Η αδικία

 

Οταν σε αδικούν...

της Ελένης Παπαδοπούλου

Πόσες φορές δεν έχουμε νιώσει αυτό το άσχημο συναίσθημα της αδικίας; Ένα συναίσθημα που μπορεί να έχει μέσα πόνο, θυμό, ίσως και εγωισμό. Να νιώθεις πως σε πνίγει το δίκιο αλλά δεν σου επιτρέπεται να βγεις να φωνάξεις την αλήθεια. Να βλέπεις στα μάτια των ανθρώπων μια εικόνα άσχημη για σένα που ούτε να την φανταστείς δεν θα μπορούσες. Να ακούς άσχημα λόγια για΄σένα και να αναρωτιέσαι που βρήκαν τόσες λέξεις να πουν και με ποιο δικαίωμα κρίνουν. 

 Όλα αυτά ίσως έχουν γίνει ρουτίνα στις μέρες μας γιατί δυστυχώς ζούμε στην εποχή που η αδικία διοικεί. Οπότε είναι αρκετά δύσκολο να την αποφύγουμε. Τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο όταν αυτοί που σε αδικούν σου έδειξαν αγάπη κάποτε και τους αγάπησες κι εσύ. Και οι ίδιοι άνθρωποι που σου έδειξαν αγάπη και σε αγκάλιασαν με πολύ θερμό τρόπο οι ίδιοι άνθρωποι σε έβρισαν, σε έδιωξαν, σου άδειασαν τα πάντα. 

Κι όμως εκείνη την δύσκολη στιγμή ήρθε και θα έρχεται πάντα ο Θεός στη ζωή σου με τον δικό Του υπέροχο τρόπο να σε παρηγορήσει, να σε προστατέψει και να σε βοηθήσει να ταπεινωθείς. Περνώντας ακόμη μία δοκιμασία, που μερικές φορές πονάει σαν μαχαίρι στην καρδιά, δοκιμάζεσαι, για να συνεχίσεις πιο δυνατός. Για να βρεις την δύναμη να σιωπήσεις την στιγμή που σε πνίγει το δίκιο, αλλά δεν θέλεις να σκανδαλίσεις κανέναν. Για να βρεις την δύναμη να μην θυμώσεις και να μην πέσεις στην παγίδα που έπεσαν όσοι σε αδίκησαν και σε αδικούν, την κριτική και την καταλαλιά.