Απόδοσις του Πάσχα: «Αναστάσεως ημέρα, και λαμπρυνθώμεν…», Δοξαστικό Αίνων Πάσχα, μέλος Μανουήλ Χρυσάφου του νέου, Ήχος πλ. Α΄- Ψάλλει ο βυζαντινός χορός ”Τρόπος”.

 «Αναστάσεως ημέρα, και λαμπρυνθώμεν…», Δοξαστικό Αίνων Πάσχα, μέλος Μανουήλ Χρυσάφου του νέου, Ήχος πλ. Α΄- Ψάλλει ο βυζαντινός χορός ”Τρόπος”.

Εγείρονται ερωτηματικά με το νέο Καταστατικό της Εκκλησίας της Ουκρανίας

    

Αύριο, Τετάρτη 24 Μαϊου 2023 σύμφωνα με πληροφορίες των ουκρανικών ΜΜΕ θα πραγματοποιηθεί η Ιερά Σύνοδος της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, όπου θα εγκριθεί σχέδιο του «Καταστατικού Χάρτη» το οποίο αναρτήθηκε από το ουκρανικό κανάλι Telegram Churcher.

Να αναφερθεί ότι η ΑΕΟ μέχρι σήμερα τηρούσε τον Τόμο και το Καταστατικό του Οικουμενικού Πατριαρχείου που ενεκρίθη το 2018.

Κατά την αντιπαραβολή του παλαιού «Καταστατικού» του 2018 με το νέο «Καταστατικό» της ΑΕΟ, διαπιστώνεται σειρά τροποποιήσεων σχετικά με την εσωτερική διοίκηση της Εκκλησίας.

Χαρακτηριστική τροποποίηση η οποία είναι οφθαλμοφανή, είναι η επιθετικότητα του νέου Καταστατικού έναντι των ανταγωνιστών.

Συγκεκριμένα η ενότητα Α’ «Γενικές Διατάξεις» είναι στο περιεχόμενό της πολύ πιο επιθετική απ’ο, τι τα παλαιότερα έγγραφα της ΑΕΟ.

Στην παρ. 1.4 αναφέρεται ότι η παρουσία στο έδαφος της Ουκρανίας «Εκκλησιαστικών Επαρχιών, Ιερών Μονών και Κοινοτήτων» του Πατριαρχείου Μόσχας (δηλαδή σύσσωμης της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας) «αποτελεί παραβίαση των αρχών του κανονικού δικαίου και στρέβλωση που απαιτεί διόρθωση».

Αυτή είναι η νεοορθοδοξία!

Τι τραγικό! Τιμούν τον ομολογητή στρατιώτη, αυτοί που στηρίζουν τους δολοφόνους του. Ο μουφτής που (τι κι αν μετά από τακτικισμό άλλαξε στάση με τον Πούτιν) ανακήρυξε το "γκαζαβάτ", τον ιερό πόλεμο των Τσετσένων εναντίων των "απίστων" χριστιανών Ρώσων, δηλ. εναντίον και του Ευγενίου, ήταν ο Αχμάτ Καντίροφ που ανήκε στο τάγμα των Σούφι και σπούδασε Ιμάμης στην Μπουχάρα του Ουζμπεκιστάν και στο Αμμάν. Ο Αχμάτ Καντίροφ είναι ο πατέρας του Ραζμάν Καντίροφ, επίσης φανατικού σουφιστή Μουσουλμάνου, ο οποίος τώρα πολεμάει υπέρ του Πούτιν με τους Τσετσένους του στην Ουκρανία, όχι μόνο εναντίον Ουκρανών του Ζελένσκυ αλλά και Ουκρανών του Ονουφρίου αλλά και Ρώσων, επειδή αυτοί αντιτάχθηκαν στην κατασκευή Τζαμιού στην Μόσχα (κάποιοι "πνευματικοί" εδώ το ονομάζουν αυτό διπλωματία).

Στρατιώτες του Καντίροφ μάλιστα είπαν: «Σας προειδοποιούμε! Εάν είστε ενάντια στη θέληση του Παντοδύναμου, θα σας πολεμήσουμε. Δεν μας ενδιαφέρει ποιον πολεμάμε, ποιούς σκοτώνουμε, Ουκρανούς ή Ρώσους» (εδώ) και έκαψαν Εκκλησία στο Ταταρστάν. Και όμως: Οι Πουτινόφιλοι, όχι ρωσόφιλοι εν Ελλάδι χαιρετίζουν την στήριξη του Καντίροφ από τον Πούτιν ο οποίος το 2004 παρασημοφόρησε τον φανατικό μουσουλμάνο, διεφθαρμένο και δολοφόνο στην χώρα του Καντίροφ και τον ονόμασε τιμητικά "ήρωα της ρωσικής Ομοσπονδίας"!!!

Αυτή είναι η νεοορθοδοξία και εν Ρωσία και εν Ελλάδι, που κάνει κακό και στον αντιαιρετικό αγώνα, διότι της λείπει η συνέπεια. Όπως, με όποιον, και όταν συμφέρει κατ' οικονομία! Και μετά ζητούν την χάριν του πιστού νεομάρτυρος.

Α.Τ.

Ευγένιος Ροντιόνωφ, 19 χρονος νεομάρτυς των ημερών μας.

                                

Νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ

O νεομάρτυς Ευγένιος Ροντιόνωφ ήταν στρατιώτης στον πρώτο πόλεμο της Τσετσενίας επί επαράτου Γέλτσιν. Συνελήφθη από τσετσένους αντάρτες, βασανίστηκε,σφάχτηκε σαν αρνί και αποκεφαλίστηκε όταν αρνήθηκε να γίνει μουσουλμάνος και να πολεμήσει εναντίον της Ρωσίας, όπως είπε ο ίδιος ο δήμιος  στη μητέρα του. 

«λαὸς οὗτος τῷ στόματι αὐτῶν καὶ τοῖς χείλεσίν με τιμᾷ, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ’ ἐμοῦ»

Ω της υποκρισίας! Ο Σουηδίας Κλεόπας ισχυρίζεται, ότι τιμά τους 318 θεοφόρους πατέρες της Α, Οικουμενικής, ότι τιμά τον άγ. Νικόλαο που χαστούκισε τον Άρειο, μιλάει για την προστασία του ποιμνίου από τους ψευδοποιμένες και παράλληλα πράττει τα ακριβώς αντίθετα: Ξεπέρασε ως Οικουμενιστής τον Άρειο στην αίρεση, κατήργησε τα δόγματα π.χ. περί Μίας Εκκλησίας και Ενός Βαπτίσματος και τις εντολές των Αγίων Πατέρων, αντί  να χαστουκίσει αγκαλιάζει τους αμετανόητους και αυθάδεις αιρετικούς και είναι ο ίδιος λυκοποιμένας. Δεν φοβάται ούτε Θεό ούτε ανθρώπους (βλ. εδώ «άξιος» αναφώνησε ο Σουηδίας Κλεόπας στον νέο λουθηρανό αρχιεπίσκοπο κι εδώ άλλες οικουμενιστικές του δραστηριότητες).

Σουηδίας Κλεόπας: ''Δι' ευχών των αγίων ημών''

    

Πλησιάζει η Ζ´ Κυριακή από του Πάσχα, αφιερωμένη στους 318 θεοφόρους Πατέρες της Α´ Οικουμενικής Συνόδου, η οποία συγκροτήθηκε το Μάιο του 325, στη Νίκαια της Βιθυνίας, από τον πρώτο χριστιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα, τον Μεγάλο Κωνσταντίνο.

Τιμώντας τους Πατέρες της Εκκλησίας, τιμούμε τους εκφραστές της πιστότητος και της ενότητος της εκκλησιαστικής διδασκαλίας προς τη διδασκαλία του Χριστού, αυτούς που δογμάτισαν και κατεδίκασαν την αίρεση του Αρείου, που δίδασκε ότι ο Υιός του Θεού είναι κτίσμα του Πατρός, και ανεκήρυξαν το Χριστό Θεό, “ὁμοούσιον τῷ Πατρί”.

Ο θεοτίμητος χορός των Πατέρων θέσπισε, επίσης, τα επτά πρώτα άρθρα του “Συμβόλου της Πίστεως”, γνωστού και ως “Συμβόλου της Νικαίας” και διατράνωσε την πίστη του στον Τριαδικό Θεό.

Στις εργασίες της Συνόδου αυτής, μεγάλες εκκλησιαστικές μορφές παρέστησαν και θεολόγησαν. Ο Μέγας Αθανάσιος αντιμετώπισε με σθένος και παρρησία τον αιρεσιάρχη Άρειο.

Ο Άγιος Σπυρίδων Τριμυθούντος παρουσίασε το θαύμα με το κεραμίδι, το οποίο διαλύθηκε στα χέρια του, ομιλώντας για τα τρία συστατικά από τα οποία αποτελείτο η σύνθεση και κατασκευή του (χώμα, νερό και φωτιά).

Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης-Στο 23 σταμάτησε. Όταν εκοιμήθη, 23 Μαϊου, τότε καταλάβαμε τι σήμαινε

Στις 23 Μαΐου του 1999 την Κυριακή των Αγίων 318 Θεοφόρων Πατέρων της εν Νικαία Α' Οικουμενικής Συνόδου, στις 4:10 μ.μ. εκοιμήθη ο Άγιος Ευμένιος, σε ηλικία 68 ετών…

''Τα τελευταία χρόνια ό πατήρ Ευμένιος είχε προβλήματα στα μάτια, στα νεφρά, στα πόδια. Είχε πληγές στα πόδια (λόγω του σακχάρου) που δεν έκλειναν, παρ' όλη την φροντίδα που του πρόσφεραν. Πονούσε υπερβολικά, όμως κανείς δεν τον είδε ποτέ να κάνει μορφασμούς πόνου, κανείς δεν τον άκουσε να παραπονιέται. 

Ένα απόγευμα που τον ταλαιπωρούσε ένας υψηλότατος πυρετός, εκείνος έλεγε: «Ζήτω ο πυρετός! Ζήτω ο πυρετός!» 

Αντί να είναι στο κρεβάτι του να τον φροντίζουν οι άλλοι, εκείνος περιποιόταν τους άλλους και λειτουργούσε σαν να είναι υγιέστατος.

Ο ΟΣΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΦΟΡΟΣ ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΕΥΜΕΝΙΟΣ Ο ΚΡΗΣ, Ο ΕΝ ΕΣΧΑΤΟΙΣ ΧΡΟΝΟΙΣ ΔΙΑΛΑΜΨΑΣ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ

«Ο όσιος και θεοφόρος πατήρ ημών Ευμένιος (1931-1999) είχε πατρίδα την Εθιά της επαρχίας Μονοφατσίου, του Ηρακλείου Κρήτης. Πληγώθηκε από θείο έρωτα από την παιδική του ηλικία και ακολούθησε την καλογερική οδό στο Μοναστήρι του Μεγαλομάρτυρος Νικήτα που βρισκόταν κοντά στη γενέτειρά του. Κατά την κουρά του σε μοναχό ονομάστηκε Σωφρόνιος και κατά τη χειροτονία του σε ιερομόναχο, που τέλεσε ο αρχιεπίσκοπος Κρήτης Τιμόθεος στη Μονή Καλυβιανής, ονομάστηκε Ευμένιος. Προσβλήθηκε από δαιμονικούς πειρασμούς και ήλθε στην ένδοξη Μονή του Κουδουμά, όπου και ελευθερώθηκε από την επήρεια του Πονηρού. Ασθένησε από λοιμώδη νόσο και γι’ αυτό ήλθε στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων στην Αθήνα, το οποίο και ανέδειξε στίβο των ασκητικών του παλαισμάτων και καταφύγιο συμπαθείας όλων των ταλαιπωρουμένων και βαρέως ασθενούντων. Στο Νοσοκομείο των Λοιμωδών Νόσων περάτωσε τον Ναό των Αγίων Αναργύρων και υπηρέτησε με προθυμία τον όσιο Νικηφόρο (Τζανακάκη), τον τυφλό, λεπρό και παράλυτο. Διακόνησε όλους τους εμπερίστατους και βαριά όπως είπαμε ασθενείς και αναδείχθηκε πνευματικός πατέρας και καθοδηγητής προς σωτηρία πάρα πολλών χριστιανών Αθηναίων. Υπέμεινε αγόγγυστα, μιμούμενος τον Ιώβ, τις δικές του ασθένειες του σώματος και διακρίθηκε για την ταπείνωσή του, την πραότητα και τη συμπαθή αγάπη του προς κάθε ταλαιπωρημένο και αποκαμωμένο άνθρωπο. Κοιμήθηκε στην Αθήνα την 23^η Μαΐου 1999, ενώ το χαριτόβρυτο σκήνωμά του εκτέθηκε προς προσκύνηση στον Ναό των Αγίων Αναργύρων του Νοσοκομείου Λοιμωδών Νόσων και δέχτηκε τον τελευταίο ασπασμό από άπειρο πλήθος που πενθούσαν. Πανδήμως κηδεύτηκε στην πατρώα του γη. Ταις αυτού αγίαις πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς. Αμήν».

Ἡ πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπη

Δυστυχώς όταν μιλάμε σήμερα για αγάπη πάντα παραλείπεται το εξής: Αγάπη προς τον πλησίον είναι και η προστασία του από την αίρεση και τους ψευδοποιμένες.            

                     

Ἡ πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπη

Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

      Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον εἶναι βασικὸ καθῆ­κον κάθε χριστιανοῦ. Πολλοὶ ὅμως διερωτῶνται πῶς πρέπει νὰ ἐκδηλώνεται. Εἶναι μόνο προσ­φορὰ χρημάτων; Καὶ ὅποιος δὲν ἔχει χρήματα, τί ἄλλο μπορεῖ νὰ κάνει; 

Ἡ ἀγάπη πρωτίστως πρέπει νὰ εἶναι γενική, ὅπως ἔλεγε ὁ ἅγιος Παΐσιος. Ἡ ἀγάπη δὲν κάνει διακρίσεις, δὲν ἀποκλείει κανένα. Ἁπλῶς μπορεῖ νὰ ἐκδηλώνεται μὲ διαφορετικὸ τρόπο στὸν καθένα, γιατί δὲν ἔχουν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι τὶς ἴδιες ἀνάγκες. Ἄλλοι στεροῦνται τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ, γιὰ νὰ ζήσουν καὶ ἄλλοι τὰ πνευματικὰ, γιὰ νὰ προοδεύσουν στὴν ἐν Χριστῷ ζωή. Γενικὰ ὅμως ὅλοι ἀνεξαιρέτως οἱ ἄνθρωποι ἔχουν ἀνάγκες. Ὁπότε ἔχουμε πάντα μπροστὰ μας τὸ καθῆκον τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπης. Ὅταν εὐαισθητοποιηθοῦν οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι στὸ θέμα αὐτό, θὰ συμβαίνει τὸ ἑξῆς ἀξιοθαύμαστο: Ἐκεῖνος ποὺ θὰ ἐκδηλώνει τὴν ἀγάπη του πρὸς τὸν πλησίον, θὰ γίνεται ὁ πλησίον κάποιου ἄλλου ἀδελφοῦ. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ θὰ δημιουργεῖται ἕνα πλέγμα ἀγάπης, τὸ ὁποῖο θὰ ἱκανοποιεῖ πολλὲς ἀνάγκες, χωρὶς νὰ δημιουργοῦνται ἄλλες. Θὰ ξεκαθαρίζουν καὶ τὰ συναισθήματα μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων καὶ θὰ μειώνονται οἱ διαφορὲς καὶ οἱ ὀξύτητες.

Ὅλα προέρχονται ἀπὸ τὴν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ.

Πνευματικές νουθεσίες.

Τοῦ ἁγίου Διαδόχου

Ὅλοι οἱ ἄνθρωποι εἴμαστε πλασμένοι «κατ᾿ εἰκόνα» τοῦ Θεοῦ. Τὸ «καθ᾿ ὁμοίωσιν» (Γέν. 1:26-27) ὅμως τὸ ἔχουν μόνο ἐκεῖνοι, ποὺ μὲ πολλὴ ἀγάπη ὑποδούλωσαν τὴν ἐλευθερία τους στὸ Θεό, γιατὶ ὅταν δὲν ἀνήκουμε στοὺς ἑαυτούς μας, τότε εἴμαστε ὅμοιοι μ᾿ Ἐκεῖνον, ποὺ μᾶς συμφιλίωσε μὲ τὸν ἑαυτό Του μέσῳ τῆς ἀγάπης.

Τοῦ Ἀββᾶ Μάρκου

Μερικοὶ ὀνομάζουν συνετοὺς ἐκείνους ποὺ μποροῦν νὰ διακρίνουν (καὶ νὰ ἀναλύσουν) τὰ αἰσθητὰ πράγματα. Συνετοὶ ὅμως εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ ἐξουσιάζουν τὰ θελήματά τους.

Ἐκεῖνος ποὺ δὲν ἐγκαταλείπει τὸ θέλημά του γιὰ χάρη τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, περδικλώνεται στὰ δικά του ἔργα καὶ γίνεται ὑποχείριος τῶν ἐχθρῶν (δαιμόνων).

Σε όποια κατάσταση βρεθεί τότε ο άνθρωπος, σ’ αυτή και φεύγει!

Ένας αδελφός ρώτησε τον αββά Σισώη:

- Τι να κάνω, αββά, πού έπεσα;

Του λέει ο γέροντας: - Να σηκωθείς.

- Σηκώθηκα και ξανάπεσα.

- Να σηκωθείς πάλι και πάλι.

- Μέχρι πότε;

- Μέχρι πού να σε βρει ο θάνατος είτε στο καλό είτε στην πτώση.

Γιατί σ’ όποια κατάσταση βρεθεί τότε ο άνθρωπος, σ’ αυτή και φεύγει...

Γεροντικό

Πηγή

Και όμως κύκλοι (Κύριος οίδε γιατί) θέλουν αυτόν τον άνθρωπο (συστρατιώτη του Βαρθολομαίου στην αίρεση) ηγέτη της Ορθοδοξίας και παρουσιάζουν τις πράξεις του ως αναγκαία διπλωματία!

Φρίκη! Από αυτόν, τον προωθημένο Οικουμενισμό της Μόσχας περιμένουν οι αντι-Οικουμενιστές την σωτηρία!

Κοινὴ Διακήρυξη

Πάπα Φραγκίσκου

Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου

 «24. Ὀρθόδοξοι καὶ Καθολικοὶ εἴμεθα ἑνωμένοι ὄχι μόνον μὲ τὴν κοινὴ Παράδοσι τῆς Ἐκκλησίας τῆς πρώτης χιλιετηρίδος, ἀλλὰ ἐπίσης μὲ τὴν ἀποστολὴ νὰ κηρύξωμεν τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ εἰς τὸν κόσμον σήμερον. Ἡ ἀποστολὴ αὐτὴ ἀποκλείει κάθε μορφὴ προσηλυτισμοῦ. Δὲν εἴμεθα ἀνταγωνισταὶ ἀλλὰ ἀδερφοί. Παρακινῶμεν τοὺς Καθολικοὺς καὶ τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ ὅλας τὰς χώρας νὰ μάθωσι νὰ ζῶσι μαζὶ μὲ εἰρήνη καὶ ἀγάπη, «προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους» (Ρωμ. ΙΕ΄, 5). Ἑπομένως εἶναι ἀπαράδεκτον νὰ χρησιμοποιῶνται ἄνομα μέσα διὰ νὰ παρακινήσουν πιστοὺς εἰς τὸ νὰ περάσουν ἀπό τὴν μίαν Ἐκκλησίαν εἰς τὴν ἄλλην»!!!

Κοινὴ Διακήρυξη Φραγκίσκου - Κυρίλλου

 

Μετάφραση: Perseas Persiadis

 

Ὁ πάπας Φραγκίσκος συναντᾶται μὲ τὸν Πατριάρχη Κύριλλο στὴν Ἀβάνα τῆς Κούβας (ἐδῶ) 

 

–Εὐρωπαϊκὴ Ὑπηρεσία φωτογραφιῶν Τύπου (EPA: European Press Photo Agency)

 

(Vatican Radio).  -Ὁ πάπας Φραγκίσκος καὶ ὁ Ὀρθόδοξος Πατριάρχης Κύριλλος Μόσχας καὶ Πασῶν τῶν Ρωσσιῶν συναντήθηκαν στὴν Ἀβάνα τὴν Παρασκευὴ 12 Φεβρουαρίου γιὰ νὰ ὑπογράψουν μιὰ ἱστορικὴ κοινὴ διακήρυξη.

 

Κοινὴ Διακήρυξη

Πάπα Φραγκίσκου καὶ Πατριάρχου Μόσχας

καὶ Πασῶν τῶν Ρωσσιῶν Κυρίλλου.

 

«Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος μετὰ πάντων ὑμῶν» (Β΄Κορινθ. ΙΓ:13).

 

1. Τῇ βουλήσει τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκ τῆς ὁποίας προέρχονται ὅλες οἱ δωρεὲς, εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῇ συνεργείᾳ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος Παρακλήτου, ἐμεῖς, ὁ Πάπας Φραγκίσκος καὶ ὁ Κύριλλος, Πατριάρχης Μόσχας καὶ Πασῶν τῶν Ρωσσιῶν, συναντηθήκαμε σήμερα στην Ἀβάνα. Εὐχαριστῶμεν τῷ Θεῷ δεδοξασμένῳ ἐν τῇ Τριάδι γιὰ τὴν συνάντηση αὐτή, τὴν πρώτη στὴν ἱστορία.

Μὲ ἀγαλλίαση συναντηθήκαμε σὰν ἀδερφοὶ στὴν Χριστιανικὴ πίστη ποὺ εὑρίσκουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον «στόμα πρὸς στόμα λαλῆσαι» (Ἰωάν. Β΄,12), ἀπὸ καρδίας εἰς καρδίαν, γιὰ νὰ συζητήσουμε τὰς ἀμοιβαίας σχέσεις μεταξύ τῶν Ἐκκλησιῶν, τὰ σημαντικὰ προβλήματα τῶν πιστῶν μας, καὶ τὴν μορφὴ τῆς προόδου τοῦ ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ.

2. Ἡ ἀδελφική μας συνάντηση ἔλαβε χῶραν εἰς τὴν Κοῦβαν, εἰς τὰ σταυροδρόμια τοῦ Βορρᾶ καὶ τοῦ Νότου, Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως. Καὶ εἶναι ἀπὸ αὐτὸ τὸ νησί, τὸ σύμβολο τῶν ἐλπίδων τοῦ «Νέου Κόσμου» καὶ τῶν δραματικῶν γεγονότων τῆς ἱστορίας τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος, ποὺ ἀπευθύνωμε τοὺς λόγους μας σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς καὶ τῶν λοιπῶν ἠπείρων.

Εἶναι πηγὴ χαρᾶς τὸ ὅτι ἡ Χριστιανικὴ πίστις αὐξάνει ἐδῶ δυναμικά. Τὸ ἰσχυρὸ θρησκευτικὸ δυναμικὸ τῆς Λατινικῆς Ἀμερικῆς, ἡ Χριστιανικὴ παράδοσίς της αἰῶνων, θεμελιωμένη εἰς τὴν προσωπικὴν ἐμπειρίαν ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων, ἀποτελοῦν τὴν ὑπόσχεσιν ἑνὸς σπουδαίου μέλλοντος γιὰ τὴν περιοχή.

 3. Ἔχοντας συναντηθεῖ μακρυὰ ἀπὸ τὶς χρόνιες ἀντιδικίες τοῦ «Παλαιοῦ Κόσμου», βιώνωμεν μὲ ἰδιάζουσα αἴσθηση τοῦ ἐπείγοντος τὴν ἀνάγκη τοῦ κοινοῦ μόχθου Καθολικῶν καὶ Ὀρθοδόξων, οἱ ὁποῖοι ἐκλήθησαν, μετὰ πραότητος καὶ φόβου νὰ δώσουν τὴν ἀπολογίαν εἰς τὸν κόσμον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος (πρβλ. Α΄ Πέτρ. Γ΄,15).

Ἐσθονία: Οἱ Ὀρθόδοξοι διαμαρτύρονται γιά τό νομοσχέδιο ἀναγνώρισης τοῦ “γάμου” ὁμοφυλοφίλων

Στις 15 Μαΐου, η κυβέρνηση της Εσθονίας ενέκρινε νομοσχέδιο για τροποποιήσεις του οικογενειακού νόμου και άλλων συναφών νόμων και έχει πλέον υποβληθεί στο Κοινοβούλιο προς συζήτηση. Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, ο γάμος δεν θα λογίζεται μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Προβλέπεται ότι οι τροποποιήσεις θα τεθούν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2024.

Τόσο η Εσθονική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Μόσχας όσο και η Εσθονική Αποστολική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως έχουν εκδώσει ανακοινώσεις υπέρ του παραδοσιακού γάμου.

«Η Εκκλησία πάντα προσπαθούσε να προστατεύσει την κοινωνία από την υποκατάσταση πνευματικών και ηθικών αξιών. Σήμερα, η απειλή μιας τέτοιας υποκατάστασης αυξάνει—θέλουν να αποκαλέσουν την «αμαρτία των Σοδόμων» «οικογένεια»», ξεκινά η δήλωση της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Εσθονίας , που υπογράφεται από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ταλίν Ευγένιο.

Καὶ ἐγένετο "επίσκοπος". Ἡ τραγικὴ περίπτωση τοῦ σχισματικοῦ πιὰ π. Παϊσίου Παπαδόπουλου καὶ τῆς ἐπισκοπομανίας του.

Εἴχαμε γράψει (μαζὶ μὲ τὸν ἀείμνηστο Παναγιώτη Σημάτη) πολλὲς φορὲς καὶ στὸ ἱστολόγιο "Πατερικὴ Παράδοση" καὶ ἐδῶ γιὰ τὴν τραγικὴ ἐξέλιξη τοῦ π. Παϊσίου Παπαδόπουλου καὶ κατηγορηθήκαμε γιὰ μία ἀκόμη φορα ὡς διασπαστές. Ὅμως ἡ ὑπεράσπιση τῆς ἀλήθειας αὐτὰ ἔχει. Εἴχαμε γράψει γιὰ τὴν αὐξανόμενη ἔπαρση καὶ ἀρχηγομανία του, καθὼς καὶ γιὰ τὴν φλογερὴ ἐπιθυμία του νὰ γίνει ἐπίσκοπος (εἶχε φθάσει δὲ στὸ σημεῖο νὰ παραγγείλει διαδικτυακὰ τὰ ἄμφιά του). Ἔλεγε «Ἔχω σχέδιο νὰ γίνω ἐπίσκοπος. Ναί, καὶ ἐγὼ θέλω νὰ γίνω ἐπίσκοπος, τώρα εἶστε ἱκανοποιημένοι;» (ἐδῶ). Μάλιστα πρὶν γίνει ἐπίσκοπος ἀπειλοῦσε ὡς Ἐπίσκοπος μὲ … καθαιρέσεις! «Δὲν γνωρίζετε, μπορεῖ νὰ συμβεῖ τὸ παράδοξο νὰ γίνουμε ἐπίσκοποι καὶ νὰ σᾶς καθαιρέσουμε!» (ἐδῶ). Ὅλα αὐτὰ φυσικὰ δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν ἁγιοπατερικὴ διδασκαλία καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, τὴν ὁποία ὁ π. Παΐσιος ὑποτίθεται ὑπεράσπιζε. ἀντιθέτως εἶναι πράξεις ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ μεταχειρίστηκε τὴν ἀποτείχιση γιὰ νὰ ἱκανοποιήσει τοὺς κρυφοὺς πόθους του. Δηλαδὴ ἑνὸς σχισματικοῦ.

Ἔλεγε «Οἱ Παλαιημερολογίτες θέλησαν νὰ μὲ βάλουν στὶς παρατάξεις τους, ἀλλὰ ἐγὼ δὲν ἤθελα μπῶ στὶς παρατάξεις τους. Ἀπὸ τὴν ἀρχὴ ζήτησα χειροτονία εἰς ἐπίσκοπον ἀπὸ ὅλους μαζί. Γιατὶ ἔπρεπε νὰ ὑπάρξει ἕνας συνδετικὸς κρίκος, ποὺ θὰ ἑνώσει τὸ Παλαιὸ μὲ τὸ Νέο» (π. Παϊσίου Παπαδόπουλου: Δὲν ἀνήκω στοὺς Γ.Ο.Χ., Παλαιότερες Ὁμιλίες 8/3/2021).

Εἶχε πονηρὰ καταλάβει ὅτι γιὰ νὰ γίνει ἐπίσκοπος ἔπρεπε νὰ εἰσχωρήσει σὲ παράταξη τῶν Γ.Ο.Χ. γεγονὸς ποὺ ἀποδείκνυε ψευδὴ τὴν ἀρχικὴ του διαβεβαίωση, ὅτι ἡ ἀποτείχισή του δὲν πρόκειται νὰ ὁδηγήσει σὲ σχισματικὲς παρατάξεις. Ἔτσι ἄρχισε νὰ ἀλλάζει. Βλέπετε ἡ ἐπισκοπομανία ἡ μεγάλη πληγὴ τῆς ἐποχῆς μας, ὡς ἄλλο Θεμιστοκλή, δὲν τὸν ἄφηνε νὰ κοιμηθεῖ.  

Μεθοδικὰ καὶ μελετημένα προσπάθησε  νὰ προσεγγίσει τοὺς Γ.Ο.Χ., ἀφοῦ ὅπως εἶναι γνωστὸ ἐκεῖ χειροτονεῖται ἐπίσκοπος ὅποιος θέλει,ἀρκεῖ νὰ μπεῖ στὴν παράταξή τους. Ἔτσι σὲ αἴτημα ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας πρὸς τὸν ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΟΡΙΝΘΟΥ ΚΑΙ ΝΕΜΕΑΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟ ἔγραψε: "Το 2017 ασπάσθηκα το Πάτριο Εορτολόγιο και ξεχώρισα  εξ αρχής την θέσιν μου από τους αποτειχισμένους εκείνους που χαρακτήριζαν τους πιστούς του Πατρίου σχισματο-αιρετικούς".

Τώρα τελικὰ πέτυχε τὸν σκοπό του μὲ τρόπο ποὺ θὰ τὸν ζήλευαν ὅλοι οἱ σημερινοὶ πολιτικοί: Ἔγινε "επίσκοπος" στοὺς Ματθαϊκούς, ποὺ πρὶν καταδίκαζε ὡς παράταξη, βαπτίζοντας, ὅπως οἱ πολιτικοὶ τὸ ὄχι ναί. Καὶ ὡς ἐπισκοπομανὴς δὲν ὑπολόγισε τὸ θέμα τῆς κανονικότητας τῆς χειροτονίας του. Ὡς γνήσιο πιὰ σχισματικὸ δὲν τὸν νοιάζει! 

Δὲν χαιρόμαστε γιὰ τὴν πτώση του, ἀντιθέτως λυπόμαστε, ὅπως λυπόμαστε ὅτι δικαιώνει τὸν οἰκουμενιστὴ πρώην ἐπίσκοπό του. Χαιρόμαστε ὅμως ποὺ δὲν θὰ σπιλώνει καὶ θὰ διχάζει πιὰ τὴν ἀποτείχιση μὲ τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα του.

Ἀδαμάντιος Τσακίρογλου

 Διαβάζουμε στὸ ἱστολόγιο Κατακομβικὴ Ἐκκλησία

https://www.youtube.com/watch?v=TEzM0W6AOZ4

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=235840109066821&id=100029891269854

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

....Το 2017 ασπάσθηκε το Πάτριο Εορτολόγιο... Στην συνέχεια, ζήτησε εκκλησιαστική κοινωνία από επισκόπους του πατρώου, αφού ερεύνησε τα σχετικά με τις παρατάξεις των Γ.Ο.Χ., αν και τον εκφράζει το Πάτριο, δεν εντάχθηκε σε αυτές λόγω του παραταξιακού τους χαρακτήρα. Τελικά την λύση την έδωσε ο Γέροντάς του Ιερομόναχος Ηλίας (παπα-Κυριάκος) Σαββίδης, ο οποίος ζήτησε την εις επίσκοπον χειροτονία του Αρχιμ. Παϊσίου Παπαδόπουλου από την Σύνοδο των Επισκόπων υπό τον Πρόεδρο Φιλόθεο Κυνηγαλάκη, χωρίς την δέσμευση του πατρός Παϊσίου από την εν λόγω Σύνοδο. Ορίσθηκε η εις επίσκοπον χειροτονία 21\8 - 5- 2023 Κυριακή κατά την εορτή του Αγίου Αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου και του Οσίου Αρσενίου του Μεγάλου για την Ιεράν Επισκοπήν του πατρώου εορτολογίου

«ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ»

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, Διαφοροποιήσεις της πίστεως (Κυριακή του Τυφλού)

 

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΤΥΦΛΟΥ [:Ιω. 9, 1-38]

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

                    

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-6-2000]  (Β415)     

                                

      Ο Κύριος Ιησούς, αγαπητοί μου, είπε κάποτε: «Πλὴν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐλθὼν ἆρα εὑρήσει τὴν πίστιν ἐπὶ τῆς γῆς;». Αλλά ποια πίστη ο Κύριος θα ζητούσε να βρει όταν κατά τη Δευτέρα Του Παρουσία θα επανήρχετο εις την Γην;

    Είναι ένα χωρίο, το οποίο πάρα πολύ με έχει, προσωπικά, εντυπωσιάσει· που έμμεσα δίδεται η πληροφορία ότι δεν θα υπάρχει η πίστις επί της Γης. Δηλαδή συγκεκριμένα, θα είναι σπάνια η πίστις επί της Γης. Και ποία πίστις; Στο Θεανθρώπινο πρόσωπό Του. Δηλαδή προϊόντος του χρόνου, οι άνθρωποι θα παύσουν να πιστεύουν εις τον Ιησούν Χριστόν ως τέλειον Θεόν και τέλειον άνθρωπον. Και τούτο γιατί όλοι μιλούν περί πίστεως, αλλά σε πολλούς χριστιανούς μας, διαφοροποιείται η πίστις. Προσέξτε, διαφοροποιείται η πίστις. Υπάρχει μία πίστις υποκειμενική, με πλείστες όσες παραλλαγές.

     Έτσι συνέβη και τότε που ο Κύριος έκανε το θαύμα της θεραπείας του τυφλού. Ο κάθε ένας έλεγε ό,τι ήθελε. Άλλοι επρόβαλλαν ότι αν το θαύμα ήταν πραγματικό. Άλλοι δέχονταν μεν το θαύμα, αλλά δεν το ομολογούσαν, όπως ακριβώς και οι γονείς του τυφλού δεν το ομολογούσαν - μας το λέγει σαφώς ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, διότι εφοβούντο να μη γίνουν αποσυνάγωγοι, επειδή οι άρχοντες είχαν πει ότι όποιος ομολογεί τον Ιησούν ότι είναι ο Μεσσίας, αυτός θα γίνεται αποσυνάγωγος.

Ἡ Κυριακὴ τοῦ τυφλοῦ

Anthony Bloom

Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)

Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Στὸ τέλος τοῦ σημερινοῦ ἀναγνώσματος, ὑπάρχουν λέξεις ποὺ τὶς προσπερνᾶμε πολὺ συχνά. Ὁ τυφλός λέει στὸν Χριστό, «Καὶ ποιὸς εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ;» κι ὁ Χριστὸς ἀπαντᾶ «Τὸν ἔχεις δεῖ, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ μιλάει μαζὶ σου».

Γιὰ μᾶς, οἱ πρῶτες αὐτὲς λέξεις εἶναι τόσο φυσικές· τὸ πρῶτο γεγονὸς στὴν ζωή μας, τὸ πρῶτο γεγονὸς σὲ μιὰ συνάντηση εἶναι ὅταν δοῦμε ἕνα πρόσωπο, ἀλλά τὶ θαῦμα ἦταν γι’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο ποὺ δὲν εἶχε ξαναδεῖ τίποτα στὸν κόσμο καὶ ὁ ὁποῖος μὲ τὸ ἄγγιγμα τοῦ ζωοδότη Χριστοῦ, ξαφνικὰ βλέπει! Κι τὸ πρῶτο πρόσωπο ποὺ εἶδε ἦταν ὁ Κύριος καὶ Θεός Του, ὁ Χριστὸς, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ.

Κωνσταντίνος ο Μέγας και η ιστορική αλήθεια.

του μακαριστού π. Γεωργίου Μεταλληνού 

Είναι γεγονός ότι η στάση των ιστορικών απέναντι στο Μέγα Κωνσταντίνο είναι αντιφατική. Για άλλους υπήρξε μέγα αίνιγμα ή στυγνός δολοφόνος και καιροσκόπος, για άλλους δε, το μέγα θαύμα της ιστορίας. Αυτό συμβαίνει διότι επικρατούν συνήθως ιδεολογικά κριτήρια και παραταξιακές εκτιμήσεις ερήμην των πηγών. Ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στο χώρο της ιστορίας, που οδηγεί αυτόχρημα στην αυτοκατάργηση του ιστορικού και των ερευνών του, είναι η χρησιμοποίηση της ιστορίας με οποιεσδήποτε διασκευές της κατά το δοκούν, ώστε να χρησιμοποιείται για να αποδειχθούν πράγματα που ιστορικά δεν θεμελιώνονται.

Ένα άλλο επίσης πρόβλημα είναι όχι μόνον η ιδεολογική χρήση της ιστορίας και των πηγών ακόμη, αλλά είναι και ο ιστορικός αναχρονισμός. Να επιχειρούνται δηλαδή ερμηνευτικές προσβάσεις στα ιστορικά γεγονότα και στα ιστορικά πρόσωπα μέσα από κρίσεις και προϋποθέσεις του παρόντος, του οποιουδήποτε παρόντος. Γνωρίζετε ασφαλώς όλοι ότι όταν συντάσσει κανείς μια ιστορική διατριβή και μάλιστα αν είναι διδακτορική διατριβή που είναι η σημαντικότερη εργασία ενός επιστήμονος, παραθέτει ένα εισαγωγικό ή πρώτο κεφάλαιο που αναφέρεται στην εποχή μέσα στην οποία τοποθετούνται τα θέματα με τα οποία ασχολείται. Αυτή η τοποθέτησις είναι απολύτως αναγκαία, σφαιρική από πάσης πλευράς τοποθέτηση, για να μπορεί κανείς τα συμπεράσματα τα οποία θα συναγάγει, να τα τεκμηριώνει και μάλιστα κατά τρόπον αναμφισβήτητον. Ο ιστορικός αναχρονισμός και η ιδεολογική χρήση της ιστορίας, επαναλαμβάνω, είναι από τις μεγαλύτερες αρρώστιες των ασχολουμένων με την ιστορία, στην εποχή μας περισσότερο. Επίσης, είναι δυνατόν, να στοχάζεται κανείς εις τα ιστορικά γεγονότα ερήμην των πηγών. Αυτό είναι μυθιστόρημα, δεν είναι ιστορία. Μυθιστόρημα σημαίνει, ή ιστορικό ρομάντσο ακόμη, σημαίνει ότι χρησιμοποιεί κανείς κάποια γεγονότα τα οποία έστω, στηρίζονται στις πηγές και τα συνδέει με έναν αυθαίρετο τρόπο. Αυτό ακριβώς είναι πάλι άλλη νόσος της ιστορικής επιστήμης. Ο μακαρίτης, ο μέχρι του θανάτου του πατριάρχης των εκκλησιαστικών ιστορικών στον τόπο μας, ο Απόστολος Βακαλόπουλος, μ’ ένα κλασικό έργο που μας έδωσε για την ιστορία, πολύτομο, του νέου ελληνισμού, αναγκάζεται να απολογηθεί στην επανέκδοση του πρώτου και δευτέρου τόμου και να πει το εξής, ότι «με κατηγορείτε διότι δεν στοχάζομαι επί των γεγονότων, αλλά νομίζω ότι επιστήμη είναι πρώτον η έρευνα και η παρουσίαση των πηγών αναλυτικά, κριτικά, και εν συνεχεία ο στοχασμός. Αφήστε με λοιπόν εγώ να ασχοληθώ με τις πηγές», έλεγε ο Βακαλόπουλος, «και εν συνεχεία σεις, κάμνετε τους στοχασμούς σας».

Επαναλαμβάνω λοιπόν, ιδεολογική χρήση της ιστορίας, ιστορικός αναχρονισμός, παραταξιακή νοοτροπία, και εν συνεχεία ανέρειστος, αθεμελίωτος στοχασμός, καταργούν τον ιστορικό και την έρευνά του.

Οι πηγές

Μη την δώσεις στον ….Γκάγκστερ!!! - Η ψήφος είναι ιερόν πράγμα! (+Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης)

 

ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ;

Μη την δώσεις στον ….Γκάγκστερ!!!

(Απόσπασμα από ομιλία του μακαριστού επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη την 28 Μαΐου 1989 με αφορμή τις τότε εκλογές που έγιναν την ημέρα της Πεντηκοστής).

...Και καυτό θέμα, υπέρ όλα τα άλλα θέματα καυτό θέμα, το οποίο συγκλονίζει την Ελλάδα μας απ’ άκρου εις άκρον είναι το θέμα των εκλογών.  Εκλογαί! Εκλογαί 18 Ιούνη! Ναι, 18 Ιουνίου (το 1989) την ημέρα της Πεντηκοστής, την ημέρα της Πεντηκοστής! 

Βαβέλ, πύργος Βαβέλ!

Εκλογαί

Λοιπόν, εκλογαί! Και το θέμα αυτό συζητείται παντού!

Στα σπίτια μέσα, άντρες, γυναίκες διαφωνούν, αντρόγυνα διαφωνούν, συζητείται στα καφενεία, στα κέντρα διασκεδάσεως, συζητείται εις τα προαύλια των εκκλησιών, εις τα σχολεία, παντού! 

Πολιτικολογία, αφάνταστος πολιτικολογία.

Σε κανένα άλλο έθνος της Ευρώπης δεν είναι τόσον  πολιτικολογία, όπως στην Ελλάδα, φοβερόν πράγμα, πολιτικομανία, μεγάλη πολιτικομανία.

Το ένα άκρον είναι αυτό. Το άλλο άκρον, το αντίθετον άκρον, είναι η αδιαφορία, τελεία αδιαφορία… «δεν με ενδιαφέρει εμένα, η γυναίκα μου να είναι καλά, τα παιδιά μου να είναι καλά, η επιχείρησι να πηγαίνει καλά,  να εισπράττω τριάκοντα αργύρια, δεν πα να καίγεται ο κόσμος, τι με ενδιαφέρει εμένα για τους βουλευτάς και τι με ενδιαφέρει εμένα για τας εκλογάς»; Αυτό είναι αδιαφορία, ένα άλλο άκρον το οποίο πρέπει να αποφύγωμε. Αδιάφορον, και τι αδιάφορον,  δεν ψηφίζουνε, δεν πηγαίνουν καθόλου, και το ποσοστό ανεβαίνει, 10, 20, ανεβαίνει το ποσοστό των αδιαφόρων !

Και ενώ είναι αδιάφοροι, άλλοι τι κάνουν; 

Εκκοσμίκευση. Η νέα μορφή αγιορείτικης "πνευματικότητας".

Στόχος των μονών δεν είναι πια η ορθόδοξη πνευματικότητα αλλά  η ενεργειακή μετάβαση της μονής σε τεχνολογίες χαμηλού άνθρακα με πακτωλό εκατομμυρίων.

ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ: ΤΑ «ΠΡΑΣΙΝΑ» ΠΡΟΤΖΕΚΤ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟΥ

Ενεργειακή αναβάθμιση, αξιοποίηση βιομάζας, ανάπτυξη ενιαίου δικτύου παραγωγής και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

Σε μια πράσινη μοναστική πολιτεία που θα εφαρμόσει στο μέγιστο τους κανόνες της ενεργειακής εξοικονόμησης, προσβλέπει η Μονή Βατοπεδίου, υιοθετώντας τεχνολογίες με τις οποίες θα θωρακίσει την ενεργειακή της αυτοτέλεια.

Τον στόχο αυτό υποστηρίζει το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, εντάσσοντάς την ενεργειακή αναβάθμιση της Ι.Μ. Βατοπεδίου στο Τομεακό Πρόγραμμα Ανάπτυξης του Υπουργείου με δημόσια δαπάνη ύψους 5 εκ. ευρώ.

Στόχος είναι η ενεργειακή μετάβαση της μονής σε τεχνολογίες χαμηλού άνθρακα, κάτι που συνεπάγεται την μέγιστη αξιοποίηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τον περιορισμό της εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου καθώς επίσης και την αξιοποίηση βιομάζας που βρίσκεται διαθέσιμη σε επαρκείς ποσότητες στο τοπικό δάσος της Μονής.