Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη: Το αληθινό πρόσωπο της ευθανασίας (e-book)

Η ευθανασία ΔΕΝ τερματίζει το πόνο. Τερματίζει τον πονεμένο.

Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη,

ιατρός και μέλος του «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Μπορεί ο θάνατος να θεωρηθεί «ανθρώπινο δικαίωμα»; Μπορεί η ευθανασία να γίνει «επιλογή» ή παροχή υγείας; Είναι λύτρωση η αφαίρεση μιας πονεμένης ζωής; Από τί λυτρώνεται ο άνθρωπος και πώς απολαμβάνει κατόπιν αυτή την «λύτρωση»; Εκφράζει συμπόνια η απόσυρση της φροντίδας και της ανακούφισης; Είναι εντιμότητα, όταν για χάρη κάποιας διευκόλυνσης ή κέρδους, αλλά και εξαιτίας επιστημονικής ανεπάρκειας δικαιώνεται η παραμέληση και η διακοπή της ζωής;  

Το ένα μετά το άλλο τα Κράτη αποδέχονται και νομιμοποιούν την διακοπή της ανθρώπινης ζωής με ιατρική βοήθεια, την λεγόμενη «ευθανασία». Προτρέπουν και στην σύνταξη προκαταρκτικής οδηγίας, η οποία επιτρέπει να μην λάβει κάποιος ιατρική φροντίδα και να εγκαταλειφθεί υπό ορισμένες συνθήκες. Αυτές οι απόψεις ακούγονται και προωθούνται εμμέσως πλην σαφώς όλο και πιο συχνά και στην Ελλάδα.

Μετά την εισαγωγή της Ευθανασίας στην ιατρική η κατρακύλα: Βέλγος γιατρός κάνει «ευθανασία» με μαξιλάρι…

 Όταν  η ασθενής δεν πέθανε με την υποβοηθούμενη αυτοκτονία, ο γιατρός της την έπνιξε με ένα μαξιλάρι

Από τη Wesley Smith,

11 Σεπτεμβρίου 2023, Βρυξέλλες, Βέλγιο

Η ευθανασία δεν είναι πρακτική της ιατρικής. Δεν είναι  φιλάνθρωπη πράξη. Απλά η διενεργούμενη ανθρωποκτονία χρησιμοποιεί «ιατρική» έκφραση για να γίνει αποδεκτή.

Απόδειξη για αυτό: Όταν ένας γιατρός προσπάθησε να κάνει θανατηφόρα ένεση σε μια ασθενή ευθανασία και εκείνη δεν πέθανε, αυτός την έπνιξε με ένα μαξιλάρι.

Η ιστορία όπως αναφέρεται στη Daily Telegraph της Νέας Ζηλανδίας:

Μια Βελγίδα σε τελικό στάδιο νόσου, υπέστη «ευθανασία» με ασφυξία από μαξιλάρι, από τον γιατρό της, όταν τα θανατηφόρα φάρμακα που ζήτησε να της χορηγηθούν για να τερματίσει τη ζωή της αποδείχθηκαν ανεπαρκή, σύμφωνα με αναφορές των Βελγικών ΜΜΕ. Όταν το κοκτέιλ των φαρμάκων απέτυχε να προκαλέσει το «επιθυμητό» αποτέλεσμα, ο γιατρός φέρεται να χρησιμοποίησε ένα μαξιλάρι για να πνίξει τη γυναίκα και να βάλει τέλος στη ζωή της. Η μεταθανάτια ιατροδικαστική εξέταση έδειξε σημάδια ασφυξίας.

Οι «ειδικοί», η ιατρική και νομική «επιστήμη», αποφάσισαν, ο δωδεκάχρονος θανατώθηκε... για το καλό του!!!

Ο 12χρονος Archie Battersbee έφυγε από τη ζωή. Έτσι αποφάσισε το Ανώτατο Δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου… 

LiveAction

Από τη Nancy Flanders  8 Αυγούστου 2022 ,

Πόνος και απελπισία για την απαξίωση της ανθρώπινης ζωής.

Σχόλιο Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά: Ένα παιδί «έφυγε» όταν κατόπιν δικαστικής εντολής διακόπηκε η μηχανική υποστήριξη της αναπνοής του. Πρόκειται για εφαρμογή ενεργητικής ευθανασίας. Το παιδί είχε πολλαπλές εγκεφαλικές βλάβες από την ασφυξία που υπέστη στα πλαίσια διαδικτυακού «παιχνιδιού». Οι βλάβες δεν επέτρεπαν την αυτόνομη επιβίωσή του και μείωναν το προσδόκιμο επιβίωσης. Το δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου έκρινε άνευ αξίας και προοπτικής την ζωή του και παρά τις απεγνωσμένες κινήσεις της οικογένειας έδωσε εντολή για διακοπή της αναπνευστικής υποστήριξης. Δικαιούται το δικαστήριο ή οποιοσδήποτε άλλος να λάβει τέτοια απόφαση; Ποιος ορίζει την αξία της ανθρώπινης ζωής; Ποιος μπορεί να τη διαχειρίζεται; Ποια είναι τα όρια της ανθρώπινης επέμβασης; Προς ποια κατεύθυνση θα γίνεται η διαχείρισή της; Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν εξαρτημένοι από ένα μηχάνημα όπως π.χ αναπνευστήρα, μηχάνημα αιμοκάθαρσης, μία αντλία έγχυσης φαρμάκου…ένα βηματοδότη….Η χρήση ενός μηχανήματος δεν καθιστά περιττή την ύπαρξή τους. Η παρουσία τους προσφέρει χαρά στην οικογένεια και τους ίδιους. Η ταπεινή ζωή που ο Θεός επέτρεψε για αυτούς έχει νόημα και προοπτική. Η κατ΄επιλογήν εφαρμογή της ιατρικής φροντίδας ισοδυναμεί με ενεργητική ευθανασία και είναι άδικη ιατρικά, νομικά και ενώπιον του Θεού. Η ζωή είναι δώρο του Θεού και έχει νόημα άσχετα με τις συνθήκες. Ο άνθρωπος οφείλει να την υπηρετεί και να τη προστατεύει, ουδέποτε δε να την περιορίζει ή αφαιρεί.

Νεογέννητα μωρά και βρέφη σκοτώνονται στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Αλλά τα σκοτώνει η επιστήμη, οπότε το κάνει για το... καλό μας.

 

Νεογέννητα μωρά και βρέφη σκοτώνονται στο Βέλγιο και την Ολλανδία. 

Οι περισσότεροι δεν θα το πουν βρεφοκτονία αλλά πράξη ''αγάπης''.   

                    

Σχόλιο «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»: Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία διαδίδεται σιωπηλά και στη χώρα μας….

__________________
 

Τα βρέφη που ορίζεται από τους ιατρούς ότι δεν έχουν «καμία ελπίδα για ένα αξιοπρεπές ή υποφερτό μέλλον» συχνά σκοτώνονται με «σκόπιμη ευθανασία». Αυτό αφορά το «10% των βρεφών ηλικίας 0-1 ετών που πέθαναν  μεταξύ Σεπτεμβρίου 2016 και Δεκεμβρίου 2017» στις Κάτω Χώρες.

LifeSiteNews

Από: Jonathon Van Maren

Δευτ. 27 Σεπ, 2021

(LifeSiteNews)- Για δεκαετίες, οι ακτιβιστές υπέρ της αγέννητης ζωής προειδοποιούσαν ότι η αποδοχή της άμβλωσης και της ευθανασίας θα οδηγούσε αναπόφευκτα και στη  βρεφοκτονία μετά τη γέννηση. Επί δεκαετίες οι ακτιβιστές υπέρ της έκτρωσης κατηγορούσαν τους υπέρμαχους της ζωής πως είναι φοβισμένοι εξτρεμιστές που έλεγαν ασυνείδητα ψέματα.

Και τώρα που καθιερώθηκε η νεογνική ευθανασία την υπερασπίστηκαν.

·                    Υπερασπίστηκαν την ευθανασία των νεογνών όταν συλλαμβάνονταν επανειλημμένα οι γιατροί να σκοτώνουν μωρά μετά τη γέννηση ή να τα αφήνουν να πεθάνουν χωρίς ιατρική φροντίδα αφού οι μικροί μαχητές είχαν καταφέρει να επιζήσουν από τις αρχικές τους προσπάθειες να αφαιρεθεί η ζωή τους.

·                    Υπερασπίστηκαν να συλλέγονται όργανα από ζωντανά εκτρωθέντα μωρά.

·                    Και υπερασπίστηκαν το σύστημα στην Ολλανδία, όταν το πλαίσιο για τη βρεφοκτονία επεκτάθηκε πέρυσι από τα νεογέννητα και σε άλλα μεγαλύτερα παιδιά, (επέκταση στο πρωτόκολλο Γκρόνιγκεν του 2004 ⁽¹⁾ (Groningen Policy )

Φυσικά, οι περισσότεροι δεν θα χαρακτηρίσουν από μόνες τους αυτές τις πρακτικές ως «παιδοκτονία». Αυτές οι δολοφονίες θα τύχουν υπεράσπισης ως «απαραίτητες θυσίες» στο βωμό της «σεξουαλικής απελευθέρωσης», της «επιλογής», της ​​«επιστήμης» ή της «συμπόνιας». Η βρεφοκτονία είναι ένας πολύ ενοχλητικός όρος για να τον χρησιμοποιείς, γι’ αυτό και οι ακτιβιστές που την υποστηρίζουν είναι πάντα προσεκτικοί και χρησιμοποιούν διαφορετικούς όρους. Και όταν ερευνητές και δημοσιογράφοι και οι υπερασπιστές της ζωής ρίχνουν φως στην πρακτική, εκείνοι κάνουν πως δεν υπάρχει....Πόσοι, για παράδειγμα, άκουσαν για αυτήν την πρόσφατη έκθεση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Βιοηθικής, (European Institute of Bioethics),  που δημοσιεύτηκε νωρίτερα αυτό το καλοκαίρι και απεκάλυψε  το εντυπωσιακό ότι το 10% των θανάτων νεογέννητων μωρών στο Βέλγιο είναι θάνατοι ευθανασίας;

Σύμφωνα με τη μελέτη, τα βρέφη που  εκτιμώνται από ιατρούς ότι «δεν έχουν καμία ελπίδα για ένα υποφερτό μέλλον» συχνά σκοτώνονται με  «σκόπιμη ευθανασία». Όπως αναφέρεται στο άρθρο: «Αυτές οι πρακτικές αφορούσαν το 10% των νεογνών (0-1 ετών) που πέθαναν στη περιοχή της Φλάνδρας, μεταξύ Σεπτεμβρίου 2016 και Δεκεμβρίου 2017 (πρόκειται για 24 μωρά)».