«Μή φοβοῦ τό μικρόν ποίμνιον»

Γράφει ὁ κ. Διογένης Δ. Βαλαβανίδης, πρόεδρος τοῦ «Κέντρου Προστασίας τῆς Χριστιανικῆς Ταυτότητος» καὶ Πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Θρησκευμάτων τοῦ «Κέντρου Γεωστρατηγικῶν Μελετῶν»
Ὁ Ἑλληνικὸς ἱστότοπος “Φῶς Φαναριοῦ” στίς 6.12.2024. ἐδημοσίευσε ἄρθρο μὲ τίτλο: « Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης: Εἶναι ἀπαράδεκτο νὰ ἐξακολουθοῦμε σήμερα, εἰς τὰς ἀρχὰς τοῦ 21ου αἰῶνος, νὰ ζοῦμε μὲ φανατισμούς, μικροψυχία καὶ προκαταλήψεις». Στὸ κείμενο ἀνέφερε ὁ Προκαθήμενος τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως: «…Ὅπως ἡ πλειονότης τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἑορτάζει τὴν ἐπὶ θύραις μεγάλην Δεσποτικὴν ἑορτὴν τῶν Χριστουγέννων στὶς 25 Δεκεμβρίου κατ’ ἔτος, τὴν ἴδια δηλαδὴ ἡμερομηνία μὲ τὴν Ρωμαιοκαθολικὴ Ἐκκλησία, ὅπως οἱ ἐν Ἑλλάδι Ρωμαιοκαθολικὲς Κοινότητες ἀκολουθοῦν τὸ Ὀρθόδοξον Κανόνιον διὰ τὸν προσδιορισμὸν τοῦ Πάσχα, προκειμένου νὰ τὸ ἑορτάζουν ἀπὸ κοινοῦ μὲ τοὺς Ὀρθοδόξους ἀδελφούς τους, ὅπως εἰς Φιλλανδίαν ἀπὸ πολλῶν ἐτῶν ἡ ἡμερομηνία τοῦ Πάσχα εἶναι κοινὴ δι’ ὅλους τούς Χριστιανοὺς τῆς χώρας, τὸ αὐτὸ προτείνουμε νὰ θεσμοθετηθῆ εἰς παγχριστιανικὸν ἐπίπεδον καὶ δὴ ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ τρόπου καθορισμοῦ τοῦ Πάσχα ὑπὸ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας».
Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές, θὰ θέλαμε στὸ σημεῖο αὐτὸ νὰ ἐπισημάνουμε ὅτι ὁ καθορισμὸς τοῦ ἑορτασμοῦ τοῦ Πάσχα στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν μπορεῖ νὰ ἑρμηνεύεται αὐθαίρετα καὶ κατὰ τὴν προσωπικὴ κρίση τοῦ καθενός, ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ἂν πρόκειται γιὰ οἰκουμενιστικά, παπικά, πολιτικὰ ἢ γεωπολιτικὰ κίνητρα, ἀλλὰ εἶναι καθορισμένος καὶ πηγάζει ἀπὸ τὴν ἀπόφαση τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου (325), τοῦ ἑβδόμου ἀποστολικοῦ κανόνα καὶ πολλὲς ἑρμηνεῖες τῶν ἁγίων πατέρων, σύμφωνα μὲ τὶς ὁποῖες: Τὸ Πάσχα ἑορτάζεται τὴν πρώτη Κυριακὴ μετὰ τὴν πρώτη πανσέληνο ποὺ ἔρχεται μετὰ τὴν ἐαρινὴ ἰσημερία. Μὲ βάση αὐτὸν τὸν κανόνα, ὅλες οἱ τοπικὲς ὀρθόδοξες ἐκκλησίες εἶναι εὐθυγραμμισμένες (βλ: Lazar Mirkovic, Ἑορτολόγιο, Βελιγράδι 1961, σ. 207).
