Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου
Πρέπει νὰ ἐπαναληφθεῖ, ἀκόμα κι ἂν γίνεται
κουραστικό, ὅτι στὴν ἐποχή μας ἐλλοχεύουν πολλὲς παγίδες καὶ πλάνες. Γι’ αὐτὸ τὸν λόγο πρέπει νὰ εἴμαστε πολὺ προσεχτικοὶ στὸ τί λέμε καὶ τί γράφουμε,
διότι ἐπηρρεάζουμε συνειδήσεις καὶ καταστάσεις. Αὐτὴ ἡ ἐπιρροὴ ποὺ ἀσκεῖ κάθε γνώμη καὶ κάθε κείμενο
γίνεται ἰδιαίτερα ὀδυνηρὴ καὶ ὀλέθρια, ὅταν προκαλεῖ διχασμὸ στὸ ποίμνιο καὶ κυρίως ὅταν ἀποπροσανατολίζει τὸν
πιστὸ ἀπὸ τὸ κύριον καθῆκον του, ποὺ εἶναι ἡ ὁμολογία καὶ ἡ ἀντίσταση στὴν αἵρεση.
Τὸ θέμα τῆς αἱρέσεως δυστυχῶς ὑποβαθμίζεται. Οἱ πιστοὶ παρασυρμένοι ἀπὸ τὶς διδασκαλίες γερόντων ἀντὶ νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὸ θέμα τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ποὺ ἀποδεδειγμένα ὁδηγεῖ στὴν ἀπώλεια, διότι ἡ αἵρεση εἶναι γιὰ τοὺς Ἁγίους τὸ ἀληθινὸ παιδὶ τοῦ Σατανᾶ καὶ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.
Τώρα ἐμφανίστηκε τὸ θέμα τῶν ταυτοτήτων καὶ τοῦ ἀριθμοῦ 666 (ποὺ λένε ὅτι αὐτὲς φέρουν). Καὶ σ’ αὐτὸ τὸ θέμα ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ δὲν τὶς ἐπαινοῦν γιὰ λόγους
δεοντολογίας καὶ ἐλευθερίας χωρὶς ὅπως νὰ βλέπουν παντοῦ τὸν Ἀντίχριστο ἢ κάποια ἀπειλὴ τῆς σωτηρίας τους
(σ’ αὐτοὺς ἀνήκει καὶ ὁ γράφων) καὶ αὐτοὶ ποὺ τὶς ἀρνοῦνται, διότι, ὅπως διδάσκουν, οἱ
ταυτότητες φέρουν τὸ σύμβολο τοῦ Σατανᾶ, τὸ 666, ἀποτελοῦν «προσφράγισμα» καὶ ὅποιος τὶς πάρει, γίνεται ὄργανο τοῦ Ἀντιχρίστου.
Αὐτοὶ οἱ «ἀρνητὲς τοῦ Σατανᾶ» φθάνουν στὸ σημεῖο, ἐνῶ κατηγοροῦν τοὺς ἀδελφούς τους μὲ ἀπαράδεκτους χαρακτηρισμοὺς ὅπως π.χ.
«προδότες», «σατανοκίνητους, «ἀντίχριστους»
κλπ., νὰ ἐπαινοῦν ὡς ὑποτίθεται «ὁμολογητές», ἐπειδὴ μιλοῦν ἐναντίον τῶν ταυτοτήτων
ξεκάθαρους οἰκουμενιστὲς ἐπισκόπους καὶ ἱερεῖς, δηλαδὴ αἱρετικοὺς ἢ ὑποταγμένους στὴν αἵρεση καὶ νὰ συμμαχοῦν σὲ διαδηλώσεις αὐτοαναιρούμενοι μὲ
σχισματικοὺς ποὺ θεωροῦν τὰ Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας ἄκυρα καὶ τὴν Ἐκκλησία λόγω ἡμερολογίου (δηλ.
τοὺς ἴδιους) αἱρετική. Δηλαδὴ ὑποτίθεται μάχονται ἐνάντια
στὸν Σατανᾶ συμμαχώντας μὲ τὰ κύρια ὄργανά του τὴν αἵρεση καὶ τὴν ἐκκοσμίκευση (αὐτὰ πρεσβεύουν οἱ «ὁμολογητές» Ἐπίσκοποι) καὶ τὸ σχίσμα, ὅπως π.χ. οἱ Ματθαιϊκοί.
Μάλιστα ἐδῶ συμβαίνει καὶ τὸ ἑξῆς παράλογο, σημεῖο
τρανὸ τῆς πλάνης ποὺ ἐπικρατεῖ: Ἀποτειχισμένοι
Χριστιανοὶ ποὺ ὑβρίζουν τοὺς ἀδελφούς τους ὡς «προδότες» καὶ
«πιόνια τοῦ Σατανᾶ», ἐπειδὴ βλέπουν ἀλλιῶς τὸ θέμα τῶν ταυτοτήτων, συμμαχοῦν μὲ αὐτοὺς ποὺ κατηγοροῦν τὴν Ἀποτείχιση καὶ ἄρα τοὺς ἴδιους ὡς σχίσμα καὶ πλάνη!!!
Ὁ
γέρων Μάξιμος ὁ Ἰβηρίτης εἶναι ἕνας ἀπὸ αὐτούς. Ο γ.
Μάξιμος δημοσίευσε κείμενο (ἐδῶ) στὁ ὁποῖο
συνδέει ξεκάθαρα τὶς νέες ταυτότητες μὲ τὸ σφράγισμα τοῦ Ἀντιχρίστου, ὄχι στὸ
χέρι ἢ στὸ μέτωπο ἀλλὰ παρερμηνεύοντας τὶς Γραφὲς σὲ μορφὴ πλακιδίου, στὸ ὁποῖο
βλέπει τὶς νέες ταυτότητες καὶ ἐκεῖ στηρίζει τὶς θέσεις του: ««μέ ψῆφον ἐντριβῆ
καί ἐγνωσμένην ἀνθρώποις» [= ἤτοι,πλακίδιον < κάρταν καθημερινῆς
χρήσεως, κατά τόν ἐκ Πατρῶν ἐμβριθῆ καί θεόπνευστον Ἀρχιεπίσκοπον
Καισαρείας Καππαδοκίας Ἀρέθαν].».
Ἡ
λέξη ψῆφος ὅμως δὲν σημαίνει πλακίδιον. Μία σημασία της εἶναι (ὁ καθένας μπορεῖ εὐκολα νὰ τὸ ἐξακριβώσει) πέτρα λεία πρὸς
ψηφοφορία (π.χ. στὴν ἀρχαία Ἑλλάδα). Ὁ ἄγ. Ἀνδρέας Καισαρείας ὅμως τῆς δίνει στὴν ἑρμηνεία
τοῦ χωρίου Ἀποκ. 13:18 (χωρίο τὸ ὁποῖο ἀποκρύπτει ὁ γέροντας) ἄλλη πιὸ σημαντικὴ γιὰ ἐμᾶς σημασία: «ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω
τὸν ἀριθμὸν τοῦ θηρίου». Ὅπως συμπεραίνουμε ἀπὸ τὸ χωρίο «ψηφισάτω» (βλ. καὶ ἐδῶ) ἀπὸ τὸ ρῆμα «ψηφίζω» (ἐξ οὗ καὶ ἡ ψῆφος) στὰ ἀρχαῖα δὲν σημαίνει πλακίδιον ἀλλὰ ὑπολογισμός/λογαριασμὸς τοῦ άριθμοῦ τοῦ θηρίου γιὰ
νὰ ἐξακριβωθεῖ τὸ ὄνομα. Γι’ αὐτὸ καὶ ἔγιναν λάθη στὸ παρελθὸν ὅταν π.χ. θεωροῦσαν
τὸν Νέρωνα ὡς τὸ "δεύτερο θηρίο" διότι τὸ 666 ἦταν τὸ ἀριθμητικὸ ἰσοδύναμο
τῶν ἑβραϊκῶν γραμμάτων τῶν λέξεων (Nero Caesar, N= 50, R=
200, W= 6, N=
50, Q= 100, S=
60, R= 200, Σύνολο 666) ἢ τὸ ὄνομα HITLER καὶ κατέληξαν στὸ 666:(H= 107, I=
108, T= 119, L=111,Ε=
104, R= 117, σὐνολο 666). Ἡ δὲ λέξη ἐντριβής σημαίνει ἔμπειρος,
δοκιμασμένος, ἐξασκημένος. Ἄρα ἡ ἑρμηνεία τῆς λέξεως δὲν εἶναι πλακίδιο/κάρτα
καθημερινῆς χρήσεως ἀλλὰ ὑπολογισμὸς ποὺ βασίζεται στὴν ἐμπειρία καὶ στὴν ἐξάσκηση,
ἑρμηνεία ποὺ συμβαδίζει καὶ μὲ τὸ «ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς» ὥστε νὰ γίνουμε ἔμπειροι
τῆς Θείας διδασκαλίας καὶ ὄχι παρερμηνευτές.
Ὁ γ.
Μάξιμος παραδόξως δὲν βλέπει τὶς προειδοποιήσεις ὅλων τῶν Ἁγίων (ὄχι ἑνός) γιὰ τὴν Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἡ ὁποία -ἀφοῦ ὁ γ. Μάξιμος μιλάει γιὰ ἔσχατα- θεωρεῖται ἡ αἵρεση τῶν ἐσχάτων καὶ πρόδρομος τοῦ Ἀντιχρίστου, δεν συγγραφεῖ ἐναντίον της, δὲν διαμαρτύρεται, δὲν ἀγωνίζεται νὰ ἐνημερώσει τὸ ποίμνιο καὶ κοινωνεῖ μὲ τοὺς Οἰκουμενιστές.
Ὁ γ.
Μάξιμος δὲν βλέπει τὸ σχίσμα στὴν Οὐκρανία, τοὺς ἐκεῖ διωγμοὺς τῶν Χριστιανῶν, τὴν ἀντικανονικὴ καὶ ἀντιεκκλησιαστικὴ ἀναγνώριση τῶν ἀχειροτονήτων Οὐκρανῶν μὲ πρωτοστάτη τὸν Ἐπιφάνιο, δεν συγγραφεῖ ἐναντίον της δὲν διαμαρτύρεται, δὲν ἀγωνίζεται νὰ ἐνημερώσει τὸ ποίμνιο. Ἀντιθέτως κοινωνεῖ μαζί τους καὶ
τοὺς στηρίζει, ὅπως ἀπεδείχθει
στὴν ἐπίσκεψη
καὶ στὸ
συλλείτουργο τοῦ
Ἐπιφανίου στὴν
μονή Ιβήρων!!! (ἐδῶ), γιὰ
τὴν ὁποίαν
ὁ γ. Μάζιμος δὲν
σπατάλησε οὔτε
γραμμάριο μελάνης.
Καὶ
ἀκολουθεῖ τὸ
τελείως παράλογο
καὶ συγχρόνως
βλάσφημο: Ἐνῶ
ὁ γ. Μάξιμος ὡς
ἐνάντιος τῶν
ταυτοτήτων χρησιμοποιεῖ
ὡς ὔψιστη
ἀπόδειξη τῶν
λόγων του τὸν ἅγ. Παΐσιο,
παράλληλα συμμαχεῖ καὶ συναγωνίζεται στὰ συλλαλητήρια (χωρὶς καμία ἐπίσημη καταδίκη τους) μὲ αὐτούς, ποὺ ἀρνοῦνται
τὴν ἁγιότητα τῦ Ἁγίου καὶ τῶν νεοφανῶν Ἁγίων καὶ μάλιστα τοὺς ὑβρίζουν ὡς ἀπατεῶνες,
ὅπως διάφοροι Ματθαιϊκοὶ Γ.Ο.Χ., οἱ Ἐσφιγμενῖτες
ζηλωτὲς καὶ ὁ ἡγούμενός τους Μεθόδιος, ὁ ὁποῖος λέγει γιὰ τὸν ἅγ. Παΐσιο (καὶ ὄχι μόνο) «πως είναι «ανύπαρκτος
άγιος» καὶ πὼς ἔκανε «ψευδοθαύματα» καθώς είναι
«αιρετικός», «μέσα στο σχίσμα», «δεν είχε χάρη Θεού» και άλλα φρικτά» (ἐδῶ) κι (ἐδῶ).
Ὁ γ. Μάξιμος ἐπικαλεῖται ὡς ὑποτιθέμενη ἀπόδειξη τῶν
λόγων του τὸν ἅγ. Παΐσιο ποὺ ἔγραψε «ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ, καί κατά πάντα
σύμφωνα μέ τήν Γραφήν καί τούς πρό ἡμῶν Θεοφόρους Ἁγίους Πατέρας, οἵτινες ἔγραψαν
καί ὡμίλησαν προφητικῶς διά τούς ἐσχάτους χρόνους, τούς ὁποίους διανύει ἡ ἀνθρωπότης».
Δὲν γνωρίζει ὁ γ. Μάξιμος, ὅτι γιὰ τὴν Ἐκκλησία ἔχει
σημασία ἡ συμφωνία τῶν Πατέρων καὶ ὄχι ἡ γνώμη ἑνὸς μόνο Ἁγίου, διότι καὶ οἱ Ἅγιοι
ὡς ἄνθρωποι κάνουν λάθη:
Ὁ Μέγας Φώτιος, γράφοντας στὸν Μητροπολίτη Ἀκυλείας
γιὰ τὸ θέμα ἀναφέρει μεταξὺ ἄλλων: «Πόσες πραγματικὰ δύσκολες περιστάσεις ἐκβίαζαν
πολλοὺς (πατέρες), ἄλλα νὰ τὰ ποῦν πρόχειρα, ἄλλα νὰ τὰ ποῦν πρὸς οἰκονομία, ἄλλα
πάλι ἐξαιτίας τῆς ἀπόδρασης τῶν ἀνυπάκουων, καὶ ἄλλα στὰ ὁποῖα ἀπὸ ἄγνοια ἔκαναν
λάθος, ὅπως γίνεται μὲ τὰ ἀνθρώπινα.».
(Ε.Π.Ἐ Ἔργα Φωτίου Πατριάρχου Κων/λεως τ.13, σ. 259).
Διαβάζουμε (ἐδῶ):
«Καὶ οἱ ἴδιοι οἱ ἅγιοι παραδέχονται ὅτι πιθανὸν
νὰ κάνουν λάθη ὅταν ἑρμηνεύουν κείμενα τῆς Ἄγ. Γραφῆς.
Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας
προσπαθώντας νὰ ἑρμηνεύσει τὴν Π.Δ ἀναφέρει: «Ἐὰν ὅμως συμβεῖ κάπου νὰ
κάνουμε λάθος ὡς πρὸς τὸ πραγματικὸ νόημά τους, ἐξαιτίας τῆς λεπτότητας τῶν
ἐννοιῶν καὶ τῆς μεγάλης ἀσάφειάς τους, πρέπει νὰ μᾶς συγχωρήσουν αὐτοὶ ποὺ θὰ τὰ
διαβάσουν. (ΕΠΕ 4, 13)
«Γιὰ ποιὸ λόγο ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει
τέτοιους μεγάλους ἄνδρες καὶ ἁγίους του νὰ πλανηθοῦν καὶ νὰ κάνουν διάφορα
λάθη;» ρώτησαν τὸν ἅγιο Βαρσανούφιο.
Αὐτὸς ἀπάντησε:
...
β) Ἐπειδὴ τὰ παρέλαβαν ἀπὸ
παλαιότερους Γέροντες καὶ Ἁγίους καὶ δὲν κάθισαν νὰ ἐρευνήσουν, ἐὰν εἶναι ἢ
ὄχι ἀλήθεια, ἔχοντας ἐμπιστοσύνη σ’ αὐτούς.
γ) Γιὰ νὰ δείξει ὁ Θεός, ὅτι
ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ἀκόμη καὶ οἱ Ἅγιοι, εἶναι πάντοτε πεπερασμένοι καὶ ἀτελεῖς
καὶ δὲν μποροῦσαν σὲ καμία περίπτωση νὰ καταλάβουν ὅλα τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ. Γι’ αὐτὸ
καὶ ὁ Ἄπ. Παῦλος λέγει ὅτι, «ἐκ μέρους γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν...».
Γι’ αυτὸ τὸν λόγο γιὰ τὴν Ἐκκλησία σημασία ἔχει ἡ
συμφωνία τῶν Πατέρων, τὸ γνωστὸ «consensus patrum». Δὲν γίνεται μόνο ὁ ἅγ. Παΐσιος νὰ φωτίσθηκε ἀπὸ τὸ Ἅγιον
Πνεῦμα (εἶναι πράγματι ἀξιοπρόσεκτο, ὅτι οἱ ἀρνητὲς τῶν ταυτοτήτων ἐπικαλοῦνται μόνο τὸν ἅγ. Παΐσιο ὡς ἀπόδειξη τῶν λόγων
τους) καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι Ἅγιοι καὶ κατὰ γενικὴ ὁμολογία πνευματικοὶ γέροντες καὶ φωτισμένοι ἄνθρωποι τῆς
ἐποχῆς μας νὰ ἔμειναν στὸ σκοτάδι ἢ νὰ παρερμήνευσαν. Ἀντιθέτως ὅπως θὰ δοῦμε σε κάποια γνωστὰ παραδείγματα παρακάτω στὸ σύνολό τους ἢ δὲν αναφέρθηκαν καθόλου ἢ διαφώνησαν με τὸν ἅγ.
Παΐσιο στὸ θέμα τῶν
ταυτοτήτων ἀλλὰ συμφώνησαν (σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν γέροντα Μάξιμο) μαζί του στὸ
θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ:
ἅγ. Γέρων Γαβριὴλ ὁ σαλὸς ἐκ
Γεωργίας.
Περὶ ταυτότητος καὶ σφραγίματος:
«Θα βάλουν το χάραγμα του Αντιχρίστου στο
χέρι και το μέτωπο (σσ..τίποτα περὶ πλακιδίου, ὅπως
κακοδιδασκαλεῖ ὁ γ. Μάξιμος) Τα διάφορα προϊόντα δεν μπορούν
να σας προκαλέσουν βλάβη. Έστω κι αν βάζουν σ' αυτά τον αριθμό του Αντιχρίστου,
αυτό δεν είναι ακόμη το χάραγμα.
Πρέπει να λέτε το «Πάτερ ημών», να κάνετε το Σταυρό σας και η τροφή σας
θα αγιάζεται». (ἐδῶ).
Γιὰ τὸν Οἰκουμενισμό:
«Στην αρχή θα είναι μία αίρεση και αργότερα
θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Μετά την εμφάνιση του Οικουμενισμού θα έρθει ο
Αντίχριστος... αν ο ιερέας κηρύττει λανθασμένα σε δογματικά θέματα, τότε απομακρυνθείτε
απ’ αυτόν. Είναι
εχθρός και προδότης.» (ἐδῶ)
ἅγ. Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης
Περὶ
ταυτότητος καὶ σφραγίσματος
««Ὁ
χριστιανός πρέπει νά ἀποφεύγει τήν ἀρρωστημένη θρησκευτικότητα» (ἐδῶ)
«Ο κόσμος ήταν
αναστατωμένος και πήγαινε κατά δεκάδες κάθε μέρα, ιδιαιτέρως στον πατέρα
Πορφύριο που ήταν κοντά στην Αθήνα, και αναστατωμένοι τον ρωτούσαν: ‘’Τι θα
γίνει; Θα ᾿ρθει ο αντίχριστος να μας σφραγίσει με το 666;’’ Και με ρώτησε: «Για
πες μου, παιδί μου, τί λέει ο Γέροντας Αιμιλιανός για το 666 και τον
αντίχριστο;»
Του
λέω: «Γέροντα, μας είπε σε μια σύναξη προχθές να μην ανησυχούμε. Εμείς να
ενδιαφερόμαστε να έχουμε μια ζωντανή σχέση με το Χριστό, και του αντίχριστου να
μην του δίνουμε πολλή σημασία...».
Αμέσως
χτύπησε τα χεράκια του στο κρεβάτι και είπε: «Τί λες παιδί μου, τί λες παιδί
μου, δόξα σοι ο Θεός που βρήκα κι ένα πνευματικό να συμφωνεί μαζί μου. Ρε
παιδί μου, αυτοί οι πνευματικοί, εδώ στον κόσμο, τί έχουν κάνει!
Έχουν
αναστατώσει τις ψυχές, δημιούργησαν ένα σωρό προβλήματα, οικογενειακά και
ψυχολογικά με το 666... Τί είναι αυτό το πράγμα; Δεν τα θέλει αυτά τα
πράγματα ο Χριστός, παιδί μου. Και να σου πω κάτι;» Του λέω: «Γέροντα τι;»
«...Όταν
έχουμε μέσα μας το Χριστό μας, μπορεί να έρθει ο αντίχριστος; Μπορεί να μπει
καμιά άλλη αντίθετη ύπαρξη μέσα στην ψυχή μας; Γι’ αυτό σήμερα, παιδί μου, δεν
έχουμε το Χριστό μέσα μας και γι’ αυτό ανησυχούμε για τον αντίχριστο. Όταν
βάλουμε το Χριστό μέσα μας, τα πάντα γίνονται Παράδεισος... Εάν ερχόταν τώρα
ο ίδιος ο αντίχριστος με μία συσκευή με ακτίνες laser, και με σφράγιζε με το 666 με το ζόρι, εγώ δεν θα
στεναχωριόμουνα. Θα μου πεις,
Γέροντα, μα δεν είναι το σημείο του αντίχριστου; Ναι αλλά και χίλια 666 να
μου έγραφε πάνω μου με τις ακτίνες laser, ανεξίτηλα, εγώ δεν θα στενοχωριόμουνα. Γιατί; Γιατί, παιδί μου, τους πρώτους μάρτυρες τους
είχαν βάλει στα θηρία και έκαναν το σταυρό τους και τα θηρία γινόντουσαν
αρνάκια· τους είχαν στην θάλασσα, έκαναν το σταυρό τους και η θάλασσα γινόταν
γη και περπατούσαν· τους είχαν μέσα στη φωτιά, έκαναν το σταυρό τους και η
φωτιά γινόταν δροσιά»
Περὶ
Οἰκουμενισμοῦ:
«Και να ακουστεί ότι είμαι κι εγώ, έχω ελεύθερο πνεύμα
και παραδέχομαι όλες τις θρησκείες; Όχι! Δεν παραδέχομαι. Όποιος και αν έρθει
να μου πει και ένας άγγελος να έρθει να μου πει: ‘Όχι’ θα του πω. Λες ψέματα.
Δεν είσαι πνεύμα αγαθό. Είσαι πονηρό πνεύμα και λες αυτό! Έτσι θα του πω εγώ
του αγγέλου. Δεν θα τον πιστέψω. Λάβετε τα μέτρα
σας…Πρέπει έτσι να φυλάγεστε, επειδή έρχεστε σε μένα. Αν δεν
ερχόσασταν, μπορούσατε να κάνετε ότι θέλετε. Δεν
το θέλω, βέβαια, να προπαγανδίζετε στον έναν και στον άλλον και να λέτε… οι
θρησκείες όλες, είναι μία... Δεν μπορώ... Δεν έχουν διαφορά. Του
Θεού είναι όλες... Ο Σάϊ Μπάμπα, ο τάδε, ο τάδε… όλοι είναι καλοί. Κι ο Μωάμεθ
καλός και ετούτος καλός κι εκείνος καλός. Κατάλαβες;». (ἐδῶ)
ἅγ. Ἰάκωβος Τσαλίκης
Περὶ
ταυτοτήτων
Τίποτα
Περί
Οἰκουμενισμοῦ
«Δὲν
ἤθελε νὰ ἀρέσει σὲ ἀνθρώπους οὔτε συνέπλεε μὲ ἄνομες, ἀντίχριστες – ἀντορθόδοξες
ἀποφάσεις τῶν ἐκκλησιαστικῶν ταγῶν...Ἔτσι ἀκύρωσε ὅπως εἴδαμε στὴν πράξη
το, ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, ἀδίκως καὶ ἀντικανονικῶς ἐπιβληθὲν ἐπιτίμιον
ἀκοινωνησίας στὸν ὁμολογητὴ τῆς πίστεως κορυφαῖο θεολόγο καὶ διαπρύσιο κήρυκα
τοῦ Θείου Λόγου Νικόλαο Σωτηρόπουλο» (ἐδῶ).
«Ἂν εἴμαστε
πνευματικὰ ἀδύναμοι καὶ ἡ συμπεριφορὰ τοῦ ἄλλου μᾶς ἐπηρεάζει ἀρνητικά, τότε πρέπει νὰ μὴ τὸν κατηγοροῦμε, ἀλλὰ νὰ τὸν ἀποφεύγουμε καὶ νὰ μὴν ἔχουμε μαζί του συναναστροφὲς καὶ συνέπειες. Καὶ ἂν εἶναι αἱρετικὸς τότε νὰ τὸν ἀποφεύγουμε τελείως καὶ νὰ μὴν τὸν
δεχόμαστε. Γιατὶ ἡ συντροφιὰ μὲ τοὺς αἱρετικοὺς εἶναι ἐπικίνδυνη, μπορεῖ νὰ μᾶς δηλητηριάσει καὶ νὰ μᾶς
θανατώσει πνευματικά.» (ἐδῶ).
Ὁ ὁσιακῆς βιωτῆς γέρων Φιλόθεος Ζερβᾶκος
Περὶ
ταυτοτήτων
Τίποτα
Περί
Οἰκουμενισμοῦ
Στὸ ὑπόµνηµά του πρὸς τὸν Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως τὸ
1972 µὲ τίτλο «Ὑστάτη ἔκκλησις»: «Ἐὰν δὲ ὁ
Πατριάρχης δὲν ἀναγνωρίση τὰ λάθη του καὶ ἐπιµένη στὶς πλάνες του, τότε
πρέπει νὰ ἐξεγερθοῦµε ἀπὸ τὸν ὕπνο τῆς ραθυµίας καὶ τῆς δειλίας, καὶ ὡς
καλοὶ στρατιῶτες τοῦ Χριστοῦ, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καὶ τῆς ἐνδόξου πατρίδος
µας Ἑλλάδος, νὰ ἐνδυθοῦµε τὰ ὅπλα τοῦ φωτὸς καὶ µὲ µία ψυχὴ καὶ θερµὴ πίστη νὰ
φωνάξουµε: Ἔξω οἱ λύκοι καὶ λησταί. Τὸ πνευµατικὸ
σπίτι, ποὺ µᾶς ἐδώρισε ὁ Οὐράνιος Πατέρας, δὲν σᾶς τὸ παραδίδουµε».
Ὁ μακαριστὸς θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος ποὺ ἐν ἀντιθέσει
μὲ τὸν γ. Μάξιμο καὶ ἀγωνίστηκε καὶ διώχθηκε γιὰ τὴν Πίστη του καὶ γνώριζε καὶ
τὸν ἅγ. Παΐσιο (μία ἀπόδειξη ὄτι ἴσως ὁ ἅγ. Παϊσιος παρερμηνεύεται):
Περὶ
ταυτότητος καὶ σφραγίματος:
Μὲ
ἡμερομηνία 4/2/2011 στὸν Ὀρθόδοξο Τύπο ἀπάντηση του κου Σωτηρόπουλου στὸν
ταξιάρχο κ.Ν.Ἰατρίδη σχετικὰ μὲ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη: «Ἀλλ ̓ ἐνῷ ὁ κ. ̓Ιατρίδης
λάβρως καταφέρεται ἐναντίον μου ἐξ αἰτίας τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, λίαν ἐπαινετικῶς
ἐκφράζεται γιὰ ἄλλους, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὁ μοναχὸς Μάξιμος Βαρβαρῆς καὶ ὁ ἱερεὺς
π.Σαράντης Σαράντος, τοῦ ὁποίου τὸ σχετικὸ κείμενο χαρακτηρίζει
«θεόπνευστο»", "Κατηγοροῦμαι, διότι δὲν παραδέχομαι τὴ γνώμη ὡρισμένων,
ρασοφόρων καὶ λαϊκῶν, ὅτι ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη εἶνε «χάραγμα» πρὶν ἔλθῃ ὁ
̓Αντίχριστος. Αὐτὴ ἡ γνώμη εἶνε ἀβάσιμη καὶ ἐπιπόλαιη. ̔́Οσοι ἔχουν αὐτὴ τὴ
γνώμη εἶνε ἀγράμματοι στὰ ἱερὰ γράμματα καὶ ἀθεολόγητοι (σσ..τίποτα περὶ πλακιδίου, ὅπως κακοδιδασκαλεῖ ὁ γ. Μάξιμος). Τὸ
θεόπνευστο κείμενο τῆς ̓Αποκαλύψεως δὲν ὁμιλεῖ
γιὰ ἄλλο «χάραγμα», ἀλλὰ γιὰ «χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν
μετώπων», ὅταν ἔλθῃ ὁ ̓Αντίχριστος. Τὸ δὲ «χάραγμα» θὰ εἶνε «τὸ ὄνομα ἢ ὁ ἀριθμὸς
τοῦ ὀνόματος» τοῦ ̓Αντιχρίστου (Ἀποκ. ιγ ́ 16,17). ̔́Οταν ἔλθῃ ὁ ̓Αντίχριστος,
θὰ κατασκευασθῇ καὶ «εἰκὼν» τοῦ ̓Αντιχρίστου γιὰ προσκύνησι, δηλαδὴ ἄγαλμα ὡς εἴδωλο
(Ἀποκ. ιγ ́ 14,15). ̓̀Ας μὴ παραχαράσσουν λοιπὸν ὡρισμένοι τὸ «χάραγμα» καὶ ἂς
μὴ φέρουν τὸν ̓Αντίχριστο προτοῦ ἔλθῃ!" καθώς και "Τὸ ἀντίχριστο
Κράτος, ὅπως ἐπέβαλε τὴν ταυτότητα χωρὶς τὴν ἀναγραφὴ τοῦ Θρησκεύματος, ἔτσι
μπορεῖ νὰ ἐπιβάλῃ καὶ τὴν Κάρτα τοῦ Πολίτη. Καὶ κατηγοροῦμαι, διότι δὲν ὑποστηρίζω,
ὅπως ἄλλοι, ὅτι χάνει τὴν ψυχή του, πηγαίνει στὴν κόλασι, ὅποιος τότε θὰ
παραλάβῃ τὴν Κάρτα, ἀναγκαία γιὰ τὶς συναλλαγὲς μὲ τὶς τράπεζες, γιὰ τὴν εἴσπραξι
μισθῶν καὶ συντάξεων, γιὰ νοσηλεία κ.λπ.. ̓́Οχι, κ. ̓Ιατρίδη! ̓̀Αν θὰ παραλάβῃ κανεὶς τὴν Κάρτα, δὲν θὰ χάσῃ
γι ̓ αὐτὸ τὴν ψυχή του».
Περὶ
Οἰκουμενισμοῦ
Μεγαλόσχημοι
κληρικοί και άλλοι οίκουμενιστές δηλώνουν, ότι ο Οικουμενισμός δεν είναι αίρεση
(σσ. ὅπως ὁ γ. Μάξιμος). Ναι, λέγουμε και εμείς, ο Οικουμενισμός δεν είναι
αίρεση, μία δηλαδή αίρεση, αλλά συνονθύλευμα αιρέσεων, παναίρεση, όπως τον
χαρακτήρισε νεώτερος Πατήρ της Εκκλησίας, ο Ιουστίνος Πόποβιτς, και όπως
φρονούν όλοι οι νουν Χριστού και Ορθοδοξίας έχοντες κληρικοί και λαϊκοί... Απόδειξη
του ότι ό Οικουμενισμός είναι παναίρεση, είναι αιρετικές δηλώσεις και
εκδηλώσεις πολλών ημετέρων οικουμενιστών, ρασοφόρων και μη. Εκτός άλλων
εκδηλώσεων ημέτεροι οικουμενισταί προβαίνουν και σε συμπροσευχές και
συλλείτουργα με αιρετικούς, σαν να μην είναι αιρετικοί, αλλ’ Ορθόδοξοι.
Ισοπέδωση της Ορθοδοξίας με τις αιρέσεις. Όντως παναίρεση ό Οικουμενισμός».
(ἐδῶ)
Ὁ
γέρων Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος ποὺ γνώριζε καὶ τὸν ἅγ. Παΐσιο καὶ εἶχαν γραπτὴ ἐπικοινωνία
καὶ ὁ Αγιος ἄκουγε τὸν γέροντα (μία ἀπόδειξη ὄτι ἴσως ὁ ἅγ. Παϊσιος παρερμηνεύεται):
Περὶ
ταυτότητος καὶ σφραγίσματος (ἐδῶ)
«Ἂν
δὲν δώσωμε τὴν ψυχήν μας εἰς τὸν διάβολον, δὲν μπορεῖ νὰ τὴν πάρῃ (σσ.ὁρατὴ ἡ συμφωνία μὲ τὸν ἅγ. Πορφύριο). Ἂν ὑποτεθῇ
ὅτι πάει κάποιος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν, εἰς τὰ ἀρχεῖα τοῦ ὁποίου ὑπάρχουν
ὅλοι - ὄχι μόνον αἱ κοινότητες ἢ οἱ δῆμοι, ἐκεῖ ὅπου ἐγεννήθημεν, ἀλλὰ καὶ τὸ Ὑπουργεῖον
Ἐσωτερικῶν ἔχει ἀρχεῖα δι᾿ ὅλους μας. Πότε ἐγεννήθημεν, ποῦ ἐγεννήθημεν,
τί ἐσπουδάσαμεν, γενικῶς ὅλα τὰ στοιχεῖα τῆς ζωῆς μας ὑπάρχουν. Ἄν πάῃ, λοιπόν,
κάποιος εἰς τὸ Ὑπουργεῖον Ἐσωτερικῶν - καὶ πάρῃ τοὺς καταλόγους καὶ γράψῃ ἔμπροσθεν
εἰς τὰ ὀνόματά μας Βουδδιστής, Βουδδιστής, Μωαμεθανός, Μωαμεθανός, Σιντοϊστής,
Σιντοϊστής, Σιντοϊστής, μάρτυς τοῦ Ἰεχωβᾶ, μάρτυς τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἐμεῖς θὰ γίνωμε
Βουδδισταὶ καὶ Σιντοϊσταὶ καὶ μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἐπειδὴ δίπλα ἀπὸ τὸ ὄνομά
μας ἔγραψαν τέτοια πράγματα; Θεὸς φυλάξοι! Ἐὰν πάῃ κάποιος καὶ βάλῃ δίπλα εἰς
τὸ ὄνομά μας 666, 666, 666, αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἐμεῖς ἀπεδέχθημεν τὸν Ἀντίχριστον;
Ὄχι, βρὲ παιδιά, μὴ εἴμεθα ἀφελεῖς!»... Και συνεχίζει: «Η ημισέληνος είναι σημείο του
αντίχριστου! Εάν είναι σημείο του αντίχριστου η ημισέληνος και ο Πατριάρχης μας
έχει στο διαβατήριό του το σημείο του αντίχριστου (και στις σφραγίδες τους,
πόσες σφραγίδες βάζουν μέσα έξω), πάει να πει ότι ο Πατριάρχης μας είναι
αντίχριστος; Όχι ρε παιδί μου, όχι ρε παιδί μου! Μην περιορίζουμε τόσο πολύ το
Ευαγγελικό μήνυμα! Δεν είναι ο Χριστός τόσο
στενόμυαλος όσο είμαστε εμείς οι άνθρωποι που θέλουμε να υπερασπιζόμαστε τα
δικαιώματα..»
Περὶ
Οἰκουμενισμοῦ:
Ἀπὸ
τὴν ἐπιστολὴ τοῦ γ. Ἐπιφανίου στὸν Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη (ἐδῶ): «Ούτως, ίνα
παραλίπωμεν άλλου είδους ακροβασίας, η προς τον Πάπαν και τον Παπισμόν
συμπεριφορά Υμών και τινών Υμετέρων αντιπροσώπων, ρίπτει εις άφατον θλίψιν,
αλλά και φοβεράν ψυχικήν δοκιμασίαν, τα αληθώς ορθοδοξούντα τέκνα της
Εκκλησίας. Αλληλογραφείτε μετά του Πάπα εν πάση εκκλησιαστική τάξει, ως εάν
έζωμεν εις τον Ε' μ.Χ. αιώνα. Υποβάλλεσθε εις τας ταλαιπωρίας μακρινών ταξιδιών
προς συνάντησιν αυτού. Ανταλλάσετε μετ' αυτού τρυφεράς περιπτύξεις και
αδελφικούς ασπασμούς. Καλείτε αυτόν «Πρώτον Επίσκοπον της Χριστιανοσύνης»
και υμάς Αυτόν δεύτερον. Διακηρύσσετε urbi et orbi ότι «ουδεμία διαφορά χωρίζει τας δύο Εκκλησίας». Συμπροσεύχεσθε μετ' αντιπροσώπων αυτού και φέρεσθε
προς αυτούς σχεδόν όπως και προς τους Ορθοδόξους Επισκόπους. Αίρετε εκ
μέσου αιωνοβίους αφορισμούς... Παναγιώτατε, Μυριάκις προτιμότερον να εκριζωθή ο
ιστορικός της Κωνσταντινουπόλεως Θρόνος και να μεταφυτευθή εις έρημον τινα
νησίδα του πελάγους, ακόμη δε και να καταποντισθή εις τα βάθη του Βοσπόρου, ή
να επιχειρηθή έστω και η ελαχίστη παρέκλισις από της χρυσής των πατέρων
γραμμής, ομοφώνως βοώντων: «Ου χωρεί συγκατάβασις εις τα της Πίστεως». Αι επτά
λυχνίαι της αποκαλύψεως, διά τας αμαρτίας ημών, εσβέσθησαν προ πολλού.»
Τὰ
ἴδια ἔπραξαν καὶ τόσοι ἄλλοι ἅγιοι καὶ φωτισμένοι τῆς ἐποχῆς μας: Δὲν εἶπαν
τίποτα ἢ κατεδίκασαν τὶς ἀκρότητες πε]ρι ταυτοτήτων, ἀλλὰ ὅλοι τους δίδαξαν κατὰ
τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Δηλαδὴ τὰ ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπὸ ὅτι πράττει καὶ διδἀσκει ὁ
γέρων Μάξιμος ὁ Ἰβηρίτης καὶ (ἀπορίας ἄξιον) ὅσοι τὸν ἀκολουθοῦν, παρότι
καταδικάζουν τὴν αἵρεση καὶ τὸ σχίσμα.
Γιὰ νὰ φανερωθεῖ ὅμως ἀκόμα περισσότερο ἡ
πλάνη καὶ ὁ φανατισμός τους παρουσιάζω ἐδῶ ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ τὴν ἐρμηνεία ποὺ κάνει ὁ κοινῆς ἀποδοχῆς ἑρμηνευτὴς τῶν ἱερῶν κειμένων
μακαριστὸς π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος (τὸν ὁποῖο ἐπικαλεῖται ὁ γ.
Μάξιμος) στὴν Β΄ πρὸς Θεσσαλονικεῖς ἐπιστολὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (ἐδῶ), στὴν ὁποία
κονιορτοποιεῖ ὅσαν λέγει ὁ γέρων Μάξιμος.
Στὴν ἑρμηνεία αὐτὴ λέγει ὁ π. Ἀθανάσιος ἀπὸ τὸ 25:30 σχετικὰ μὲ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὰ ἔγγραφα ποὺ φέρουν τὸ 666 (ὁ σχολιασμὸς εἶναι μὲ μπλέ χρῶμα):
«Ὅταν λέει ὁ ἀπόστολος
Παῦλος «ἀποκαλυφθήσεται», ἐδῶ θέλω
νὰ σᾶς πῶς κάτι
τὸ ὁποῖο πρέπει
νὰ προσέξετε. Ἀποκαλύπτω θὰ πεῖ, ἔχω κάτι
κρυμμένο καὶ τραβῶ τὸ κάλυμμα
καὶ τὸ ἀποκαλύπτω...
Δὲν μποροῦμε λοιπόν, νὰ λέμε, μήπως ὁ Ἀντίχριστος γεννήθηκε ἢ ξέρετε, γεννήθηκε. Δὲν μποροῦμε νὰ ποῦμε γεννήθηκε ἢ δὲν γεννήθηκε. Διότι μόνο ὅταν θὰ φθάσει νὰ ἐμφανιστεῖ δημοσίως, τότε θὰ μποροῦμε νὰ ποῦμε αὐτὸς εἶναι ὁ Ἀντίχριστος. Αὐτὸ σημαίνει τό «ἀποκαλυφθήσεται» καὶ δὲν μποροῦμε νὰ προδικάζουμε ἂν γεννήθηκε ἢ δὲν γεννήθηκε. Εἶναι
φανερὸ αὐτό. Προσέξτε, γιατὶ ὑπάρχει
φαντασιοπληξία γύρω ἀπὸ τὸ θέμα (σσ. ὁ π. Ἀθανάσιος εἶναι
ξεκάθαρος: μέχρι τὴν ἀποκάλυψη τοῦ Ἀντιχρίστου δὲν εἴμαστε σὲ θέση
νὰ γνωρίζουμε ἂν αὐτὸς ἦρθε ἢ ὄχι,
κι ἄρα δὲν ὑπάρχει
σφράγισμα ἢ προσφράγισμα, βλέπε π.χ. ἐδῶ ἀπὸ τὸ 44:45. Ὁ
μακαριστὸς γέροντας εἶναι ἀπολύτως
σύμφωνος μὲ τὴν Ἀποκάλυψη,
ἡ ὁποία εἶναι
ξεκάθαρη στὸ θέμα τοῦ σφραγίσματος: αὐτὸ θὰ δοθεῖ
συγκεκριμένα στὸ δεξὶ χέρι ἢ στὸ μέτωπο (τίποτα περὶ πλακιδίου ποὺ ἀναφέρει ὁ γ.
Μάξιμος), θὰ δοθεῖ ὅταν θὰ ἔχει φανερωθεῖ ὁ Ἀντίχριστος·
θὰ ἔχει τότε ὁλοκληρωθεῖ ἡ ἀνοικοδόμηση (θὰ εἶναι
λειτουργικὸς δηλαδὴ ὁ ναὸς στὸν ὁποῖο θὰ καθήσει ὡς ἄλλος «θεὸς» ὁ Ἀντίχριστος)·
καί, βέβαια, θὰ ἔχουν προηγηθεῖ οἱ δύο
προφῆτες, οἱ ὁποῖοι θὰ μᾶς ἀποκαλύψουν
ποιός θὰ εἶναι καὶ στὴ συνέχεια θὰ
θανατωθοῦν ἀπὸ αὐτόν. Ὄσοι
κηρύττουν ἀντίθετα ὀνομάζονται ἀπὸ τὸν π. Ἀθανάσιο «φαντασιόπληκτοι». Στὴν συνέχεια γίνεται ὁ π. Ἀθανάσιος
πιὸ σαφής καὶ πιὸ
καυστικὸς ἀναφερόμενος σὲ πράγματα ποὺ ὅλοι ἀκοῦμε σήμερα.)
Οἱ
Χριστιανοί μας εἴτε ἀπὸ τὸν φόβο τους... ὑπάρχουν καὶ οἱ φαντασιόπληκτοι, οἱ ὁποῖοι θὰ σᾶς ποῦν ἀμέσως, νὰ γεννήθηκε ὁ Ἀντίχριστος καὶ ξέρετε εἶναι τόσο χρονῶν ἢ εἶναι στὸ τάδε μέρος. Εε ὄχι δά! Εε ὄχι δά! Πάει πάρα πολύ! Ὅτι διαψεύδονται ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ἀδιαμφισβήτητο.Πόσα ἔχουν
εἰπωθεῖ μέσα στὴν ἱστορία, ἔχουν
διαψευθεῖ! Τίποτα, ὅταν θὰ εἶναι σὲ ὥριμη ἡλικία
καὶ ὅταν θὰ ἔχει ἀναλάβει
τὶς τύχες τοῦ κόσμου... τότε θὰ ἀποκαλυφθεῖ. Ἀγαπητοί
μου, εἶναι σημαντικὸ νὰ
προσέχουμε τὶς λέξεις, ὅπως εἶναι
γραμμένες μέσα στὸ ἱερὸν
κείμενον... δὲν μπορῶ νὰ ἔχω μία Ἀντιχριστοφοβία τὴν ὁποία ἤδη ἔχω διαπιστώσει σὲ πολλοὺς Χριστιανούς μας καὶ φαίνεται ὅτι εἶναι σὲ παγκοσμία κλίμακα αὐτὴ ἡ Ἀντιχριστοφοβία! (σσ. Μάλιστα! Ὁ π. Ἀθανάσιος (σὲ συμφωνία μὲ τὸν ἅγ.
Πορφύριο καὶ ὅλους ὅσους παραπάνω παρουσιάσαμε) ὀνομάζει τὴν στάση αὐτῶν ποὺ συνεχῶς βλέπουν παντοῦ τὸν Ἀντίχριστο καὶ τὸν ἀριθμό του μὲ τὸν σαφέστατα ἀρνητικὸ χαρακτηρισμὸ Ἀντιχριστοφοβία. Λέγει μάλιστα ἀγανακτισμένος «Εε ὄχι δά! Εε ὄχι δά! Πάει πάρα πολύ!» Στὴν συνέχεια ἀναλύοντας τὴν Ἀντιχριστοφοβία αὐτή, ἀναδεικνύει τὴν διδασκαλία τῆς συγκεκριμένη ὁμάδας «ἀρνητῶν τοῦ Διαβόλου» δηλ. τῆς ταυτότητας.)
Ἀπὸ τί ἀκριβῶς ἀποτελεῖται; Ἄλλον πρᾶγμα νὰ ἔχω τὸν φόβο καὶ νὰ προσέχω καὶ ἄλλο πρᾶγμα νὰ ἔχω τὴν φοβίαν, εἶναι
διαφορετικὰ πράγματα... Τί εἶναι ἀκούσατέ
το:(ἀκολουθεῖ μία
κακὴ ἀκουστική, μᾶλλον
λέγει «οἱ Χριστιανοί βλέπουν»)σὲ καρτέλες τῶν τραπεζῶν, σὲ ἄλλα ἔντυπα, φοβοῦνται μήπως κάπου συναντήσουν τὸ 666, μήπως κάτι τέτοια, τρέμουν πρὸ τοῦ ἀριθμοῦ 666. Ἀγαπητοί μου, ὁ ἀριθμὸς 666 εἶναι δηλωτικὸς ἑνὸς ὀνόματος, δηλ. φανερώνει ἕνα ὄνομα. Ὅταν ἐγὼ γνωρίζω αὐτὸ τὸ ὄνομα καὶ δεχθῶ νὰ μοῦ βάλουν τὸ ὄνομά του στὸ χέρι μου ἢ τὸν ἀριθμὸ 666 τότε μάλιστα, τότε δέχθηκα τὴν σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου. Ὅταν ἁπλῶς κυκλοφορῶ ἕνα χαρτονόμισμα ἢ μία κάρτα τραπέζης ἤ, δὲν ξέρω ἐγώ, τι ἄλλο καὶ ἔχει ἐπάνω τὸν ἀριθμὸν 666 δὲν σημαίνει αὐτό, ὅτι ἐγὼ ἤδη ἔχω δεχθεῖ τὴν σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου (ξεκάθαρη
ἡ συμφωνία μὲ τὸν ἅγ.
Πορφύριο καὶ ὅλους ὅσους παραπάνω παρουσιάσαμε), ἁπλούστατα. Διότι ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐκφράσει τὴν ὑποταγή μου στὸν Ἀντίχριστο εἶναι ὅταν θὰ ἀπειληθῶ τὰ συμφέροντά μου καὶ ἡ ζωή μου καὶ τότε θὰ κάμψω γόνυ καὶ τράχηλον καὶ θὰ ὑποκύψω καὶ θὰ προσκυνήσω στὸν Ἀντίχριστον.Μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοιαν...Ἔτσι ἂν ὑποτεθεῖ ὅτι ἤδη κυκλοφορεῖ ὁ ἀριθμὸς τοῦ Ἀντιχρίστου καὶ ἔτσι γίνομαι ὁπαδός του, αὐτὸ λέγεται Ἀντιχριστοφοβία.
(σσ. Ὁ π. Ἀθανάσιος εἶναι κόλαφος ἐνάντια σὲ ὅλους αὐτοὺς ποὺ ὑβρίζουν, συκοφαντοῦν, διασποῦν καὶ ψευδολογοῦν σπείροντας φόβο καὶ διχόνοια. Ἂν δὲν ἔχει ἀποκαλυφθεῖ ὁ Ἀντίχριστος, πράγμα ποὺ φυσικὰ ἰσχύει, τότε δὲν ὐπάρχει σφράγισμα, διότι ὁ ἀριθμὸς 666 εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἀντιχρίστου. Χωρὶς ὄνομα ὁ ἀριθμὸς παραμένει ἕνας ἀριθμός, κακός μὲν ἀλλά ἀριθμός. Δὲν μπορεῖς νὰ γίνεις ὀπαδός ἐνὸς ποὺ δὲν ὑπάρχει ἀκόμα. Ἔτσι αὐτοὶ ποὺ κηρύττουν τὰ ἀντίθετα μὲ τὸν π. Ἀθανάσιο, ἐνῶ μάλιστα πολλὲς φορὲς τὸν ἐπικαλοῦνται, διακατέχονται ἀπὸ Ἀντιχριστοφοβία. Τώρα δὲ ἀκολουθεῖ τὸ ἐπιχείρημα κόλαφος, ἀπόδειξη καὶ ὅσων γράφτηκαν στὸν πρόλογο τοῦ κειμένου αὐτοῦ.)
Ἀλλὰ θὰ σᾶς πῶ ὅμως
καὶ κάτι ἄλλο ποὺ αὐτὸ
πρέπει νὰ φοβηθοῦμε: Φοβόμαστε νὰ
πιάσουμε ἕνα χαρτὶ ποῦ
μπορεῖ νὰ γράφει τὸ 666,
μπὰς καὶ κολλήσει ἡ
σφραγίδα ἐπάνω μας, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου ποὺ πλεονάζει στὴν ἐποχή μας, αὐτὸ γιατὶ δὲν τὸ φοβόμαστε; Αὐτὸ πρέπει νὰ φοβηθοῦμε! Νὰ τρέμουμε ἀγαπητοί μου, στὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου, ποὺ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ ὁ ἐνεργὼν ψευδοπροφήτης μέσα στὴν ἱστορία, καὶ ἡ ἀπιστία καὶ ἡ ἔκλειψις τῶν ἠθῶν, ποὺ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀπιστίας».
Ποιό εἶναι αὐτὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου ποὺ ὀρθῶς λέγει ὁ π. Ἀθανάσιος διακατέχει πολλοὺς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ νομίζουν ὅτι πολεμοῦν τὸν Ἀντίχριστο; Ἠ αἵρεση,
τὸ σχίσμα, ἡ ἐκκοσμίκευση,
ἡ ἀλλοίωση τοῦ
δόγματος, ἡ ὕβρις τῶν Ἁγίων, ἡ
διχόνοια, ἡ διάσπαση, ἡ πλάνη, ἡ
συκοφαντία, ἡ ἀμετανοησία, ἡ ἐμμονή στὸ
λάθος. Ὅπως εἴδαμε ὅμως στὸν πρόλογο αὐτοὶ ποὺ κηρύττουν περὶ σφραγίσματος, περὶ ὑποταγῆς στὸν Ἀντίχριστο, περὶ προδοσίας κλπ. ὅταν θὰ πάρει κάποιος τὴν νέα
ταυτότητα, συμμαχοῦν καὶ συνδιαμαρτύρονται μὲ ὅσους ἐμπνέονται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἀντιχρίστου, αἱρετικούς,
σχισματικούς, φανατικούς, διασπαστές, ἐκκοσμικευμένους
κλπ. Ἔτσι μὲ μπροστάρηδες Ἱερωμένους λέγονται ἐδῶ καὶ δεκαετίες
διάφορα ἀστήρικτα πράγματα, ποὺ ἕνα τόσο σοβαρὸ σωτηριολογικὸ θέμα τὸ εὐτελίζουν τόσο, ποὺ ὅταν θὰ ἔρθει ἡ ὥρα νὰ ἀποφασίσουμε, νὰ μὴ δώσουμε τὴν πρέπουσα σημασία.
Ἂς
θυμηθοῦμε καὶ πάλι τί ἔχει ἕως τώρα ἀπὸ διάφορους ὑποστηριχθεῖ:
1. Ἡ
ταυτότητα ἔλεγαν πρὶν μερικὲς
δεκαετίες καὶ λένε ἔχει τὸ 666,
μὴν τὴν πάρετε.
2. Ὁ
γραμμωτὸς κώδικας (bar code)
στὰ τρόφιμα-προϊόντα ἔχει τὸ 666,
μὴν παίρνετε τρόφιμα μὲ τὸ bar
code.
3. Τὰ
κομπιοῦτερ καὶ τὰ
κινητὰ ἔχουν WWW ποὺ ἰσοδυναμεῖ μὲ τὸ 666
καὶ τὸ χάραγμα.
4. Τὸ
Α.Μ.Κ.Α. καὶ ἡ Κάρτα ἀποτελεῖ σφράγισμα καὶ ἄρνηση τῆς Πίστεως, μὴν τὸ πάρετε, εἶπαν
κατόπιν οἱ ἴδιοι κύκλοι.
5. Ἴσως νὰ μὴν ἔχει μὲν τὸ 666 (ὁ
Α.Μ.Κ.Α ἢ ἡ Κάρτα τοῦ
Πολίτη,), ἀλλὰ ἀποτελοῦν προδρομικὸ
χάραγμα, ἀρραβώνα κ.λπ., πὼς πρόκειται γιὰ χάραγμα πρὸ
χαράγματος, χωρὶς πουθενὰ νὰ μιλᾶ γιὰ κάτι
τέτοιο ἡ ἱερὴ Ἀποκάλυψη.
Ἔτσι
δυστυχῶς ἔχουν τὰ πράγματα καὶ τὸ κείμενο αὐτὸ δὲν ἔχει ἄλλο σκοπὸ παρὰ νὰ συμβάλλει στὴν καταπολέμηση
κακοδιδασκαλιῶν καὶ στὴν ἐπαναφορὰ τῆς ἑνότητας, ὥστε νὰ ἀντιμετωπιστεῖ ὁ πράγματι ἐκφραστὴς τοῦ Ἀντιχρίστου: ἡ Παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Ἴσως
ποῦν φυσικὰ κάποιοι: «Ὅπως εἶπες καί ‘συ
ὁ π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος δὲν εἶναι ἀλάθητος, οὔτε Ἅγιος τῆς Ἐκκλησίας, ἐδῶ κάνει λάθος». Σὲ αὐτὴ τὴν γνώμη λέμε τότε τὸ ἑξῆς: Ὁ π. Ἀθανάσιος
εἶχε ἐπικοινωνία μὲ ὅλους τοὺς
σύγχρονους Ἁγίους (π.χ. μὲ τὸν ἅγ. Παΐσιο), μὲ φωτισμένους κληρικούς (π.χ. μὲ τὸν ἀείμνηστο Αὐγουστῖνο Καντιώτη), μὲ ἁγιορεῖτες μοναχούς, οἱ ὁμιλίες τοῦ ἦταν καὶ εἶναι παντοῦ γνωστὲς καὶ κανεὶς δὲν τὶς ἀμφισβήτησε. Ἀντιθέτως ὅλοι ἕως τώρα τὶς ἐπαίνεσαν καὶ τὶς χρησιμοποιοῦν ὡς ἀπόδειξη ἁγιοπατερικῆς ἑρμηνείας, ἀκόμα
καὶ ὁ γέρων Μάξιμος. Δὲν θὰ βγάλουμε λοιπόν,
ξαφνικὰ τὴν ἀλήθεια λάθος, ἐπειδὴ ἔτσι μᾶς συμφέρει. Ἀντιθέτως καλὸ εἶναι νὰ ἀκούσουμε, νὰ μετανοήσουμε καὶ νὰ κάνουμε πράξη τοὺς
λόγους.
Γιὰ τὸν σχολιασμὸ καὶ τὴν ἀπομαγνητοφώνηση
Ἀδαμάντιος
Τσακίρογλου
