ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΙΜΗΣΙΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

                    

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Τον καθένα από μας τον βασανίζει το ερώτημα: τι θα γίνει με μας και τι μας περιμένει μετά το θάνατο; Μία σαφή απάντηση σ' αυτό το ερώτημα μόνοι μας δεν μπορούμε να την βρούμε. Αλλά η Αγία Γραφή και πρώτα απ' όλα ο λόγος του Κυρίου μας Ιησού Χριστού μας αποκαλύπτουν αυτό το μυστικό. Μας το αποκαλύπτουν επίσης το απολυτίκιο και το κοντάκιο της μεγάλης αυτής γιορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου και οι εκκλησιαστικοί ύμνοι που ψάλλονται σ' αυτή τη γιορτή.

Θέλω όλοι σας να καταλάβετε, γιατί ο θάνατος της Υπεραγίας Θεοτόκου και Παρθένου Μαρίας λέγεται Κοίμησή της. Ο μέγας απόστολος Ιωάννης ο Θεολόγος στο 20ο κεφάλαιο της Αποκαλύψεως μιλάει για τον πρώτο και το δεύτερο θάνατο. Ο πρώτος μόνο θάνατος, ο οποίος είναι αναπόφευκτος για όλους τους ανθρώπους, περιμένει και τους αγίους και τους δικαίους. Αλλά ο δεύτερος, ο φοβερός και αιώνιος θάνατος, περιμένει τους μεγάλους και αμετανόητους αμαρτωλούς, οι οποίοι αρνήθηκαν την αγάπη και την δικαιοσύνη του Θεού και είναι καταδικασμένοι να βρίσκονται αιωνίως σε κοινωνία με το διάβολο και τους αγγέλους του.

Στο Ευαγγέλιο του ίδιου μεγάλου αποστόλου και ευαγγελιστού Ιωάννου του Θεολόγου διαβάζουμε τα λόγια του Χριστού, τα οποία είναι πολύ στενά συνδεδεμένα με όσα γράφει η Αποκάλυψη: «αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ίωάν. 5, 24).

Το ακούτε, το καταλαβαίνετε; Νομίζω ότι ακόμα και θα πρέπει να σας κινήσει την περιέργεια το γεγονός ότι όλοι όσοι υπακούουν στο λόγο του Χριστού και πιστεύουν στον Ουράνιο Πατέρα του, ο οποίος τον έστειλε, αμέσως μετά το θάνατο τους θα περάσουν στην αιώνια ζωή. Δεν υπάρχει λόγος να δικαστούν αυτοί που έχουν ζωντανή πίστη στο Θεό και υπακούουν στις εντολές του.

Και στους μεγάλους δώδεκα αποστόλους είπε ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός: «αμήν λέγω υμίν ότι υμείς οι ακολουθήσαντές μοι, εν τη παλιγγενεσία, όταν καθίση ο Υιός του ανθρώπου επί θρόνου δόξης αυτού, καθίσεσθε και υμείς επί δώδεκα θρόνους κρίνοντες τας δώδεκα φυλάς του Ισραήλ» (Ματθ. 19, 28). Δικαστές και κατήγοροι θα είναι κατά την Φοβερά Κρίση του Θεού οι Απόστολοι του Χριστού και, βεβαίως, είναι τελείως αδύνατο να φανταστούμε να δικάζονται η Υπεραγία Θεοτόκος και Αειπάρθενος Μαρία, ο Βαπτιστής του Κυρίου Ιωάννης, οι μεγάλοι προφήτες του Θεού, ο Ηλίας και ο Ενώχ τους οποίους ζωντανούς τους πήρε ο Θεός στον Ουρανό, όλο το αμέτρητο πλήθος των μαρτύρων του Χριστού, οι δοξασμένοι από τον Θεό άγιοι αρχιερείς και θαυματουργοί με επί κεφαλής τον άγιο Νικόλαο, αρχιεπίσκοπο Μύρων της Λυκίας.
Είναι αδύνατον ακόμα και να περάσει από το μυαλό μας η σκέψη πως θα δικαστούν αυτοί, οι όποιοι άκουσαν από το στόμα του Χριστού: «Η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν» (Λκ. 17, 21). Σ' αυτούς τους μεγάλους αγωνιστές του Χριστού, σαν σε πολύτιμους ναούς κατοικούσε το Άγιο Πνεύμα. Ακόμα και ζώντας στη γη, αυτοί βρισκόταν στην άμεση κοινωνία με τον Θεό, επειδή έτσι είπε ο Κύ¬ριος μας Ιησούς Χριστός: «Εάν τις αγαπήση με, τον λόγον μου τηρήσει, και ο πατήρ μου αγαπήσει αυ¬τόν, και προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ' αυτώ ποιήσομεν» (Ίωάν. 14, 23).

Ή Υπεραγία Παρθένος Μαρία υπήρξε άχραντος ναός του Σωτήρος και σ' αυτήν κατοίκησε το Άγιο Πνεύμα και από την αγιότατη μήτρα της έλαβε το ανθρώπινο σώμα ο Υιός του Θεού, ο Οποίος κατέβηκε από τους Ουρανούς. Γι' αυτό ο σωματικός της θάνατος δεν ήταν θάνατος αλλά Κοίμηση, δηλαδή ένα άμεσο πέρασμα από τη Βασιλεία του Θεού εντός της στη Βασιλεία των Ουρανών και την αιώνια ζωή.

Μού ήρθε τώρα στο μυαλό και κάτι καινούριο. Σ' ένα από τα προηγούμενα κηρύγματα μου σάς έλεγα, ότι έχουμε κάθε λόγο να πιστεύουμε, ότι και το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου με τη δύναμη του Θεού έγινε άφθαρτο και ανελήφθη στους ουρανούς. Αυτό μάς λέει και το κοντάκιο της μεγάλης γιορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου: «Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον».

Προσέξτε: «τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν». Σκεπτόμενοι αυτό, ας θυμηθούμε και τι γράφει η Αγία Γραφή για το θάνατο του μεγαλυτέρου προφήτη της Παλαιάς Διαθήκης, του Μωυσή στο 34ο κεφάλαιο του βιβλίου του Δευτερονομίου, ότι πέθανε σύμφωνα με το λόγο του Θεού στο όρος Νεβώ και τάφηκε στη γη Μωάβ. Ο τάφος του μεγάλου αυτού προφήτη έπρεπε να είναι για πάντα τόπος προσκυνήματος για όλο το λαό του Ισραήλ. Όμως στη Βίβλο διαβάζουμε, ότι: «ουκ οίδεν ουδείς την ταφήν αυτού έως της ημέρας ταύτης» (Δευτ. 34, 6). Όμως κατά τη Μεταμόρφωση του Κυρίου στο όρος Θαβώρ εμφανίστηκε ο Μωυσής στον Κύριο και Δεσπότη του τον Ιησού μαζί με τον προφήτη Ηλία, ο οποίος αρπάχτηκε ζωντανός στους ουρανούς.

Νομίζω ότι δεν θα είναι αμαρτία αν θα πούμε, ότι το σώμα του μεγάλου Μωυσή, όπως και το σώμα της Υπεραγίας Θεοτόκου, με τη δύναμη του Θεού, έμεινε άφθαρτο. Γι' αυτό και ο τάφος του είναι άγνωστος.

Να σκεφτόμαστε, αδελφοί και αδελφές μου, την μακάρια Κοίμηση της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας και να θυμόμαστε τα λόγια του Κυρίου μας Ιησού Χριστού: «Αμήν αμήν λέγω υμίν ότι ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν» (Ίωάν. 5, 24). Να μάς αξιώσει ο Θεός να γευθούμε και εμείς οι αμαρτωλοί τη μεγάλη αυτή χαρά, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, φ η δόξα και το κράτος συν τω ανάρχω αυτού Πατρί και τω Παναγίω Αυτού Πνεύματι εις τους αιώνας. Αμήν.

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ
ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ
ΤΟΜΟΣ Γ'
ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ"

πηγή

Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ [:Φιλιπ.2,5-11]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

    

   «Τοῦτο γὰρ φρονείσθω ἐν ὑμῖν ὃ καὶ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ, ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ,  ἀλλ' ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ.

διὸ καὶ ὁ Θεὸς αὐτὸν ὑπερύψωσε καὶ ἐχαρίσατο αὐτῷ ὄνομα τὸ ὑπὲρ πᾶν ὄνομα, ἵνα ἐν τῷ ὀνόματι ᾿Ιησοῦ πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Κύριος ᾿Ιησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός (:Εφόσον δηλαδή είστε μαθητές και δούλοι του Ιησού Χριστού, πρέπει να μιμηθείτε την ταπείνωση και την αυταπάρνησή Του. Ας υπάρχει λοιπόν μέσα σας αυτό το φρόνημα της ταπεινώσεως και αυταπαρνήσεως που είχε κι ο Ιησούς Χριστός. Ο Ιησούς Χριστός δηλαδή, αν και είχε την ίδια ουσία και φύση με τον Θεό Πατέρα και ως απαράλλακτη και ζωντανή εικόνα του Θεού είχε τη μορφή και τη φύση του Θεού, δεν θεώρησε την ισότητά Του με τον Θεό Πατέρα αποτέλεσμα αρπαγής· διότι εάν ήταν αποτέλεσμα αρπαγής, δεν θα τολμούσε να το αποθέσει, από φόβο μήπως το χάσει.  Αλλά κένωσε τον εαυτό Του, συγκαλύπτοντας και κρύβοντας για κάποιο διάστημα τη δόξα και το μεγαλείο της θεότητός Του. Πήρε μορφή δούλου και έγινε όμοιος με τους ανθρώπους. Και ενώ παρουσιάστηκε με την εξωτερική όψη του ανθρώπου, δεν ήταν μόνον άνθρωπος, όπως φαινόταν, αλλά ήταν συγχρόνως και Θεός. Και ταπείνωσε τον εαυτό Του δείχνοντας τέλεια υπακοή μέχρι θανάτου, και μάλιστα θανάτου σταυρικού, που είναι ο πλέον οδυνηρός και ατιμωτικός θάνατος. Για την ταπείνωση λοιπόν και την υπακοή Του αυτή ο Θεός Τον υπερύψωσε και ως άνθρωπο και Του χάρισε όνομα, το όνομα Κύριος Ιησούς Χριστός, που είναι πάνω από κάθε άλλο όνομα. Τον υπερύψωσε, ώστε στο όνομα του Ιησού να γονατίσουν ταπεινά και να Τον προσκυνήσουν λατρευτικά και οι άγγελοι στον ουρανό και οι άνθρωποι στη γη και οι ψυχές των νεκρών στα καταχθόνια˙ αλλά κι αυτά τα δαιμονικά όντα που είναι στα καταχθόνια με τρόμο να υποκλιθούν μπροστά στο μεγαλείο Του. Και έτσι κάθε γλώσσα να ομολογήσει φανερά, δυνατά και ξεκάθαρα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος. Και με την ομολογία αυτή και την αναγνώριση του Ιησού Χριστού ως Κυρίου θα δοξάζεται ο Θεός Πατήρ)»[Φιλιπ. 2,5-11].

Επισημάνσεις που πρέπει να απαντηθούν

 

Μία προσπάθεια συγκεκριμενοποίησης καὶ κριτικῆς προσέγγισης τῶν προβλημάτων καὶ ἐρωτημάτων ποὺ βασανίζουν τὸ ποίμνιο τῆς Ἐκκλησίας σχετικὰ μὲ τὸ ἐμβόλιο

                                                                 τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Πρὶν ἀρχίσω, τονίζω ξεκάθαρα, ὅτι ἀνήκω στοὺς ἐνάντιους τοῦἐμβολίου γιὰ λόγους δημοκρατίας, ἐλευθερίας, ἠθικῆς, ἱατρικῆς, νομικῆς, καὶ λόγους θεολογικῆς φύσεως (αὐτὸ θὰ φανεῖ παρακάτω), δηλώνοντάς το πολλάκις δημοσίως.

Τὸ χάος καὶ ἡ διάσπαση ποὺ ἐπικρατοῦν στὴν Ἐκκλησία τόσο μὲ τὴν ἐπικράτηση τῆς παναίρεσης τοῦ οἰκουμενισμοῦ ὅσο καὶ μὲ τὴν κατάσταση λόγῳ κορονοϊοῦ ποὺ οἱ ὑπεύθυνοι οἰκουμενιστὲς ἐπίσκοποι δημιούργησαν (ὑποταγὴ τῆς Ἐκκλησίας στὸ ἄθεο κράτος, μάσκα στὸν ναό, ἀμφισβήτηση τῆς σημασίας καὶ τοῦ λυτρωτικοῦ χαρακτῆρος τῶν ἱερῶν μυστηρίων, ἐμβόλιο, κλπ.) μαζὶ μὲ τὴν  φίμωση τῶν εὐσεβῶν φωνῶν, δείχνουν ξεκάθαρα, ὅτι ζοῦμε ἐσχατολογικοῦ χαρακτῆρος καιρούς. Μπροστάρηδες στὴ σύγχυση αὐτὴ καὶ στὸ χάος ποὺ ἐπιφέρει εἶναι οἱ αἱρετικοί, οἱ αἱρετίζοντες καὶ οἱ ὑπακούοντες σ’ αὐτοὺς πατριάρχες, ἐπίσκοποι, ἀρχιμανδρίτες, ἡγούμενοι καὶ οἱ ἀκόλουθοί τους.

Τὸ χάος ὅμως αὐτὸ διευρύνεται καθὼς ἐμφανίζονται ἀπὸ τὶς τάξεις τῆς Ἐκκλησίας ἄλλοι ρασοφόροι παντὸς ἀξιώματος, οἱ ὁποῖοι ἀντὶ νὰ βοηθήσουν τὸ ἄμοιρο (ἀλλὰ καὶ συνυπεύθυνο) ποίμνιο ποὺ βομβαρδίζεται ἀπὸ μία θάλασσα πληροφοριῶν, τὸ ἐπιβαρύνουν ἀκόμα περισσότερο. Μάλιστα ἐμφανίζεται ἀντὶ γιὰ ἑνότητα, μία διάσπαση τῶν ἀγωνιζομένων καὶ μία πληθώρα ἀπόψεων, οἱ ὁποῖες φείδονται ἐπιχειρημάτων καὶ συνέπειας.

Ποιήματα του Παπαδιαμάντη για την Παναγία

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης είχε αποτραβηχτεί στο νησί του, τη Σκιάθο. Εκεί την περίοδο 1909-1910, λίγο πριν πεθάνει (κοιμήθηκε το 1911), γράφει πέντε ποιήματα-ύμνους-προσευχές, αφιερωμένα σε ναούς της Παναγίας-προσκυνήματα του νησιού. Τα ποιήματα αυτά δημοσιεύτηκαν μετά το θάνατό του:

Τα ονόματα της Θεοτόκου

Πριν από μερικά χρόνια οι μαθητές του 3ου Γυμνάσιου Κερατσινίου, με επιβλέπουσα την καθηγήτρια τους κα Γαρεφαλάκη Μαρία προσπάθησαν να συγκεντρώσουν όσα το δυνατόν περισσότερα από τα ονόματα που έχει χαρίσει στην Παναγία η λαϊκή πίστη και παράδοση.

 

Το αποτέλεσμα είναι αν μη τι άλλο εντυπωσιακό:

Η Θεοτόκος ως φανέρωση του προπτωτικού ανθρώπου

Η Θεοτόκος ως φανέρωση του προπτωτικού ανθρώπου

Χρυσοστόμου μοναχού Διονυσιάτου (Α΄ μέρος)

Ὁ ἀνθρώπινος λόγος ἐνώπιόν τοῦ Μυστηρίου τῆς Θεοτόκου σιγεῖ, καθὼς γιὰ τὸ «ἀποκεκρυμμένον μυστήριον»¹ μόνον ὁ ἐν Πνεύματι τελειωθεὶς νοῦς μπορεῖ νὰ μιλήσει. Ὅποιον λόγο ὅμως καὶ ἂν γεννήσει, ὅποια καινὰ ρήματα καὶ ἂν λαλήσει, θὰ κατορθώσει μόνον νὰ ἐπιβεβαιώσει τὴν ἀδυναμία τοῦ ἀνθρώπινου λόγου ἐνώπιον τῆς τελειότητος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῆς Ἀειπάρθενης Μητέρας τοῦ Θεοῦ καὶ Μητέρας ὅλου του καινοῦ κόσμου.

Ἐὰν ὁ Θεὸς Λόγος φανερώθηκε στὸν κόσμο ἐνδυόμενος «δούλου μορφὴν»² καὶ ἀπεκάλυψε τὰ ἔνθεα ρήματα μέσω τοῦ τελείου λόγου Του, ἡ Θεοτόκος παραμένει μέσα σὲ καθολικὴ σιωπὴ στὶς ἅγιες Γραφές, ἀπεκδυόμενη κάθε λόγο τοῦ μετὰ τὴν πτώση ἀνθρώπου. Ὁ φωτισμένος λόγος τῶν ἁγίων, βέβαια, θὰ ἀποκαλύψει διαχρονικὰ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν ὑπέρχρονη καὶ ὑπεράγνωστη σιωπή Της. Ὡστόσο, ἡ Θεοτόκος ἦταν, εἶναι καὶ θὰ παραμείνει τὸ “κεκρυμμένον μυστήριον” τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γι’ αὐτὸ καὶ μόνον «δι’ ἐσόπτρου καὶ ἐν αἰνίγματι»³ ὁ νοῦς μπορεῖ νὰ θεωρήσει τὴν ἀπόκρυφη ζωή Της. Ἔτσι, τὸ μυστήριο τῆς Θεοτόκου δὲν ὑπερβαίνει μόνον τὸν κοινὸ ἀνθρώπινο λόγο, ἀλλὰ καὶ τὸν λόγο ὁ ὁποῖος γεννᾶται μέσω τῆς τελειωτικῆς Χάριτος. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ τελειότητα τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος τῆς Θεοτόκου μπορεῖ νὰ κατανοηθεῖ μόνον ἀπὸ ὅσους ὑπῆρξαν, καὶ μὲ τὸ σῶμα καὶ τὶς αἰσθήσεις τους, μέτοχοι στὴν τελειωτικὴ Ἐνέργεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ἡ Θεοτόκος γεννᾶ τὴν ἐνυπόστατη Ζωὴ καὶ Ἀλήθεια, τὸν ἐνυπόστατο Λόγο τοῦ Πατρός. Καὶ γεννᾶται ὡς Θεάνθρωπος ὁ Λόγος, γεννᾶ δὲ ἐκείνη ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ. Ἡ θεία Γέννα της τέμνει τὸν φυσικὸ νόμο καὶ χρόνο μὲ τὸν πνευματικὸ νόμο καὶ χρόνο τοῦ μέλλοντος αἰῶνος: «ἐπὶ σοὶ γὰρ καὶ φύσις καινοτομεῖται καὶ χρόνος»⁴. Στὸν χῶρο καὶ χρόνο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ὅπου βασιλεύει ὁ νόμος τῆς ἁμαρτίας, ἡ Θεοτόκος ὑψώνεται ὡς ἀνεπανάληπτη τελειότητα. Ἀνασύρει τὶς πεπτωκυῖες δυνάμεις τῆς ψυχῆς καὶ τὶς προσφέρει ἐν πλήρη ἐλευθερία στὸν ἴδιο τὸν Πλάστη Της, γιὰ νὰ τὶς καταστήσει ὀχήματα τῶν ἀρρήτων βουλῶν Του. Ἀντίθετα πρὸς τοὺς προπάτορες, οἱ ὁποῖοι ἐξέτρεψαν τὶς δυνάμεις τῆς ψυχῆς στὸ παρὰ φύσιν, ἡ Θεοτόκος θυσιάζει ἀγαπητικὰ τὸ πλήρωμα τῆς σωματικῆς καὶ ψυχικῆς ἐνέργειάς Της στὸν Δυνατό· καὶ Ἐκεῖνος, κατὰ τὴν μαρτυρία Της, τῆς ἀντιπροσφέρει τὰ μεγαλεία τῶν μυστηρίων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος: «ὅτι ἐποίησέ μοι μεγαλεῖα ὁ Δυνατὸς καὶ ἅγιον τὸ ὄνομα αὐτοῦ...»⁵.

Μὲ τὴν προσφορὰ ὅλων τῶν δυνάμεων τοῦ ἀνθρωπίνου εἶναι στὸν Θεό, ἡ Θεοτόκος πραγματώνει ―παράλληλα πρὸς τὴν καθ’ ὑπόστασιν ἕνωση κτιστοῦ καὶ ἀκτίστου― τὴν τέλεια “κατ’ ἐνέργειαν” ἕνωση τοῦ ἄνθρωπου μὲ τὸν Τριαδικὸ Θεό, σύμφωνα μὲ τὴν Ὑμνολογία: «ἐν σοὶ γὰρ τὸ τῆς Τριάδος μυστήριον ὑμνεῖται καὶ δοξάζεται Ἄχραντε· Πατὴρ γὰρ ηὐδόκησε, καὶ Λόγος ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ θεῖον Πνεῦμα σοὶ ἐπεσκίασεν»⁶. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Θεοτόκος εἶναι ὄντως «μετὰ Θεὸν ἡ Θεός, τὰ δευτερεῖα τῆς Τριάδος ἡ ἔχουσα»⁷.

Ἡ Θεοτόκος ἀποκαλύπτει τὴν ὑπὲρ νοῦν καὶ λόγον τελειότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καθὼς «ὁ Υἱὸς εἶναι εἰκόνα τοῦ Πατρὸς καὶ εἰκόνα τοῦ Υἱοῦ εἶναι τὸ Πνεῦμα»⁸, ἡ δὲ Θεοτόκος εἶναι «τὸ θεοπρεπὲς ταμεῖον τῆς κορυφαίας ἀκρότητος τῶν μυστηρίων τοῦ Πνεύματος»⁹, ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἴδια ἔνσαρκη εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ὅπως ὁ Πατὴρ ἀποκαλύπτεται διὰ τοῦ Υἱοῦ καὶ ὁ Υἱὸς διὰ τοῦ Πνεύματος, τὸ Πνεῦμα, ὡς τελειωτικὴ Ἐνέργεια, ἀποκαλύπτεται πλήρως στὸ πρόσωπο τῆς Θεοτόκου.

Η ανακοίνωση της Ιεράς Μονής Αγίου Νεκταρίου - Αγίας Τριάδος, σχετικά με ανακριβή και ψευδή δημοσιεύματα, για τα κρούσματα Covid 19.

Ανακοίνωση εξέδωσε η Ιερά Μονή Αγίου Νεκταρίου - Αγίας Τριάδας, σχετικά με δημοσιεύματα που αφορούν τα κρούσματα Covid 19 στη Ιερά Μονή, μετά από την επίσκεψη του κλιμακίου του ΕΟΔΥ.

Ακολουθεί το κείμενο της ανακοίνωσης:

Έπειτα από ψευδείς και ανακριβείς αναφορές οι οποίες έχουν δημοσιευθεί στο διαδίκτυο, ανακοινώνουμε τα ακόλουθα:

Στην αδελφότητα του Ιερού Ησυχαστηρίου Αγίου Νεκτάριου, όντως ασθενούν από τον ιό του COVID 19, δώδεκα (επί συνόλου δεκατριών) στον αριθμό μοναχές, οι οποίες βρισκόμαστε ήδη σε καραντίνα από τις 8 Αυγούστου 2021, επίσημα δηλωμένες στο σύστημα.
Είμαστε σε πλήρη απομόνωση, σε οίκημα απομακρυσμένο από τον ιερό χώρο του προσκυνήματος, τηρώντας επακριβώς τους κανόνες υγιεινής.

Έχει γίνει απολύμανση σε όλο τον χώρο της Ιερέας Μονής, και οι ξενώνες είναι ήδη κλειστοί από την πρώτη στιγμή της καραντίνας, δηλαδή από τις 8 Αυγούστου 2021.

Το προσκύνημα εξυπηρετείται από προσωπικό, του οποίου τα δείγματα είναι όλα αρνητικά, μετά από πολλαπλά, συνεχόμενα rapid test, στα οποία υποβλήθηκε από εξειδικευμένο προσωπικό του Νοσοκομείου Αιγίνης "Ο Άγιος Διονύσιος".

Ιερές Ακολουθίες, παρακλήσεις και Θείες Λειτουργίες δεν γίνονται από την ημέρα της καραντίνας έως το πέρας αυτής.

Με την βοήθεια και την προστασία του Αγίου μας Νεκτάριου, σύντομα θα είμαστε και πάλι κοντά σας! Εκφράζουμε την άπειρη ευγνωμοσύνη μας σε όλους εσάς που προσεύχεστε για την γρήγορη ανάρρωση μας.

Η Παναγία μας να σας χαριτώνει και να σας έχει υπό την προστασία της!

Με πολλή αγάπη Χριστού και σεβασμό
Τιμοθέη μοναχή και αί συν εμοί αδελφαί!

Πηγή εδώ.

Άκουσον άκουσον! Γαμπρός με ράσα!

 

Άρθρο της Ελένης Παπασταματάκη

Η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπό την προεδρία του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, έλαβε την απόφαση για το δεύτερο γάμο των κληρικών της δικαιοδοσίας της…

Η ανατρεπτική απόφαση του Πατριάρχη

Έχει βαλθεί ο Οικουμενικός Πατριάρχης να μην αφήσει τίποτα όρθιο μέσα στην Εκκλησία του Χριστού μας και για όσο καιρό του έχει απομείνει απεργάζεται τρόπους, ώστε να ανατρέψει και να απορρίψει τα παραδεδομένα, να αποδομήσει και να διασπάσει τη συνοχή της πίστης μας, της Αγίας Ορθοδοξίας μας.

Κάθε του απόφαση αποτελεί και μία επιπλέον βλάσφημη καινοτομία, μία ακόμα καταπάτηση της Αγιοπατερικής μας Παράδοσης, με την πιο πρόσφατη ανατρεπτική και αντικανονική του απόφαση να επιτρέψει, αν είναι δυνατόν! το δεύτερο γάμο ιερέων!

Οι ομοϊδεάτες του Βαρθολομαίου, την αποκαλούν Ιστορική αυτή του την απόφαση αλλά και σταθμό για την εκκλησιαστική ζωή των κληρικών, καθώς εκπληρώνεται ένα αίτημα δεκαετιών των εν χηρεία ή των διαζευγμένων κληρικών, όπως λένε.

Η Αυτοκέφαλη Eκκλησία της Ουκρανίας κυκλοφόρησε βιβλίο για το ενδεχόμενο διαδικτυακής Θείας Κοινωνίας

  Από τό κακό στο χειρότερο!

  Από την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας κυκλοφόρησε πρόσφατα ένα βιβλίο με τίτλο «Το φαινόμενο της διαδικτυακής Θείας Κοινωνίας. Στοχασμοί, πολεμική, προοπτικές».

Το πόνημα αποτελεί συλλογή μελετών κληρικών και θεολόγων της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται τόσο οπαδοί, όσο και πολέμιοι της τελέσεως διαδικτυακής Θείας Ευχαριστίας.

Όπως αναφέρει το επίσημο δελτίο τύπου: «Το φαινόμενο της διαδικτυακής Θείας Μεταλήψεως αποτελεί απολύτως νέα πρόκληση, με την οποία ήλθε αντιμέτωπη η Εκκλησία ως αποτέλεσμα της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19. Το υπό παρουσίαση βιβλίο είναι μόνον η πρώτη προσπάθεια εξετάσεως του φαινομένου, τρόπον τινά οι πρώτες εντυπώσεις. Το βιβλίο δεν περιλαμβάνει μονοσήμαντες απαντήσεις, αλλά μόνον επιφυλακτικούς στοχασμούς και το βασικότερο - τις ορθώς διατυπωθείσες ερωτήσεις».

Μεταξύ των κληρικών και των λαϊκών της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας συζητιέται το ενδεχόμενο τελέσεως της διαδικτυακής Θείας Ευχαριστίας με κάθε μέτοχο του διαδικτυακού συνεδρίου να τοποθετεί μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή άρτο, οίνο και ύδωρ, των οποίων και «κοινωνεί», αφού αναγνωσθούν οι σχετικές προσευχές.

Δύο κληρικοί της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ουκρανίας τέλεσαν τέτοιου είδους λειτουργίες, και μελέτη ενός εξ αυτών ενσωματώθηκε στη συλλογή.

Αυτούς τους υποστήριξαν και άλλοι εκπρόσωποι του ιερού κλήρου της Αυτοκεφάλου εκκλησίας της Ουκρανίας.

20 ΛΟΓΟΙ ΑΡΝΗΣΗΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

Κωνσταντίνος Βαθιώτης

20 ΛΟΓΟΙ ΑΡΝΗΣΗΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ

Το αντιεβολιαστικό μανιφέστο μου ***

Κωνσταντίνος Βαθιώτης

Αφιερώνεται σε όσους τόλμησαν να με λασπολογήσουν διασπείροντας την φήμη ότι είμαι εμβολιασμένος – γελάνε μέχρι και οι πέτρες με το κατάντημα στο οποίο μπορεί να φθάσουν κάποιες διεστραμμένες ψυχές.

1. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΘΩ, γιατί η ανθελληνική κυβέρνηση του Εφιαλτάκη ως παλιάτσος με χιτλερικό μουστάκι όχι μόνο δεν διασφάλισε τις απαιτούμενες συνθήκες, ώστε οι πολίτες νηφάλια να διαμορφώσουν άποψη περί της τυχόν αναγκαιότητας να εμβολιασθούν και ακολούθως να υλοποιήσουν την απόφασή τους σταθμίζοντας ορθολογικά τα “υπέρ και τα κατά” του επικίνδυνου για την ζωή τους εγχειρήματος, αλλά έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να τους υποβάλλει σε καθημερινή πλύση εγκεφάλου. Κοντολογίς: Το εμβόλιο δεν τρυπά μόνο το μπράτσο αλλά πρωτίστως τον εγκέφαλο!

2. ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΕΜΒΟΛΙΑΣΘΩ, γιατί η ανθελληνική κυβέρνηση του Εφιαλτάκη μετά την άσκηση αφόρητης πίεσης πέρασε σε χρήση εξαναγκαστικών μέσων που ταπεινώνουν τους πολίτες και προσβάλλουν την αξία του ανθρώπου. Στην πύλη των χιτλερικών στρατοπέδων συγκεντρώσεως υπήρχε το σύνθημα “ARBEIT MACHT FREI”, δηλ. “H ΕΡΓΑΣΙΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ”. Στην εποχή του κορωνοϊού το σύνθημα που προωθείται υποσυνειδήτως από τους μοντέρνους Χίτλερ είναι το εξής: “IMPFEN MACHT ARBEIT FREI”, δηλ. “Ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ”. Όσον ούπω και την αγορά τροφίμων!

Δυστυχώς, ο χιτλερικός αυτός συνειρμός έχει και μια θρησκευτική διάσταση: Εφόσον, σύμφωνα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη (13:16-18), στα έσχατα χρόνια άνευ χαράγματος στο μέτωπο ή στο δεξί χέρι κανείς δεν θα μπορεί να πουλά και να αγοράζει, σήμερα άνευ τρυπήματος στο μπράτσο κανείς δεν θα μπορεί να εργάζεται και προσεχώς να εξασφαλίζει την τροφή του.

Μόνο η μετάνοια καταργεί ή μεταθέτει το σχέδιο του Θεού

 

+ π. Αθανάσιος Μυτιληναίος  

«Μόνο η μετάνοια καταργεί ή μεταθέτει το σχέδιο του Θεού. Αν προσέχαμε όλα αυτά τα σημάδια που μας δίνονται, θα είμαστε και προσεκτικότεροι στη ζωή μας...

Εγώ δεν σας κρύβω ότι φοβάμαι, τρέμω ότι ο λαός μας θα πληρώσει, γιατί αποδώσαμε με την αρχαία έννοια της λέξεως την ύβριν στον Ιησού Χριστό.

Ναι, θα πληρώσουμε και πολύ ακριβά. Δεν ξέρουμε πότε... 

Σας είπα η κιβωτός 120 χρόνια κατασκευαζόταν, γιατί περίμενε ο Θεός την επιστροφή των ανθρώπων. Δεν ξέρω, ο Θεός πάντως να μας ελεήσει, όσο εγκαίρως, να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε στην καθαρή πίστη, στον Ιησού Χριστό...»  (Πράξεις, ομιλία 170η)».

«Είχε πει ο Πλήθων μία κουβέντα -που δίδασκε ειδωλολατρεία- όταν προ ετών την διάβασα έμεινα έκπληκτος: «Και όμως [είπε], κάποια ημέρα η Ελλάς θα ξαναγίνει ειδωλολατρική!»

Αυτό, όταν το διάβασα ανατρίχιασα, γιατί το πίστεψα και εκεί στους πρόποδες του Ταϋγετου, εκεί που ήταν ο Πλήθων και δίδασκε, πήγε ο δικός μας ο Θεοδωρακόπουλος, να ιδρύσει Σχολή, συνεχιστής εκείνης της Σχολής του Πλήθωνος, που δίδασκε ειδωλολατρεία. Είναι αξιοθρήνητο πράγμα!» (Βασιλειών Γ’, ομιλία 19η)».

Παραδίδοντας σε εμάς τους Νεοέλληνες ενα εξαιρετικό μάθημα φιλοπατρίας, με την ελληνορωμαίικη έννοια, ο αείμνηστος πατήρ Αθ. Μυτιληναίος κλείνει με τα εξής:

«Αν με ρωτήσετε ποια είναι η υψηλότερη φιλοπατρία που θα μπορούσε ένας πολίτης να διαθέτει υπέρ της πατρίδας του, θα σας έλεγα είναι αυτή: 

«Το να μην αμαρτάνει ο ίδιος και να βοηθά με κάθε τρόπο την πατρίδα του να ανεβαίνει πνευματικά».

«Δεν υπερηφανεύομαι, αλλά δοξάζω το Θεό, ο Θεός με βοήθησε, αυτή τη θέση που σας λέω αυτή τη στιγμή την είχα, όταν ήμουν στρατιώτης, την ίδια θέση. Ούτε αφαίρεσα, ούτε πρόσθεσα σε αυτά που σας λέω.

Και τότε το έλεγα σε συναδέλφους ότι ο καλύτερος, ο υψηλότερος, έχων την φιλοπατρία μέσα του είναι ο Χριστιανός. Αυτός που ζει αληθινή χριστιανική ζωή...»

πηγή

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το ιστολόγιο συνεχίζει την λειτουργία του.

Δύο συνεργάτες προσφέρθηκαν να συνεχίσουν την ανάρτηση θεμάτων γύρω από τα θέματα Ορθοδοξίας και Οικουμενισμού, ακολουθώντας (όπως έως τώρα συνέβαινε) την αγιοπατερική διδασκαλία και πρακτική.

Παναγιώτης Σημάτης