ΑΘΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΦΟΡΟΥ
Ὅταν βασίλευε ὁ Τραϊανός, ἐπίσκοπος στὴν Ἀντιόχεια ἦταν ὁ Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος (αὐτὸς ποὺ φέρει μέσα του τὸν Θεό). Λένε κάποιοι ὅτι τὸν Ἰγνάτιο τὸν πῆρε στὰ ἅγια χέρια του ὁ Δεσπότης Χριστός, ὅταν ἦταν ἀκόμη μικρὸ βρέφος, κατὰ τὴν ὥρα τῆς διδασκαλίας του. Σὲ μιὰ στιγμή, ἐνῶ δίδασκε στὰ Ἱεροσόλυμα, εἶπε στὸν λαό:
– Ὅποιος δὲν ταπεινώνει τὸν ἑαυτό του σὰν αὐτὸ τὸ μικρὸ παιδί, δὲν μπορεῖ νὰ μπεῖ στὴν βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καὶ ὅποιος ὑποδεχτεῖ ἕνα ἀπ’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ στὸ ὄνομά μου, ἐμένα δέχεται.
Αὐτὰ λέγοντας ὁ Δεσπότης Χριστὸς μίλησε γιὰ τὴν μελλοντικὴ προκοπὴ καὶ πρόοδο τοῦ παιδιοῦ, φανερώνοντας ξεκάθαρα τὴν ἀποστολική του διδασκαλία.
Αὐτός, λοιπόν, ὁ θεῖος Ἰγνάτιος, μαζὶ μὲ τὸν Πολύκαρπο, ἔγινε μαθητὴς τοῦ εὐαγγελιστῆ Ἰωάννη. Ἀργότερα, ὁ Πολύκαρπος, γιὰ τὸν μεγάλο ζῆλο καὶ τὴν ἀγάπη ποὺ ἔδειξε στὸν Χριστό, ἔγινε ἐπίσκοπος Σμύρνης. Ό Ἰγνάτιος, χειροτονήθηκε ἱερέας ἀπὸ τοὺς ἱεροὺς Ἀποστόλους, ψηφίστηκε ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας. Ἀπὸ τοὺς ἀποστόλους ἔμαθε πολλὰ ποὺ ἔπρεπε νὰ γνωρίζουν οἱ ἱερεῖς καὶ μαζί τους κόπιασε πολύ, βασανίστηκε νὰ κηρύττει τὸ λόγο τῆς πίστης καὶ κακοπάθησε ὁ ζηλωτὴς τῶν ἀποστόλων, διδάσκοντας τὰ ἔθνη. Καί, τέλος, γενόμενος διάκονος τῶν μυστηρίων τοῦ Χρίστου, παραδόθηκε στ’ ἄγρια θηρία καὶ μαρτύρησε μὲ πρωτοφανῆ ἀγριότητα, ὅπως θὰ γράψουμε παρακάτω.
Μετὰ τὴννίκη τοῦ κατὰ τῶν Ταρτάρων. Ἔστειλε λοιπόν, σ’ ὅλα τὰ κάστρα προσταγὲς ὅτι ὅσοι χριστιανοὶ δὲν θελήσουν νὰ θυσιάσουν στὰ εἴδωλα νὰ τοὺς βασανίζουν πρῶτα σκληρὰ καὶ κατόπιν νὰ τοὺς θανατώνουν χωρὶς ἔλεος.
Ὁ Τραϊανός βρισκόταν στὴν Ἀντιόχεια καὶ ἑτοίμαζε πόλεμο κατὰ τῶν Περσῶν καὶ μερικοί του μίλησαν γιὰ τὸν Ἰγνάτιο τὸν Θεοφόρο, ὁ ὅποιος δίδασκε τοὺς ἀνθρώπους νὰ προσκυνοῦν κάποιον νέο Θεὸ ποὺ πέθανε πάνω στὸν Σταυρὸ καὶ τὴν τρίτη μέρα ἀναστήθηκε. Ἐπίσης, νὰ φυλᾶνε παρθενία καὶ νὰ μισοῦν κάθε ἀπόλαυση καὶ καλοπέραση τῆς ζωῆς. Καὶ τὸ χειρότερο ἀπ’ ὅλα νὰ καταφρονοῦν τοὺς θεοὺς καὶ τὶς διαταγὲς τῶν ἀρχόντων.
Ὅταν τ’ ἄκουσε αὐτὰ ὁ Τραϊανός, θύμωσε τόσο πολὺ ποὺ δὲν μπόρεσε νὰ κρύψει τὴν ὀργή του. Ποιὸς τάχα ἦταν αὐτὸς ὁ ἐπίσκοπος ποὺ ἀψηφοῦσε τὶς διαταγές του; Ποιὸς ἦταν αὐτὸς ὁ ἐπίσκοπος ποὺ ὄχι μόνο δὲν προσκυνοῦσε τοὺς θεούς του, ἀλλὰ παρακινοῦσε των ἄλλους ν’ ἀσεβοῦν; Θάνατος σ’ αὐτὸν τὸν ἐπίσκοπο. Αὐτοὶ οἱ λογισμοί του, ἔπρεπε νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀμέσως. Γι’ αὐτὸ πρόσταξε ἄγρια τοὺς ἀκολούθους του:
