Το θάρρος, η τόλμη και η αφοβία της Μάρτυρος!

31 Δεκεμβρίου 2021

Μέγας Αντώνιος.

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

[…] Ο μακάριος Ισίδωρος μου διηγήθηκε ένα πράγμα αξιομνημόνευτο που είχε ακούσει από τον μακάριο Αντώνιο, όταν τον είχε συναντήσει κάποια, Ποταμίαινα στ’ όνομα, ωραιότατη κόρη που ζούσε τον καιρό του Μαξιμιανού [ρωμαίος αυτοκράτορας] του διώκτη, ως δούλη κάποιου, που ο κύριος της, αν και προσπάθησε με πολλές υποσχέσεις, δεν κατάφερε να την πείσει να υποταχθεί στα θελήματά του.

Τελικά εξεμάνη και την παρέδωσε στον τότε έπαρχο της Αλεξάνδρειας, στη διάθεσή του, ως χριστιανή και βλασφημούσα τις περιστάσεις και τους βασιλείς λόγω των διωγμών, προτρέποντάς τον με χρήματα: «Εάν συγκατατεθεί με το σκοπό μου, φύλαξέ την ατιμώρητη, εάν δε επιμείνει στην αδιαλλαξία, σε παρακαλώ να τιμωρηθεί, για να μη χλευάσει ζωντανή την ασωτία μου».

Αφού δε την έφεραν μπροστά στο βήμα, προσπαθούσαν με διάφορα τιμωρητικά όργανα να της αλλάξουν γνώμη.

Μεταξύ των άλλων διέταξε ο δικαστής να ανάψουν ένα μεγάλο καζάνι γεμάτο πίσσα.

Ενώ δε έβραζε η πίσσα και έκαιγε πολύ, της πρότεινε: «Ή πήγαινε και υποτάξου στα θελήματα του κυρίου σου, η διατάζω να σε κατεβάσουν στο καζάνι για να συνετιστείς».

Αυτή δε απάντησε λέγοντας: «Μη γένοιτο ποτέ τέτοιος δικαστής που διατάζει να υποτασσόμαστε στην ασωτία».

Τότε εκείνος εξεμάνη και διατάζει, αφού τη γυμνώσουν, να τη βάλουν στο καζάνι.

Αυτή τότε είπε με δυνατή φωνή:
«Εν ονόματι του βασιλέως σου που εσύ φοβάσαι, αν αποφάσισες να με τιμωρήσεις έτσι, διάταξε να με κάψουν σιγά-σιγά στο καζάνι, για να δεις πόση υπομονή μου χαρίζει ο Χριστός που εσύ αγνοείς».

Και καιόμενη αργά-αργά για πολλή ώρα, ξεψύχησε, αφού η πίσσα έφθασε μέχρι τον τράχηλό της.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο, Παλλαδίου «Λαυσαϊκή ιστορία», της σειράς «Άνθη της ερήμου», έκδοση της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα, Αγίου Όρος 1980. Εισαγωγικά, μετάφραση, Μοναχός Συμεών Σταυρονικητιανός.

Πηγή

Για να μην παίζουμε!

 

Τώρα διχάζουν οι Χριστιανοί;

 Μας εστάλη από αναγνώστη η πληροφορία, ότι ετοιμάζεται από ιερείς αντιδρούντες στο εμβόλιο ημερίδα (ακόμα μία), στην οποία δεν θα επιτρέπεται να λάβει μέρος εμβολιασμένος ακόμα και αν εμβολιάστηκε από ανάγκη και δὲν καταδικάζει τον αγώνα ενάντια στο εμβόλιο και στα μέτρα!!!

Ερωτούμε: Δηλαδή κάνουν οι ιερείς αυτοί, αυτό που καταδικάζουν στους άλλους; Αποκλείουν τα μέτρα, αποκλείουν κι αυτοί; Διχάζουν τα μέτρα, διχάζουν κι αυτοί; Καταδικάζουν τα μέτρα, καταδικάζουν κι αυτοί; Φιμώνουν την άλλη άποψη τα μέτρα, φιμώνουν κι αυτοί; Κλείνουν την πόρτα στους ανεμβολίαστους τα μέτρα, κλείνουν την πόρτα στους εμβολιασμένους κι αυτοί; 

Και τι σημαντικότερο ερώτημα για τους ιερείς αυτούς, που ετοιμάζουν τέτοιες ημερίδες; Αφού είνια τόσο αυστηροί στο θέμα των εμβολιασμένων, γιατί είναι τόσο λάτρεις της οικονομίας στο θέμα των αιρετικών Οικουμενιστών; Αποκλείουν τους εμβολιασμένους και κοινωνούν με τους Αρχιαιρεσιάρχες, αποκλείουν τους τόσους παρασυρμένους και εκβιασμένους αδελφούς που εμβολιάστηκαν και κοινωνούν και μνημονεύουν ως ορθοτομούντες και ως καλούς ποιμένες αυτούς που παρασύρουν; Σε ποιό Ευαγγέλιο και σε ποιόν πατέρα της Εκκλησίας το είδαν αυτό; 

Ελπίζουμε η πληροφορία να διαψευστεί.

Η πανδημία της μοναξιάς- Η τραγικότητα μίας κοινωνίας χωρίς Θεό.

 

Παρόλους τους τόσους σύγχρονους τρόπους

επικοινωνίας ο άνθρωπος απομονώνεται όλο και πιο πολύ

 Το άρθρο, αν και παρουσιάζει την πραγματικότητα, κάνει λάθος στην αντιμετώπισή της: "Το φάρμακο, το εμβόλιο και το μόνο αποτελεσματικό όπλο κατά της μοναξιάς είναι οι ανθρώπινες σχέσεις." Το φάρμακο όμως δεν είναι τίποτα άλλο από την αγάπη προς τον Θεό και προς τον πλησίον. Χωρὶς Θεό αληθινή αγάπη προς τον πλησίον δεν θα υπάρξει και η μοναξιά θα συνεχιστεί, διότι θα εφευρίσκουμε συνέχεια κακέκτυπα σχέσεων.

Η Κατερίνα τις νύχτες πριν κοιμηθεί χαζεύει στο κινητό της. Διαβάζει σχόλια στο Facebook ξαπλωμένη στο κρεβάτι της. Ποτέ δεν σχολιάζει κάτι η ίδια, πολύ σπάνια πατάει το link που οδηγεί στο προτεινόμενο θέμα. Πηγαίνει κατευθείαν στο τέλος κάθε δημοσίευσης, επιλέγει «όλα τα σχόλια» και βυθίζεται στην αλλοπρόσαλλη θάλασσα που δημιουργούν κάτω από κάθε ανάρτηση οι  απόψεις εκατοντάδων αγνώστων σε εκείνη ανθρώπων μέχρι να νυστάξει. 

Τα πρωινά πηγαίνει στη δουλειά της και σχεδόν καθημερινά μιλάει στο τηλέφωνο με τη μητέρα της, αλλά αισθάνεται ότι αυτή η νυχτερινή ενασχόληση -η ανάγνωση των σχολίων στο Facebook- είναι ό,τι πιο κοντινό σε ανθρώπινη επαφή ή κοινωνική συναναστροφή υπάρχει στη ζωή της. Τα σχόλια είναι η παρέα της. Διαβάζει τις γνώμες των άλλων όπως θα άκουγε στο τηλέφωνο τις φίλες της και αντιδρά στα γραφόμενα -χαμογελά ή εκνευρίζεται- όπως θα έκανε σε ένα οικογενειακό τραπέζι ή σε ένα πρώτο ραντεβού με κάποιον υποψήφιο εραστή. 

Πολλές φορές θυμώνει με τον εαυτό της που έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο. Η σκέψη ότι μπορεί να είναι η μόνη που νιώθει τόσο μόνη ώστε να κρέμεται από τα χαζοσχόλια, την καταθλίβει. Δεν είναι η μόνη, όμως. Η ανάγνωση των σχολίων στα σόσιαλ μίντια είναι δημοφιλέστατη πρακτική μεταξύ των χρηστών και αντιμετωπίζεται εδώ και καιρό ως δυναμική τάση, απόλυτα μετρήσιμη και εμπορικά αξιοποιήσιμη από τους digital publishers και τα διαφημιστικά γραφεία. Η Κατερίνα, όμως, δεν το γνωρίζει. 

Σχεδόν κάθε νύχτα, λίγο πριν ενεργοποιήσει το ξυπνητήρι του κινητού της για να την ξυπνήσει το επόμενο πρωί, φαντάζεται ότι βγαίνει από το σώμα της και παρατηρεί τον εαυτό της από ψηλά. Βλέπει το κρεβάτι της σαν μια μοναχική σχεδία στη μέση ενός σκοτεινού, τρικυμισμένου ωκεανού. Εκείνη είναι γαντζωμένη στο κρεβάτι-σχεδία και το κινητό της αναβοσβήνει σαν το φωτάκι στο σωσίβιο ενός ναυαγού – μια χλωμή λάμψη που σύντομα θα την καταπιεί η απεραντοσύνη της νύχτας. Καταλαβαίνει ότι πρόκειται για μια φανταστική σκηνή, για μια προβολή μέσα στο κεφάλι της, αλλά κάθε φορά αυτή η ψευδαισθητική απεικόνιση της απόλυτης μοναξιάς της, την συνθλίβει. Αυτό που και πάλι δεν γνωρίζει, είναι το πόσο στρεβλή είναι αυτή η εικόνα που έχει πλάσει με το μυαλό της. 

Αν η Κατερίνα μπορούσε όντως κάποια νύχτα να βγει από το σώμα της, να αιωρηθεί και να παρατηρήσει την πόλη ή τον κόσμο από ψηλά, θα έβλεπε εκατομμύρια μοναχικά φωτάκια να αναβοσβήνουν. Θα συνειδητοποιούσε ότι η χλωμή λάμψη που εκπέμπεται από το δικό της κρεβάτι είναι το απειροελάχιστο μόριο ενός αργοκίνητου, σιωπηλού, φθοριούχου πλαγκτόν που καλύπτει κάθε νύχτα όλο και μεγαλύτερη επιφάνεια του σκοτεινού αρχιπελάγους που σχηματίζουν τα κράτη του ανεπτυγμένου κόσμου. 

Η μοναξιά είναι μια ασθένεια της εποχής μας. Μια πάθηση με σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική και τη σωματική υγεία των ανθρώπων και με έναν ρυθμό εξάπλωσης τόσο γρήγορο, ώστε οι επιστήμονες να εκτιμούν πως μαζί με την κατάθλιψη θα αποτελέσουν τις δύο μεγαλύτερες επιδημίες που θα κληθεί να αντιμετωπίσει η ανθρωπότητα τον 21ο αιώνα. Ο κορονοϊός, τα λοκντάουν και τα μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης επιτάχυναν δραματικά αυτόν τον ρυθμό. Ήδη πριν την Covid, η μοναξιά είχε χαρακτηριστεί σε αρκετές χώρες ως σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία. Σήμερα, δύο χρόνια μετά το αρχικό ξέσπασμα της πανδημίας, έχει εξελιχθεί σε υπαρκτή κρίση.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μόνο, οι πρώτοι μήνες των περιορισμών και του αποκλεισμού είχαν ως αποτέλεσμα τον διπλασιασμό του ποσοστού των πολιτών όλων των ηλικιακών ομάδων που υποφέρουν από μοναξιά. Στις νεότερες ηλικίες (13-35), τα νούμερα έχουν τετραπλασιαστεί σε σχέση με την προηγούμενη έρευνα (του 2016). Σύμφωνα με μετριοπαθείς εκτιμήσεις και με δεδομένο ότι κάποια από τα περιοριστικά μέτρα έχουν ήδη επιστρέψει στις χώρες της Ένωσης, αυτές τις μέρες των Χριστουγέννων και των γιορτών, ο ένας στους τέσσερις Ευρωπαίους θα βιώσει ένα βαθύ, πνιγηρό αίσθημα μοναξιάς. Οι μισοί περίπου απ’ αυτούς θα συνεχίσουν να βουλιάζουν και όταν πλέον τα λαμπάκια θα έχουν σβήσει και τα στολίδια θα έχουν επιστρέψει στις κούτες τους. 

Οι δυο αφέσεις της Κυριακής προσευχής

Ιερομόναχος Ιουστίνος

Συγχωρώντας δίνουμε λίγα και παίρνουμε πολλά, αν βέβαια δεν ψευδόμαστε κάθε φορά που απαγγέλλουμε την Κυριακή προσευχή. «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς… άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών» (Ματθ. 6.9-12).

Ο Ίδιος ο Χριστός μάς δίδαξε τη συγκεκριμένη προσευχή, άρα αυτοδεσμεύεται. Σε μας απόκειται να εκμεταλλευθούμε τον νόμο της ταυτοπαθείας. Είναι εξασφαλισμένο το τεράστιο, ασύλληπτο στον νου όφελος, μια που το υποσχέθηκε σαφώς και στη συνέχεια του Πάτερ ημών. «Εάν γαρ αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ο πατήρ υμών ο ουράνιος· εάν δε μη αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, ουδέ ο πατήρ υμών αφήσει τα παραπτώματα υμών» (Ματθ. 6.14-15). Κατ’ ακολουθία είναι «υποχρεωμένος» να δίνει την άφεση στους αμνησίκακους.

Αφάνταστη συγκατάβαση του Θεού ο παραλληλισμός και η συνέπεια των δύο αφέσεων. Απέχει παρασάγγας η μια άφεση από την άλλη.

Στην πρώτη ο πηλός και το χώμα αμνηστεύει τον πηλό και το χώμα για πήλινα και χωμάτινα μηδαμινά παραπτώματα, δηλαδή για βλάβη χρημάτων, για μείωση δόξας και παρόμοια ρέοντα και εφήμερα του κόσμου τούτου του φθαρτού και παρερχόμενου.

Αυτή όμως η άφεση μας εφελκύει τη δεύτερη αφάνταστη θεία άφεση. Ο Πλαστουργός συγχωρεί τον πηλό και το χώμα, που Τον έχει προσβάλει με προσβολή άπειρη, αφού τόλμησε να προσβάλει δια της αμαρτίας τον Δημιουργό, τον άπειρο Θεό.

Καθηγητής Ιατρικής Ιωάννης Κουντουράς: Η υποτροπιάζουσα παρεκκλίνουσα στην Επιστήμη της Ορθόδοξης Θεολογίας περσόνα Μόσιαλου με άσχετο επιστημονικό ντύμα επάγει την αυτοχειρία της …

                                                

 Η εξηνταδιάχρονη και υποβασταζομένη κυρίως από τη λονδρέζικη επιστημονική συνοδεία περσόνα Μόσιαλου, παρεκκλίνει ανερυθρίαστα έναντι της επιστήμης της Ορθόδοξης Θεολογίας επάγουσα την παταγώδη αυτοχειρία της, η δύστυχη…

Ασχολήθηκα με την ίδια περσόνα για μια παρεκκλίνουσα ανάλογη παρέμβασή της που ήταν πάλι εντελώς άσχετη με το γνωστικό επιστημονικό της αντικείμενο.  Στις 10-5-2020 δημοσίευσα σχετικό μου επιστημονικό πόνημα με τίτλο: Καθηγητής Ιατρικής Ι. Κουντουράς:  Ο κ. Μόσιαλος, είναι ανενημέρωτος ως προς διεθνή επιστημονικά δεδομένα για την ασφάλεια από τη μετάδοση της Θ. Κοινωνίας έναντι λοιμώξεων!

Συγκεκριμένα, για το τόσο σοβαρό υπαρξιακό θέμα του Μυστηρίου της Θείας Κοινωνίας, αποφάνθηκε, παρά την ασχετοσύνη του, δίκην ειδικού: “Η γνώμη μου είναι πως θα πρέπει (η Θεία Κοινωνία) να αποφευχθεί με τη σημερινή της μορφή, μέχρι να έχουμε ασφαλές εμβόλιο”…

Τότε κατέγραψα: «Για να διαπιστώσω πού στηρίζει επιστημονικά αυτή την άποψή του με την επιστημονική ιδιότητα που τον χαρακτηρίζει (καθηγητής της Πολιτικής της Υγείας του London School of Economics και σύμβουλος της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του Covid-19), προχώρησα στην ακόλουθη αυτονόητη, αυστηρώς επιστημονική, αντικειμενική προσέγγιση: Ανέτρεξα στο PubMed και με τις αναφερόμενες λέξεις κλειδιά «Mossialos Ε.» διαπίστωσα ότι από τις 160 δημοσιευμένες μελέτες του, 2 μελέτες (μία ανασκόπηση και ένα Editorial) αναφέρονται στον COVID-19∙ σ΄ αυτές, μαζί με κύρια συμμετοχή άλλων συγγραφέων, αναλύουν αποκλειστικά τις οικονομικές επιπτώσεις του COVID-19. Θεωρώ ότι ορθώς εκφράζει τη γνώμη του λόγω της ειδικότητάς του μέχρις εδώ. Εντούτοις, επειδή είναι πλήρως ανενημέρωτος όσον αφορά τα σχετικά διεθνή επιστημονικά δεδομένα που βεβαιώνουν την ασφάλεια από τη μετάδοση της Θείας Κοινωνίας, τον συμβουλεύω να ανατρέξει στοιχειωδώς π.χ. στην πολύ πρόσφατη επιστολή ιατρών με τίτλο “ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΙΑΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΝΑΩΝ”, η οποία κοινοποιήθηκε και στον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη. Εκεί θα βρει συνημμένο έναν από τους συνδέσμους που αναφέρεται και στις διεθνείς επιστημονικές μελέτες, οι οποίες βεβαιώνουν την ασφάλεια από τη μετάδοση της Θ. Κοινωνίας έναντι λοιμώξεων! Παρακαλώ να τις μελετήσει προσεκτικά. Τοποθετήθηκε -πιστεύω- αυθαίρετα και εκτίθεται σε τοπικό και διεθνές επίπεδο λόγω ελλείψεως σχετικού επιστημονικού ‘‘background” (υπόβαθρου). Στη συνάφεια αυτή υπενθυμίζω και τον σχετικό ρόλο που ασκεί η διεθνής Επιστημονική Επιτροπή Ηθικής (Ελσίνκι)».

Στην όλη παρέμβαση δεν ανταποκρίθηκε.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ: Θαύματα και σημεία - Τι δείχνει η αξίωση αυτή

Εισαγωγή: Τι δείχνει η αξίωση αυτή

 

Τι μας δείχνει η κοινή αυτή αξίωση, που πρόβαλλαν στον Κύριο άνθρωποι με τόσο διαφορετικές αρχές; 

Τι μας δείχνει η αξίωση αυτή, που ήταν έκφραση μιας περιφρόνησης προς τα καταπληκτικά θαύματα, που είχε κάμει ο Κύριος; 

Η αξίωση αυτή μας δείχνει, την αντίληψη της σαρκική σοφίας. Μας δείχνει πως σκέπτονται για τα θαύματα, εκείνοι που έχουν σαρκικό φρόνημα.

Τι είναι όμως το σαρκικό φρόνημα; 

Είναι ο τρόπος, με τον οποίο σκέπτεται ο άνθρωπος για το Θεό και για κάθε το πνευματικό, με βάση όχι το λόγο του Θεού, αλλά την αμαρτωλή του κατάσταση, στην οποία ευρίσκεται εξ αιτίας της πτώσεως. 

Το σαρκικό φρόνημα, είναι γεμάτο (και μολυσμένο!) από την τάση αντίθεσης (και έχθρας!) προς τον Θεό.

Αυτό το φρόνημα γίνεται εύκολα αισθητό στην απαίτηση, που  προέβαλαν στο Θεάνθρωπο: 

Να κάμη θαύματα κομμένα στα μέτρα της κακώς λεγομένης «λογικής» μας• και μάλιστα τη στιγμή, που όχι μόνο δεν πρόσεχαν, αλλά και καταφρονούσαν και απέρριπταν και κατέκριναν τα θαύματα, που με την ανέκφραστη αγαθότητά Του είχε κάμει σαν «Θεού Δύναμις και Θεού Σοφία»^[7] ο Σωτήρας μας.

Βιβλιογραφία

^[7] Α’ Κορ. 1, 24.

Τι ζητούσαν οι Φαρισαίοι; 

Τὸ παράδειγμα τῶν χριστιανῶν λεγεωνάριων ὡς ἀναίρεση τῆς θέσεως ὅτι τὸ ἐμβόλιο ἀποτελεῖ σφράγισμα καὶ τσιπάρισμα.

τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Ἔχει πολλάκις εἰπωθεῖ καὶ ἐπιβεβαιωθεῖ, ὅτι ζοῦμε καιροὺς τρομερῆς συγχύσεως. Τὴν σύγχυση αὐτὴ τώρα τὴν αὔξησαν δραματικὰ ἡ κατάσταση ποὺ ἐπέφερε ὁ ἰὸς Covid-19 καὶ τὰ μέτρα «καταπολέμησής» του. 

Ἔτσι ἐκτὸς τῆς σύγχυσης ποὺ ἐπικρατεῖ στὸ θέμα τῆς καταπάτησης τῆς ἀτομικῆς ἐλευθερίας, τῆς κατάργησης τῆς ἐπιστημονικῆς λογικῆς, τῆς θεοποίησης τῆς ἐπιστήμης, τῆς μετωνυμίας τῆς τυραννίας σὲ δημοκρατία, τῆς διχόνοιας, τῆς ἀντιπαλότητας, τῆς ἀκρότητας, σύγχυση ἐπικρατεῖ καὶ στὴν Ἐκκλησία καὶ δυστυχὼς καὶ στὴν μερίδα τῶν ποιμένων ποὺ ἀντιστέκονται. Πολλοὶ ἀπὸ αὐτοὺς κηρύττουν ἄνευ ἀποδείξεων καὶ ἁγιοπατερικῆς κατοχύρωσης, ὅτι ἦρθε ὁ Ἀντίχριστος καὶ ὅτι τὸ ἐμβόλιο ἀποτελεῖ σφράγισμα, ὄχι τύπο σφραγίσματος ἀλλὰ σφράγισμα καὶ τσιπάρισμα ἢ ὅτι εἶναι προσφράγισμα μὲ χαρακτηριστικὰ σφραγίσματος.

Μὲ αὐτὰ τὰ ἐπιχειρήματα οἱ ποιμένες αὐτοὶ καταδικάζουν ὅσους ἔχουν ἐμβολιαστεῖ, παραβλέποντας ὅτι πολλοὶ δὲν τὸ ἤθελαν (εἰδικὰ οἱ πρῶτοι ἐμβολιασθέντες δὲν γνώριζαν τὶς μετέπειτα ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ ἐμβόλιο), ἀλλὰ ἀναγκάστηκαν καὶ μάλιστα ὅτι πολλοὶ ὑπάκουσαν στὶς διαταγὲς τῆς ἐπισήμου Ἐκκλησίας, τὴν ὁποία οἱ ἀντιδροῦντες ἢ μνημονεύουν ἢ μνημόνευαν μέχρι τώρα. Ἔτσι προκαλεῖται τὸ τρομερὸ παράδοξο. Αὐτοὶ ποὺ μᾶς λένε νὰ ὑπακοῦμε στοὺς πνευματικοὺς καὶ νὰ τοὺς μνημονεύουμε παρὰ τὰ ὅσα ἀντορθόδοξα λένε, καταδικάζουν στὸ θέμα τοῦ ἐμβολίου αὐτοὺς ποὺ ὑπάκουσαν καὶ μνημονεύουν. Καὶ αὐτοὶ ποὺ μᾶς λένε νὰ μὴν ὑπακοῦμε σὲ τέτοιους ποιμένες, δὲν δέχονται τοὺς πιστοὺς ποὺ τὸ ἔπραξαν, ἐπειδὴ δὲν ἀκολουθοῦν τυφλὰ αὐτὰ ποὺ αὐτοὶ λένε.

Γιὰ τὸ θέμα τοῦ Ἀντιχρίστου δὲν θὰ ἀσχοληθῶ στὴν παροῦσα μελέτη. Ἡ Ἁγία Γραφὴ εἶναι ξεκάθαρη στὸ τί πρόκειται νὰ προηγηθεῖ πρὶν ἔρθει ὁ Ἀντίχριστος, πράγμα ποὺ δὲν ἔχει γίνει. 

Στὸ θέμα τοῦ τσιπαρίσματος πρέπει νὰ τονιστεῖ τὸ ἑξῆς: Τὰ πρωτοφανῆ μακροπρόθεσμα ἢ βραχυπρόθεσμα βλαβερὰ αὐτὰ ἐμβόλια περιέχουν μεταλλικὰ νανοσωματίδια μὲν (ἐδῶ κι ἐδῶ) ὅπως παραδέχονται καὶ οἱ ἴδιοι οἱ κατασκευαστὲς τῶν ἐμβολίων, ἀλλὰ τὸ τσὶπ εἶναι σὲ ἐπίπεδο πειράματος ἢ πιλοτικοῦ προγράμματος σὲ κάποιες χῶρες, π.χ. Σουηδία (ἐδῶ) καὶ ὄχι ὁ κανόνας. Τὸ ὅτι μπορεῖ αὐτὸ νὰ συμβεῖ κάποτε στὸ μέλλον, δὲν σημαίνει ὅτι συμβαίνει καὶ τώρα, ὥστε νὰ καταδικάζουμε ὡς τσιπαρισμένους ὅσους ἐμβολιάστηκαν. Αυτὸ μόνο διχόνοια καὶ ἀντιπαλότητα ἐπιφέρει, ποὺ δὲν χρειάζεται στὸν ἀγώνα ποὺ κάνουμε καὶ στερεῖται ἁγιοπατερικῆς ἀντιμετώπισης τοῦ συνανθρώπου, ποὺ ἔχει κάνει τὸ ὅποιο λάθος.

Ας ελπίζουμε, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε, να μην ισχύουν αυτά που μας προειδοποιούν.

 

Η ΝΕΑ ΨΕΥΔΟ - ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΠΟΥ (μας) ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ! - Ο ΪΟΣ 'ΜΑΡΜΠΟΥΡΓΚ' - Α Ν Τ Ι Σ Τ Ε Κ Ο Μ Α Σ Τ Ε ! ( Β Ι Ν Τ Ε Ο )

Το δίκτυο Ελληνισμού ανέβασε ένα 'βίντεο' στήν πλατφόρμα 'rumble', που μας μιλάει για μια νέα πανδημία που ετοιμάζουν. 

Στον ανάποδο κόσμο που ήδη ζούμε, τα πιο απίθανα σενάρια γίνονται πιθανά και υλοποιούνται...

Ας ελπίζουμε, ας ευχηθούμε και ας προσευχηθούμε, να μην υλοποιηθεί και αυτό που παρουσιάζεται στο συγκεκριμένο 'βίντεο'. 

 

https://rumble.com/

πηγή

Εις την τρίτην ημέραν των Χριστουγέννων «ΟΙ ΔΥΟ ΘΡΟΝΟΙ»

 

Γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου: Εις την τρίτην ημέραν των Χριστουγέννων «ΟΙ ΔΥΟ ΘΡΟΝΟΙ» 27-12-2000 (Γ 201 Β)

       Εις την τρίτην ημέραν των Χριστουγέννων

    Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου

                                με θέμα:

                                       «ΟΙ ΔΥΟ ΘΡΟΝΟΙ»

  [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 27-12-2000]            (Γ 201 Β)

     Σε ένα τροπάριον του εσπερινού της δευτέρας ημέρας των Χριστουγέννων, αγαπητοί μου, σημειώνει ο ιερός Υμνογράφος: «Σήμερον δέχεται ἡ Βηθλεέμ, τὸν καθήμενον διὰ παντός, σὺν Πατρί. Σήμερον Ἄγγελοι τὸ βρέφος τὸ τεχθέν, θεοπρεπῶς δοξολογοῦσι· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ,καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία». Μάλιστα τονίζεται αυτό: «Σήμερον, δέχεται» λέει «η Βηθλεέμ, Εκείνον που κάθεται μαζί με τον Πατέρα». Εις το τροπάριον αυτό παρατηρούμε ότι το Βρέφος που εγεννήθη εις την Βηθλεέμ και οι άγγελοι τώρα δοξολογούν είναι Εκείνος που παντοτινά και αδιαίρετα και αχώριστα κάθεται στον θρόνο με τον Πατέρα. Διότι ποιος είναι Εκείνος που εγεννήθη εις την Βηθλεέμ; Ποιος είναι; Το τροπάριον εμφανίζει τον Υιόν του Θεού, καθήμενον επί δύο θρόνων. Τον θρόνον του Πατρός, ως Θεός, και τον θρόνον της φάτνης, ως άνθρωπος.

    Και τίθεται εύλογο το ερώτημα στον ακροατή. Θα επαναλάβω:-γιατί επαναλαμβάνεται διαρκώς μέσα  στην ιστορία-«Ποιος είναι αυτός που εγεννήθη στη Βηθλεέμ και οι άγγελοι Τον υμνούν;». Για να δοθεί ορθή απάντησις, πρέπει το θέμα να ερευνηθεί. Ποιο είναι το πρόσωπον του Ιησού Χριστού; Εξάλλου αυτός ο ίδιος ο Ιησούς, αργότερα, έθεσε το ερώτημα αυτό εις τους μαθητάς Του: «Τίνα με λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι, τόν Υἱόν τοῦ Ἀνθρώπου;». «Οι άνθρωποι, τι λένε για μένα ο Οποίος είμαι υιός Ανθρώπου»- είναι εβραϊσμός και σημαίνει άνθρωπος. «Οἱ δὲ εἶπον· οἱ μὲν Ἰωάννην τὸν βαπτιστήν, ἄλλοι δὲ Ἠλίαν, ἕτεροι δὲ Ἱερεμίαν ἢ ἕνα τῶν προφητῶν». Πίστευε ο Ηρώδης, αγαπητοί, ότι απεκεφάλισε μεν τον Ιωάννη τον Βαπτιστή, αλλά όταν βγήκε στον δημόσιο βίο ο Κύριος, πίστευε τούτο, ότι ανεστήθη ο Ιωάννης. Χονδρά πράγματα... Πολύ χονδρά πράγματα. Γι’ αυτό είπαν οι μαθηταί «Άλλοι λένε ότι είσαι ο Ιωάννης ο Βαπτιστής· άλλοι λένε ότι είσαι ο προφήτης Ηλίας», ο οποίος έζησε επτά αιώνες προ Χριστού- και τον περίμεναν βεβαίως, γιατί το έγραφε ο προφήτης Μαλαχίας· «άλλοι δε Ιερεμίαν ή ένα των προφητών». Και τότε αποτείνεται προς τους μαθητάς, «λέγει αὐτοῖς· ὑμεῖς δὲ τίνα με λέγετε εἶναι;». «Εσείς τι λέτε για μένα; Εγώ ποιος είμαι;». «Ἀποκριθεὶς δὲ Σίμων Πέτρος εἶπε· σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος». Αυτή ήταν η ομολογία η πολύ σπουδαία που ακριβώς έδειχνε ότι πράγματι δεν ήταν από εκείνα που έλεγε ο κόσμος, αλλά ήταν Εκείνος, θα επαναλάβω, που εβρίσκετο σε δύο θρόνους. Ο θρόνος με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Άγιον- ο Υιός είναι ομόθρονος με τον Πατέρα και το Πνεύμα το Άγιον- αλλά και Εκείνος ο οποίος έκανε θρόνο Του την φάτνη των αλόγων ζώων, που εγεννήθηκε σε ένα στάβλο και ανεκλίθη μέσα σε ένα παχνί. Έτσι λοιπόν παίρνουμε την απάντηση από την Αγία Γραφή, αρκεί βέβαια ο ακροατής ή ο μελετητής να είναι προσεκτικός.

ΠΕΘ: Η μη απομάκρυνση Μόσιαλου υποδηλώνει υιοθέτηση των αντιχριστιανικών του ύβρεων

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων (ΠΕΘ):

Η μη απομάκρυνση Μόσιαλου υποδηλώνει

υιοθέτηση των αντιχριστιανικών του ύβρεων

Η Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, απευθύνοντας τις πιο εγκάρδιες ευχές της προς όλους τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ανά την Ελλάδα και την Οικουμένη, για ένα ευλογημένο Δωδεκαήμερο, βρίσκεται στην ανάγκη να αντιμετωπίσει την συχνά επαναλαμβανόμενη ασεβή επιθετικότητα και τον ρατσισμό, που πολύ συχνά, τον τελευταίο καιρό, εκφράζει ο καθηγητής της Πολιτικής και Διοίκησης της Υγείας κ. Μόσιαλος, εναντίον των θεμελιακών Συμβόλων της χριστιανικής πίστεως, με το πρόσχημα της προστασίας από τη διάδοση του Κορωναϊού.

Τον προηγούμενο χρόνο, ο κ. Μόσιαλος πολεμούσε εναντίον της συμμετοχής των πιστών στο Ιερό Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, υποστηρίζοντας, με ορθολογικά επιχειρήματα, ότι η Θεία Κοινωνία μολύνει τους μετέχοντας πιστούς και ότι θα «έπρεπε να έχει σταματήσει και να αλλάξει ο τρόπος μετάδοσής της». Τις φετινές άγιες ημέρες των Χριστουγέννων ο κ. Μόσιαλος συνεχίζει ακάθεκτος να αποκαλύπτει την αντιχριστιανική του εμπάθεια, με μια καρικατούρα που δήθεν αναπαριστά τη φυγή της Παναγίας και του Ιωσήφ στην Αίγυπτο, με τα αναγραφόμενα μηνύματα να εκφράζουν όχι μόνον την πλήρη θεολογική του άγνοια, αλλά και την εμφανή πρόθεσή του να αμφισβητήσει και να καθυβρίσει την αειπάρθενη σύλληψη και γέννηση του Θεανθρώπου από την Παρθένο Μαρία.

Από το Δημοτικό Σχολείο, οι βαπτισθέντες ορθόδοξοι μαθητές γνωρίζουν ότι το Σύμβολο της Ορθόδοξης Πίστεως περιλαμβάνει, εκτός των άλλων, τη μεγάλη αλήθεια της Εκκλησίας, για την Θεία Ενανθρώπηση και την διά της πίστεως αποδοχή της: «Τὸν δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα». Αυτό το σημείο χρησιμοποιεί ο ορθολογιστής κ. Μόσιαλος, τονίζοντας, ειρωνικά, ότι οι Χριστιανοί το καταπίνουν αμάσητο. Αυτός, βέβαια, με το δημοσιευμένο του σκίτσο, δείχνει ότι δεν τα καταπίνει αυτά, αλλά, ως «προοδευτικός» και ορθολογιστής που είναι, τα απορρίπτει και τα απεχθάνεται ως ανορθολογικά ζητήματα. Ωστόσο, όπως πολύ εύστοχα του διαμηνύει η Ιερά Σύνοδος, ο προοδευτικός άνθρωπος σέβεται τις πίστεις και τις διαφορετικότητες των άλλων και δεν τις  χλευάζει, ακόμη και αν δεν συμφωνεί με αυτές, σημειώνοντας ότι δεν μπορεί να καλύπτεται πίσω από την ιδιωτικότητα, «ιδιαίτερα όταν κατέχει θέσεις κρατικής ευθύνης και εκφράζεται δημοσίως».