Η ψυχολογία της υποταγής και η κατάργηση της ελευθερίας

  ΠΩΣ Η ΑΥΘΕΝΤΙΑ ΚΑΙ Η ΟΜΑΔΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ

Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ

Το Πείραμα του Milgram: Η Δύναμη της «Λευκής Ρόμπας»

Τη δεκαετία του 1960, ο Stanley Milgram διεξήγαγε ένα πείραμα που σόκαρε τον κόσμο, το οποίο επαναλήφθηκε με παρόμοια αποτελέσματα το 2009 από τον Jerry Burger. Η διαδικασία ήταν απλή: ένας εθελοντής έπρεπε να κάνει ηλεκτροσόκ σε έναν «μαθητή» (που ήταν ηθοποιός) κάθε φορά που εκείνος έκανε λάθος σε ένα τεστ μνήμης.

Παρόλο που ο μαθητής ούρλιαζε και ζητούσε να σταματήσει, οι περισσότεροι εθελοντές συνέχιζαν να πατούν τον διακόπτη. Γιατί; Διότι ένας ερευνητής με λευκή ρόμπα τους έλεγε με ψυχρό ύφος: «Η διαδικασία απαιτεί να συνεχίσετε». Αυτό το πείραμα απέδειξε ότι η υπακοή δεν είναι θέμα χαρακτήρα, αλλά θέμα κατάστασης. Όταν αισθανόμαστε ότι κάποιος άλλος (η αυθεντία) έχει την ευθύνη, μπορούμε να γίνουμε εκτελεστικά όργανα ακόμα και των πιο σκληρών εντολών.


Αν όμως η αυθεντία είναι η δύναμη που μας πιέζει από “πάνω”, η ομάδα είναι η δύναμη που μας λυγίζει από “δίπλα”. Αυτό ακριβώς απέδειξε το Πείραμα του Asch.

Η Πίεση της Αγέλης: Το Πείραμα του Asch

Ενώ ο Milgram μελέτησε τη σχέση μας με την αυθεντία, ο Solomon Asch (1951) αποκάλυψε πώς μας λυγίζει η πίεση των «ίσων». Στο πείραμά του, ζήτησε από εθελοντές να συγκρίνουν το μήκος γραμμών σε μια κάρτα —ένα τεστ με προφανή απάντηση. Ωστόσο, δίπλα στον εθελοντή κάθονταν ηθοποιοί που έδιναν ομόφωνα μια εξόφθαλμα λανθασμένη απάντηση. Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά: το 37% των συμμετεχόντων αρνήθηκε την ίδια του την όραση και συμφώνησε με το ψέμα της ομάδας, μόνο και μόνο για να μη νιώσει την κοινωνική απομόνωση. Στο πλαίσιο των λατρειών, αυτός ο μηχανισμός είναι η «ψυχολογική πρέσα» της ομάδας: όταν όλοι γύρω σου χειροκροτούν ή συμφωνούν με κάτι παράλογο, η ανάγκη σου να «ανήκεις» σε αναγκάζει να φιμώσεις τη λογική σου και να συμμορφωθείς, φοβούμενος ότι το να έχεις δίκιο μόνος σου ισούται με την απόρριψη.


Το Δόγμα του Σοκ: Η Συλλογική Παράλυση

Ενώ ο Milgram μελετούσε το άτομο στο εργαστήριο, η Naomi Klein στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ» εξήγησε πώς οι ίδιοι μηχανισμοί εφαρμόζονται σε ολόκληρες κοινωνίες. Η βασική ιδέα είναι ότι όταν μια ομάδα ανθρώπων υποστεί ένα μεγάλο σοκ —όπως μια φυσική καταστροφή, ένας πόλεμος ή μια οικονομική κρίση— παθαίνει μια μορφή «ψυχολογικής παλινδρόμησης».

Σε αυτή την κατάσταση, οι άνθρωποι τρομάζουν τόσο πολύ που σταματούν να σκέφτονται ορθολογικά και αναζητούν απεγνωσμένα μια ισχυρή φιγούρα, έναν «σωτήρα». Τότε είναι που οι κυβερνήσεις ή οι ηγέτες περνούν ακραία μέτρα που σε κανονικές συνθήκες θα προκαλούσαν εξεγέρσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Χιλή του 1973, όπου μετά το σοκ του πραξικοπήματος, επιβλήθηκαν ακραίες οικονομικές αλλαγές ενώ ο λαός ήταν σε κατάσταση πανικού και τρόμου.

Η Εφαρμογή στις Λατρείες

Οι λατρείες (cults) δεν είναι τίποτα άλλο από οργανώσεις που συνδυάζουν το πείραμα του Milgram με το Δόγμα του Σοκ στην πράξη. Χρησιμοποιούν αυτούς τους μηχανισμούς για να μετατρέψουν ελεύθερους ανθρώπους σε υπάκουα μέλη χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνονται.

  1. Το Προσωπικό Σοκ ως Πύλη Εισόδου Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπαίνουν σε μια λατρεία όταν η ζωή τους είναι ήρεμη. Οι στρατολόγοι αναζητούν άτομα που βρίσκονται σε «κατάσταση σοκ» όπως ένα πρόσφατο διαζύγιο, μια απώλεια εργασίας ή ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου. Σε αυτή την ευάλωτη στιγμή, η κριτική σκέψη υποχωρεί και η ανάγκη για καθοδήγηση γίνεται τεράστια. Η σέκτα προσφέρει μια «λύση», η οποία όμως απαιτεί την παράδοση της προσωπικής ελευθερίας.
  2. Η Μεταφορά της Ευθύνης στον Ηγέτη Όπως ο ερευνητής στο πείραμα έπαιρνε πάνω του την ευθύνη για τα ηλεκτροσόκ, έτσι και ο ηγέτης μιας λατρείας λέει: «Μη σκέφτεσαι, απλώς πίστευε. Εγώ ξέρω την αλήθεια». Αυτό ανακουφίζει το άτομο από το βάρος των δικών του επιλογών. Η ελευθερία μπορεί να γίνει τρομακτική σε περιόδους κρίσης, και η λατρεία προσφέρει την «άνεση» της υποταγής. Το μέλος αισθάνεται ότι αν αποτύχει, φταίει ο ίδιος που δεν υπάκουσε αρκετά, ενώ αν πετύχει, η δόξα ανήκει στον ηγέτη.
  3. Η Σταδιακή Δέσμευση (Το «Σύνδρομο των 15 Volts») Κανείς δεν σου ζητάει να εγκαταλείψεις την οικογένειά σου την πρώτη μέρα. Ξεκινούν με μικρά, αθώα βήματα: ένα δωρεάν γεύμα, ένα σεμινάριο αυτοβελτίωσης, μια μικρή δωρεά. Όπως στο πείραμα του Milgram, κάθε επόμενο βήμα είναι ελάχιστα πιο ακραίο από το προηγούμενο. Όταν τελικά σου ζητήσουν κάτι παράλογο, έχεις ήδη πατήσει τόσους «διακόπτες υπακοής» που το να σταματήσεις φαντάζει πιο δύσκολο από το να συνεχίσεις.
Γιατί το θέμα αφορά τον Ορθόδοξο χριστιανό;

Το ζήτημα αυτό έχει τεράστια σημασία για έναν Ορθόδοξο χριστιανό, καθώς η πίστη του βασίζεται στην ελευθερία του προσώπου. Οι σέκτες συχνά μεταμφιέζονται σε «πνευματικές ευκαιρίες», όμως στην πραγματικότητα καταργούν το αυτεξούσιο που χάρισε ο Θεός στον άνθρωπο. Επιπλέον, ο Ορθόδοξος χριστιανός οφείλει να διακρίνει τη γνήσια πνευματική καθοδήγηση από την τυφλή, νοσηρή υποταγή σε αυτοανακηρυγμένους «φωτισμένους» ηγέτες. Η γνώση των μηχανισμών χειραγώγησης προστατεύει την πνευματική του υγεία και την αληθινή έννοια της εν Χριστώ ελευθερίας. Πολλοί από εμάς πιστεύουμε ότι έχουμε τον πλήρη έλεγχο των αποφάσεών μας. Ωστόσο, η επιστήμη της ψυχολογίας και η σύγχρονη ιστορία αποκαλύπτουν κάτι ανησυχητικό. Ότι κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες πίεσης, ο μέσος άνθρωπος μπορεί να παραδώσει τη συνείδησή του σε μια αυθεντία. Για να κατανοήσουμε πώς λειτουργούν οι λατρείες και οι χειραγωγικοί ηγέτες, πρέπει να εξετάσουμε δύο θεμελιώδη εργαλεία ελέγχου: το πείραμα του Milgram και το «Δόγμα του Σοκ».  Η κατανόηση αυτών των φαινομένων είναι το μοναδικό «εμβόλιο» που διαθέτουμε ενάντια στη χειραγώγηση.

Η Απομυθοποίηση της Αυθεντίας Μας ενδιαφέρει γιατί μας διδάσκει ότι ένας τίτλος ή μια «φωτισμένη» παρουσία δεν δίνουν σε κανέναν το δικαίωμα να παραβιάζει την ηθική μας. Όταν γνωρίζεις το πείραμα του Milgram, αναγνωρίζεις αμέσως πότε κάποιος προσπαθεί να χρησιμοποιήσει την αυθεντία του για να σε αναγκάσει να κάνεις κάτι που δεν θέλεις. Η αληθινή εμπιστοσύνη κερδίζεται με τη διαφάνεια, όχι με τον φόβο και την επιβολή.

Η Διαχείριση του Δικού μας «Σοκ» Μας ενδιαφέρει γιατί μας βοηθά να αναγνωρίζουμε πότε είμαστε ευάλωτοι. Αν γνωρίζεις ότι μετά από μια μεγάλη προσωπική κρίση η κρίση σου θολώνει, θα είσαι πιο προσεκτικός με όσους εμφανίζονται ως «σωτήρες». Το Δόγμα του Σοκ μας διδάσκει ότι η πρώτη αντίδραση σε μια καταστροφή πρέπει να είναι η προστασία της λογικής μας, όχι η παράδοσή της.

Η Ενίσχυση της Κριτικής Σκέψης Τέλος, μας ενδιαφέρει γιατί μας θυμίζει ότι η ελευθερία απαιτεί εγρήγορση. Η υπακοή είναι ο εύκολος δρόμος που δεν χρειάζεται σκέψη. Η αμφισβήτηση όμως είναι αυτή που μας κρατάει ανθρώπους. Η γνώση αυτών των μηχανισμών μας δίνει το θάρρος να είμαστε εκείνος ο «ενοχλητικός» εθελοντής στο πείραμα που θα σηκωθεί και θα πει: «Όχι, αυτό που ζητάτε είναι λάθος και δεν θα το κάνω».

Πώς να Αντισταθείτε στη Χειραγώγηση

Η κριτική σκέψη δεν είναι κάτι που «έχεις ή δεν έχεις»· είναι μια δεξιότητα που εξασκείται, ειδικά όταν οι συνθήκες είναι δύσκολες.

  1. Η Τεχνική της «Εξωτερικής Ματιάς»

Όταν είμαστε μέσα σε μια κατάσταση σοκ ή έντονης συναισθηματικής φόρτισης, η οπτική μας γωνία στενεύει. Φανταστείτε ότι η κατάσταση που βιώνετε συμβαίνει σε έναν καλό σας φίλο. Τι συμβουλή θα του δίνατε; Συχνά είμαστε πολύ πιο λογικοί όταν σκεφτόμαστε για τους άλλους παρά για τον εαυτό μας.

  1. Ερωτήσεις Ελέγχου για την Αυθεντία

Κάθε φορά που κάποιος σας ζητά να κάνετε κάτι επειδή «εκείνος ξέρει καλύτερα», θέστε στον εαυτό σας τις εξής ερωτήσεις:

  • Ποιος ωφελείται; Αν ακολουθήσω αυτή την εντολή, κερδίζω εγώ ή κερδίζει η ομάδα/ο ηγέτης σε δύναμη ή χρήμα;
  • Επιτρέπεται η αμφιβολία; Αν κάνω μια δύσκολη ερώτηση, παίρνω λογική απάντηση ή δέχομαι επίθεση («δεν έχεις πίστη», «είσαι αρνητικός»);
  • Υπάρχει εναλλακτική; Μια υγιής αυθεντία (π.χ. ένας καλός γιατρός) θα σας δείξει επιλογές. Μια λατρεία θα σας πει ότι ο δρόμος της είναι ο μοναδικός.
  1. Αναγνωρίζοντας το «Σταδιακό Γλίστρημα»

Θυμηθείτε ότι η υπακοή χτίζεται με μικρά βήματα (τα 15 Volts).  Πριν συμφωνήσετε σε μια νέα δέσμευση (περισσότερος χρόνος, περισσότερα χρήματα, απομάκρυνση από κάποιον φίλο), ζητήστε 24 ώρες χρόνο Η χειραγώγηση ευδοκιμεί στη βιασύνη και τον ενθουσιασμό. Η παύση επιτρέπει στο «σοκ» να υποχωρήσει και στη λογική να επιστρέψει.

  1. Η Προστασία της Κοινωνικής σας Δικτύωσης

Όπως είδαμε, το Δόγμα του Σοκ και οι λατρείες βασίζονται στην απομόνωση.

Κρατήστε «Γέφυρες»: Μην επιτρέψετε σε καμία ομάδα να γίνει η μοναδική σας πηγή πληροφοριών ή συναισθηματικής στήριξης. Διατηρήστε επαφή με άτομα που δεν ανήκουν στην ομάδα και έχουν διαφορετικές απόψεις. Αν μια ομάδα σας λέει ότι οι «έξω» είναι επικίνδυνοι ή εχθροί, αυτό είναι η μεγαλύτερη προειδοποίηση ότι προσπαθούν να σας ελέγξουν.

  1. Εμπιστευτείτε το «Ένστικτο του Σώματος»

Στο πείραμα του 2009, πολλοί συμμετέχοντες ίδρωναν ή έτρεμαν ενώ συνέχιζαν. Το σώμα τους ήξερε ότι αυτό που έκαναν ήταν λάθος, αλλά το μυαλό τους υπάκουε στην αυθεντία.   Αν νιώθετε κόμπο στο στομάχι ή μια αδιόρατη δυσφορία όταν μιλάτε με έναν «δάσκαλο» ή μια ομάδα, μην την αγνοήσετε. Το σώμα σας αντιλαμβάνεται την πίεση πριν ακόμα την επεξεργαστεί η λογική.

Η πνευματική ζωή δεν είναι δρόμος υποδούλωσης, αλλά μια πορεία προς την αληθινή ελευθερία. Το αυτεξούσιο αποτελεί τη βάση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και κάθε προσπάθεια κατάργησής του κρύβει σκοτεινές σκοπιμότητες. Οφείλουμε, λοιπόν, να παραμένουμε σε εγρήγορση απέναντι σε κάθε «αρχιτέκτονα» που υπόσχεται ασφάλεια με αντάλλαγμα την κρίση μας. Η αληθινή γνώση και η διάκριση είναι τα μόνα όπλα που μπορούν να γκρεμίσουν τα τείχη της χειραγώγησης.

https://www.entaksis.gr/milgram_asch/