Χρόνια τώρα προειδοποιούμε και καταδεικνύουμε με στοιχεία την πονηρή, εθνοφυλετική και οικουμενιστική δραστηριότητα του Κυρίλλου Μόσχας. Χρόνια δείχνουμε στους διάφορους μοσχολάγνους, ότι κακώς βλέπουν στην Μόσχα τον σωτήρα της Ορθοδοξίας και ότι ο Κύριλλος αποτελεί την ρωσική έκδοση του Βαρθολομαίου. Όμως εις μάτην. Αυτοί συνεχίζουν να προβάλουν τον Μόσχας ως ορθόδοξο, παρότι αυτός κάνει τα πάντα για να τους διαψεύσει. Τώρα όμως ξεπέρασε κάθε όριο: Ο Κύριλλος Μόσχας έστειλε τα συλληπητήρια του στο Ιράν εκφράζοντας την λύπη του (!!!) για τον θάνατο του δολοφόνου, δικτάτορα, υβριστή και διώκτη του Χριστού Χαμενεΐ ονομάζοντας τον ἀνθρωπο βαθιάς πίστης και διαβεβαιώνει τους Ιρανούς ότι θα προσευχηθεί στον Θεό για αυτὀ τον λόγο!!!!
Πως -αντί να καταδικάσουν- δικαιολογούν "ειδικοί" ιερείς την στάση του αυτή: Λέγοντας τα εξής: "Στο πλαίσιο αυτό, ακόμη και κινήσεις που προκαλούν αντιδράσεις, όπως το συλλυπητήριο γράμμα προς την ηγεσία του Ιράν, εντάσσονται σε μια ευρύτερη εκκλησιαστική διπλωματία. Η Ρωσική Εκκλησία επιδιώκει να χτίσει συμμαχίες με άλλες θρησκείες που επίσης αντιστέκονται στην εκκοσμίκευση, θεωρώντας ότι σε έναν «πολυπολικό κόσμο» τέτοιες επαφές είναι αναγκαίες."(σε σχόλιο εδώ). Κλαυσίγελως. Ο ιερέας αυτός ονομάζει έναν φανατικό σιίτη, που συμμετείχε στην Ισλαμική Επανάσταση, πυ ευθύνεται για την δολοφονία πολλών ανθρώπων στο Ιράν, που δημιούργησε διεθνώς πολλές εξτρεμιστικές ισλαμικές οργανώσεις, "αγωνιστή ενάντια στην εκκοσμίκευση"!!! Δυστυχώς έχει χαθεί κάθε μέτρο πια.
Ύστερα από όσα έχει κάνει κι έχει πει για να δικαιολογήσει τα ποτάμια αίματος που έχουν χυθεί τα τελευταία χρόνια στην Ουκρανία, κανονικά δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει τίποτα πλέον. Κι όμως, ο Ρώσος Ορθόδοξος Πατριάρχης κατόρθωσε να μας εκπλήξει για μια ακόμη φορά.
Το συλλυπητήριο γράμμα του προς τον πρόεδρο του Ιράν για τον θάνατο του Αγιατολλά Χαμενεΐ έπεσε στον ορθόδοξο κόσμο με την ίδια σφοδρότητα που πέφτουν αυτές τις μέρες οι αμερικανικοί και οι ιρανικοί πύραυλοι στους στόχους τους.
«Ο εκλιπών υπήρξε άνθρωπος βαθιάς πίστης, πνευματικός και εθνικός ηγέτης, διακρινόμενος για το σθένος και τη σταθερότητα του χαρακτήρα του» έγραψε ο Ορθόδοξος Πατριάρχης, που παρακαλεί τον Θεό να χαρίσει «σε ολόκληρο τον ιρανικό λαό δύναμη και ψυχική αντοχή για να ξεπεράσουν την οδύνη της απώλειας».
Παρακαλεί, δηλαδή τον Θεό, να δώσει στον λαό που δεκαετίες τώρα καταδυναστεύεται, την ψυχική αντοχή για να ξεπεράσει την απώλεια του δυνάστη του.
Του «πνευματικού και εθνικού ηγέτη βαθιάς πίστης», για να μην μπερδευτούμε και νομίζουμε ότι μιλά για κάποιον άλλο.
Αν ψάχναμε ένα κείμενο για να μας αποτυπώσει το εύρος της κρίσης στην Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο. Μέσα σε λιγότερες από 100 λέξεις ο Πατριάρχης Κύριλλος μας απέδειξε αυτό που όλοι ψιθυρίζουμε αλλά κανείς δεν παραδέχεται δημόσια. Ότι η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας κινδυνεύει να μην είναι πια ούτε Ορθόδοξη, ούτε Εκκλησία, αλλά κάτι άλλο.
Πιστή σε κάθε τι εκ του Κρεμλίνου εκπορευόμενο, η σκιά αυτού που κάποτε ήταν η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, δεν έχει πλέον κανένα πρόβλημα να δώσει άφεση αμαρτιών σε δολοφονίες αμάχων στην Ουκρανία χαρακτηρίζοντας την εισβολή «ιερή», να ευλογήσει όπλα μαζικής καταστροφής, να εισβάλλει σε μια άλλη αρχαία Εκκλησία όπως είναι το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας για να σώσει, δήθεν, την πίστη και τώρα να θρηνήσει για την απώλεια ενός δυνάστη που είναι υπεύθυνος για τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που το μόνο αμάρτημα τους ήταν να εναντιωθούν στο καθεστώς που διηύθυνε επί σχεδόν τέσσερις δεκαετίες.
Όσοι νομίζουμε ότι η Μόσχα έχει διακόψει την Κοινωνία με Φανάρι, Αλεξάνδρεια, Λευκωσία και Αθήνα κάνουμε μεγάλο λάθος. Η διακοπή που έχει de facto πραγματοποιήσει είναι με την ίδια την Ορθοδοξία.
Τα γεγονότα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια μπορούν να συγκριθούν μόνο με την περίοδο κατά την οποία η Ρώμη απομακρυνόταν μέρα με την μέρα από το υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο μέχρι τη στιγμή που υλοποίησε αυτό που χίλια χρόνια τώρα αποκαλούμε σχίσμα. Πολιτικές κρυμμένες πίσω από δήθεν θέματα πίστεως τα οποία προβάλλονται ως άλλοθι για ενέργειες που έχουν σχέση με την πίστη όσο η μέρα με τη νύχτα.
Κι όμως, ο εκτροχιασμός της ρωσικής Εκκλησίας, δεν είναι το μεγαλύτερο αμάρτημα που συντελείται εντός της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην εποχή μας. Αυτό είναι η στάση και η σιωπή των υπόλοιπων Ορθοδόξων ηγετών που είτε συμπλέουν με τη Ρωσία επικαλούμενοι επίσης λόγους πίστης και θεολογίας για να κρύψουν τις πολιτικές και γεωστρατηγικές προεκτάσεις των ενεργειών τους, είτε παρακολουθούν σιωπηλοί κι αμέτοχοι λες και είναι θεατές σε παράσταση αρχαίου δράματος και περιμένουν την εμφάνιση του από μηχανής Θεού να δώσει την λύση.
Οι ίδιοι άνθρωποι που μιλούν στους πιστούς με θέρμη και ζήλο για το σθένος και την αυταπάρνηση των Μαρτύρων που θυσίασαν νιάτα και ζωές για τα πιστεύω τους, αρνούνται να πουν έστω και μια λέξη για όσα διαδραματίζονται στο σπίτι τους την Ορθόδοξη Εκκλησία προτιμώντας το εύκολο «ἔχε με παρητημένον».
Προφήτης δεν είμαι αλλά είναι μαθηματικά βέβαιο πως αν η κατάσταση συνεχίσει έτσι η Ορθόδοξη Εκκλησία θα αργήσει πολύ να δει φως στην άκρη του τούνελ στο οποίο έχει εισέλθει.
Ο Ανδρέας Λουδάρος έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στην Αθήνα. Είναι μέλος της ΕΣΗΕΑ. Εργάζεται ως εκκλησιαστικός συντάκτης από το 1999
