Κύριε, στέκομαι σήμερα ενώπιόν Σου, στην τελευταία μέρα του χρόνου. Δεν θέλω να Σου εξηγήσω. Ούτε να δικαιολογηθώ. Αλλά για να Σου καταθέσω ό,τι είμαι.
Ο χρόνος που φεύγει με βρήκε αδύναμο.
Άλλοτε ευγνώμονα.
Άλλοτε κουρασμένο.
Άλλοτε σιωπηλό, όταν θα έπρεπε να προσεύχομαι.
Σου φέρνω όσα δεν πρόλαβα.
Όσα φοβήθηκα.
Όσα έκανα λάθος και όσα δεν τόλμησα καν να αρχίσω.
Σου φέρνω και τις στιγμές που στάθηκες κοντά μου κι εγώ δεν το κατάλαβα.
Δεν έχω να Σου προσφέρω κατορθώματα.
Μόνο μια καρδιά πληγωμένη που ακόμα ελπίζει.
Αν κάτι καλό γεννήθηκε μέσα μου αυτόν τον χρόνο, είναι γιατί Εσύ το κράτησες ζωντανό.
Αν κάτι χάθηκε, το εμπιστεύομαι στο έλεός Σου.
Σήμερα δεν Σου ζητώ πολλά για τον νέο χρόνο.
Μόνο αυτό: μην πάρεις το βλέμμα Σου από πάνω μου, ακόμα κι όταν εγώ το αποστρέφω από Σένα.
Δίδαξέ με να μπαίνω στο αύριο με μετάνοια,
να ζω το σήμερα με ευγνωμοσύνη,
και να αφήνω το αύριο στα χέρια Σου.
Γιατί Εσύ δεν αλλάζεις με τα χρόνια.
Εσύ είσαι ο ίδιος
χθες και σήμερον και εις τους αιώνας.
Δέξου τον χρόνο που φεύγει όπως ήταν.
Ευλόγησε τον χρόνο που έρχεται όπως Εσύ γνωρίζεις.
Και κράτησε την καρδιά μου κοντά Σου.
Αμήν
