Για όσους έχουν ασθενή μνήμη και κατηγορούν δίκαια επιχειρήματα αδίκως.

Προς επίδοξους κατηγόρους. Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στο ιστολόγιο «τας θύρας» μόλις πριν έξι μήνες, τον Φεβρουάριο του ΄23, όταν ακόμα δεν είχε αρχίσει η συζήτηση για τις ταυτότητες. Τότε λοιπόν ελέγετο ορθά, ό,τι λέμε κι εμείς χωρίς παλινωδίες μέχρι σήμερα:

Συμπαθής ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, αλλά όχι να αγιοποιούν με τον λόγο τους κάποιοι αφελέστατοι ρομαντικοί τον άνθρωπο που έφερε τον πάπα στην Ελλάδα.


Κοινή Δήλωσις της Α.Α. του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ και της Α.Μ. του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ.κ. Χριστόδουλου – 14/12/2006 Εκκλησία της Ελλάδος

σ.σ. Το κοινό αυτό ανακοινωθέν υπεγράφη κατά την επίσκεψη του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου στο Βατικανό τον Δεκέμβριο του 2006

1. Ἡμεῖς, Βενέδικτος ΙΣΤ’, Πάπας καί Ἐπίσκοπος Ρώμης καί Χριστόδουλος Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος, ἱστάμενοι εἰς τόν διά τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος καί τοῦ μαρτυρίου τῶν πρωτοκορυφαίων τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου λαμπρυνθέντα ἱερόν τοῦτον τόπον τῆς Πρεσβυτέρας Ρώμης, βιοῦμεν ἐντονώτερον τήν κοινήν ἀποστολήν ἡμῶν διά τήν αὐθεντικήν συνέχισιν τῆς ἀποστολικῆς μαρτυρίας τῆς πίστεως πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν, εἰς τούς ὁποίους καί ἀπευθύνομεν χαρμόσυνον μήνυμα διά τῆς ἐπερχομένης κοινῆς δι’ Ὀρθοδόξους καί Ρωμαιοκαθολικούς Ἑορτῆς τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὡσαύτως, βιοῦμεν τήν κοινήν εὐθύνην ἡμῶν διά τήν ἐν ἀγάπῃ καί ἀληθείᾳ ὑπέρβασιν τῶν ποικίλων συγχύσεων καί τραυματικῶν ἐμπειριῶν τοῦ πολυκυμάντου ἱστορικοῦ παρελθόντος πρός δόξαν τοῦ ἐν Τριάδι ἁγίου Θεοῦ καί τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας Του.

Ο θείος φωτισμός

Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ

Βυθό βαθύ ονομάζει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος τα μυστήρια και τη σοφία του Θεού. Γι’ αυτό, ενώ η ανθρώπινη σοφία διδάσκεται από τους ανθρώπους, η θεία σοφία διδάσκεται μόνο από τον Θεό και μόνο σε λίγους, όσους έχουν ζωντανή πίστη και καλή προαίρεση. Εκείνος που δεν διδάχθηκε από τους ανθρώπους τη σοφία τους, δεν θα μπορέσει ποτέ να την κατανοήσει και να την οικειοποιηθεί. Εκείνος που διδάχθηκε από τον Θεό τη θεία σοφία, είναι σε θέση να κατανοεί τα πάντα, και θεία και ανθρώπινα.

Το Πνεύμα το Άγιον είναι πηγή κάθε σοφίας. «Το γαρ Πνεύμα πάντα ερευνά και τα βάθη του Θεού. Ημείς δε ου το πνεύμα του κόσμου ελάβομεν, αλλά το Πνεύμα το εκ του Θεού, ίνα ειδώμεν τα υπό του Θεού χαρισθέντα ημίν. Α και λαλούμεν ουκ εν διδακτοίς ανθρωπίνης σοφίας λόγοις, αλλ’ εν διδακτοίς Πνεύματος Αγίου» (Α’ Κορ. 2:10,12-13).

Οι απόστολοι δεν μαθήτευσαν κοντά σε ανθρώπους, αλλά ξαφνικά «επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου, και ήρξαντο λαλείν ετέραις γλώσσαις καθώς το Πνεύμα εδίδου αυτοίς αποφθέγγεσθαι» (Πράξ. 2:4). Και ο Κύριος δεν άνοιξε κανένα βιβλίο για να διδάξει τους μαθητές του, αλλά «διήνοιξεν αυτών τον νουν του συνιέναι τας γραφάς» (Λουκ. 24:45). Γι’ αυτό από μας απαιτείται μόνο δεκτικότητα της χάριτος του Θεού, δηλαδή καλή προαίρεση, πνευματικός αγώνας και συνεχής εκζήτηση του ελέους και του φωτισμού του Θεού.

ΑΡΧΟΝΤΕΣ

                                    

Υπάρχει στην ιστορία της Αγγλίας ένα επεισόδιο (ίσως θρύλος) ιδιαίτερα διδακτικό. Το 1017, μετά από εισβολή των Δανών στη Βρετανία, έγινε βασιλιάς ο Κανούτος (Canute ή Knut). Στην ακμή της εξουσίας του οι αυλικοί του τον κολάκευαν λέγοντας: «Είσαι ο μεγαλύτερος βασιλιάς που υπήρξε ποτέ. Όχι μόνο κυβερνάς την Αγγλία, τη Σκωτία, τη Δανία και τη Σουηδία, αλλά ακόμη και η θάλασσα υπακούει στις προσταγές σου».
Ο Κανούτος δεν έλεγε τίποτε, αλλά μια μέρα που βρισκόταν στην ακροθαλασσιά με τη συνοδία του είπε στους αυλικούς να τοποθετήσουν τον θρόνο του στο χείλος της θάλασσας, ενώ ανέβαινε η παλίρροια. Έπειτα κάθησε εκεί και είπε στη θάλασσα: «Μην πλησιάζεις! Εγώ ο Κανούτος, βασιλιάς της γης και της θάλασσας, σε διατάζω». Η θάλασσα βέβαια ανέβηκε και έβρεξε τα πόδια και τη στολή του. 
Τότε εκείνος σηκώθηκε, έκανε πίσω και είπε: 

Ον θεοδιψητικόν!

 Στην ακολουθία του Αγ.Σιλουανού του Αθωνίτη (24 Σεπτεμβρίου) αναφέρεται για τον άνθρωπο ότι είναι ον "θεοδιψητικόν", διψά για σχέση με το πρόσωπο του Θεού. Μπορεί να είναι ον λογικόν, πολιτικόν ή ό,τι άλλο, αλλά η οντολογία του ανθρώπου δεν μπορεί καλύτερα να προσεγγιστεί από αυτό το "θεοδιψητικόν".    

            


Στιχηρό Ιδιόμελον είς την Λιτήν
 ''Μάνδρα σε ἐδέξατο ὡς πρόβατον θεοδιψητικόν, καὶ ἐχάλκευσέ σε σκεῦος τιμιώτατον, δοχεῖον τοῦ Παρακλήτου, σάλπιγγα θείου ἔρωτος, κιθάρα μετανοίας, φόρμιγγα ἀγάπης τῆς ἀληθοῦς καὶ τῶν ἀκτίστων ἐνεργειῶν μηνύτορα''.

Ναι, αλλά μόνο η λύπη μέσω Facebook δεν αρκεί.

Βιδινίου Δανιήλ: ''Εκφράζω την λύπη μου για την απέλαση των Ρώσων κληρικών''

bidiniou daniil

Γραφείο ρεπορτάζ: Romfea.gr


Την λύπη του για την απέλαση των Κληρικών της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας από την Βουλγαρία, εξέφρασε ο Μητροπολίτης Βιδινίου κ. Δανιήλ μέσω του προσωπικού λογαριασμού στα κοινωνικά δίκτυα.

“Εκφράζω την λύπη μου για την εκδίωξη από την χώρα του επικεφαλής και δύο κληρικών του Αγίου Νικολάου στην Σόφια” - αναφέρει μεταξύ άλλων ο Βούλγαρος Ιεράρχης.

Σε άλλο σημείο ο κ. Δανιήλ αναφέρει ότι “στους σημερινούς ταραχώδεις πολιτικούς καιρούς, θα θέλαμε να σας υπενθυμίσουμε ότι πολιτικές προκαταλήψεις, κόμματα, ιδεολογίες, πολιτικές συμμαχίες, συνασπισμοί θα περάσουν, όπως πολλά τέτοια έχουν περάσει ανεπιστρεπτί στην ιστορία της χώρας μας. Αυτό που μένει είναι η αλήθεια και η αγάπη του Χριστού που είναι η ελπίδα της σωτηρίας για όλους μας”.

Ο Άγιος Σέργιος του Ραντονέζ ο Θαυματουρ



Ο όσιος Σέργιος ήταν ο δεύτερος από τους τρεις υιούς ευσεβών βογιάρων, του Κυρίλλου και της Μαρίας, οι οποίοι διεκρίνοντο γιά τον πλούτο και την ισχύ τους στην ηγεμονία του Ροστώφ.
Λίγες ημέρες πριν από την γέννησι του αγίου, ο Θεός με σημείο προεμήνυσε την μελλοντική δόξα του δούλου Του. Μία Κυριακή φώναξε δυνατά τρεις φορές κατά την διάρκεια της θείας Λειτουργίας μέσα από την κοιλιά της μητέρας του. Γεννήθηκε το 1314 και οι γονείς του στό βάπτισμα τον ονόμασαν Βαρθολομαίο. Το σκεύος αυτό της Αγίας Τριάδος τις Τετάρτες, τις Παρασκευές και όταν η μητέρα του κρεοφαγούσε, δεν θήλαζε το μητρικό γάλα.

Σε ηλικία επτά ετών, ο Βαρθολομαίος εστάλη από τους γονείς του να μάθη γράμματα. Παρ’ όλη όμως την επιμέλειά του, δεν προόδευε και με πολλά δάκρυα ζητούσε την θεία βοήθεια. Του συνέβη τότε κάτι παρόμοιο με τον Σαούλ (βλ. Α΄ Βασ. κεφ. 9). Μία ημέρα ο πατέρας του τον έστειλε να βρή τα χαμένα τους άλογα και ο Βαρθολομαίος συνάντησε έναν ιερομόναχο, που προσευχόταν κάτω από μία βελανιδιά. Με απλότητα τού είπε την δυσκολία του και ο γέροντας τον ευλόγησε και τού έδωσε να φάη ένα κομμάτι πρόσφορο ως σημείον της χάριτος του Θεού για την κατανόησι των γραμμάτων. Του προφήτευσε δε ότι θα γίνη κατοικητήριο της Αγίας Τριάδος και θα οδηγήση πολλούς στην κατανόησι του θείου θελήματος.

Μετά το περιστατικό αυτό, άνοιξαν οι οφθαλμοί του νου του και ο Βαρθολομαίος με ζήλο παρακολουθούσε τις εκκλησιαστικές ακοουθίες και μελετούσε την Αγία Γραφή. Νωρίς άρχισε και αυστηρή νηστεία. Την Τετάρτη και την Παρασκευή έμενε τελείως άσιτος, ενώ τις άλλες ημέρες του αρκούσε ξερό ψωμί και νερό.

Τον καιρό εκείνο, λόγω της καταλήψεως του Ροστώφ από τον μεγάλο ηγεμόνα της Μόσχας Ιωάννη Καλιτά, ο πατέρας του επτώχευσε και γύρω στο 1330 αναγκάσθηκε να μετοικήση με την οικογένειά του στο Ραντονέζ. Ο Βαρθολομαίος παρέμεινε κοντά στους ηλικιωμένους γονείς του, έως ότου έγιναν μοναχοί και αναπαύθηκαν στην μονή της Θεοτόκου, στο Χότκωφ.

Ας διαφυλάξουμε το μυστήριο της Ορθοδοξίας μας.

      "Μεγαλύτερο ρεζιλίκι δεν έγινε"

                                

Κείμενο του Ορθοδόξου συγγραφέως και ομολογητού Φώτη Κόντογλου. Αν και γραμμένο μισόν αιώνα πριν και αναφέρεται στα τότε γεγονότα, όμως είναι άκρως και δραματικά ΕΠΙΚΑΙΡΟ. Ίσως διότι πάντοτε η προδοσία θα είναι το ίδιο δαιμονική   ενώ η Ομολογία το ίδιο Θεοδίδακτη. 

Μεγάλο, πολύ μεγάλο και σπουδαίο είναι ένα ζήτημα που δεν του δώσανε σχεδόν καθόλου προσοχή οι περισσότεροι Έλληνες. Κι αυτό είναι το ότι από καιρό αρχίσανε κάποιοι δικοί μας κληρικοί να θέλουν και να επιδιώκουν να δέσουν στενές σχέσεις με τους παπικούς, που επί τόσους αιώνες μας ρημάξανε. Γιατί στ' αληθινά, δεν υπάρχει πιο μεγάλος αντίμαχος της φυλής μας, κι επίμονος αντίμαχος, που, σώνει και καλά θέλει να σβήσει την Ορθοδοξία. 

Οι   δεσποτάδες πού είπα πως τους έπιασε, άξαφνα κι αναπάντεχα, ο έρωτας με τους Λατίνους, λένε πως το κάνουμε από «αγάπη».

Κυριακή Α’ Λουκᾶ

             (Λουκ. ε΄. 1-11)

«Τὸν ἐστρίμωχναν τὰ πλήθη, γιὰ ν’ ἀκούσουν τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ κι αὐτὸς στεκόταν κοντὰ στὴ λίμνη Γενησαρέτ. Εἶδε δυὸ βάρκες ἀραγμένες στὴν ἀκρολιμνιά· οἱ ψαράδες πιὸ κεῖ ἔπλυναν τὰ δίχτυα τους. Μπῆκε σὲ μιὰ ἀπ’ αὐτὲς ποὺ ἦταν τοῦ Σίμωνα καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ ξεμακρύνη λίγο ἀπὸ τὴ στεριά. Κι ἀφοῦ κάθισε ἄρχισε νὰ διδάσκη τὸν κόσμο μέσ’ ἀπὸ τὴ βάρκα. Ὅταν τέλειωσε εἶπε στὸ Σίμωνα· Γύρισε στ’ ἀνοιχτὰ καὶ ρίξετε τὰ δίχτυα γιὰ ψάρεμα.

Τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ Σίμωνας καὶ τοῦ εἶπε· Δάσκαλε, ὅλη τὴ νύχτα κοπιάσαμε καὶ δὲν πιάσαμε τίποτα. Θὰ ρίξω ὅμως τὸ δίχτυ ἀφοῦ τὸ ὁρίζεις. Ἔκαμαν ἔτσι κι ἔπιασαν τόσο μεγάλο πλῆθος ψάρια ποὺ ἄρχισε τὸ δίχτυ νὰ σπάζη. Φώναξαν τοὺς συνεταίρους τους τῆς δεύτερης βάρκας νὰ πᾶν νὰ τοὺς βοηθήσουν. Πῆγαν καὶ γέμισαν καὶ οἱ δύο βάρκες σὲ σημεῖο νὰ βουλιάζουν. Ὅταν τὸ εἶδε αὐτὸ ὁ Σίμωνας πέφτει στὰ γόνατα τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὸν παρακαλεῖ. Ἕβγα ἀπ’ τὴ βάρκα μου, Κύριε, γιατὶ εἶμαι ἁμαρτωλός. Τὸν εἶχε γεμίσει θάμπος κι αὐτὸν κι ὅλους τοὺς συντρόφους του γιὰ τὰ ψάρια ποὺ εἶχαν πιάσει μ’ αὐτὸ τὸν τρόπο. Ὅμοια εἶχαν ξαφνιαστῆ κι ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης, γιοὶ τοῦ Ζεβεδαίου ποὺ ἦσαν συνέταιροι τοῦ Σίμωνα. Γι’ αὐτὸ ὁ Ἰησοῦς εἶπε στὸν Σίμωνα· Μὴ φοβᾶσαι, ἀπὸ τώρα θὰ ψαρεύης ἀνθρώπους. Κι ἀφοῦ ἔσυραν τὰ πλοῖα στὴ στεριά, τὰ παράτησαν ὅλα καὶ τὸν ἀκολούθησαν».

Ἀποφεύγει ὁ Κύριος τὴ φήμη, κι αὐτὴ τόσο περισσότερο τὸν καταδιώκει. Ἐρχόταν ὁ κόσμος, κι ἐκεῖνος ἀνεβαίνει στὸ πλοῖο. Γιὰ νὰ μιλάη ἀπὸ τὸ πλοῖο σ’ αὐτοὺς ποὺ στέκονταν στὴν ἀμουδιά· ὅλοι ἀπέναντί του. Κι ἀφοῦ μίλησε στὸ πλῆθος, δὲν ἄφησε χωρὶς ἀμοιβὴ τὸν κύριο τοῦ πλοίου. Τὸν εὐεργετεῖ διπλά: τοῦ χάρισε πλῆθος ψάρια καὶ τὸν κάμει μαθητή του.

Θαυμάστε τὸν τρόπο τοῦ Κυρίου, πῶς προσελκύει καθένα μὲ τὰ δικὰ του καὶ τοὺς συντρόφους του. Προσέξετε καὶ τὴν ἠπιότητα τοῦ Χριστοῦ πῶς παρακαλεῖ τὸν Πέτρο ν’ ἀπομακρύνη τὸ πλοῖο ἀπὸ τὴ γῆ. Τὴ λέξη ἠρώτησε πρέπει νὰ τὴν πάρωμε στὴ θέση τῆς λέξης παρακάλεσε. Ἀλλὰ ὁ Πέτρος πόσο βολικὸς ἦταν ὥστε νὰ δεχθῆ στὸ πλοῖο του ἄνθρωπο ποὺ δὲ γνώριζε καὶ νὰ τὸν ἀκούη σὲ ὅλα. Ὅταν τοῦ εἶπε νὰ πᾶνε ἀνοιχτά, δὲν ἀρνήθηκε. Μποροῦσε νὰ πῆ. Ὅλη τὴ νύχτα κοπίασα καὶ δὲν ἐκέρδισα τίποτα καὶ τώρα νὰ σὲ ἀκούσω καὶ νὰ ὑποβληθῶ σὲ νέους κόπους; Δὲν εἶπε τίποτα ἀπ’ αὐτά. Ἀλλὰ τὸ ἀντίθετο. Ἀφοῦ μὲ συμβουλεύεις θὰ ρίξω τὸ δίχτυ στὴ θάλασσα. Τόσο θερμὴ ἦταν ἡ πίστη του καὶ προτοῦ πιστέψη. Γι’ αὐτὸ καὶ πιάνει τόσα ψάρια, ποὺ δὲν μπορεῖ νὰ τὰ τραβήξη καὶ κάμει νόημα στοὺς συντρόφους του, στοὺς συνεργάτες στὸ ἄλλο πλοῖο.

Μὲ νοήματα τοὺς προσκαλεῖ γιατὶ ἡ ἔκπληξή του ἀπὸ τὴν ψαριὰ δὲν τὸν ἄφηνε οὔτε νὰ μιλήση.

Μὲ πολὺ σεβασμὸ ἔπειτα ὁ Πέτρος ζητεῖ ἀπὸ τὸ Χριστὸ νὰ μὴ μείνη στὸ πλοῖο του, χαρακτηρίζοντας ἁμαρτωλὸ τὸν ἑαυτό του κι ἀνάξιο νὰ μείνη μαζί του.

Ἑρμηνεύσετέ τα ἄν θέλετε καὶ ἀλληγορικά. Τὸ πλοῖο εἶναι ἡ Συναγωγὴ τῶν Ἰουδαίων. Ὁ Πέτρος δίνει τὸν τύπο τῶν δασκάλων τοῦ Νόμου. Ὅλη τὴ νύχτα κοπίασαν οἱ δάσκαλοι πρὶν ἀπὸ τὸ Χριστὸ καὶ δὲν ἔπιασαν τίποτε. Νύχτα· ὁ καιρὸς πρὶν ἀπὸ τὴν ἔλευση τοῦ Χριστοῦ.

Κι ὅταν ἦλθε ὁ Χριστὸς καὶ ἔγινε ἡμέρα, ἀφοῦ πῆραν τὴ θέση τῶν νομοδιδασκάλων οἱ ἀπόστολοι στὸ λόγο ἐκείνου δηλαδὴ στὴν προσταγή του, ρίχνουν τὸ δίχτυ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ συλλαμβάνουν πλῆθος ἀνθρώπους.

Μόνος του ὁ καθένας δὲν μπορῆ οἱ ἀπόστολοι νὰ τραβήξουν τὸ δίχτυ μὲ τὰ ψάρια ἀλλὰ κάμουν νόημα στοὺς συντρόφους καὶ συνεργάτες τους καὶ συνεργάζονται μαζί τους. Αὐτοὶ εἶναι οἱ κατὰ τὶς διάφορες ἐποχὲς ποιμένες καὶ διδάσκαλοι τῶν Ἐκκλησιῶν, ποὺ ἐξηγοῦν καὶ ἑρμηνεύουν τὴν ἀποστολικὴ διδασκαλία καὶ συνεργάζονται μὲ τοὺς ἀποστόλους γιὰ νὰ συλλάβουν τοὺς ἀνθρώπους.

Προσέξετε καὶ τὴ φράση ρίχουν τὰ δίχτυα. Τὸ Εὐαγγέλιο εἶναι τὸ δίχτυ, λέξη ταπεινὴ καὶ συνηθισμένη ποὺ ταιριάζει μὲ τὴν ἀσημότητα ἐκείνων ποὺ τὴν ἀκοῦν καὶ γι’ αὐτὸ καὶ ὁ λόγος νὰ ριχτῆ στὴ θάλασσα. Κι ἄν κανένας ἔλεγε ὅτι φανερώνεται τὸ βάθος τῶν νοημάτων μὲ τὴν ἔκφραση ρίχουν τὸ δίχτυ στὴ θάλασσα, κι αὐτὸ δὲν θὰ ἦταν ἀταίριαστο.

Ἐκπληρώθηκε ὁ λόγος τοῦ προφήτου ποὺ εἶπε· Ἰδοὺ, ἐγὼ θὰ στείλω πολλοὺς ψαράδες, λέγει ὁ Κύριος. Κι ἔπειτα θὰ στείλω πολλοὺς κυνηγοὺς καὶ θὰ τοὺς συλλάβουν. Καὶ ψαράδες ἐννοεῖ τοὺς ἁγίους ἀποστόλους, ἐνῶ κυνηγοὺς τοὺς κατὰ τὶς διάφορες ἐποχὲς προϊσταμένους καὶ διδασκάλους τῶν Ἐκκλησιῶν.

Πηγή

Ποιὰ ἡ πρωτογενὴς πηγὴ καὶ ἀφετηρία τῆς βίας

 


Ὅταν βρίσκεται κανεὶς σήμερα ἔκπληκτος μπροστὰ στὴν ὠμότητα καὶ γενικὰ στὶς ποικίλες, συγκλονιστικὲς στὴν ἀνθρώπινη εὐαισθησία, μορφὲς καὶ ποιότητες βίας, ποὺ ἀποβαίνουν ἀγχογόνοι οἰωνοὶ γιὰ τὸ μέλλον ποὺ ἔρχεται, διερωτᾶται εὐλόγα: Ποιὰ εἶναι ἄραγε ἡ πρωτογενὴς πηγὴ καὶ ἀφετηρία τῆς βίας καὶ ποιὸς τὴ γέννησε; Ποιὸς ἐπὶ τέλους, μπολίασε τὸ ἀνθρώπινο πρόσωπο μ’ αὐτὸ τὸν καταστροφικό, γιὰ τὴν ἴδια τὴν ὕπαρξή του, τυφλὸ καὶ ἀδυσώπητο δυναμισμό;

Ἕνα τέτοιο ἐρώτημα εἶναι φυσικὸ νὰ μᾶς παραπέμπει στὸ πολὺ παρωχημένο παρελθόν, νὰ μᾶς γυρίζει πολὺ πίσω, στοὺς περασμένους πιὰ αἰῶνες! Καί, γιατί ὄχι, στὴν ἀφετηρία καὶ στὸ πρῶτο ξεκίνημα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς!

-Ἀλλὰ ποῦ μπορεῖ νὰ ἐντοπίσει κανεὶς ὄχι μόνο χρονικὰ ἀλλὰ καὶ κυρίως “τοπικὰ” τὸ χῶρο, ποὺ γιὰ πρώτη φορά, ἐνσαρκώθηκε ἡ ἀνθρώπινη ὕπαρξη κι ἄρχισε τὸ ξεδίπλωμα τῆς ἱστορικῆς της διαδρομῆς, στὴν πορεία αὐτοῦ του κόσμου;

Φυσικά, ὁ χριστιανὸς ἄνθρωπος, δὲν δυσκολεύεται καθόλου στὴν προσπάθεια ἑνὸς τέτοιου ἐντοπισμοῦ. Ἕνα ἀπὸ τὰ πρῶτα κεφάλαια τῆς πίστεώς του, τὸν πληροφορεῖ, ὅτι ὁ ἄνθρωπος γεννήθηκε στὸν παράδεισο

Ὁ παράδεισος ὑπῆρξε ὁ χῶρος, μέσα στὸν ὁποῖο, τὸ ἐκλεκτότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄνθρωπος, συνειδητοποίησε τὴν ὕπαρξή του, ἀπὸ κάθε ἄποψη καὶ παρέλαβε τὴ σκυτάλη τῆς ζωῆς μὲ ὑψηλές, δηλ. θεοτικές, προσδοκίες!

"Άρα υπήρχαν δύο γύπες στην φωτογραφία."

Το τραγικό τέλος του φωτογράφου που απαθανάτισε μια στιγμή που συγκλόνισε την ανθρωπότητα: «Υπήρχαν δύο γύπες στη φωτογραφία που συγκλόνισε την ανθρωπότητα».






Τη δεκαετία του 1990, κυκλοφορούσε ευρέως μια φωτογραφία ενός γύπα που περίμενε ένα λιμοκτονημένο κοριτσάκι να πεθάνει και να χορτάσει με το πτώμα του.

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε κατά τη διάρκεια του λιμού του 1993/94 στο Σουδάν από τον Kevin Carter, έναν Νοτιοαφρικανό φωτορεπόρτερ, ο οποίος αργότερα κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ για αυτή την «καταπληκτική φωτογραφία».

Ωστόσο, καθώς ο Κέβιν Κάρτερ απολάμβανε το «κατόρθωμά» του και «αποθεωνόταν» στα μεγάλα ειδησεογραφικά κανάλια και δίκτυα σε όλο τον κόσμο για αυτή την «εξαιρετική φωτογραφική ικανότητα», έζησε μόνο λίγους μήνες για να απολαύσει το υποτιθέμενο επίτευγμά του και τη φήμη του, καθώς έπαθε κατάθλιψη και έχασε και τη δική του τη ζωή!

«Η κατάθλιψη του Kevin Carter ξεκίνησε, όταν σε μια από αυτές τις συνεντεύξεις, κάποιος τηλεφώνησε και τον ρώτησε τι απέγινε το κοριτσάκι.
Ο φωτογράφος απάντησε: “Δεν περίμενα να το μάθω μετά από αυτό το πλάνο, καθώς είχα μια πτήση να προλάβω…”

Η απάντηση που έλαβε, ήταν καθοριστική “Άρα υπήρχαν δύο γύπες εκείνη την ημέρα, ο ένας κρατούσε κάμερα.”
Ήταν αυτή η στιχομυθία που τον οδήγησε σε κατάθλιψη και τελικά αυτοκτόνησε.

Ο Κέβιν Κάρτερ θα μπορούσε να ήταν ακόμα ζωντανός σήμερα και ακόμη πιο διάσημος, αν είχε πάρει αυτό το κοριτσάκι και το είχε πάει στο Κέντρο Σίτισης των Ηνωμένων Εθνών, όπου προσπαθούσε να φτάσει ή τουλάχιστον να το πάει κάπου όπου θα ήταν ασφαλές.

Σήμερα, δυστυχώς, αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Υπάρχει πάντα ένας γύπας που κερδοσκόποι από τη θηριωδία και τις απάνθρωπες πράξεις εις βάρος των άλλων.
Ο Κέβιν Κάρτερ θα μπορούσε να είχε πάρει το κορίτσι μακριά από εκείνο το μέρος, αλλά δεν το έκανε.
Ιδού η απάνθρωπη στάση, «είχε όλο τον χρόνο να τραβήξει αυτή τη φωτογραφία, αλλά δεν είχε χρόνο να σώσει τη ζωή του κοριτσιού».

Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα εάν κατανοούσαμε ότι ο σκοπός της ζωής είναι να αγγίξουμε ζωές.

Να πάρουμε τη μεγάλη απόφαση εάν θέλουμε να ζήσουμε ως άνθρωποι, ή ως «γύπες».

Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις!

Κι εσύ πάτερ, αντί να απομακρυνθείς από αυτούς, όπως λέει το Ευαγγέλιο,   κοινωνείς με τους ανθρώπους του διαβόλου, και λες στους πιστούς να κάνουν το ίδιο.

Ἔλλειψη ὀρθῆς κατήχησης -ὁ διάβολος τοποθετεῖ ἀνθρώπους του στὴν ἐκκλησία σὲ ἡγετικὲς θέσεις

Ἀπόσπασμα_Ἔλλειψη ὀρθῆς κατήχησης στὸν κλῆρο καὶ τὸν λαό -ὁ διάβολος τοποθετεῖ ἀνθρώπους του στὴν ἐκκλησία σὲ ἡγετικὲς θέσεις , π. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

Η μεγάλη ψαριά

Κυριακή Α΄ Λουκά (ε΄ 1-11): Η μεγάλη ψαριά
Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

                                        

Δοτήρας κάθε αγαθού είναι ο Κύριος. Κι όλα τα δώρα του Θεού είναι τέλεια. Έχουν τέτοια τελειότητα, που κάνουν τους ανθρώπους να θαυμάζουν. Το θαύμα δεν είναι τίποτ’ άλλο, παρά ένα δώρο του Θεού, αξιοθαύμαστο. Οι άνθρωποι θαυμάζουν τα δώρα του Θεού, λόγω της τελειότητάς τους.

Αν οι άνθρωποι ζούσαν με την αγνότητα και την αναμαρτησία του παραδείσου, δε θα περίμεναν από το Θεό ν’ αναστήσει νεκρούς, να πολλαπλασιάσει τους άρτους ή να γεμίσει τα δίχτυα με ψάρια, για να πουν ύστερα: «Κοιτάξτε το θαύμα!» Θα το έλεγαν αυτό για κάθε πλάσμα του Θεού, κάθε στιγμή και με κάθε ανάσα της ζωής τους. Καθώς όμως οι άνθρωποι συνήθισαν στην αμαρτία, κάθε θαύμα από τ’ αναρίθμητα που κάνει ο Θεός στον κόσμο, έχει γίνει για τους ανθρώπους συνηθισμένο θέμα. Για να μη μείνουν τα θέματα αυτά όμως τελείως απαρατήρητα, για να μην υποβιβαστούν εντελώς, ο Θεός με την

ευσπλαχνία Του προς τον άρρωστο άνθρωπο του δίνει ένα ακόμα θαύμα από τ’ αμέτρητα που του έχει δωρίσει, για να τον ξυπνήσει από τη σκοτεινή και ψυχοφθόρα συνή­θεια να μη βλέπει κάτι υπερφυσικό στα θαύματα.

Με κάθε θαύμα Του ο Θεός θέλει να θυμίσει στους ανθρώπους πρώτο, πως παρακολουθεί τον κόσμο, τον κυβερνά με την παντοδύναμη θέλησή Του και τη σοφία Του· δεύτερο, πως οι άνθρωποι δεν μπορούν χωρίς Εκείνον να κάνουν τίποτα. Καμιά προσπάθεια δεν μπορεί να ευοδοθεί χωρίς τη βοήθεια του Θεού. Καμιά συγκομιδή που έγινε χωρίς την ευλογία του Θεού δε φέρνει αποτέλεσμα. Κάθε ανθρώπινη σοφία που στρέφεται ενάντια στο Νόμο του Θεού, είναι αδύνατη να κάνει καλό από μόνη της ή να προσφέρει έστω κι ένα κόκκο σινάπεως. Ακόμα κι αν φαίνεται πως κάνει καλό για κάποιο διάστημα, δεν είναι η ανθρώπινη σοφία που το πραγματοποιεί, αλλά το έλεος του Θεού που, έστω για μια φορά, δεν εγκαταλείπει ακόμα και τον σκληρότερο από τους εχθρούς Του. Ο Θεός αγαπά τους ανθρώπους, δεν εκδικείται. Υπομένει τους ανθρώπους, περιμένει τη μετάνοιά τους. Θέλει «πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμ. β΄ 4).

“Καρπός προσευχής”-η Σύλληψη του Τιμίου Προδρόμου (Μνήμη 23 Σεπτεμβρίου)


Στην Ορθόδοξη Εκκλησία τρεις Γεννήσεις Προσώπων εορτάζονται και αντίστοιχα τρεις Συλλήψεις:
-του Χριστού: Ευαγγελισμός της Θεοτόκου-Χριστούγεννα
-της Παναγίας: η Σύλληψη της αγίας Άννης- η Γέννηση της Θεοτόκου
-του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου: η Σύλληψη- η Γέννηση του Προδρόμου
Το γεγονός ότι τιμάται η Σύλληψη -δηλ. η αρχή της ενδομήτριας ζωής- είναι ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει την αξία του εμβρύου από τη στιγμή της σύλληψης, και επομένως το πόσο μεγάλο κακό είναι ο τερματισμός της ζωής των εμβρύων με τη λεγόμενη διακοπή κυήσεως-έκτρωση-άμβλωση…
Από την τιμή της Σύλληψης των αγίων αυτών προσώπων διαφαίνεται ακόμα και η ιερότητα αυτής της στιγμής. Ο αγιασμένος καρπός είναι αποτέλεσμα προσευχής, υποταγής στο θέλημα του Θεού, υπομονής και ενάρετου βίου. Με τέτοιες “προϋποθέσεις” οι γονείς φέρνουν ευλογημένα παιδιά στον κόσμο… (δείτε για τη

Σύλληψη της Θεοτόκου κάνοντας κλικ στον τίτλο: Οι άγιοι Ιωακείμ και Άννα: το απαθέστερο ζευγάρι (του γ. Παϊσίου)

Ας δούμε τώρα με λίγα λόγια το θαυμαστό γεγονός της Σύλληψης του Τιμίου Προδρόμου. 

Ποτέ μην τα παρατάς… Πίστεψέ το

           

Απλά. Να στο πω απλά: Μην τα παρατάς. Ο,τιδήποτε σε κάνει να πιστεύεις ότι αξίζει τον κόπο, ο,τιδήποτε είναι καλό, ο,τιδήποτε κάνει την καρδιά σου αληθινά χαρούμενη, να το κυνηγήσεις.Μην το παρατάς. Τόσο απλά. Η ζωή μας είναι πολύ μικρή για να αφήνουμε το χρόνο να κυλάει άσκοπα. Αδιάφορα.Είχες μια ευκαιρία να κάνεις τα πράγματα πιο όμορφα; Μην την αφήσεις να χαθεί! Για όνομα του Θεού! Ακόμη κι αν όλα είναι εναντίον σου, πάλεψέ το. Μ’ακούς;Η ελπίδα είναι πάντα εδώ. Και περιμένει να της χαμογελάσουμε. Γιατί εκείνη πάντα μας χαμογελάει απ’την απέναντι άκρη. 

Κυριακή Α΄ Λουκά - Ερμηνεία της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

 

ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ΛΟΥΚΑ [: Λουκά 5, 1-11]

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ


    «Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφόν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ(:Και ενώ περπατούσε κοντά στη θάλασσα της Γαλιλαίας, είδε δυο αδελφούς, τον Σίμωνα, τον οποίο κατόπιν ονόμασε Πέτρο, και τον Ανδρέα τον αδελφό του, οι οποίοι έριχναν δίχτυα στη θάλασσα, διότι ήταν ψαράδες. Και τους λέει: ‘’Ακολουθήστε με, και θα σας κάνω ικανούς να ψαρεύετε αντί για ψάρια ανθρώπους. Αυτούς θα ελκύετε στη βασιλεία των ουρανών με τα πνευματικά δίχτυα του κηρύγματος’’. Και αυτοί αμέσως άφησαν τα δίχτυά τους και Τον ακολούθησαν)» [Ματθ. 4,18-20].

   (…) Βέβαια ο ευαγγελιστής Ιωάννης λέγει ότι διαφορετικά προσκλήθηκαν αυτοί οι μαθητές από τον Κύριο. Επομένως, είναι φανερό ότι η παραπάνω πρόσκληση είναι δεύτερη. Αυτό επίσης μπορεί να το διαπιστώσει κανείς από πολλά σημεία. Εκεί λοιπόν λέγει ότι προσκλήθηκαν προτού κλειστεί στη φυλακή ο Ιωάννης ο Βαπτιστής [βλ. Ιω.1,35-36: «Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ (:την επόμενη μέρα ο Ιωάννης στεκόταν πάλι στο συνηθισμένο μέρος που κήρυττε, και μαζί του ήταν και δύο από τους μαθητές του.

Δημογραφικός θάνατος: Η Ελλάδα πέταξε στα σκουπίδια το δώρο της ζωής και πλέον έχει το χαμηλότερο ρυθμό αναπαραγωγής σε όλη την Ευρώπη!

Δημογραφικός θάνατος: Η Ελλάδα πέταξε στα σκουπίδια το δώρο της ζωής και πλέον έχει το χαμηλότερο ρυθμό αναπαραγωγής σε όλη την Ευρώπη!

Η Ελλάδα αυτοκτονεί δημογραφικά όσο ελάχιστες χώρες διεθνώς - Χάνοντας την ταυτότητά μας, χάσαμε και το νόημα να κρατήσουμε όρθια τη χώρα

Συντάκτης: Ελευθέριος Ανδρώνης

Ο πληθυσμός στην Ελλάδα έχει αρχίσει να μειώνεται σε απόλυτα νούμερα από το 2010. Πλέον οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. Ενώ το 2010 καταγράφηκαν 114.766 γεννήσεις έναντι 109.084 θανάτων δέκα χρόνια αργότερα καταγράφηκαν 84.717 γεννήσεις έναντι 131.084 θανάτων. Στη χώρα μας ο ρυθμός αναπαραγωγής είναι ο χαμηλότερος στην Ευρώπη και ένας από τους χαμηλότερους παγκοσμίως. Ενώ το όριο σταθερότητας αναπαραγωγής είναι 2,1 παιδιά ανά γυναίκα, στην Ελλάδα είναι 1,3.

Αυτά είναι τα λόγια του ομότιμου καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς και επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας της επικείμενης μελέτης για το θέμα «της υγιούς και ενεργούς γήρανσης στην Ελλάδα», Μιλτιάδη Νεκτάριου στη διάρκεια εκδήλωσης για το δημογραφικό, την υπογεννητικότητα και τη γήρανση του πληθυσμού που διοργάνωσε ο Ιατρικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο της 87ης ΔΕΘ.

Δέκα χρόνια σκληρών μνημονίων, δύο χρόνια πανδημικού απολυταρχισμού, ενάμισος χρόνος διεθνούς αναταραχής λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, και δεκαετίες καλλιέργειας της κουλτούρας του ατομικισμού στην ελληνική κοινωνία, μας έφεραν σήμερα στο σημείο να έχουμε τον ταχύτερο δημογραφικό θάνατο σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δύο γονείς γερνάνε και πορεύονται προς τη δύση της ζωής τους, αφήνοντας πίσω τους 1,3 παιδιά ως μέσο όρο. Να το πούμε τελείως ωμά για να συνειδητοποιήσουμε το δράμα της πατρίδας μας; Για κάθε κλάμα νεογέννητου στο μαιευτήριο, αντιστοιχούν 2 ταφόπλακες στο κοιμητήριο.

«Yπνωτικό» στους Έλληνες και η ζωή στη… φτήνια

 

Έχουμε διαλυθεί ψυχικά ως οργανωμένη κοινωνία και αποτελούμε πλέον άθροισμα ατομισμού και εγωισμού. Αίσθηση συλλογικής μοίρας δεν υπάρχει, μηδέν. Καθένας μόνος του

Μανώλης Κοττάκης

Λυπούμαστε, αλλά δεν έχουμε κανέναν λόγο να συμμετέχουμε στον ομαδικό υπνωτισμό που επιχειρείται αυτές τις μέρες για να μην «πάρουμε είδηση» τι ακριβώς συζητείται πίσω από τις κλειστές πόρτες μεταξύ των κυρίων Μητσοτάκη και Ερντογάν. Το σχέδιο υλοποιείται εντυπωσιακά μέχρι στιγμής. Εύγε! Οι υπνωτισμένοι πολίτες απολαμβάνουν απολύτως ήσυχοι στους ανά την επικράτεια καφενέδες τα «ήρεμα νερά» που επικρατούν στο Αιγαίο.

Ενθουσιάζονται από τις διακηρύξεις ότι συζητάμε με τους Τούρκους «τη μία και μόνη διαφορά» και τίποτε άλλο. Είναι βέβαιοι ότι απορρίπτουμε διαρρήδην κάθε συζήτηση για προσβολή της «εθνικής μας κυριαρχίας». Τι να καθίσουν να ψάχνουν, λοιπόν; Ολα καλά, όλα ανθηρά! Μεταξύ Εuropa League, Oλυμπιακού, ΑΕΚ, Παναθηναϊκού και Κασσελάκη, ποιος να κάθεται να «ψειρίζει» τώρα τι σημαίνει η φράση Μητσοτάκη στο CNN «συζητάμε μακροχρόνιες εδαφικές διαφορές και εδαφικές δυσκολίες»; Μάλλον δεν θα έχει σημασία.

Ἀκόμα ἕνα παράδειγμα ἀνατροπῆς τῆς ἀλήθειας μὲ ἀφορμὴ τὶς νέες ταυτότητες.

Σχολιασμὸς στὸ κείμενο τοῦ  κ. Βαθιώτη περὶ ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου

«για μας είναι η μεγάλη πρόκληση να προετοιμάσουμε τον κόσμο, να τον διαπαιδαγωγήσουμε, για να μη αντιδράσει επηρεασμένος από τις προκαταλήψεις και πληροφορίες, που δεν ανταποκρίνονται στα γεγονότα»

                        



Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου
Ἔχει τονιστεῖ πολλὲς φορὲς καὶ θὰ ξανατονιστεῖ: Κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς συγχύσεως ποὺ ἐπικρατεῖ εἶναι ἡ παραχάραξη καὶ ἡ ἀνατροπὴ τῆς ἀληθείας, ἡ ἀπόκρυψη τοῦ ψέματος καθὼς καὶ ἡ παρουσίαση τῶν ἐνόχων ὡς ἡρώων γιὰ λόγους δικαιώσεως σὲ θέματα μὴ δογματικά.
Αὐτὴ τὴν φορὰ ὑπαίτιος τῆς συγχύσεως γίνεται ὁ γνωστὸς κ. Κων/νος Βαθιώτης. Ὁ ἀξιότιμος καὶ γνωστὸς γιὰ τοὺς ἀγῶνες του τὴν ἐποχὴ τῶν ἐμβολίων (καὶ ὄχι μόνο) καθηγητὴς κ. Κων/νος Βαθιώτης θέλοντας νὰ σχολιάσει τὴν στάση τῆς Ἐκκλησίας στὴν νέα μετὰ τὰ ἐμβόλια περίοδο κοινωνικῆς, πολιτικὴς καὶ θρησκευτικῆς κρίσης, αὐτὴ τῶν νέων ταυτοτήτων, δημοσίευσε ἕνα κείμενο μὲ τίτλο «Χριστόδουλος ή Ιερώνυμος; Η ερμηνεία του κόσμου μας μέσα από την ανάποδη θεώρηση των δύο Αρχιεπισκόπων» (ἐδῶ).
Στὸ κείμενο αὐτὸ ὁ ἀξιότιμος κ. καθηγητὴς προσπαθεῖ μὲ κοσμικοὺς καὶ πολιτικοὺς ὅρους νὰ παρουσιάσει καὶ νὰ ἑρμηνεύσει τὴν στάση τῆς Ἐκκλησίας στὰ προβλήματα καὶ τὶς κρίσεις ποὺ μᾶς ἀπασχολοῦν ἀντιπαραθέτοντας τοὺς δύο τελευταίους ἀρχιεπισκόπους: τὸν Χριστόδουλο(+) καὶ τὸν Ἱερώνυμο. Ὅμως λόγῳ τοῦ κοσμικοῦ τρόπου ἀντιμετώπισης τοῦ θέματος ὑποπέφτει σὲ λάθη καὶ ἀντὶ νὰ βοηθήσει στὴν λάμψη τῆς ἀλήθειας, τὴν ὑποκρύπτει καὶ ὑποστηρίζει τὴν συνέχιση τῆς σύγχυσης ποὺ ἤδη ἐπικρατεῖ.
Διότι ναὶ μὲν ἔχει δίκιο στὰ ὅσα λέει γιὰ τὸν ἀρχιεπίσκοπο Ἱερώνυμο, ὅσον ἀφορᾶ τὸν ρόλο του στὴν κοινωνικὴ καὶ πολιτικὴ στάση τῆς Ἐκκλησίας, ἀφήνει ὅμως ἔξω τὴν θεολογικὴ πλευρὰ τοῦ θέματος, τὴν αἵρεση, τὴν ὁποία ὑπηρετεῖ καὶ ὁ Ἱερώνυμος καὶ ἔτσι –δυστυχῶς- ἀθώωνει τόν (στὰ χέρια τοῦ δικαίου Θεοῦ πιά) προκάτοχό του Χριστόδουλο, ποὺ μπορεῖ στὰ ἐθνικὰ θέματα νὰ φαινόταν ἀγωνιστής, ὑπῆρξε ὅμως ὁμοιδεάτης τοῦ Ἱερωνύμου στὸ θέμα τῆς Παγκοσμιοποίησης, τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ κύριος ὑπαίτιος τῆς προώθησης τῆς αἵρεσης καὶ τῆς ἐκκοσμίκευσης τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ ὄφειλε νὰ τὸ γνωρίζει ὁ κ. καθηγητὴς καὶ νὰ μὴν δικαιώνει ἐνόχους.
Γράφει ὁ κύριος Βαθιώτης γιὰ τὸν Χριστόδουλο:

Ερώτηση προς όσους «αντιστέκονται» κοινωνώντας παράλληλα με την αίρεση: Η ένωση Εκκλησιών δεν είναι δρόμος προς τον Αντίχριστο, δεν μας προειδοποίησαν οι Άγιοι;

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην Εσθονία με Προτεστάντες  και στην παπική Μονή Pannonhalma στην Ουγγαρία. Είναι πια ένα. 


 

Ἡ Α.Θ.Παναγιότης ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Pannonhalma ἐν Οὑγγαρίᾳ. Ὑποδοχὴ ὑπὸ τοῦ Καθηγουμένου αὐτῆς Ἀρχιεπισκόπου Cirill Hortobágyi καὶ τῆς Ἀδελφότητος.

Seine Allheiligkeit der Ökumenische Patriarch Bartholomäus im Kloster von Pannonhalma in Ungarn. Empfang durch den Erzabt Erzbischof Cirill Hortobágyi und die Bruderschaft des Klosters.

Foths: Hirling Bálint

«Κύριος στερέωμά μου και καταφυγή μου και ρύστης μου».


 «ΑΓΑΠΗΣΩ σε, Κριε,  σχς μου. Κριος στερωμ μου κα καταφυγ μου κα ρστης μου.   Θες μου βοηθς μου, λπι π᾿ ατν, περασπιστς μου κα ντιλπτωρ μου. ρσετα με ξ χθρν μου δυνατν, κα κ τν μισοντων με, τι στερεθησαν πρ μ. προφθασν με ν μρ κακσες μου, κα γνετο Κριος ντιστριγμ μου, τι φλαξα τς δος Κυρου κα οκ σβησα π το Θεο μου.    Μετ σου σιος σ, κα μετ νδρς θου θος σ, κα μετ κλεκτο κλεκτς σ κα μετ στρεβλο διαστρψεις. τι σὺ φωτιες λχνον μου, Κριε  Θες μου, φωτιες τ σκτος μου. τι ν σο υσθσομαι πὸ πειρατηρου κα ν τ Θε μου περβσομαι τεχος.  Θες μου, περασπιστς στι πντων τν λπιζντων π᾿ ατν» (π ιζ΄ Ψαλμό).