Ἡ τραγωδία τῆς ἐκκοσμίκευσης

Ἡ μὲν ἀποδοχὴ τῆς ἐκκοσμίκευσης  ἀλλὰ καὶ ἡ ἄρνηση ἔμπραχτης μετανοίας ὡς τρανταχτὴ ἀπόδειξη τῆς σημερινῆς πτώσης τῶν ποιμένων

Παραθέτω δύο ἀποσπάσματα ὁμιλιῶν τοῦ ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χριστοδούλου, στὰ ὁποῖα ὁ τότε ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ὄχι μόνο παραδέχεται τὴν ἐκκοσμίκευση στὶς τάξεις τῶν κληρικῶν καὶ ἰδιαίτερα τῶν ἐπισκόπων, ἀλλὰ ἀναλύει μὲ σαφήνεια τὶς πτυχὲς τῆς ἠθικῆς καὶ πνευματικῆς πτώσεως καὶ προδοσίας τῶν σημερινῶν ψευδοποιμένων:

Τὴν κρατικοδίαιτη ὑπαλληλική τους ταυτότητα καὶ συμπεριφορά, τὸν αὐτοπροσδιορισμό τους ὡς δεσπότες/τύραννοι/φεουδάρχες καὶ ὄχι ὡς ποιμένες, τὴν δραστηριότητά τους ὡς ἀστέρες τῶν ΜΜΕ καὶ τῆς κοσμικῆς σκηνῆς γιὰ τὸ θεαθῆναι, τὴν παντελὴ ἔλλειψη θεαρέστου λόγου καὶ σταυρικῆς θυσίας, τὴν ἄρνηση μίμησης τῶν Ἁγίων, τὴν ἐγκατάλειψη τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὴν προσφυγὴ σὲ αἱρετικοῦ καὶ κοσμικοῦ χαρακτῆρος λόγο, τὸν καιροσκοπισμό, μὲ λίγα λόγια τὴν ἐκκοσμίκευση. Στὸ δεύτερο δὲ ἀπόσπασμα μιλάει σαφέστατα γιὰ τὰ οικονομικὰ καὶ σεξουαλικὰ σκάνδαλα τοῦ κλήρου.

Προφήτης Σαμουήλ, άλλος ένας προφήτης που πολέμησε τον συγκριτισμό και την αποστασία, κι εμείς τον τιμούμε, αλλά δεν τον μιμούμαστε

Ο Σαμουήλ καταγόταν από την πόλη Ραμά, βόρεια της Ιερουσαλήμ και ανήκε στη φυλή του Εφραίμ. Γονείς του ήταν οι ευσεβείς Ελκανά και Άννα, οι οποίοι τον απέκτησαν μετά από πολλές παρακλήσεις προς το Θεό, εφόσον για πολλά χρόνια δεν είχαν τη δυνατότητα να αποκτήσουν παιδιά. Άλλωστε, και το όνομα του Σαμουήλ αποκαλύπτει τη σχετική ιστορία αφού Σαμουήλ σημαίνει «Θεαίτητος». 

Σε αυτό επίσης μας παραπέμπει και η σχετική αναφορά στο Α΄ Βασ. 1:20. Επειδή, όπως αναφέραμε οι γονείς του Σαμουήλ ήταν ευσεβείς και αναγνώριζαν πως η γέννηση του Σαμουήλ ήταν ένα δώρο από το Θεό γι’ αυτούς, θέλοντας να Τον ευχαριστήσουν και να δείξουν την ευσέβειά τους, αφιέρωσαν το Σαμουήλ από την παιδική του ηλικία στο ιερό της Σηλώ, όπου τέθηκε υπό την προστασία του ιερέα Ηλεί. Όπως πληροφορούμαστε και από το Α΄ Βασ. 2:26, ο Σαμουήλ μεγαλώνοντας διδάχθηκε εκεί τη Μωσαϊκή θρησκεία και εισήλθε στο πνεύμα της.

Θλίψη και εγωισμός. Μία είναι η αληθινή θλίψη

Οι πειρασμοί παραχωρούνται για να φανερωθούν τα κρυμμένα πάθη, να καταπολεμηθούν κι έτσι να θεραπευθεί η ψυχή. Είναι και αυτοί δείγμα του θείου ελέους. Γι' αυτό εμπιστεύσου στο Θεό και ζήτησε τη βοήθειά Του, ώστε να σε δυναμώσει στον αγώνα σου. Η ελπίδα στο Θεό δεν οδηγεί ποτέ στην απελπισία. Οι πειρασμοί φέρνουν ταπεινοφροσύνη. Ο Θεός ξέρει την αντοχή του καθενός μας και παραχωρεί τους πειρασμούς κατά το μέτρο των δυνάμεών μας. Να φροντίζουμε όμως κι εμείς να είμαστε άγρυπνοι και προσεκτικοί, για να μη βάλουμε μόνοι μας τον εαυτό μας σε πειρασμό.

Ο σύγχρονος πύργος της Βαβέλ

                                                        Αγίου Νικολάου, επισκόπου Αχρίδος:

                    «Ο σύγχρονος πύργος της Βαβέλ»

Ο πύργος της Βαβέλ! Διαβάσατε στην Αγία Γραφή για τον πύργο της Βαβέλ; Έλκος της γης! Έλκος της ανθρωπότητας μετά τον κατακλυσμό του Νώε. Όσο οι άνθρωποι ήταν ανήθικοι πριν τον Κατακλυσμό τόσο μετά τον Κατακλυσμό ήταν άθεοι. Πότε πρόλαβαν; Πότε πρόλαβαν να ξεχάσουν το Θεό, οι απόγονοι του Νώε; Ο Νώε ήταν ο μοναδικός που σώθηκε από το Θεό μετά τον Κατακλυσμό, λόγω της πίστης του και της δικαιοσύνης του. Ο Κατακλυσμός, η τιμωρία του Θεού δεν βοήθησε καθόλου τους απογόνους του Νώε; Βοήθησε κάποιους -ποτέ ο κόσμος δεν ξέμεινε από δίκαιους ανθρώπους- αλλά πολλούς δεν τους βοήθησε. Τότε αυτοί οι πολλοί αποφάσισαν να χτίσουν τον πύργο της Βαβέλ για να δοξαστούν, λέγοντας τα εξής: Ας χτίσουμε για τον εαυτό μας πόλη και πύργο του οποίου η κορυφή θα φτάνει μέχρι τον ουρανό, για να δοξαστούμε προτού διασκορπιστούμε στη γη (Γεν. 11,4).

Μία πνευματική ακτινογραφία των σημερινών καιρών

 Ποιός δεν αναγνωρίζει την σημερινή τραγική κατάσταση την προδοσία και την πτώση στα λόγια του αγίου γέροντος;

Ο Αββάς Παμβώ στον μαθητή του για τα έσχατα. 

…Σου λέγω και τούτο τέκνον μου, ότι θα έρθει καιρός, οπόταν οι χριστιανοί θα προσθέτουν και θα αφαιρούν και θα μεταβάλουν τας βίβλους των Αγίων Ευαγγελίων και των Αγίων Αποστόλων και των Θεσπέσιων Προφητών και των Ιερών Πατέρων και θα μαλακώνουν τας Αγίας Γραφάς και θα γράφουν τροπάρια και άσματα και λόγους τεχνολογικούς.

Και ο νους των θα ξεχυθεί εις αυτούς, θα απομακρυνθούν δε από τα Θεϊκά πρότυπα.

Και δια τούτον τον λόγον οι Άγιοι Πατέρες είχαν προαναγγείλει ότι οι μονασταί της ερήμου πρέπει να γράφουν τους βίους των Πατέρων όχι επάνω εις μεμβράνας, αλλά επάνω εις χάρτινους διφθέρας, διότι η ερχόμενη γενεά θα τους μεταβάλλει σύμφωνα με την δική των αρέσκεια. Όθεν και το κακό που μέλλει να προέλθει θα είναι φρικτόν.

Κατόπιν λέγει ο μαθητής:

-Ώστε λοιπόν, Γέροντα, πρόκειται να αλλάξουν οι παραδόσεις και τα έθιμα των Χριστιανών; Μήπως δεν θα υπάρχουν πλέον ιερείς εις την Εκκλησίαν αφού θα βαδίσει προς αυτό το κατάντημα;

Τότε ο αββάς εσυνέχισεν:

-Εις τους καιρούς εκείνους πλέον, θα κρυώσει η αγάπη του Θεού από τις περισσότερες ψυχές και θα πέσει θλίψις μεγάλη εις τον κόσμον.

Το ένα έθνος θα ρίχνεται εναντίον του άλλου. Οι λαοί θα μετακινούνται από τους τόπους των.

Οι άρχοντες θα ανακατωθούν, οι ιερωμένοι θα το ρίξουν εις την αναρχίαν, οι δε μοναχοί θα ξεκλίνουν εις την αμέλειαν.

Οι εκκλησιαστικοί ηγέτες θα θεωρούν ανάξιον πράγμα να φροντίζουν για την σωτηρίαν τόσον της ιδικής των ψυχής, όσον και του ποιμνίου των και θα περιφρονούν παντελώς ένα τοιούτον ζήτημα.

Όλοι θα δείχνουν προθυμίαν και δραστηριότητα προ πάντων δια τα τραπέζια και διά τας ορέξεις των. Θα είναι οκνηροί εις τας προσευχάς και πρόχειροι εις τας κατακρίσεις.

Τους βίους και τας διδαχάς και τα παραδείγματα των αγίων Πατέρων δεν θα ενδιαφέρονται μήτε να τα μιμηθούν, μήτε καν να τα ακούσουν, αλλά μάλλον θα κατηγορούν και θα λέγουν ότι, εάν ζούσαμε και μεις εις εκείνα τα χρόνια, έτσι θα συμπεριφερόμεθα.

Οι δε αρχιερείς θα υποχωρούν μπροστά στους ισχυρούς της γης. Και θα λύνουν τις διάφορες υποθέσεις, βγάζοντες από πολλές μεριές δώρα και απολαβές λογιών λογιών για λογαριασμό των.

Τον πτωχόν δεν θα τον υπερασπίζουν, θα θλίβουν τας χήρας γυναίκας και θα καταπονούν τα ορφανά. Αλλά και εις τον λαόν θα εισχωρήσει ασωτία.

Οι περισσότεροι δεν θα πιστεύουν εις τον Θεόν, θα μισούνται αναμεταξύ των και θα αλληλοτρώγονται ωσάν τα θηρία, θα κλέπτουν ο ένας τον άλλον και θα μεθύουν και θα περπατούν ωσάν τυφλοί.

Τέλος ξαναρωτά ο μαθητής:

-Τι λοιπόν πρέπει να κάνει κάποιος σε κείνη την περίστασιν;

Και ο Γέρων Παμβώ απεκρίθη:

-Τέκνον μου, εις εκείνους πλέον τους καιρούς, όποιος αν ημπορέσει να σώσει την ψυχή του και να παρακινά και τους άλλους δια να σωθούν, αυτός θα ονομασθεί μέγας εις την βασιλείαν των Ουρανών.

Αββάς Παμβώ

Η Ιατρική και η Φαρμακευτική κατά την Αγία Γραφή και τους Πατέρες της Εκκλησίας

 

Μέρος 2ο - π. Αθανάσιος Μυτιληναίος

Από τη σειρά ομιλιών : «Σοφία Σειράχ» (38, 2-6) : ομιλία 271η , 4-7-2000

πηγή

Η Ιατρική και ο Ιατρός κατά την Αγία Γραφή και τον Μέγα Βασίλειο

 Ομιλία του μακαριστού π. Αθανασίου Μυτιληναίου από τη σειρά Ομιλίες εις προσκυνητάς.

Ημερομηνία ομιλίας: 21-4-1985

πηγἠ

Η διακοπή κοινωνίας και η διασφάλιση της εκκλησιαστικής ενότητας

Ἄρθρο τοῦ Ἐλευθερίου Κρητικοῦ, θεολόγου

Η διακοπή κοινωνίας των ορθοδόξων με τους αιρετίζοντες κληρικούς και η διασφάλιση της εκκλησιαστικής ενότητας 

“Εἶναι ἀπαραίτητο νά μήν κοινωνεῖ κανείς μέ τούς «κενοφωνοῦντες», διότι ὁ ἄνθρωπος καθότι τρεπτός ἑλκύεται πολλάκις ἀπό τήν αἵρεση”…

 

Τά τελευταῖα χρόνια οἱ καινοτομίες περί τήν πίστη διαρκῶς πληθαίνουν. Ὁ οἰκουμενισμός, ἡ θεωρία μόλυνσης ἐντός τῶν ἱερῶν ναῶν καί ἀπό τά ἐν αὐτοῖς καί ἡ μετάθεση τῆς ἡμέρας τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀναστάσεως ἀποτελοῦν ὀλίγα δείγματα τῆς καθοδικῆς πορείας μελῶν καί τμημάτων τῆς Ἐκκλησίας. Τά σοφίσματα πού δικαιολογοῦν τίς ἀποκλίσεις ἀπό τήν ὁριοθέτηση τῆς πίστεως πληθαίνουν καί ἐνδύονται τό χιτώνα τῆς ἀληθείας. Ἡ ἁπλοϊκότητα πού ἐγγίζει πολλάκις τά ὅρια τῆς ἀνοησίας καί ἐνίοτε ἡ πολυπλοκότητα καί ἡ ἀληθοφάνεια ἀποτελοῦν τά χαρακτηριστικά αὐτῶν τῶν ἐπιχειρημάτων. Ἡ κατάλυση λοιπόν τῶν ὁρίων τῆς πίστεως καθιστᾶ τή διακοπή κοινωνίας τῶν ὀρθοδόξων μέ τούς αἱρετίζοντες κληρικούς ἕνα σύγχρονο φλέγον θέμα.

Σέ αὐτό τό ἄρθρο, τό ὁποῖο ἔρχεται νά προστεθεῖ ὡς συνέχεια σέ προηγούμενο ἄρθρο μου υπό τόν τίτλο Ζῆλος καί ζηλωτισμός ἐπί τῇ βάσει τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, ἀσχολοῦμαι ἐν συντομίᾳ μέ τό θέμα τῆς διακοπῆς κοινωνίας τῶν ὀρθόδοξων μέ τούς αἱρετίζοντες κληρικούς. Θά διερευνηθεῖ ἀφ’ ἑνός ἡ ἐπιτρεπτότητα τῆς διακοπῆς κοινωνίας καί ἀφ’ ἑτέρου τό κατά πόσο αὐτή διασφαλίζει τήν ἑνότητα τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι ἀπαραίτητο βέβαια νά διευκρινίσω ὅτι διά αὐτοῦ τοῦ ἄρθρου δέν φιλοδοξῶ νά προσθέσω κάτι τό νέο στίς ἕως τώρα σχετικές μελέτες. Αὐτό ἐγράφη γιά χρήση κάποιων ἀδελφῶν πού μοῦ τό ζήτησαν καί, ἐπί τῇ εὐκαιρίᾳ τοῦ προηγουμένου θέματος μέ τό ὁποῖο ἀσχολήθηκα, τό δημοσιεύω ὥστε νά εἶναι ἀρτιώτερο τό περιεχόμενο τοῦ προηγουμένου ἄρθρου μου. Ὁ λόγος πού τό δημοσιεύω ξεχωριστά εἶναι λόγῳ τῆς σπουδαιότητας τοῦ θέματος καί τῆς ἐπικαιρότητάς του.

Ἡ ἁγία Γραφή γιά τή διακοπή κοινωνίας τῶν πιστῶν μέ αἱρετίζοντες κληρικούς

Ἀρχικά, κρίνεται ἀπαραίτητο νά καταδειχθεῖ ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο εἶναι ἀναγκαία ἡ διακοπή κοινωνίας μέ τούς αἱρετίζοντες κληρικούς. Σέ αὐτό τό ἐγχείρημα πρωτίστως θά μᾶς βοηθήσει ἡ ἁγία Γραφή καί συγκεκριμένα τό γ΄ κεφάλαιο τῆς Γενέσεως, στό ὁποῖο περιγράφεται τό γεγονός τοῦ πειρασμοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τό διάβολο καί μέ γλαφυρό τρόπο φανερώνεται ἡ μέθοδος τήν ὁποία ἀκολουθεῖ πάντοτε ὁ ἀρχέκακος ὄφις, γιά νά ρίξει τόν ἄνθρωπο στήν ἁμαρτία. Λέει συγκεκριμένα ἡ Γένεση:

Την Μεγαλόχαρη της Τήνου μόλυνε καρδινάλιος παρουσία και άλλων Μητροπολιτών, όπως του Λαρίσης Ιερώνυμου!

Δείτε στο βίντεο μετά το 52:00

Άγιος Αλκίσων: Ο Επίσκοπος που ήρθε σε ρήξη με την πολιτική εξουσία

Γράφει ο π. Ηλίας Μάκος

---

Ο άγιος Αλκίσων, που τιμάται από την Εκκλησία στις 28 Σεπτεμβρίου, υπήρξε Επίσκοπος στην Αποστολική Εκκλησία της Νικοπόλεως Πρεβέζης, κατά τα τέλη του 3ου αι. και στις αρχές του 4ου αι. 

Μάλιστα ανήγειρε και μεγάλο ναό, περικαλλή Βασιλική  στ' όνομά του, τα ερείπια της οποίας σώζονται.

Ξεχώριζε για τη βεβαιότητά του πως και το μεγαλύτερο εμπόδιο στον πνευματικό αγώνα εξαφανίζεται, όταν έχουμε σύμμαχο το Θεό.

Με αυτό το σκεπτικό αντέδρασε όταν ο αυτοκράτορας Αναστάσιος ο Α΄ (491-516) εξέδωσε διάταγμα, το γνωστό  "ο Τύπος του Αναστασίου", με το οποίο δεν δεχόταν τις αποφάσεις της Δ' Οικουμενικής Συνόδου της Χαλκηδόνας. 

Σ' αυτό το διάταγμα υποτάχθηκαν και εκκλησιαστικοί παράγοντες της εποχής, όχι όμως ο Αλκίσων. 

Άλλο καλός άνθρωπος και άλλο χριστιανός (απόσπασμα)

                                                                   

                                                                                                                       Δημήτριος Παναγόπουλος

Νομίζομεν, ότι δια να έχη τις ορθήν γνώμην επί τινός θέματος, θα πρέπει να είναι αρμόδιος ή να ακούση τον αρμόδιον. Πας δε τις μη έχων αρμοδιότητα ή εξουσίαν, δεν είναι δυνατόν να έχη γνώμην με κύρος και ισχύν. Εις την υπόθεσίν μας, πάλιν νομίζομεν, ότι την ισχύν και την αρμοδιότητα την έχει ο Κύριος, και όχι ο άνθρωπος. Διότι το θέμα δεν είναι, το τι κάμνομεν ημείς εδώ εν τη γη, αλλ' οποία θα είναι η θέσις μας εν τω Ουρανώ. Το θέμα μας είναι, εάν ο τίτλος του "Καλού ανθρώπου", που τόσον ευκόλως δίδομεν ημείς εις εαυτούς και αλλήλους, είναι αρκετός, ίνα μας δικαιώση ενώπιον του Θεού, ή μήπως χρειάζεται να είμεθα και Χριστιανοί, διότι πολλοί εξ ημών, κατά την γνώμην του κόσμου, είμεθα "Καλοί άνθρωποι", αλλά ταυτοχρόνως δεν είμεθα καθόλου χριστιανοί. Διότι λοιπόν το θέμα μας είναι θέμα Ουρανού, θα πρέπει να προσέξωμεν τους Νόμους και τας διατάξεις του Ουρανού, καθ' ότι αι γνώμαι και αι κρίσεις της γης δεν πρόκειται να ληφθούν υπ' όψιν.

Οι Χριστιανοί μέσα στον κόσμο (Απομαγνητοφωνημένη ομιλία)

 † Π. ΑΘΑΝ. ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ

«Χριστιανοί... επί γης διατρίβουσιν, αλλ' εν ουρανώ πολιτεύονται.»
(Προς Διόγνητον, ΒΕΠΕΣ 2, V, 9)

«Οι χρώμενοι τω κόσμω τούτο ως μη καταχρώμενοι. παράγει γαρ το σχήμα του κόσμου τούτου»
(Α' Κορ. 7, 31)


Ο Χριστιανός είναι ο εκλεκτός του Χριστού.

       Ο αληθινός Χριστιανός, αγαπητοί μου, αισθάνεται πολύ μεγάλη τιμή και ευλογία από τον Θεό, γιατί γνώρισε τον Χριστό και γιατί είναι ένας εκλεκτός Του. Βέβαια είναι εκλεκτός με την έννοια ότι ο Χριστός τον διάλεξε για να γίνει πιστός. αλλά και ο πιστός, όχι λιγώτερο, όπως λέγει ο Μωυσής στο Δευτερονόμιο, διάλεξε τον Χριστό για Θεό του[1]. Έτσι λοιπόν όσοι ακολουθούν τον Χριστό λέγονται «κλητοί»[2], καλεσμένοι, «εκλεκτοί»[3], διαλεγμένοι, και «πιστοί»[4].


Το δίλημμα του Χριστιανού.

        Όμως για πολλούς Χριστιανούς, που δεν έχουν βαθύνει σ' αυτήν την κλήση του Χριστού και που δέχονται την επίδραση του κόσμου, αυτή τη γοητεία -γοητεία από το γόης, μάγος- αυτή τη μαγεία του κόσμου, με τα χρυσόχαρτά του -οπωσδήποτε γυαλίζει ο κόσμος, έχει μια λαμπερότητα. άλλο βέβαια ότι είναι χρυσόχαρτα και δεν είναι αληθινός χρυσός- για πολλούς Χριστιανούς όλα αυτά είναι άγνωστα, με αποτέλεσμα να μαγεύονται από τον κόσμο, να γοητεύονται. Αλλά από την στιγμή που ο Χριστιανός θα αρχίσει να γοητεύεται απ' αυτά που προσφέρει ο κόσμος, αυτομάτως βρίσκεται μέσα σε έναν προβληματισμό, και ο προβληματισμός αυτός είναι: πώς μπορώ εγώ ο Χριστιανός να σταθώ σαν Χριστιανός μέσα σ' έναν κόσμο, ο οποίος ασκεί διαρκώς επάνω μου έλξη και γοητεία;
        Έτσι λοιπόν βλέπουμε να τίθεται ένα δίλημμα. γιατί πράγματι πολλές φορές είμαστε μοιρασμένοι ανάμεσα στον Χριστό και τον κόσμο. Πολλές φορές φθάνουμε σ' εκείνο το φοβερό -ακρότητα φυσικά- να είμαστε μόνο κατ' όνομα Χριστιανοί, ενώ στην πραγματικότητα ζούμε και πολιτευόμαστε κατά κόσμον, έχοντας δυστυχώς ένα βαθύ κοσμικό φρόνημα. Είναι δε γνωστό ότι εκείνος ο οποίος έχει κοσμικό φρόνημα δεν μπορεί να λέγεται Χριστιανός. Λέγει σαφώς ο ευαγγελιστής Ιωάννης «μη αγαπάτε τον κόσμον μηδέ τα εν τω κόσμω»[5], μην αγαπάτε τον κόσμο, λέει, ούτε ό,τι υπάρχει μέσα στον κόσμο. Και όταν λέει κόσμον, δεν εννοεί εδώ το σύνολο των ανθρώπων, ούτε εννοεί το σύμπαν, αλλά εννοεί τους  ανθρώπους, τον κόσμο, εν εννοία ηθική.

Μέτρα εναντίον του κορονοϊού ή εναντίον της Εκκλησίας; Όποιος συντάσσεται με τους διώκτες υπηρετεί την Εκκλησία;

 

Χαλκιδική: Πρόστιμο 1.500 ευρώ σε ιερέα για περιφορά της εικόνας της Παναγίας

Το έγκλημά του; Τέλεσε περιφορά της εικόνας της Παναγίας κατά τον Εσπερινό

Πρόστιμο 1.500 ευρώ επιβλήθηκε σε ιερέα στη Χαλκιδική, χθες Σάββατο 14 Αυγούστου.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ιερέας τέλεσε περιφορά εικόνας κατά τον Εσπερινό, συνοδεία πιστών, κάτι που αντίκειται στο υγειονομικό πρωτόκολλο και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για τον περιορισμό της διάδοσης του κορονοϊού.

πηγή

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 3

 πηγή: https://www.youtube.com/watch?v=_Gd5cTx7BkY 

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2

 

Πανδημαγωγοί - The Documentary Το ντοκιμαντέρ για την πανδημία. Η ανασκόπηση των πεπραγμένων, της ακολουθίας, της ανακολουθίας και του κλίματος φόβου. Σενάριο/Αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου Σε 3 επεισόδια. ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2

πηγή: ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 2 - YouTube

ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1

 

Πανδημαγωγοί - The Documentary Το ντοκιμαντέρ για την πανδημία. Η ανασκόπηση των πεπραγμένων, της ακολουθίας, της ανακολουθίας και του κλίματος φόβου. Σενάριο/Αφήγηση: Πέτρος Αργυρίου Σε 3 επεισόδια. ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1 πηγή: ΠΑΝΔΗΜΑΓΩΓΟΙ - The Documentary - ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 1 - YouTube

Τα εμβόλια και η φθορά του σώματος

 Μας εστάλη η ακόλουθη παρέμβαση/σχόλιο στο κείμενο του κ. Τσακίρογλου

         «Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός»! 

Βρίσκω σημαντικό το άρθρο του κ. Τσακίρογλου (εδώ) που δημοσιεύσατε, γιατί αποφεύγει τα «δύο άκρα». Εννοώ α) αυτούς πού ταύτισαν το εμβόλιο με το χάραγμα του Αντιχρίστου και β) αυτούς που το θεωρούν «ευλογία Θεού»! Δεν διστάζει –παρά ταύτα– να επισημαίνει τα κατά του εμβολίου, που κατανοούν όλοι οι ελευθερόφρονες άνθρωποι, ανεξαρτήτως θρησκείας και ιδεολογικών τοποθετήσεων.

Επιτρέψατέ μου να επισημάνω και μια άλλη παράμετρο των εμβολίων. Οι χριστιανοί (εκτός των όσων έγραψε ο κ Τσακίρογλου) έχουν άλλο ένα λόγο να αρνούνται το εμβόλιο, αφού είναι Εντολή Ευαγγελική να προσέχουμε το σώμα μας, ως ναό του Αγίου Πνεύματος, διαφορετικά αμαρτάνουμε στο Θεό και θα έχουμε και σωματικές επιπτώσεις: «εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει, φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός» (Α΄ Κορ. Γ΄ 17).

 Το ερώτημα λοιπόν είναι; Προσέχει το σώμα του-ναό του Θεού, εκείνος που εμβολιάζεται, αφού χωρίς να έχει ασθενήσει, δέχεται εμβόλια που βρίσκονται σε δοκιμαστικό στάδιο και είναι επικίνδυνα, οι ίδιες δε οι φαρμακοβιομηχανίες δεν παίρνουν την ευθύνη για τις όποιες βλάβες προκαλέσει; Πώς ο πιστός θα κάνει το σώμα του (το ναό του Θεού) πειραματόζωο και μάλιστα δια της έμμεσης και άμεσης βίας για να βοηθήσει τις φαρμακοβιομηχανίες να αυξήσουν τα κέρδη τους και τους Νεοταξίτες να επιτύχουν τον σκοπό του ελέγχου του παγκόσμιου πληθυσμού; Χιλιάδες θανάτους έχουν προκαλέσει και εκατοντάδες χιλιάδες επικίνδυνες παρενέργειες τα εμβόλια, όπως επίσημες πηγές μας πληροφορούν.

Και κάτι άλλο. Είναι παραπλανητικό το επιχείρημα της κυβερνητικής προπαγάνδας ότι: όλα τα φάρμακα έχουν παρενέργειες! Αφ’ ενός μεν γιατί μέχρι τώρα τα φάρμακα ελέγχονται χρόνια και δεν είναι στο στάδιο των πειραματισμών (και παρόλα αυτά κάθε τόσο –παρά τον μακροχρόνιο έλεγχο– κάποια …αποσύρονται ως επιβλαβή), αφ’ ετέρου δε γιατί το κάθε φάρμακο δεν το παίρνουν ΟΛΟΙ οι πολίτες (δισεκατομμύρια άνθρωποι) και δια της «βίας», αλλά όσοι νοσούν για να θεραπευτούν.

Επί πλέον όχι μόνον σύγχρονοι ποιμένες, αλλά και άγιοι άνθρωποι, όπως ο άγιος Παΐσιος μας έχουν μιλήσει για εμβόλια (και όχι μόνο) που υπηρετούν ως τύπος το έργο του Αντιχρίστου. Όλους αυτούς θα τους αγνοήσουμε και θα πιστέψουμε τους άθεους κυβερνήτες;

Κ.Σ., εκπ/κός 

Ἡ Κοίμησις καί ἡ Μετάστασις τῆς Θεοτόκου

  π. Ἀθανασίου Μυτιληναίου

Η παναγία Κοίμηση και η κοινωνία των καθολικών λόγων

Χρυσοστόμου μοναχού Διονυσιάτου (Β΄ μέρος)

Ἡ Θεοτόκος ἀπὸ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ ἕως τὴν Κοίμησή της παρέμενε μεταξὺ τῶν μαθητῶν Του, «ἀναπληροῦσα τὸ ὑστέρημα τοῦ Χριστοῦ»¹. Ὡστόσο, τὸ πνευματικὸ σῶμα της, ἂν καὶ ἔφερε τοὺς ὑπὲρ φύσιν τρόπους λειτουργίας, ἂν καὶ ἀξιώθηκε νὰ ὁμοιωθεῖ στὴν πνευματικὴ ποιότητα μὲ τὸ ἀναστημένο Σῶμα τοῦ Υἱοῦ της, δὲν εἶχε ἀκόμη ἀποκτήσει τὴν τελειότητα τῆς λεπτῆς συστάσεως τῶν ἀγγελικῶν σωμάτων².

  Ἔχοντας πλέον διακονήσει τόσο ὡς Μητέρα Θεοῦ, ὅσο καὶ ὡς Μητέρα τῶν Ἀποστόλων, μεθίσταται κοντὰ στὸν ἀγαπημένο τῆς Υἱό, διότι, «ἦταν ἀνάγκη ἡ παναγία ἐκείνη ψυχὴ νὰ χωρισθεῖ ἀπὸ τὸ ὑπεράγιο ἐκεῖνο σῶμα. Χωρίζεται βέβαια καὶ ἑνώνεται μὲ τὴν ψυχὴ τοῦ Υἱοῦ της, μὲ τὸ πρῶτο φῶς ἑνώνεται τὸ δεύτερο. Καὶ τὸ σῶμα, ἀφοῦ ἔμεινε γιὰ λίγο στὴν γῆ, ἀναχώρησε κι αὐτὸ μαζὶ μὲ τὴν ψυχή»³.

Ἡ παναγία Κοίμηση τῆς Θεοτόκου δὲν εἶναι θάνατος ὡς ἀποτέλεσμα ἁμαρτίας, ἀλλὰ μόνον ἁπλὴ μεταποίηση τῆς μεταπτωτικῆς παχύτητος στὴν συνδρομὴ τῶν σωματικῶν στοιχείων ποὺ χαρακτηρίζει τὴν λεπτὴ σύσταση τῶν σωμάτων τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης ἐπισημαίνει τὴν ἄφθαρτη διάσταση τοῦ θανάτου της: «ὡς γὰρ τικτούσης ἡ νηδὺς οὐ διέφθαρτο, οὕτω θανούσης ἡ σὰρξ οὐ διόλωλεν· ὢ τῶν θαυμάτων! Ὁ τόκος διέφυγε τὴν φθορὰν καὶ ὁ τάφος τὴν διαφθορὰν οὐ προσήκατο· τῶν γὰρ ὁσίων οὐχ ἅπτεται»⁴. Καθὼς ἡ Θεοτόκος εἶναι ἡ Μητέρα τῆς Ζωῆς, εἶναι ἑπόμενο καὶ ὁ θάνατός της νὰ εἶναι «ζωηφόρος»⁵. Εἶναι ἁπλὴ ἀντιστροφὴ τῆς σωματικῆς παχύτητος σὲ χιτώνα ἀφθαρσίας. Στὸ πανάγιο σῶμα βεβαίως δὲν προστέθηκε τίποτε, διότι καὶ ἐπὶ γῆς ἦταν ἔμψυχος ναὸς τοῦ τελείου Πνεύματος. Καθὼς δὲ «οὐδὲν μέσον Μητρὸς καὶ Υἱοῦ»⁶, ἦταν ἀδύνατο τὰ θεομητορικὰ μέλη, ποὺ κοινώνησαν πολυτρόπως τὴν τελειότητα τῶν μελῶν τοῦ Χριστοῦ, νὰ μὴν γίνουν καὶ αὐτὰ «σύμμορφα»⁷ τῆς λαμπρότητος τοῦ Ἀναστημένου Υἱοῦ καὶ νὰ μὴν λάμψουν καὶ αὐτὰ τὸ ἀναστάσιμο Φῶς, στὸ ὁποῖο καὶ ἀπὸ τὴν ἐπίγεια ζωὴ μετεῖχαν.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας για την Κοίμηση της Θεοτόκου

Το γεγονός της Κοιμήσεως ή Μεταστάσεως της Θεοτόκου, όπως ήταν φυσικό, δεν ενέπνευσε μόνο τους μεγάλους υμνογράφους και αγιογράφους, αλλά και πολλούς Πατέρες της Εκκλησίας μας, οι οποίοι αφιέρωσαν σ’αυτό είτε ειδικές Ομιλίες είτε αποσπάσματα – αναφορές. Άλλωστε δεν ήταν δυνατό να συμβεί διαφορετικά. Στο πάνσεπτο πρόσωπο της Παναγίας «νενίκηνται της φύσεως οι όροι» σε πολλές φάσεις της ζωής της: Ούσα Παρθένος γέννησε τον Ιησού Χριστό, το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Έμεινε Παρθένος πριν, κατά και μετά τη γέννησή Του. Είναι αειπάρθενος. Και όταν ως άνθρωπος απέθανε και τότε νικήθηκαν «της φύσεως οι όροι», αφού «τάφος και νέκρωσις» δεν την κράτησαν στη γη, διότι «ως ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον».