Κυριακή Ζ΄ Λουκά – Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

                                     

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΛΟΥΚΑ [: Γαλ.1,11-19]

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

   «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ(:Σας γνωστοποιώ λοιπόν,αδελφοί, ότι το Ευαγγέλιο που σας κήρυξα δεν αποτελεί ανθρώπινη επινόηση· διότι όχι μόνο οι υπόλοιποι απόστολοι, αλλά κι εγώ δεν το παρέλαβα ούτε το διδάχθηκα από κάποιον άνθρωπο, αλλά το παρέλαβα με αποκάλυψη του Θεού, ο Οποίος απευθείας μου φανέρωσε και μου αποκάλυψε τον Κύριο Ιησού)»[Γαλ.1,11-12].

    Πρόσεξε ότι με κάθε τρόπο υποστηρίζει αυτό θερμώς, ότι έγινε μαθητής του Χριστού, όχι με την μεσολάβηση ανθρώπου, αλλά αφού ο Ίδιος αυτοπροσώπως τον έκρινε άξιο να αποκαλύψει σε αυτόν όλη την αλήθεια. Και ποια απόδειξη υπάρχει για όσους απιστούν, Παύλε, ότι ο Θεός σου αποκάλυψε αυτοπροσώπως, και όχι διαμέσου κάποιου άλλου, εκείνα τα απόρρητα μυστήρια; «Η μεταστροφή μου από την προηγούμενη κατάσταση στην οποία βρισκόμουν», λέγει· «διότι αν εκείνος που ενήργησε την αποκάλυψη δεν ήταν ο Θεός, δεν θα δεχόμουνα τόσο ακαριαία μεταβολή· διότι εκείνοι μεν οι οποίοι διδάσκονται από ανθρώπους, όταν είναι διακαείς και φανατικοί στα αντίθετα, χρειάζονται χρόνο και επινοητικότητα πολλή για να πενθούν· εκείνος όμως ο οποίος μεταβλήθηκε τόσο ακαριαία και ανένηψε και σε αυτό ακόμη το αποκορύφωμα της μανίας στο οποίο βρισκόταν καταδιώκοντας τους Χριστιανούς, είναι ολοφάνερο ότι επειδή αξιώθηκε θεϊκής οράσεως και διδασκαλίας, για τον λόγο αυτόν αμέσως επανήλθε στην τέλεια υγεία».

π. Στυλιανός Καρπαθίου, κατήγορος και συγχρόνως συνένοχος της εκκλησιαστικής αποστασίας

σσ. Ο π. Στυλιανός Καρπαθίου κάνει αγώνα ενάντια των παράλογων κυβερνητικών και βλάσφημων εκκλησιαστικών μέτρων κατά του Κορονοϊού, καταγγέλοντας ακόμα και Επισκόπους. Στην παρακάτω συνέντευξη ο π. Στυλιανός Καρπαθίου παραδέχεται, ότι η Εκκλησία λειτουργεί πια με εντολή αλιβάνιστων και ότι είναι για κλάμματα. Η δε απόφασή της για τα rapid-test σχετικά με τον εκκλησιασμό είναι για τον π. Στυλιανό παρανοειδής σχιζοφρένεια!!! Παραδέχεται επίσης ότι η Ιεραρχία αναγκάζει μία πενταμελή οικογένεια να πληρώνει 50 Ευρώ κάθε Κυριακή για να εκκλησιαστεί, ποσό απίστευτο για την Ελλάδα των μνημονίων. 

Και όμως, ενώ ομολογεί τα παραπάνω ο π. Στυλιανός Καρπαθίου σε άλλη συνέντευξη (εδώ) από το 21:00 και μετά κατηγορεί την αποτείχιση ως σχίσμα και έξοδο από την Εκκλησία, καταργώντας την αγιοπατερική διδασκαλία και διαστρεβλώνοντας τους Ι. Κανόνες, διδάσκοντας παράλληλα την υπακοή στους ανίερους και βλάσφημους Επισκόπους, που ο ίδιος καταγγέλει, μέχρι να επέμβει ο Θεός. Μάλιστα φέρνει ως παράδειγμα τον αγ. Πέτρο Αλεξανδρείας διαστρεβλώνοντας και την ιστορία του Αγίου και το μήνυμα του ονείρου του, στο οποίο ο Άγιος πληροφορήθηκε ότ ο Άρειος σχίζει τον χιτώνα του Χριστού. Διότι ο Άγιος και τον Άρειο (ήταν μάλιστα ακόμα διάκονος ο Άρειος) αφόρισε συνοδικώς -πράγμα που ο π. Στυλιανός όχι μόνο δεν επιδιώκει για τους σημερινούς Επισκόπους, αλλά και κατηγορεί αυτούς που το επιδιώκουν- και αρνήθηκε να τον συγχωρέσει όταν ο Άρειος προσποιητά έκανε τον μετανοημένο. 

Διαβάζουμε στον Συναξαριστή: "ο Άρειος θεώρησε κατάλληλη την ευκαιρία και έστειλε ιερείς και διακόνους να μεσιτεύσουν στον Άγιο να άρει τον αφορισμό και, ως φιλεύσπλαχνος, να του δώσει συγχώρηση. Ο Άγιος όμως, επειδή γνώριζε τις πονηριές του Αρείου και ήταν βέβαιος ότι αυτός δεν είχε μετανοήσει στ’ αλήθεια και έμενε στην κακοδοξία του, δεν του έδωσε τη συγχώρηση που ζητούσε. Και όχι μόνο αυτό· απέπεμψε τους απεσταλμένους του ιερείς και διακόνους, λέγοντάς τους: «Ο Άρειος ας εί­ναι αφορισμένος και χωρισμένος από τη δόξα του Χριστού, και στην παρούσα ζωή και στην αιώνια» " (Συναξαριστής Νοεμβρίου, εκδ. Αποστ. Διακονία, σ.215-216).

Αυτά φυσικά ο π. Στυλιανός δεν τα αναφέρει, αλλά τα αποκρύβει, ενώ τα γνωρίζει, πράγμα που μεγαλώνει την ενοχή του.

Εννοείται φυσικά ότι ο Άγιος δεν είχε καμία εκκλησιαστική κοινωνία με τον Άρειο ή Αρειανό αιρετικό, όπως και όλοι οι Άγιοι δεν είχαν  καμία εκκλησιαστική κοινωνία μέ βλάσφημους και αιρετικούς.

Έτσι ο π. Στυλιανός Καρπαθίου φοβούμενος κι αυτός για την θεσούλα του ή για λόγους που μόνο αυτός γνωρίζει από κατήγορος γίνεται συνένοχος προστατεύοντας τους βλάσφημους Επισκόπους.                                                Α. Τ.

π. Στυλιανός Καρπαθίου – Για μια πενταμελή οικογένεια, μόνο για μια Κυριακή να πάει στην Εκκλησία απαιτούνται 50 ευρώ, 200 ευρώ το μήνα !

Περί τήρησης των εντολών του Χριστού

Παρουσιάζουμε μία σειρά κειμένων από διαφορετικές πηγές, που δείχνουν ότι η τήρηση των εντολών του Θεού και ακολούθως των Ι. Κανόνων δεν είναι θέμα προαίρεσης αλλά πίστεως. Με τα ακόλουθα κείμενα θέλουμε για μία ακόμα φορά να επισημάνουμε, ότι τα κακά που μας συμβαίνουν, δεν οφείλονται μόνο στα σχέδια των εχθρών της Πίστεως, αλλά και στην δική μας άρνηση να υπακούσουμε στις εντολές του Κυρίου. Οι υποστηρικτές της τήρησης των Ι. Κανόνων μόνο αν υπάρχει επιτίμιο ή προαιρετικά θα βρουν στα ακόλουθα κείμενα πολλές αγιοπατερικές ρήσεις που τους αναιρεί. Είθε έστω και τώρα να αλλάξουν γνώμη.

Περί εντολών του Χριστού

Ος εάν ουν λύση μίαν των εντολών τούτων των ελαχίστων και διδάξη ούτω τους ανθρώπους, ελάχιστος κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών· ος δ' αν ποιήση και διδάξη, ούτος μέγας κληθήσεται εν τη βασιλεία των ουρανών. (Κατά Ματθαίον 5,19)

Ου πας ο λέγων μοι, Κύριε, Κύριε, εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών, αλλ' ο ποιών το θέλημα του Πατρός μου του εν ουρανοίς. (Κατά Ματθαίον 7,21)

Ει δε θέλεις εισελθείν εις την ζωήν, τήρησον τας εντολάς. [Εάν θέλεις να εισέλθεις στην αιώνιο ζωή, τήρησε τις εντολές.] (Κατά Ματθαίον 19,17)

Ος γαρ αν ποιήση το θέλημα του Θεού, ούτος αδελφός μου και αδελφή μου και μήτηρ εστί. (ΚατάΜάρκον 3,35)

Αμήν αμήν λέγω υμίν, εάν τις τον λόγον τον εμόν τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα. (Κατά Ιωάννην 8,51)

Εάν με αγαπάτε με, τας εντολάς τας εμάς τηρήσατε. Υμείς φίλοι μου έστε, εάν ποιήτε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν. (Κατά Ιωάννην 14,15 - 15,14)

Γίνεσθε δε ποιηταί λόγου και μη μόνον ακροαταί παραλογιζόμενοι εαυτούς. (Ιακώβου 1,22)

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης

 

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης: Μία από τις σημαντικότερες αγίες μορφές του 20ού αιώνα!

Ο όσιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959)

Ο άγιος Γεώργιος Καρσλίδης (1901-1959) αποτελεί μια από τις πιο ξεχωριστές, και σημαντικότερες αγίες μορφές του 20ού αιώνα! Η ζωή του μοιάζει σαν να ανακεφαλαιώνει πολλές άλλες μορφές αγίων βιοτών τις οποίες διαβάζουμε στον συναξαριστή.

Άλλωστε, δεν είναι απλά ένας όσιος της εκκλησίας, αλλά και ένας ομολογητής-μάρτυρας ο οποίος έζησε ιδιαίτερα σκληρές μέρες δοκιμασίας και μαρτυρίου κατά την περίοδο της κομουνιστικής επικράτησης στην Γεωργία. Με αποκορύφωμα, βεβαίως, την αντιμετώπιση του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Ο μοναχός Συμεών, όπως μετονομάστηκε από Αθανάσιος ο Άγιος κατά την κουρά του, δέχτηκε αρκετές σφαίρες από τα πυρά του εκτελεστικού αποσπάσματος, αλλά κυρίως στα πόδια! Και έτσι δεν ήταν φονικές. Γι’ αυτό και στη συνέχεια του χάρισαν την ζωή, αφού ένας νόμος προνοούσε πως όποιος επιζήσει μετά από πυρά εκτελεστικού αποσπάσματος δικαιούται χάρη!

Και ήδη εμείς νιώθουμε να μας κατακλύζει η θεία χάρη της οποίας ο ίδιος ήταν φορέας, μετέχοντας και εμείς στην μαρτυρική ζωή του σχετικά νέου αγίου της Εκλλησίας μας. Η αγιοκατάταξη του από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου έγινε το 2008.

Ο ίδιος, ο ομολογητής, μάρτυρας άγιος μας διέτρεξε ολόκληρο τον βίο του και ως ένας πνευματοφόρος άγιος Γέροντας, ένας όσιος και κόσμημα της Εκκλησία και του κόσμου! Στάθηκε πλάι στον πονεμένο άνθρωπο της εποχής του και μάλιστα μέσα σε ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες επιβίωσης, περιόδους ξεριζωμού και προσφυγιάς, παγκοσμίων πολεμικών  συρράξεων, κατοχής, εμφυλίου πολέμου…

Στην Εκκλησία με rapid test!!! Η επίσημη Εκκλησία κατήντησε και επίσημα πια κρατικός οργανισμός

 σσ. Ο Ιερώνυμος τον Θεό δεν τον ρώτησε. Ρώτησε όμως τον κ. Μητσοτάκη, τον κ. Τσίπρα και τον εκπρόσωπο ευρωπαϊκού τρόπου ζωής κ. Σχοινά για το τι πρέπει να πράξει η Εκκλησία!!! Και με τέτοιους συμβούλους πήρε "θεάρεστες και ευλογημένες" αποφάσεις, υποτάσσοντας πια ξεκάθαρα την Εκκλησία στο κράτος.

Οι νέες αποφάσεις της Εκκλησίας για εμβολιασμό και rapid test

Με νέα εγκύκλιό της η Εκκλησία απευθύνει έκκληση «προτρέπουσα πατρικώς» τους πιστούς να εμβολιασθούν και όσοι δεν έχουν εμβολιαστεί να κάνουν rapid test προτού προσέλθουν στην εκκλησία, «όπως συνιστά η παγκόσμια ιατρική κοινότητα». Επίσης στην εγκύκλιο υπενθυμίζεται ότι οι ιερείς που δεν έχουν εμβολιαστεί πρέπει να κάνουν με δική τους δαπάνη δύο rapid test την εβδομάδα και ότι από την υποχρέωση δεν εξαιρείται κανείς.

Πατρικές νουθεσίες του οσίου Γεωργίου Καρσλίδη

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης (†)

Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης, Συμβουλευτικοί λόγοι

Μίας ευσεβούς γυναίκας ο σύζυγος πληροφορήθηκε πως πολύς κόσμος πήγαινε στο μοναστήρι της Σίψας να δει τον όσιο Γεώργιο. Αποφάσισε μία ημέρα να πάει να τον γνωρίσει από κοντά. Η σύζυγός του του είπε πρώτα να πάει να συγχωρεθεί με τον γείτονα, που ήταν από καιρό μαλωμένοι. Πήγε, αλλά δεν τον βρήκε στο σπίτι του. Κατόπιν τον παρακίνησε να πάει να εξομολογηθεί σ’ ένα εξομολόγο της Δράμας. Πήγε, αλλά δεν τον βρήκε στην εκκλησία. Του είπαν να πάει σε μία άλλη εκκλησία, που είχε κι εκεί εξομολόγο, αλλά κι εκείνος απουσίαζε. Έτσι πήγε ανεξομολόγητος στο μοναστήρι.

Ιδιαιτέρως ΑΞΙΟΠΡΟΣΕKTΟ !

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ γιά τά ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ της ΝΟΣΟΥ 'COVID- 19', του ομ. Καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου στό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γεωργίου Κασιμάτη

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΟΣΟΥ COVID- 19 Του ομ. καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γιώργου Κασιμάτη

Μου τέθηκαν τα ακόλουθα ερωτήματα:

1.Η νομοθετική ή με άλλη πολιτειακή πράξη επιβολή υποχρέωσης εμβολιασμού και οποιουδήποτε μέτρου πρόληψης ή ελέγχου για την καταπολέμηση διάδοσης της νόσου Covid- 19 ή για τη θεραπεία της, εφόσον αποτελεί αναγκαστική επέμβαση στον οργανισμό του ανθρώπου, είναι έγκυρη με βάση τις συνταγματικές και τις διεθνούς δικαίου εγγυήσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου; 

2.Σε περίπτωση αντισυνταγματικότητας των εν λόγω μέτρων και της πράξης εφαρμογής των, ποια είναι τα κατά το δίκαιο μέσα άμυνας του φυσικού προσώπου; 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Μετά τις εμπειρίες των ειδεχθών εγκλημάτων κατά του ανθρώπου από τα καθεστώτα του φασισμού, του εθνικοσοσιαλισμού και άλλων μορφών αυταρχισμού, καθώς και των πολεμικών πράξεων του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, η παγκόσμια κοινότητα θέσπισε σαφείς και ιδιαίτερα στενούς και αυστηρούς κανόνες διεθνούς δικαίου για επιβολή περιορισμών των δικαιωμάτων του ανθρώπου, που είναι αναγκαίοι για την άμεση προστασία των θεμελιωδών αγαθών της ανθρώπινης ύπαρξης λόγω πραγματικής και απρόβλεπτης απειλή τους. Οι κανόνες αυτοί ισχύουν υποχρεωτικά για όλες τις χώρες και τους λαούς του πλανήτη (εκτός από τις χώρες με θεοκρατικά ή θρησκευτικά αυταρχικά καθεστώτα, οι οποίες λόγω πεποιθήσεων των λαών τους δεν τα τηρούν μεν, αλλά έγιναν κατ’ ανοχήν δεκτά ως μέλη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών). Με βάση αυτούς του θεμελιώδεις κανόνες του Διεθνούς Δικαίου και τους αντίστοιχους του Συντάγματος, ισχύουν, γενικά για όλα τα μέτρα που επιβάλλονται για προστασία της υγείας, τα ακόλουθα:

Ιστορίες από το Λαυσαϊκόν. Και Άγιος και κλέφτης;

Ζούσε στην Αλεξάνδρεια μια ανύπαντρη Χριστιανή γυναίκα που φαινόταν ταπεινή, στην πραγμα- τικότητα όμως ήταν περήφανη και πολύ φιλάργυρη. Ήταν μάλλον φιλόχρυση, παρά φιλόχριστη. Δεν είχε προσφέρει ποτέ κάτι από την περιουσία της, ούτε σε ξένο, ούτε σε φτωχό, ούτε σε κατα- πιεσμένο, ούτε σε μοναχό, ούτε σε φτωχό κορίτσι… 

Αυτή τη γυναίκα, που μόνο στο όνομα ήταν παρθένα κι όχι στον τρόπο ζωής, ο αγιότατος Μακάριος, ο πρεσβύτερος και προϊστάμενος του λεπροκομείου, θέλησε – κατά κάποιον τρόπο – να την εγχειρίσει σα γιατρός για να την ανακουφίσει από την πλεονεξία, και επινόησε το εξής τέχνασμα…

Έχουν πια χάσει κάθε μέτρο. Συνθέτουν και εγκώμια για τον Βαρθολομαίο

Η προσωπολατρεία στο μεγαλείο της και εις βάρος της πίστεως. Αλλά οι Ορθόδοξοι... οικονομούν!

ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΤΟΥ Α΄ ΕΓΚΩΜΙΟΝ ΟΚΤΑΗΧΟΝ

                            ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΤΟΥ Α’ ΕΓΚΩΜΙΟΝ

Κωνσταντίνου Η. Μπογδανοπούλου

Ἐρατεινῆς Ἴμβρου ὑπωρείας καταλιπών 

Ἁγίου Δεσπότου τρίβους ἀκολουθῶν

ἀκάθεκτον διήνυσας πορείαν ᾦ Βαρθολομαῖε,

τῆς Κτίσεως ἐραστά

οἰκολογίας ἐπειγόμενος…

Π. Θεόδωρος Ζήσης: ΚΑΜΠΑΝΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Ζήσης

Ὁμότιμος Καθηγητὴς Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ.

 

Πρὶν ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια στὶς 25 Ἰανουαρίου τοῦ 2007, προσκεκλημένος ἀπὸ ὀρθόδοξο σωματεῖο, ὡμίλησα στὴν αἴθουσα τοῦ Πνευματικοῦ Κέντρου τοῦ Δήμου Βόλου, μὲ θέμα: «Κινδυνεύει τώρα σοβαρὰ ἡ Ὀρθοδοξία». Ἡ ἀφυπνιστικὴ ἐκείνη ὁμιλία, μὲ ἰσχυρὴ τεκμηρίωση, δημοσιεύθηκε στὸ περιοδικὸ τῆς «Ἑταιρείας Ὀρθοδόξων Σπουδῶν», στήν «Θεοδρομία»[1], καὶ ἐτάραξε τὶς συνειδήσεις τῶν Οἰκουμενιστῶν, διότι παρουσίαζε ὁλοφάνερα τὴν ἀλλαγὴ πορείας τῆς παραδοσιακῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία πρὸς τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

Ἐντοπίσαμε τοὺς κινδύνους κυρίως σὲ τρεῖς περιοχὲς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Ἐν πρώτοις εἰς τὸ ὅτι ὅλες οἱ ἱεραρχίες, ὅλοι οἱ ἐπίσκοποι τῶν τοπικῶν αὐτοκεφάλων ἐκκλησιῶν, πλὴν ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, ἔχουν διαβρωθῆ ἀπὸ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Προστέθηκε σ᾽ αὐτὲς καὶ ἡ ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἡ ὁποία μέχρι τὰ τέλη τοῦ 20οῦ αἰῶνος, μέχρι καὶ τοῦ ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, ἦταν παραδοσιακὰ Ὀρθόδοξη. Ὅσοι ἐκπροσωπούσαμε τὴν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στοὺς Θεολογικοὺς Διαλόγους καὶ σὲ ἄλλες διαχριστιανικές, διαθρησκειακές, διορθόδοξες συναντήσεις θεωρούμασταν «μαῦρα πρόβατα» ἀπὸ τὴν πλειονόητα τῶν ἄλλων ἀντιπροσωπειῶν, ἀνεπιθύμητα πρόσωπα, γιατὶ ἀντιδρούσαμε στὶς οἰκουμενιστικὲς ἀποφάσεις τῶν πολυποίκιλων διαλόγων καὶ συναντήσεων, πολυμερῶν καὶ διμερῶν. 

Ὁ γράφων ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὸν Διάλογο Ὀρθοδόξων καὶ Ρωμαιοκαθολικῶν ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μὲ ἀπαίτηση τοῦ Βατικανοῦ καὶ τυφλὴ ὑπακοὴ τοῦ Φαναρίου, παρὰ τὴν ἀντίδραση τοῦ τότε Ὀρθοδόξου ἀρχιεπισκόπου Σεραφείμ, διότι πρωτοστάτησα στὴν καταδίκη τῆς Οὐνίας στὸ Freising τοῦ Μονάχου τὸν Ἰούνιο τοῦ 1990, ὅπου ἀναγκάσθηκαν καὶ οἱ Ρωμαιοκαθολικοὶ νὰ ὑπογράψουν τὴν καταδίκη τῆς Οὐνίας, καὶ περισσότερο, διότι ἀντέδρασα καὶ παρουσίασα τὶς οἰκτρὲς καὶ ἀθεολόγητες ἀποφάσεις, ὁλοφάνερα προδοτικές, σὲ καινούργια ἀχρείαστη συνεδρία τῆς ὁλομέλειας τοῦ Διαλόγου στὸ Balamand τοῦ Λιβάνου τὸ 1993, ὅπου ὄχι μόνον ἀθωώθηκε ἡ Οὐνία, ἀλλὰ γιὰ πρώτη φορὰ «Ὀρθόδοξοι» κληρικοὶ καὶ θεολόγοι ἀναγνώρισαν τὸν Παπισμὸ ὡς ἐκκλησία μὲ ἔγκυρα μυστήρια καὶ ἀποστολικὴ διαδοχή, νομίμως δρῶντα γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων[2].

Ὁ δεύτερος χῶρος τὸν ὁποῖο διέβρωσε ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι οἱ δύο Θεολογικὲς Σχολὲς Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, καὶ ἄλλες βέβαια ἀνὰ τὴν Οἰκουμένη Θεολογικὲς Σχολές, οἱ ὁποῖες τροφοδοτοῦν πλέον τὸν κλῆρο καὶ τὴν ἐκπαίδευση μὲ θεολόγους οἰκουμενιστικῆς νοοτροπίας καὶ σπουδῆς. Ὅ,τι μαθαίνουν στὶς Θεολογικὲς Σχολὲς ἀπὸ τοὺς κατὰ συντριπτικὴ πλειοψηφία οἰκουμενιστὰς καθηγητάς, αὐτὸ διδάσκουν στὶς ἐνορίες καὶ στὰ σχολεῖα οἱ νέοι κληρικοὶ καὶ θεολόγοι. Τώρα μάλιστα γιὰ πρώτη φορὰ ὁ Οἰκουμενισμὸς καὶ τὰ οἰκουμενιστικὰ κείμενα τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης (2016), ἡ ὁποία νομιμοποίησε τὶς αἱρέσεις καὶ τὴν παναίρεση τῦ Οἰκουμενισμοῦ, πέρασαν καὶ στὰ νέα βιβλία Θρησκευτικῶν τοῦ Δημοτικοῦ, τοῦ Γυμνασίου καὶ τοῦ Λυκείου. 

Καὶ μολονότι ἡ «Πανελλήνια Ἕνωση Θεολόγων» (ΠΕΘ) ἀγωνίσθηκε καὶ ἀγωνίζεται ἐναντίον τῆς οἰκουμενιστικῆς φατρίας τῶν θεολόγων τοῦ «Καιροῦ», ποὺ μετήλλαξαν τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν ἀπὸ Ὀρθόδοξη διδαχὴ σὲ οἰκουμενιστικὴ σούπα, παρὰ ταῦτα δὲν ἐτόλμησαν οὔτε τὸν Οἰκουμενισμὸ ἐπίσημα νὰ καταδικάσουν, οὔτε τὴν ψευδοσύνοδο τοῦ Κολυμπαρίου καὶ τὸ Οὐκρανικὸ σχίσμα, οὔτε τοὺς πρωτεργάτας καὶ πρωτοστάτας τῆς οἰκουμενιστικῆς διαβολικῆς ὑστερίας. Ἡ μετάλλαξη ὅμως τοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν εἶναι καρπὸς τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τὸ κακὸ χτυπιέται στὴν ρίζα του.

Ὁ τρίτος χῶρος, ὅπου ἀπρόσμενα καὶ ἀπροσδόκητα σιγά-σιγά, εἰσέδυσε ὁ Οἰκουμενισμὸς εἶναι δυστυχῶς τὸ Ἅγιον Ὄρος, κυρίως βέβαια στὸ ἐπίπεδο τῆς διοίκησης τῶν Μονῶν, εὐτυχῶς ὄχι ὅλων, ἐνῶ ἡ πλειονότητα τῶν μοναχῶν στὶς σκῆτες καὶ στὰ κελιὰ ἀντιδροῦν καὶ ἀνθίστανται, διωκόμενοι καὶ ταλαιπωρούμενοι. Εἶναι πάντως διστακτικὸ καὶ ἐπιφυλακτικὸ στὸ νὰ καταδικάσει τὰ οἰκουμενιστικὰ ἔκτροπα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τὴν ψευδοσύνοδο τῆς Κρήτης στὸ Κολυμπάρι (2016) καὶ τὸ Οὐκρανικὸ Σχίσμα, ὅπως ἔπραττε παλαιότερα γιὰ μικρότερες ἐκτροπές. Ἀντίθετα ἔστειλε καὶ ἐκπρόσωπο στὸ Κολυμπάρι τῆς Κρήτης, καὶ κάποιοι ἀπὸ τοὺς ἡγουμένους καὶ ἱερομονάχους συλλειτούργησαν καὶ συλλειτουργοῦν μὲ τοὺς σχισματικοὺς τῆς Οὐκρανίας.

Οἱ λόγοι γιὰ τοὺς ὁποίους ἀναφερόμαστε στοὺς κινδύνους ποὺ ἀντιμετωπίζει ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι δύο. Ἐν πρώτοις, διότι ὄχι μόνο ἐπαληθεύθηκαν ὅσα τότε, πρὶν ἀπὸ δεκατέσσερα χρόνια ἐπισημαίναμε γιὰ τὴν οἰκουμενιστικὴ διάβρωση τῶν Ἐπισκόπων, τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἀλλὰ καὶ διότι τώρα μεγάλωσαν οἱ κίνδυνοι καὶ φθάνουμε στὰ ὅρια τοῦ μὴ παρέκει, στὸν κίνδυνο νὰ μᾶς ἐγκαταλείψει ὁ Θεός, στὴν Θεοεγκατάλειψη, λόγῳ τῆς ἀποστασίας μας. Ἡ ψευδοσύνοδος τῆς Κρήτης, τὸ Οὐκρανικὸ Σχίσμα, τὸ κλείσιμο τῶν ναῶν λόγῳ τοῦ Κορωνοϊοῦ, μὲ ὅλα τὰ συνακόλουθα, τὴν μασκοφορία μέσα στοὺς ναοὺς καὶ τὴν ἀσεβῆ εἰκονομαχικὴ στάση ἀπέναντι τῶν ἱερῶν εἰκόνων καὶ τῶν ἱερῶν λειψάνων, τὴν ἀπαγόρευση τῶν λιτανειῶν, τὴν δυσφήμηση καὶ βλάσφημη θέση ἀπέναντι στὴν Θεία Κοινωνία καὶ στὴν Ἱερὰ Λαβίδα, καὶ πολλὰ ἄλλα, ἐπιβάλλουν νὰ χτυπήσουμε καὶ πάλι τὶς καμπάνες τοῦ κινδύνου, μήπως καὶ ξυπνήσουν κάποιοι ἀπὸ τὴν ραστώνη καὶ τὴν ἀδιαφορία. 

Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ θὰ κυκλοφορηθεῖ ἐντὸς τῶν ἡμερῶν σὲ μικρὸ βιβλίο, εὔκολα προμηθεύσιμο, ἡ ὁμιλία μας ἐκείνη στὸν Βόλο τὴν ὁποία μνημονεύσαμε μὲ τίτλο «Κινδυνεύει τώρα σοβαρὰ ἡ Ὀρθοδοξία». Στὸν Βόλο, ὅπου ἡ τοπικὴ Ἱερὰ Μητρόπολη Δημητριάδος καὶ Ἁλμυροῦ πρωταγωνιστεῖ μὲ τὴν «Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν» στὴν ἀποδόμηση τῆς Ὀρθόδοξης Πατερικῆς Θεολογίας καὶ στὴν οἰκοδόμηση ἑνὸς ἐργαστηρίου διαθρησκειακοῦ καὶ διαχριστιανικοῦ Συγκρητισμοῦ.

Ὁ δεύτερος λόγος ποὺ ξαναπροβάλλουμε τοὺς κινδύνους ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι διαψεύδονται καὶ θὰ διαψεύδονται οἱ φροῦδες ἐλπίδες τῶν Οἰκουμενιστῶν γιὰ ὁλοκληρωτικὴ κατάληψη τῆς Ἐκκλησίας, μόλις βιολογικὰ ἢ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ ἐκλείψουμε ὅσοι ἀπὸ τοὺς παλαιοτέρους ἀγωνιζόμαστε γιὰ τὴν φίλη Ὀρθοδοξία. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ ἀφήσει ἀνυπεράσπιστη τὴν Ἐκκλησία Του. Ὑπάρχουν νέοι θεολόγοι, ἱερεῖς, μοναχοὶ καὶ λαϊκοὶ μὲ πλούσιο γνωσιολογικὸ ἐξοπλισμὸ καὶ ἀκαδημαϊκὴ ἀξιωσύνη, ποὺ θὰ συνεχίσουν καλύτερα ἀπὸ ἐμᾶς τὸν ἀντιοικουμενιστικὸ ἀγώνα. 

Αὐτὲς τὶς ἡμέρες ἔφθασε στὰ χέρια μας ἕνα ἐξαιρετικὸ βιβλίο ἑνὸς νέου θεολόγου, διδάκτορος τῆς Θεολογίας, τοῦ Ἀναστασίου Πολυχρονιάδη μὲ τίτλο «Ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας». Τὸ βιβλίο ἐπιβεβαιώνει περίτρανα ὅσα ἐμεῖς γράψαμε ἤδη τὸ 2007 γιὰ τὴν διάβρωση τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν. Γράφει στὸν Πρόλογο τοῦ βιβλίου ὁ διεισδυτικὸς καὶ μὲ καλὴ δογματικὴ συγκρότηση, ἀλλὰ καὶ θαρραλέος καὶ τολμηρός, συγγραφεύς: «Καταθέτουμε λόγο κριτικό, μὲ σκοπὸ τὴν φανέρωση τῆς ἀπόκλισης ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Θεολογία ... τῶν καθηγητῶν Πέτρου Βασιλειάδη, Ἰωάννη Πέτρου, Χρυσόστομου Σταμούλη καὶ Μιλτιάδη Κωνσταντίνου. Ἀκόμη, σχολιάζουμε τὴ φημολογία περὶ ἐπιτιμοποίησης ὡς διδάκτορα ἀπὸ τὸ Τμῆμα Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ, τοῦ Κύπριου ποιητῆ Κυριάκου Χαραλαμπίδη. Ἀλλὰ καὶ θέσεις ποὺ διατύπωσε ὁ μητροπολίτης Ἀλεξανδρουπόλεως Ἄνθιμος. Μαζὶ μὲ αὐτὲς καὶ τὰ περὶ ἐξομολογήσεως λεχθέντα ἀπὸ τὸν Παναγιώτη Ἀνδριόπουλο. Καὶ φυσικὰ μὲ ἀφορμὴ ὅσα ἀκούστηκαν περὶ τῆς μεταλήψεως τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, μὲ ἀτομικὰ κουταλάκια μιᾶς χρήσεως ... ἐνῶ τὸ τελευταῖο κεφάλαιο περὶ τῶν κρυφο-μεταπατερικῶν θεολόγων, παρατίθεται ἐδῶ γιὰ πρώτη φορά»[3].

Συγχαίρουμε καὶ ἐπαινοῦμε τὸν νέο ἐπιστήμονα γιὰ τὴν δογματικὴ εὐθυκρισία καὶ τὸ θάρρος του ἀπέναντι στὸ «πνέον ἀπειλῆς καὶ δυσφημίας θεοστυγοῦς»[4] οἰκουμενιστικὸ κατεστημένο τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ ΑΠΘ καὶ ἐλπίζουμε ἡ ἀποχώρησή τους ἀπὸ τὴν ἐνεργὸ ὑπηρεσία, λόγῳ ἡλικίας, νὰ ἀποδομήσει τὴν δική τους στρεβλὴ καὶ ἀντορθόδοξη διδασκαλία καὶ νὰ δομήσει στερεωτικὰ τὴν Ὀρθόδοξη Πατερικὴ Θεολογία. 

Ὑπάρχουν καὶ ἄλλοι νέοι θεολόγοι, τοὺς ὁποίους, ὅπως τοὺς Τρεῖς Παῖδας ἐν τῇ καμίνῳ, «οὐκ ἐδειμάτωσε θυμὸς θηριώδης, οὐ πῦρ βρόμιον»[5]. Χτύπησε ἠχηρὰ τὴν καμπάνα τῆς Ὀρθοδοξίας, καὶ ὄχι γιὰ πρώτη φορά, ὁ καλὸς καὶ εὐαίσθητος Ὀρθόδοξος Θεολόγος Ἀναστάσιος Πολυχρονιάδης. Δὲν τὴν ἀκοῦνε ὅμως οὔτε τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, οὔτε ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, οὔτε ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη Θεσσαλονίκης ποὺ συνεργάζονται καὶ τιμοῦν καὶ αὐτοὺς καὶ ἄλλους ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθοδόξου Θεολογίας, γιατὶ μαζί τους οἰκοδομοῦν τὸν νέο πύργο τῆς Βαβέλ, τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.

---

[1]. Θεοδρομία 9 (2007) 89-128.

[2]. Περισσότερα βλ. στὸ βιβλίο τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδωρου Ζηση, Οὐνία. Ἡ καταδίκη καὶ ἡ ἀθώωση (Στὸ Freising καὶ στὸ Balamand), Θεσσαλονίκη 2002.

[3]. Αναστάσιος Ομ. Πολυχρονιάδης, Ἀποδομητὲς τῆς Ὀρθόδοξης Θεολογίας, Ἐκδόσεις Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 2021, σελ. 7.

[4]. Ἀπὸ τὸν εἱρμὸ τῆς ζ´ ὠδῆς τοῦ κανόνος στὴν Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ: «Ἔκνοον πρόσταγμα τυράννου δυσσεβοῦς».

[5]. Ἀπὸ τὸν ἴδιο εἱρμό.

  «Πᾶνος»

πηγή

Ναυπάκτου: ο Ρομπέν των αδυνάτων

Η πτώση ενός επισκόπου

Του π. Παύλου Καλλίκα

---

(σχόλιο στο απόσπασμα από το «κήρυγμα» του Ναυπάκτου Ιερόθεου (εδώ) από το σημείο 4:52 και μετά)

Η πρώτη αντίδραση όταν τον βλέπεις συνοψίζεται στην φράση «Καλά, τί έχει πάθει;»

Κατά δεύτερον, σε προβληματίζει η με παρεστιγμένα ροή του λόγου του.

Τρίτο έρχεται το άλλοτε αμήχανο, και άλλοτε απλανές βλέμμα του.

Τέλος πάντων, αυτός όμως είναι:

Ο υπερασπιστής των αδυνάτων στοιχείων της κοινωνίας.

Ο τιμωρός των υγιών ανθρώπων, της «άριας φυλής» ή αλλιώς των αντιεμβολιαστών.

Ο καλός πρεσβευτής μιας Ελεύθερης Πολιτείας και μιας Ελεύθερης Κυβέρνησης, χωρίς ναζιστικές νοοτροπίες.

Ας μπούμε λίγο στον κόσμο του.

Αγιογραφία ο Πάπας της Ανατολής Βαρθολομαίος

σσ. Οικουμενιστική προπαγάνδα με αγιορείτικη βούλα: Ο Αγιορείτης αγιογράφος παρουσιάζει τον  νέο Καλέκα και Οικουμενιστή πατριάρχη Βαρθολομαίο να παραδίδει τον ναό στα χέρια του Αγίου που χαστούκισε τον αιρετικό Άρειο. Τι κι αν καλπάζει η αίρεση; Τί κι αν τόσοι παλαιότεροι Αγιορείτες, άγιοι και μη, προειδοποίησαν περί Οικουμενισμού; Σκασίλα του=, όπως είπε και ο Βαρθολομαίος.

Ο Πατριάρχης παραδίδει το νέο Ναό στα χέρια του Αγίου Νικολάου

Ο Πατριάρχης στην αγιογραφία που παραδίδει τον Ναό

Στην εκπομπή Κοινωνία Ώρα MEGA μίλησε ο πατέρας Λουκάς, αγιογράφος στη μονή Ξενοφώντος στο Άγιο Όρος, με αφορμή το ότι αύριο θα γίνουν τα θυρανοίξια του Αγίου Νικολάου στη Νέα Υόρκη, ο οποίος θα φιλοξενεί αγιογραφίες του πατέρα Λουκά.

«Γίνονται σε μουσαμάδες οι αγιογραφίες. Πρέπει εμείς να τα έχουμε έτοιμα και να πάμε να τα τοποθετήσουμε. Πιστεύω ότι θα πάμε γύρω στα μέσα του 2022 στον Άγιο Νικόλαο. Αυτή τη στιγμή είναι έτοιμο το εξωτερικό του ναού. Εσωτερικά δεν έχει γίνει κάτι. Μετά την επίσκεψη του πατριάρχη θα αρχίσουν να δουλεύουν και εσωτερικά», είπε ο πατέρας Λουκάς.

Στην αγιογραφία που έχει φτιάξε ο πατέρας Λουκάς, ο πατριάρχης παραδίδει το νέο ναό, στα χέρια του Αγίου Νικολάου.

Ο ιερός Χρυσοστομος για την πρέπουσα στάση μας απέναντι στους εχθρούς και υβριστές μας

• 
  
  Τίποτε δεν κάνει τον Θεόν τόσο σπλαχνικό απέναντί μας, όσο το να αγαπούμε τους εχθρούς μας και να ευεργετούμε εκείνους που μας ερεθίζουν και μας βλάπτουν. Να αντιμετωπίζουμε τους εχθρούς μας ως ευεργέτες, γιατί μας βοηθούν στην κάθαρση της ψυχής μας και στην αποδοχή των προσευχών μας από τον Θεό...Δεν θα μπορέσουν να μας ωφελήσουν τόσο αυτοί που μας φέρονται καλά και προσπαθούν με κάθε τρόπο να μας ωφελήσουν, όσο θα μας ωφελήσει, η προς τους εχθρούς καλή συμπεριφορά μας, η οποία θα μας προετοιμάσει την άνωθεν βοήθεια, από το φορτίο των αμαρτιών μας...
• Μιμείται τον Θεό εκείνος που ευγεργετεί τους εχθρούς του, έστω και αν μένουν αδιόρθωτοι. Και ο Θεός το ίδιο κάνει, ανατέλει τον ήλιο, για τους αγαθούς και για τους πονηρούς. Όπως ακριβώς όταν αδικούμαι τους πλησίον, αδικούμαι τους εαυτούς μας, έτσι και όταν τους ευεργετούμε, ευεργετούμε τους εαυτούς μας. Όταν λοιπόν σε βλάψει ο εχθρός σου, αφού σκεφτείς ότι σε ευεργέτησε, όχι μόνο να μην του το ανταποδώσεις, αλλά και να τον ευεργετήσεις. Αυτή η ευεργεσία, ωφελεί περισσότερο εμάς, παρά εκείνον...

Ὁ «ἀκραῖος» κυρ Φώτης Κόντογλου

                                           

τοῦ Ἀδαμάντιου Τσακίρογλου

Φώτης Κόντογλου: «Λένε κάποιοι ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἕνας φανατικός, ἕνας καθυστερημένος ἄνθρωπος ποὺ βρίσκεται ἐκτὸς τῆς πραγματικότητος, (γιατὶ πραγματικότης γιὰ πολλοὺς πραγματικοὺς ἀνθρώπους τῆς θρησκείας εἶναι ὅ,τι εἶναι πραγματικότης γιὰ τὸν ὑλικὸν ἄνθρωπον, γιὰ τὸν ἐπιστήμονα, κι ὄχι ἡ μία καὶ αἰώνια πραγματικότητα, ἡ ἀμετασάλευτη. Τὸ νὰ εἶναι κανεὶς χριστιανὸς μὴ ἔχων ὧδε μένουσαν πόλιν (Ἑβρ. 13:14). Ἐμένα λοιπὸν μὲ ἔχουν γιὰ ζηλωτή» («Οἱ λίθοι κεκράξονται», περ. Κιβωτός, ἀρ. φ. 8, (1952), σ. 320).

 

Ἂν ἐξετάσει κανεὶς προσεκτικὰ τὴν ἐπιχειρηματολογία πολλῶν μὴ ἀποτειχισμένων ἀντιοικουμενιστῶν ἢ τῶν λεγομένων «ἀντιαθηναγοριστῶν» μία ἀπὸ τὶς πιὸ τραγικὲς διαπιστώσεις ποὺ θὰ κάνει, εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι ἡ ἐπιχειρηματολογία τους σὲ μερικὰ σημεῖα δὲν διαφέρει καθόλου ἀπὸ αὐτὴν τῶν Οἰκουμενιστῶν.

Ὅπως οἱ Οἰκουμενιστὲς παραποιοῦν τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων γιὰ νὰ στηρίξουν τὴν «Οἰκονομία» τους, ὅπως οἱ Οἰκουμενιστὲς στηρίζουν ἐμμέσως πλὴν σαφέστατα τὴν δεσποτοκρατία, ὅπως οἱ Οἰκουμενιστὲς δὲν δέχονται τὸν διάλογο καὶ ὅπως οἱ Οἰκουμενιστὲς χαρακτηρίζουν –αὐθαίρετα καὶ ἄνευ πατερικῶν ἐπιχειρημάτων– τοὺς διαφωνοῦντες μὲ αὐτοὺς ὡς ἀκραίους, ἐξαπολύοντας παράλληλα κατηγορίες ποὺ παίρνουν τὸν χαρακτῆρα τῆς συκοφαντίας, ἔτσι κάνουν καὶ αὐτοὶ οἱ ἀντιοικουμενιστές.

Ἐμφανίσεις τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου

                             

τῆς Μαρίας Κορνάρου

Δὲν εἶναι μόνον ὁ κόσμος ποὺ πολεμᾶ τὴν χριστιανικὴ διδασκαλία περί ἀσκήσεως, ἀλλὰ πολὺ συχνὰ καὶ ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, οἱ χριστιανοί. Ἄλλοτε μὲ τὸ νὰ τὴν ἀπαξιώνουμε, ἄλλοτε μὲ τὸ νὰ τὴν παρεξηγοῦμε ὡς τυπικότητα ἢ ἀκόμη καὶ κενοδοξία, ἄλλοτε μὲ τὸ νὰ θεωροῦμε τὸν ἐαυτό μας ἀδύναμο γιὰ νὰ κατορθώσει τὴν ἀσκητικὴ ζωὴ στὴν ὁποία καλεῖ τὸν κάθε πιστὸ ἡ Ἐκκλησία. Μὲ τὴν ἀπαξίωση ὅμως αὐτῶν τῶν βιοτικῶν ἐντολῶν ποὺ μᾶς παρέδωσαν οἱ Πατέρες, κινδυνεύουμε νὰ χάσουμε κάθε εὐκαιρία γιὰ ἀγῶνα. Ἐπειδὴ ὅλα ὅσα ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὸ σῶμα καὶ τὶς φροντίδες του εἶναι τὰ πάθη ποὺ εὔκολα τὰ ἐντοπίζουμε. Ἀκόμη πιὸ εὔκολα τὰ ἀπομακρύνουμε ἀπὸ τὸν ἐαυτό μας –βλέπουμε, δηλαδή, ὅτι δὲν ἔχουν καμία σχέση μὲ τὴν ἀληθινή μας θέληση, ἀλλὰ εἶναι ἐντελῶς ξένα πρὸς αὐτὴν καὶ ἔτσι ἀξίζει νὰ καταπολεμηθοῦν. Ἡ συνηδειτοποίηση αὐτὴ καὶ ἡ μεγάλη προσπάθεια στὴν ὁποῖα μᾶς ὁδηγεῖ, ἀποτελοῦν ἀφορμὴ καὶ ἔναυσμα γιὰ νὰ συνειδητοποιήσουμε ὅτι κάτι ἀντίστοιχο συμβαίνει καὶ μὲ τὰ πάθη ποὺ πλήττουν μονάχα τὴν ψυχή μας. Αὐτὰ εἶναι πράγματι κρυμμένα μέσα στὴν καρδιά μας καὶ ἡ ἀποκήρυξή τους πολλὲς φορὲς μοιάζει ἀποκήρυξη τοῦ ἴδιου μας τοῦ ἐαυτοῦ.

Οἱ πλᾶνες τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης

σσ. Επειδή είναι εμφανέστατο, ότι όλοι πια ασχολούνται με τον Κορονοϊό, ξεχνώντας την αίρεση, που είναι η πηγή όλων των σημερινών κακών στην Εκκλησία, και παραμελώντας την σχετική μ' αυτή κατήχηση του ποιμνίου, υπενθυμίζουμε τις πλάνες που κατοχύρωσε η σύνοδος του Κολυμπαρίου εδώ και πέντε χρόνια. Ελπίζουμε ότι οι μη γνωρίζοντες θα κατανοήσουν γιατί συμβαίνει, ό,τι σήμερα συμβαίνει και οι γνωρίζοντες θα έλθουν εις εαυτόν, θα αλλάξουν στάση, ώστε όλοι μας να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

Ἀπὸ τὶς 27 Ἰουνίου 2016 ἔχουν εἰσέλθει εἰς τὴν ἱστορίαν καὶ τὴν ζωὴν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας αἱ ἀποφάσεις τῆς συνόδου εἰς τὸ Κολυμπάριον Κρήτης. Τὰ κείμενα τῶν ἀποφάσεων ποὺ ἐδημοσιεύθησαν, κατ᾽ ἐντολὴν πρέπει νὰ ἔχουν «πανορθόδοξον κῦρος» (Κανονισμὸς ὀργανώσεως… Ἄρθρον 13, §2). ῾Όμως, κατὰ τούς παρελθόντας ἤδη ἐννέα μῆνας, αἱ ἀποφάσεις αὐταὶ ἔχουν γίνει «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» καὶ αἴτιον σφοδρᾶς διαμάχης. Ἔχουν δημοσιευθῆ πολλὰ σημαντικὰ ἐπικριτικὰ κείμενα ἀπὸ Ἀρχιερεῖς καὶ Ἱερὰς Συνόδους Ἐκκλησιῶν. Ἐπειδὴ τὰ κείμενα τῶν ἀποφάσεων τῆς συνόδου ἅπτονται τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, ἡ ὁποία εἶναι ἡ βάσις καὶ τὸ θεμέλιον καὶ τῆς ἡμετέρας ἀσκήσεως ἐν Ἁγίῳ Ὄρει καὶ τῆς ὅλης ἀφιερώσεως τῆς ζωῆς ἡμῶν εἰς Χριστὸν τὸν Θεὸν ἡμῶν, καὶ ἐπειδὴ μᾶς ἐπιβάλλονται ὡς ἔχοντα πανορθόδοξον κῦρος, διὰ τοῦτο μετὰ προσοχῆς καὶ προσευχῆς τὰ ἐμελετήσαμεν. Δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσπερασθοῦν μὲ ἀδιαφορίαν καὶ νὰ παραβλεφθοῦν, διότι δὲν εἶναι ἁπλαῖ «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» προσωπικαὶ διακηρύξεις – ὅπως ἕως τώρα συνέβαινε – ἀλλ᾽ ἔχουν καὶ τὰς ὑπογραφὰς τῶν Προκαθημένων καὶ εὐαρίθμων Μητροπολιτῶν τῶν συνόδων δέκα αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν ἐκ τῶν δεκατεσσάρων εἰς τὸ σύνολον.

Μηνύματα από το Γεροντικό

 

Ἀββᾶς Ἀντώνιος

• ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ μας προέρχεται ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος. Γιατὶ ἂν κερδίσουμε τὸν ἀδελφό μας, κερδίζουμε τὸν Θεό• ἂν ὅμως τὸν σκανδαλίσουμε, ἁμαρτάνουμε στὸν Χριστό.
  
  
• ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΝ ΚΑΠΟΤΕ τὸν ἀββᾶ Ἀντώνιο γέροντες καὶ μαζί τους ἦταν ὁ ἀββᾶς Ἰωσήφ. Ὁ γέροντας θέλησε νὰ τοὺς δοκιμάσει καὶ διαλέγοντας ἕνα ρητὸ ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ τοὺς ρωτοῦσε τί σημαίνει, ἀρχίζοντας ἀπὸ τοὺς μικρότερους. Καὶ ἕνας ἕνας ἔλεγε ὅπως μποροῦσε τὴ γνώμη του. Ὅταν τελείωναν ὁ γέροντας ἔλεγε σὲ ὅλους:
  — Δὲν τὸ κατάλαβες ἀκόμα.
  Τέλος ρώτησε καὶ τὸν ἀββᾶ Ἰωσὴφ.
  — Ἐσὺ τί νομίζεις ὅτι σημαίνει αὐτὸ τὸ ρητό;
  Κι ἐκεῖνος ἀπάντησε:
  — Δὲν ξέρω.
  Τότε ὁ ἀββᾶς Ἀντώνιος εἶπε:
  — Πάντως ὁ ἀββᾶς Ἰωσὴφ βρῆκε τὸν δρόμο ἐπειδὴ εἶπε «δὲν ξέρω».
  
  
• ΕΙΠΕ ὁ ἀββᾶς Ἀντώνιος
  — Ἔρχεται καιρὸς ποὺ οἱ ἄνθρωποι θὰ τρελλαθοῦν καὶ ὅταν δοῦν κάποιον ποὺ δὲν εἶναι τρελὸς θὰ ξεσηκωθοῦν ἐναντίον του καὶ θὰ τοῦ ποῦν «εἶσαι τρελός», ἐπειδὴ δὲν εἶναι ὅμοιος μ᾽ αὐτούς.

Σύγκλισις Ὀρθοδοξίας καί Σιωνισμοῦ τό 2025;

 

Ἀνωτέρω: Καθηγητὴς κ. Κ. Δεληκωνσταντῆς, Σεβ. Νέας Κρήνης καὶ Καλαμαριᾶς, παπικός ἐκπρόσωπος, Σεβ. Ἀμερικῆς καὶ Σεβ. Χαλκηδόνος εὐωχοῦνται εἰς γεῦ­μα, ἐνῶ ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἦτο εἰς τὸ νοσοκομεῖον (24.10.2021).

30 ἔτη πρωτειακῶν ἀξιώσεων καὶ κακοποιήσεως τῆς συνοδικότητος!

ΣΥΓΚΛΙΣΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ ΤΟ 2025;

Οἱ δεσμοὶ Πατριάρχου Βαρθολομαίου – Προέδρου ΗΠΑ μὲ ὄχημα τὸ νέον σχέδιον τῆς σωτηρίας(!) τοῦ περιβάλλοντος ὁδηγοῦν εἰς τὸν «ἐπαναπρογραμματισμὸν» τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως, ὅπου κινδυνεύουν καὶ οἱ πιστοὶ καὶ ἡ πίστις!

Γράφει ὁ κ. Παναγιώτης Κατραμάδος, θεολόγος

Τὴν 22αν Ὀκτωβρίου ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος συνεπλήρωσε τριάκοντα ἔτη Ἀρχιερατείας εἰς τὸ Πατριαρχεῖον Κων/λεως. Τὰ τριάκοντα αὐτὰ δύναται κανεὶς νὰ τὰ παρομοιάση μὲ τὸν τριακονταετῆ πόλεμον τῆς Ὀρθοδοξίας. Ἐπὶ 30 ἔτη τὸ Φανάρι ἐπιχειρεῖ νὰ ἐπαναφέρη τὸν παποπροτεσταντικὸν Μεσαίωνα εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Ἀνατολήν, μὲ τοὺς ὁμολογητάς νὰ ἀντιστέκωνται σθεναρῶς κατὰ τοῦ οἰκουμενιστικοῦ αὐτοῦ ἐγχειρήματος. Αὐτὸ ποὺ ἐπετεύχθη αὐτὰ τὰ τριάκοντα ἔτη εἶναι ὁ διχασμὸς τῶν Ὀρθοδόξων. Τὸν Μεσαίωνα ἐπολέμησαν οἱ προτεστάνται τοὺς παπικούς, τώρα τὸ «project» (σχέδιον) εἶναι νὰ διαιρεθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι εἰς τοὺς βαδίζοντας εἰς τὰ ἴχνη τῶν Ἁγίων Πατέρων, ποὺ λοιδωροῦνται ὡς φονταμενταλισταί, καὶ εἰς τοὺς παραχαράκτας τῆς πίστεως, γνωστοὺς ὡς οἰκουμενιστάς. Αὐτὸς εἶναι ὁ γενικὸς ἀπολογισμὸς τῆς πατριαρχείας τοῦ παποφίλου Πατριάρχου Βαρθολομαίου καὶ εἰς ἕτερον ἄρθρον ἴσως προβῶμεν εἰς ἀναλυτικὴν κριτικὴν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐγκλημάτων ποὺ συνετελέσθεισαν.

Ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία ο θαυματουργός

                                                 

Ο ΟΣΙΟΣ ΔΑΥΙΔ Ο ΕΝ ΕΥΒΟΙΑ Ο ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΣ 

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ  Θεολόγου -Καθηγητού

 

      Ένας από τους πλέον συμπαθείς και δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία. Μάλιστα έχοντας τη φήμη του θαυματουργού, χιλιάδες πιστοί τον ευλαβούνται και τον επικαλούνται  και εκείνος συχνά ανταποκρίνεται, φανερώνοντας τη δύναμη του Θεού, ο οποίος χαριτώνει όσους θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με το δικό Του θέλημα.

      Γεννήθηκε γύρω στα 1490, στη Γαρδενίτσα Φθιώτιδος, απέναντι από την Εύβοια. Ήταν γιός ενάρετου και ευλαβούς ιερέα, ο οποίος φρόντισε να γεμίσει την ψυχή του παιδιού του με βαθιά πίστη στο Θεό και ευλάβεια. Νήπιο ακόμη τον βοηθούσε στις ιερές ακολουθίες, ώστε ο ναός είχε γίνει το δεύτερο σπίτι του. Ο Θεός τον αξίωσε, όντας τριών ετών, να βιώσει μια εξαιρετική πνευματική εμπειρία, η οποία σφράγισε την κατοπινή του ζωή.