῶν Πατέρων καὶ τὰ σημεῖα τῶν καιρῶν πλησιάζουν. Ὁπότε κατὰ κάποιον τρόπο εἶναι ὁ προφήτης τῶν καιρῶν μας. Ἀκόμα κι ἂν δὲν ξέρουμε, ποιά γενιὰ θὰ δεῖ τὶς συγκεκριμένες στιγμὲς ποὺ περιγράφει ἡ Ἀποκάλυψις, ζοῦμε ὅμως κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἐσχάτων καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς Βασιλείας τοῦ Κυρίου του και Κυρίου μας.

Παραθέτουμε ἕνα τμῆμα ἀπὸ ὁμιλία τοῦ ἀείμνηστου π. Ἀθανάσιου Μυτιληναίου, τοῦ ὁποίου οἱ ὁμιλίες ὁμολογουμένως ἔχουν μιὰ προφητικὴ διάσταση, μὲ τίτλο «Ὁ προφήτης Ἠλίας στὴν ἐποχή του καὶ στὰ ἔσχατα».

 

Ὁ πρ. Ἠλίας στὴν ἐποχή του καὶ στὰ ἔσχατα

 

π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος (Ἡ ὁμιλία ἔγινε στὶς 20-7-1986)

Η Ελλάδα στα χνάρια του παλαιού Ισραήλ, έτοιμη να υποστεί τις ίδιες συνέπειες.

Και ερχόμαστε τώρα να ρωτήσουμε: Μήπως και η πατρίδα μας ζει και πολιτεύεται στα ίδια χνάρια του παλαιού Ισραήλ; Και όσα δεινά μας βρουν, θα λέγαμε πού θα οφείλονται; Τί λέτε; είναι δυνατόν να υποστούμε μια τυχόν -τυχόν!- συρρίκνωση των συνόρων μας; Ξέρετε ότι πάλι μπορούμε να γίνουμε μικρότεροι; Αγαπητοί μου, το ξέρετε ότι μπορούμε να γίνουμε πάλι μικρότεροι στα σύνορά μας;… Δεν υπάρχει τίποτα το αμετάθετο και σίγουρο. Από πού θα έχει το αίτιό του το θέμα; Ακόμη, αν υποστούμε σαν λαός μια δυσπραγία οικονομική ή ακόμα και μια κοινωνική αναστάτωση, από πούθα έχει την αφετηρία της αυτή όλη η κατάσταση; Ασφαλώς από την αποστασία του λαού μας και την στροφή του προς την ειδωλολατρία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι οι ημέρες είναι κρίσιμες για τον λαό μας αλλά και για όλο τον κόσμο;

Η ΕΙΡΗΝΗ ΔΕΝ ΘΑ ΕΛΘΕΙ ΠΟΤΕ!

«ΣΧΟΛΙΟ» π. Αθανάσιου Μυτιληναίου: Παρά τις ψεύτικες ελπίδες και τις παρερμηνείες κάποιων! Ας μη γινόμαστε κυνηγοί μιας ουτοπίας!

«Ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι ἀναπόσπαστο μέρος τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Ὅσα ἀναφέρει τό ἱερό αὐτό βιβλίο τῆς Πίστης μας εἶναι ὅλα ὅσα παρέδωσε ὁ Χριστός στούς Ἀποστόλους καί ἐκείνοι μέ τήν σειρά τους σέ ὅλους μας. Τά κείμενά της εἶναι θεόπνευστα καί ὡς τέτοια ἀπαντοῦν στίς ἀπορίες, στίς ἀγωνίες, στά ἐρωτηματικά τῶν ἀνθρώπων. Ὁ καθένας μας προσεύχεται στό Θεό καί ὁ Θεός τοῦ ἀπαντᾶ καί τόν κατευθύνει μέσα ἀπό τά ἱερά κείμενα τῆς Βίβλου, ὅπως καί μέσα ἀπό γεγονότα τῆς καθημερινότητάς του.
Διαβάζοντας τά ἀναφερόμενα ἀπό τούς ἱερούς συγγραφεῖς παρατηρεῖται ὅτι ὁ θεῖος λόγος εἶναι πάντοτε ζωντανός καί ἐπίκαιρος. Αὐτό πού ζεῖς, ὅταν πλησίαζεις τά ἁγιογραφικά κείμενα, δέν μοιάζει μέ κανένα βίωμα ἄλλου ἀναγνώσματος. Ὅταν μέ ἀγαθή διάθεση τά προσεγγίζεις σοῦ ἀποκαλύπτεται Αὐτός πού βρίσκεται πίσω ἀπό τίς λέξεις.
Δέν εἶναι ἁπλό συντακτικό ἤ ποιητικό σχῆμα λόγου αὐτό μέ τό ὁποῖο οἱ προφῆτες ξεκινοῦν τά λεγόμενά τους. Τό «Τάδε λέγει Κύριος…» δηλώνει ὅτι πράγματι ὁ Θεός εἶναι αὐτός πού μιλᾶ διά τοῦ στόματός τους. Αὐτόν καλούμαστε νά ἀναγνωρίσουμε καί σέ Αὐτόν νά ἐντρυφύσουμε. Ὅμως, ἡ μελέτη τῆς Ἁγίας Γραφῆς μᾶς ἀποκαλύπτει ὄχι μόνον τόν Χριστό πού φανερώνεται στήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, ἀλλά καί τήν σωστή ἑρμηνεία τῶν γεγονότων τῆς ζωῆς μας.

Ο απόλυτος ξεπεσμός της Ελλάδας: To Pride και το καρναβάλι έγιναν οι πιο λαμπρές «εθνικές» μας εορτές

Σε «ομηρία» των Pride η Θεσσαλονίκη και η Αθήνα ..

Ο απόλυτος ξεπεσμός της Ελλάδας: To Pride και το καρναβάλι έγιναν οι πιο λαμπρές «εθνικές» μας εορτές 

Ο απόλυτος ξεπεσμός της Ελλάδας: To Pride και το καρναβάλι έγιναν οι πιο λαμπρές «εθνικές» μας εορτές


Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Τον μήνα Ιούνιο, η «υπερηφάνεια» του ουράνιου τόξου εξαπολύει μια πρωτοφανή πολιτισμική επίθεση στην πρωτεύουσα και κυρίως στη συμπρωτεύουσα. Σε μια εποχή που κηρύσσονται μέχρι και κλιματικά «lockdown» λόγω… καύσωνα ή χουντικές απαγορεύσεις συγκεντρώσεων για τις Πρέσπες των «ΤσιπροΖάεφ», το Europride επιβάλλεται με το στανιό στους Θεσσαλονικείς για 9 ολόκληρες μέρες.

Η «υπερηφάνεια» της… οπής, γίνεται «υπερηφάνεια» περιωπής, με τις πλάτες ενός σάπιου κράτους που παίρνει διαζύγιο από την Ορθοδοξία και γιορτάζει τους γάμους του με το ουράνιο τόξο. Τη νέα επίσημη «θρησκεία». Μια ισχνή μειοψηφία επιβάλλεται καταχρηστικά στην κοινή θέα, παραμένει πολύ μικρή σε αριθμούς – αλλά πολύ μεγάλη σε χρηματοδότες. Με το πρόσχημα του αιτήματος της ισότητας, καθιερώνεται μέσω της ανισότητας και της υπερπροβολής.

Δεν φτάνει που η ΛΟΑΤΚΙ+ προπαγάνδα ρέει ασταμάτητα σε σχολεία, εκπομπές, σειρές, ταινίες, κοινωνικά δίκτυα, άρθρα, συνεντεύξεις, πολιτικές δηλώσεις, δημόσια κτήρια και διαφημιστικές καμπάνιες, πρέπει να στεφανώνεται και σε «αψίδες» θριάμβου στις μεγαλουπόλεις, να εισβάλλουν κατάμουτρα στον δημόσιο βίο, να είναι η επιβεβλημένη «κανονικότητα» που θα δεις από το μπαλκόνι σου, από το στέκι σου, από τον δρόμο που περνάς, από την πλατεία που συχνάζεις.

Τα Εισόδια, τα ΕΙΣΟΔΙΑ (και τα εξόδια)

Τὰ Εἰσόδια τῆς Θεοτόκου
Ὁμιλία τοῦ π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

ΤA ΠΕΡΙΤΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΓΚΑΙΟ
«Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· ἑνὸς δέ ἐστι χρεία» (Λουκ. 10,41-42)

                            

Θὰ σᾶς παρακαλέσω, ἀγαπητοί μου, νὰ κάνετε ὑπομονὴ ν᾽ ἀκούσετε λίγα λόγια ἀ­πὸ ἕνα γέροντα ἐπίσκοπο σὲ πολὺ ἁπλῆ γλῶσ­σα, ἀλλ᾽ ἀπὸ μιὰ καρδιὰ ποὺ πιστεύει στὸ Θεό.
* * *
Ποιός ἑορτάζει; Δὲν ἑ­ορτάζει ἕνας ἅγιος ἀ­­πὸ τοὺς γνωστοὺς ἢ ἕνας ἀσκητὴς τοῦ Ἁ­γίου Ὄ­ρους ἢ ἕνας μάρτυρας καὶ ὁμολογη­τὴς τῆς πίστεώς μας, οὔτε ἕνας προ­φήτης ὅπως ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, οὔτε ἕνας πατέρας τῆς Ἐκκλησίας, οὔτε ἑορτάζουν ἄγγελοι καὶ ἀρ­χάγγελοι. Παραπάνω ἀπὸ ἀσκητάς, ὁμολογητάς, προφῆτες, ἀγγέλους καὶ ἀρ­χαγγέλους εἶ­νε ἕνα ἄλλο πρόσωπο. Ὕστερα ἀπὸ τὴν ἁγία Τριάδα εἶνε ἡ Παναγία μας. Αὐ­τὴ εἶνε ἡ Παν­τάνασσα, ἡ Βασίλισσα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, αὐτὴ εἶνε ἡ γλυκειὰ μά­να μας. Ἂς μὴν πιστεύ­ουν οἱ χιλιασταὶ καὶ οἱ προτεστάντες· ἐ­μεῖς οἱ ὀρθόδοξοι ἀγαποῦ­με τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ὡς μητέρα τοῦ κόσμου ὅλου, καὶ τὴν παρακα­λοῦμε μέρα – νύχτα νὰ ἐλεή­σῃ τὸ ἔθνος μας.
Ἑορτάζει σήμερα ἡ Παναγία μας. Καὶ ὅπως ὅταν ἑορτάζει ἡ μάνα μας χαιρόμεθα καὶ εὐ­χόμεθα ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρ­­διᾶς, ἔτσι σήμερα ποὺ ἑορτάζει ἡ Μάνα ὅ­λου τοῦ κόσμου, καὶ ἰ­διαιτέρως τῆς πονεμένης καὶ μαρ­τυρικῆς μας πατρίδος, ὑψώνουμε τὰ βλέμμα­τα στὸν οὐρα­νὸ καὶ παρακαλοῦμε τὴν Παναγία μας, γιὰ ἄλ­λη μιὰ φο­ρά, νὰ κάνῃ τὸ θαῦμα στὸν ταλαίπωρο κόσμο καὶ ἰδιαιτέρα στὴν πατρίδα μας.
Ἑορτάζει ἡ Παναγία μας. Ἡ ἑορτὴ αὐτὴ λέγεται Εἰσόδια. Τί θὰ πῇ Εἰσόδια;

Μήνυμα Ιάπωνα Ορθόδοξου Ιερέα για την Ελλάδα, την οποία ο ίδιοι οι Έλληνες απαρνιούνται!

«Ἁπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας ἔχετε δώσει τὸ φῶς»

timthumb.php

Με ένα συγκινητικό μήνυμά του από τη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, ο ορθόδοξος Ιερέας Δημήτριος Τανάκα, ο οποίος έζησε στην Ελλάδα και σπούδασε στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, αναφέρεται στη χώρα μας, λέγοντας τα εξής:

«Ἀγαπητοί μου Ἑλληνες καὶ Ἑλληνίδες, ἀγωνιζόμενοι ἐν Χριστῶ μετά παρρησίας καὶ ὑπομονῆς. Ἡ γενναιοδωρία σας εἶναι τόσο μεγάλη καὶ ἀνεκτίμητη. Αὐτό γνωρίζω πολύ καλά ἀπὸ τὴ δική μου ἐμπειρία. Μετά μεγάλης ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης, ἀποδέχθηκε όχι μόνο ἑμένα, ἀλλά καὶ ὅλους ὅσους ἔρχονται σὲ σάς, καλούς ή κακούς. Ποτέ δὲν παραπονέθηκε ἀκόμη καὶ ὅταν κάποιοι ξένοι ἔκαναν κάτι δυσάρεστο γιὰ ἑσάς. Αὐτό ὁφείλεται στὸ γεγονός ὅτι ξέρετε τὶ εἶναι ἡ δικαιοσύνη. Ἁπό τήν ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μας ἔχετε δώσει τὸ φῶς.

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Μνήμη Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.

 ÃŽâ€˜Ãâ‚¬ÃŽÂ¿Ãâ€žÃŽÂ­ÃŽÂ»ÃŽÂµÃÆ’μα εικόνας για Ï€.Αθανάσιος Μυτιληναίος

ΜΝΗΜΗ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

    [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 29-6-2001]

   Εάν, αγαπητοί μου, ο μέγας Απόστολος Παύλος ωνομάσθη «Απόστολος των Εθνών», για μας τους Έλληνες είναι ο Απόστολος της Ελλάδος. Η Ελλάς πολλά του οφείλει. Είναι ο Απόστολος που αγάπησε τους Έλληνες, γιατί και οι Έλληνες τον αγάπησαν. Εκοπίασε για μας υπερβαλλόντως. Εκείνα που ακούσαμε στην σημερινή αποστολική περικοπή, που αναφέρεται εις τους κόπους του, μέρος έχουμε και εμείς, εμείς οι Έλληνες, μέρος των κόπων του μεγάλου Παύλου. Ό,τι μας είπε όταν ήρθε εδώ, συμπυκνούται στον λόγο του στον Άρειο Πάγο στην Αθήνα. Είναι ένας λόγος που καθρεπτίζει την πνευματική κατάσταση της Ελλάδος, αλλά και την προσφορά του Παύλου. Γι΄αυτό πρέπει συχνά να μελετούμε τον λόγον αυτόν του Παύλου στον Άρειο Πάγο.

      Και πρώτα πρώτα μας είπε ότι παρά την πολυθεΐα μας και το πλήθος των ναών και των βωμών μας, τελικά ότι αγνοούσαμε τον αληθινό Θεό. Μάλιστα, επαινεί τους Έλληνες για την θρησκευτικότητά των, ότι μας βρήκε, λέει, πάρα πολύ θρησκευτικούς εμάς τους Έλληνες. Αυτό είναι πολύ κολακευτικό- άλλο θέμα ότι δεν γνωρίζαμε τον αληθινό Θεό. Μας βρήκε, όμως, πολύ θρησκευτικούς εμάς τους Έλληνες. Μας κηρύττει λοιπόν τον άγνωστο ή τον χαμένο Θεό. Μετά την πτώση των πρωτοπλάστων η αλήθεια είναι ότι οι άνθρωποι ελησμόνησαν τον αληθινόν Θεόν και έτσι άρχισαν να λατρεύουν εκείνο που έβλεπαν, εκείνο που ήτανε μπροστά τους, δηλαδή την κτίσιν, όπως το λέγει αυτό ο Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή του, στο πρώτο κεφάλαιο, που λέει «οἱ ἄνθρωποι ἐλάτρευσαν τήν κτίσιν παρά τόν Κτίσαντα». Αλλά επήλθε ο σκοτισμός. Το πρώτο σύμπτωμα της πτώσεως των πρωτοπλάστων ήταν η ειδωλολατρία.

Η πάλαι ποτέ περήφανη Ελλάδα για δάκρυα και στεναγμούς! Θεέ μου συγχώρεσέ μας!

Ο δυστυχής αυτός άνθρωπος έχει μικρότερη ευθύνη από τους πνευματικούς ηγέτες, που του λένε ότι και έτσι τον αγαπάει ο Θεός και σέβεται την ελευθερία του και τους σύγχρονους νεοφιλελεύθερους πολιτικούς που η πλειοψηφία των Ελλήνων ονομάζει σωτήρες και που εις το όνομα μίας "δικαιοδύνης και ισότητας" βοήθησαν την πτώση του και τον παρέδωσαν στα χέρια του Διαβόλου. Φυσικά κανείς πολιτικός δεν θα διαμαρτυρηθεί για την προσβολή στα ιερά και όσια ενός λαού. Αν όμως προσβάλεις τους προσβολείς, τότε...

Α.Τ.