Τὸ Εὐαγγέλιο καὶ ὁ Ἀπόστολος τῆς Δευτέρας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὡς ὁδοδεῖκτες τῆς συμπεριφορᾶς μας πρὸς τοὺς Οἰκουμενιστές.

Πρὸς ὅλους ὅσους, ὑποτίθεται, ψάχνουν θεῖες ἐντολὲς γιὰ τὴν Ἀποτείχιση, καὶ ὅταν τὶς βρίσκουν κάνουν πῶς δὲν βλέπουν.

Τοῦ Ἀδαμαντίου Τσακίρογλου

Ἡ σημερινὴ εὐαγγελικὴ καὶ ἀποστολικὴ περικοπὴ ἀποτελοῦν τρανὴ ἀπόδειξη (ποὺ ἀντιτίθεται ξεκάθαρα στὴν σημερινὴ πρακτική), γιὰ τὸ πῶς πρέπει νὰ συμπεριφερόμαστε στοὺς πλανηθέντες ἀδελφοὺς καὶ ἰδίως τοὺς (εἶναι ξεκάθαρο, τοὺς μὴ καταδικασμένους) αἱρετικοὺς δηλ. τοὺς Οἰκουμενιστές. Μάλιστα ἐδῶ πρέπει νὰ τονιστεῖ, ὅτι δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ περικοπὲς αὐτὲς διαβάζονται τὴν Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθὼς ἡ βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δηλ. ἡ αἵρεση, δὲν συγχωρεῖται «Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις, ἡ δὲ τοῦ πνεύματος βλασφημία οὐκ ἀφεθήσεται» (Ματθ. ιβ' 31­-32). Ὅπως ἔλεγε ὁ «μακαριστὸς π. Ἀθανάσιος Μυτιληναῖος: «»Βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος, είναι η συνειδητή διαστροφή της αληθείας και η αμετανοησία.

Μᾶς διδάσκει τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀπόσπασμα ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΗ´ 10 – 20:

«¹⁵Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου· ¹⁶ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταθῇ πᾶν ῥῆμα. ¹⁷ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ· ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης¹⁸».

Ἡ ἑρμηνεία τῆς τελευταίας σειρᾶς τῆς παραπάνω περικοπῆς ἀπὸ τοὺς Κολιτσάρα Τρεμπέλα εἶναι ἡ ἑξῆς: «Ἐὰν δὲ καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησία παρακούσῃ, μὴ τὸν θεωρῇς πλέον ὡς ἀληθινὸ μέλος τῆς χριστιανικῆς κοινωνίας, ἀλλ’ ἔχε τον καθὼς τὸν εἰδωλολάτρη καὶ τὸν Τελώνη», δηλαδὴ μὴν ἔχεις κοινωνία μαζί του.

Σ' αὐτὸ τὸ σημεῖο πρέπει πρωτίστως νὰ διευκρινιστεῖ τὸ ἑξῆς σημαντικό: Κανεὶς ἀποτειχισμένος δὲν διέκοψε τὴν κοινωνία ἔτσι ξαφνικά, ἐπειδὴ ξύπνησε ἕνα πρωΐ πλανεμένος. Ἀντιθέτως πιστὸς στὴν εὐαγγελικὴ ἐντολή, ἔστειλε πρῶτα προσωπικὲς ἐπιστολές, μετὰ δημόσιες, ἐνημερώνοντας τὴν Ἐκκλησία καὶ ζητώντας τὴν μετάνοια τοῦ ἑκάστοτε Οἰκουμενιστοῦ. Εἶναι περιττὸ νὰ ποῦμε, ὅτι ὅλες αὐτὲς οἱ ἐπιστολὲς πετάχθηκαν στὸν κάλαθο τὼν ἀχρήστων τοῦ ἑκάστοτε ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος (καὶ αὐτὸ μποροῦν νὰ τὸ ἐπιβεβαιώσουν σχεδὸν ὅλοι οἱ μὴ μνημονεύοντες) ὄχι μόνο δὲν ἔλαβε ὑπόψη τὸν ἔλεγχο, ἀλλά, ἂν ὑποθέσουμε ὅτι οἱ ἀποτειχισμένοι εἶναι πλανεμένοι, πέταξε στὸν ἴδιο κάλαθο καὶ τὰ λόγια τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τὸ σημερινὸ Ευαγγέλιο:

Τό Εὐαγγέλιο καί ὁ Ἀπόστολος τῆς Δευτέρας (τοῦ Ἁγίου Πνεύματος) 9 ΙΟΥΝΙΟΥ 2025

Εὐαγγέλιον 

 

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΗ´ 10 - 20

¹⁰ Ὁρᾶτε μὴ καταφρονήσητε ἑνὸς τῶν μικρῶν τούτων· λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οἱ ἄγγελοι αὐτῶν ἐν οὐρανοῖς διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. ¹¹ ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου σῶσαι τὸ ἀπολωλός. ¹² Τί ὑμῖν δοκεῖ; ἐὰν γένηταί τινι ἀνθρώπῳ ἑκατὸν πρόβατα καὶ πλανηθῇ ἓν ἐξ αὐτῶν, οὐχὶ ἀφεὶς τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐπὶ τὰ ὄρη πορευθεὶς ζητεῖ τὸ πλανώμενον; ¹³ καὶ ἐὰν γένηται εὑρεῖν αὐτό, ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι χαίρει ἐπ’ αὐτῷ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τοῖς ἐνενήκοντα ἐννέα τοῖς μὴ πεπλανημένοις. ¹⁴ οὕτως οὐκ ἔστι θέλημα ἔμπροσθεν τοῦ πατρὸς ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς ἵνα ἀπόληται εἷς τῶν μικρῶν τούτων. ¹⁵ Ἐὰν δὲ ἁμαρτήσῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου, ὕπαγε ἔλεγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου· ἐάν σου ἀκούσῃ, ἐκέρδησας τὸν ἀδελφόν σου· ¹⁶ ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσῃ, παράλαβε μετὰ σοῦ ἔτι ἕνα ἢ δύο, ἵνα ἐπὶ στόματος δύο μαρτύρων ἢ τριῶν σταθῇ πᾶν ῥῆμα. ¹⁷ ἐὰν δὲ παρακούσῃ αὐτῶν, εἰπὲ τῇ ἐκκλησίᾳ· ἐὰν δὲ καὶ τῆς ἐκκλησίας παρακούσῃ, ἔστω σοι ὥσπερ ὁ ἐθνικὸς καὶ ὁ τελώνης. ¹⁸ Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὅσα ἐὰν δήσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται δεδεμένα ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ὅσα ἐὰν λύσητε ἐπὶ τῆς γῆς, ἔσται λελυμένα ἐν τῷ οὐρανῷ. ¹⁹ Πάλιν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ τῆς γῆς περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὐτοῖς παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς. ²⁰ οὗ γάρ εἰσι δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ εἰμι ἐν μέσῳ αὐτῶν. 

 

Ἑρμηνευτικὴ ἀπόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα 

 

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΗ´ 10 - 20

¹⁰ Προσέχετε νὰ μὴ καταφρονήσετε οὔτε ἔνα ἀπὸ τοὺς μικροὺς αὐτούς· διότι σᾶς λέγω, ὅτι οἱ φύλακές των ἄγγελοι εἶναι ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἔχουν πολλὴν παρρησίαν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας...

                        

«Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε, τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁ πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν, ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καί ζωῆς χορηγός· ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν, καί καθάρισον ἡμᾶς ἀπό πάσης κηλῖδος, καί σῶσον, ἀγαθέ, τάς ψυχάς ἡμῶν».

(Οὐράνιε Παρηγορητή μας Βασιλιά, Σύ πού εἶσαι τό Πνεῦμα τῆς ἀλήθειας, πού εἶσαι παντοῦ παρών καί γεμίζεις τά πάντα μέ τήν παρουσία Σου, ἔλα καί κατοίκησε μέσα μας κι ἀνάμεσά μας, καί καθάρισέ μας ἀπό κάθε ψυχική βρωμιά, καί σῶσε, ἀγαθέ, τίς ψυχές μας).

Τό στιχηρό τῶν ἀποστίχων τοῦ ἑσπερινοῦ καί δοξαστικό τῶν Αἴνων τῆς Πεντηκοστῆς, ἀλλά καί τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σέ ἦχο πλάγιο τοῦ δευτέρου, ἀποτελεῖ μετά τό «Πάτερ ἡμῶν» τήν πιό γνωστή προσευχή τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανοῦ καί τῆς Ἐκκλησίας.

Μέ τήν προσευχή αὐτή μάλιστα ἀρχίζει κάθε ἀκολουθία, ὅπως καί μέ αὐτήν ξεκινᾶ τήν κάθε προσευχή του καί ὁ ὀρθόδοξος χριστιανός. Ἀπευθύνεται στό τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τό Ἅγιον Πνεῦμα, τό Ὁποῖο ἐκπορεύεται ἀπό τήν πηγή τῆς Θεότητος, τόν Πατέρα, ὅπως καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ, γεννᾶται ἀπό Ἐκεῖνον, πού σημαίνει δέν ἔχουμε ἀσφαλῶς τρεῖς Θεούς, κάτι πού συνιστᾶ καταδικασμένη αἵρεση ἀπό τήν Ἐκκλησία μας, ἀλλά ἄλλον τρόπο ὑπάρξεως τοῦ Ἑνός κατά τή φύση καί τήν Οὐσία Του Θεοῦ.

Ὁ Τριαδικός Θεός μας δηλαδή, κατά τήν ἀποκάλυψη τοῦ Κυρίου μας, (ἡ ὁποία σκιωδῶς ἐμφαίνεται καί στήν Παλαιά Διαθήκη: ἄς θυμηθοῦμε γιά παράδειγμα τή φιλοξενία τοῦ Ἀβραάμ), εἶναι Ἕνας, ἀλλά καί τρεῖς· Ἕνας κατά τή φύση Του, Τρεῖς κατά τίς ὑποστάσεις Του - ὁ Θεός μας ἔχει τή δυνατότητα νά ζεῖ καί ὡς Πατέρας καί ὡς Υἱός καί ὡς Ἅγιον Πνεῦμα, ἤ κατά τά λεγόμενα ἰδιώματα πού ἀναφέραμε, ὡς ἀγέννητος, ὡς γεννητός καί ὡς ἐκπορευτός.

Έτσι εορτάζουν στην Γερμανία οι Οικουμενιστές την Πεντηκοστή, αφού οι Ορθόδοξοι δεν αντιδρούν αγιοπατερικά, παρά αρκούνται στην δημοσιογραφία.

 η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία διοργανώνει από κοινού τον εορτασμό.

• Συνδέσεις υπηρεσιών με την επισκοπή
• αρχή
• Εκκλησιαστικές λειτουργίες
• Πιστεύω
• Εκκλησίες
• επαφή
• Προσιτός

Οικουμενική λειτουργία τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος 2025

                                

© Δ/Α

Ενορία Αγίας Οικογένειας, Ρούσελσχάιμ

«Συνδεδεμένοι με το Πνεύμα του Θεού»

Ημερομηνία:

9 Ιουνίου 2025

Από:

Χόκε Κριστιάντο

Τη Δευτέρα του Αγίου Πνεύματος, 9 Ιουνίου 2025, στις 2:00 μ.μ., σας προσκαλούμε θερμά στην οικουμενική λειτουργία στο Katharina-von-Bora-Haus (Marktstraße 7, Rüsselsheim).

Σύμφωνα με το σύνθημα από τις Πράξεις 17:28 –

«...εν αυτώ ζούμε, κινούμαστε και υπάρχουμε» –

θέλουμε να γιορτάσουμε μαζί την Πεντηκοστή και να κάνουμε απτή την ενοποιητική δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Η λειτουργία υποστηρίζεται από μια ζωντανή οικουμενική συνεργασία:

Προτεσταντικές και Καθολικές ενορίες ,

την Αιθιοπική Ορθόδοξη Εκκλησία Tewahedo και

η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία διοργανώνει από κοινού τον εορτασμό.

Είτε μόνοι, είτε με την οικογένεια, είτε με φίλους, ελάτε να ζήσετε μια ποικιλόμορφη κοινότητα πίστης. Σας περιμένουμε με ανυπομονησία!

Πηγή

Οικουμενική λειτουργία στο Liebfrauen Φλίνγκερν. 

«Γιορτάζοντας την Πεντηκοστή! Το Πνεύμα Του Είμαστε Παιδιά...» είναι ο τίτλος μιας οικουμενικής λειτουργίας στην εκκλησία της Παναγίας στην Ντέγκερστράσε. Θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα, 9 Ιουνίου, στις 7 μ.μ. Η Καθολική Εκκλησία του Φλίνγκερν/Ντίσελνταλ θα γιορτάσει την Αγία Τριάδα μαζί με την Ευαγγελική Ενορία Εμμαούς και την Ρουμανική Ορθόδοξη Ενορία.

Η απόλυτη διαστρέβλωση της Πεντηκοστής από τους προέδρους του Π.Σ.Ε., ένας εκ των οποίων είναι ο και ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου της Εκκλησίας της Κύπρου, που διώκει τους Ορθόδοξους.

Μητρ. Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Βασίλειος: "Διότι βαπτιστήκαμε από ένα Πνεύμα σε ένα σώμα —ανεξάρτητα από την αρχική μας εκκλησία, παράδοση ή δόγμα— και όλοι γίναμε ένας από ένα Πνεύμα"!!! Αυτά τα ξεκάθαρα αιρετικά λόγια σύγγραψε και απἐστειλε ο μητρ. Βασίλειος μαζί με τους αδελφούς του αιρετικούς στο Π.Σ.Ε.

Η Εκκλησία της Κύπρου έχει από το 2022  ως πρόεδρο στο Π.Σ.Ε. (εξελέγη παμψηφεί με την ψήφο όλων των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε.) τον Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Δρ. Βασίλειο. Έτσι γίνεται απολύτως ξεκάθαρο, γιατί η Εκκλησία αυτή διώχνει τους Ορθόδοξους και υπερασπίζεται την αίρεση. Όμως άκουσε κανείς ποτέ τους υποτιθέμενους ευσεβείς, τον Μόρφου, τον Λεμεσού, (αλλά και τον Τυχικό που του ζήτησε και τρεις φορές συγγνώμη) να καταδικάσει ονομαστικά και δημόσια τον εν λόγω μητροπολίτη για την συμμετοχή του στο παναιρετικό Π.Σ.Ε. και τα αιρετικά μηνύματα στα οποία συμμετέχει, όπως το παρακάτω, και να διακόψει την κοινωνία μαζί του; Μάλιστα ο Κωνσταντίας συμμετείχε και στην εκλογή του Τυχικού ως μητροπολίτη και στο φαρισαϊκό συμβούλιο που τον καταδίκασε. Όλα αυτά σημειώνονται, για να μην απορεί κανείς για ποιόν λόγο επικρατεί χάος στον εκκλησιαστικό χώρο!

Μήνυμα των Προέδρων του ΠΣΕ κατά την Πεντηκοστή για την ενότητα στην ποικιλομορφία

Φρανκφούρτη επί του Μάιν / Γενεύη (6 Ιουνίου 2025). Το ετήσιο μήνυμα των προέδρων του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ) κατά την Πεντηκοστή εστιάζει στη σημασία της ενότητας μέσα στην ποικιλομορφία.

Κείμενο: Πράξεις 2:1–31· Α΄ Κορινθίους 2:12–27

Εισαγωγή

Φέτος, κατά την οποία όλες οι εκκλησίες γιόρτασαν το Πάσχα σε κοινή ημερομηνία και ως εκ τούτου γιορτάζουν με χαρά μαζί την Πεντηκοστή, εμείς, οι πρόεδροι του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών, σας χαιρετάμε με πνεύμα χριστιανικής αγάπης και συναδελφικότητας. Ο εορτασμός αυτών των εορτών μαζί ενισχύει τόσο την εμπειρία μας της χριστιανικής ενότητας όσο και την αποφασιστικότητά μας να ελπίζουμε και να προσευχόμαστε για μια ορατή ενότητα της εκκλησίας.

Βάναυσες διώξεις αντιμετωπίζουν 380 εκατομμύρια Χριστιανοί σε περιοχές με μουσουλμανική πλειοψηφία.

Παρακαλούνται οι σύγχρονοι "φιλελεύθεροι" "φιλάνθρωποι" να διαμαρτυρηθούν για τον διωγμό των Χριστιανών, όπως κάνουν στους άλλους διωγμούς.

Γράφει η Ουζάι Μπουλούτ, European Conservative

Έκθεση της Open Doors, μιας διεθνούς οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων που παρακολουθεί τη δίωξη Χριστιανών παγκοσμίως, επιβεβαιώνει ότι ο Χριστιανισμός είναι η πιο διωκόμενη θρησκεία στον κόσμο. Εκτός από τη Βόρεια Κορέα, όπου η δίωξη πηγάζει από κομμουνιστική και μετα-κομμουνιστική καταπίεση, η κύρια αιτία διώξεων στις υπόλοιπες 10 κορυφαίες χώρες είναι η ισλαμική καταπίεση.

Κάθε χρόνο, η Open Doors δημοσιεύει την έκθεση «World Watch» για τις 50 χώρες που διώκουν Χριστιανούς. Σύμφωνα με την έκθεση του 2025, πάνω από 380 εκατομμύρια Χριστιανοί παγκοσμίως υφίστανται υψηλά επίπεδα διώξεων και διακρίσεων λόγω της πίστης τους.

Οι χώρες Βόρεια Κορέα, Σομαλία, Υεμένη, Λιβύη, Σουδάν, Ερυθραία, Νιγηρία, Πακιστάν, Ιράν και Αφγανιστάν βρίσκονται στη λίστα των δέκα κορυφαίων χωρών όπου οι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν ακραίες διώξεις.

Η μοναδική χώρα μέλος του ΝΑΤΟ στη λίστα World Watch είναι η Τουρκία (θέση 45), όπου η χριστιανική μειονότητα υφίσταται ισλαμική καταπίεση, θρησκευτικό εθνικισμό, δικτατορική παράνοια και εθνο-θρησκευτική εχθρότητα.

Σομαλία

Η Σομαλία, στη δεύτερη θέση, είναι μία από τις πιο εχθρικές χώρες για Χριστιανούς. Η κατάρρευση του καθεστώτος του Μοχάμεντ Σιάντ Μπάρε το 1991 μετέτρεψε τη Σομαλία σε αποτυχημένο κράτος, όπου ισλαμιστές, τοπικές πολιτοφυλακές και πολέμαρχοι διεκδικούν την εξουσία. Παρά την κατακερματισμένη διακυβέρνηση, η τρομοκρατική οργάνωση Αλ-Σαμπάμπ ελέγχει σημαντικό μέρος της χώρας. Το Σύνταγμα του 2012 καθιερώνει το Ισλάμ ως κρατική θρησκεία και υψώνει τη Σαρία πάνω από όλα, απαγορεύοντας ουσιαστικά τη διάδοση άλλων θρησκειών. Στη Σομαλία, η πίστη στον Ιησού είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Οι κίνδυνοι έχουν αυξηθεί, καθώς οι μαχητές επικεντρώνονται στην εξεύρεση και εξάλειψη χριστιανών ηγετών. Οι νεαρές γυναίκες που ασπάζονται τον Χριστιανισμό είναι ιδιαίτερα ευάλωτες, με πολλές να ζουν κρυμμένες. Συχνά, μια γυναίκα που υποπτεύεται ότι ασπάστηκε τον Χριστιανισμό υφίσταται δημόσια ταπείνωση, αυστηρό κατ’ οίκον περιορισμό, βιασμό, απαγωγή, εξαναγκαστικό γάμο με ριζοσπάστη σεΐχη ή δολοφονία. Αν είναι ήδη παντρεμένη, πιθανότατα θα πάρει διαζύγιο και θα της αφαιρεθούν τα παιδιά της για να ανατραφούν με ισλαμικό τρόπο.

Οι Ευχές της Γονυκλισίας σε πρωτότυπο και μετάφραση

Ευχή Πρώτη 

 Άχραντε, αμίαντε, άναρχε, αόρατε, ακατάληπτε, ανεξιχνίαστε, αναλλοίωτε, ανυπέρβλητε, αμέτρητε, ανεξίκακε Κύριε, ο μόνος έχων αθανασίαν, φως οικών απρόσιτον, ο ποιήσας τον ουρανόν, και την γην, και την θάλασσαν, και πάντα τα δημιουργηθέντα εν αυτοίς, ο προ του αιτείσθαι τοις πάσι τας αιτήσεις παρέχων.

Σού δεόμεθα, και σε παρακαλούμεν, Δέσποτα φιλάνθρωπε, τον Πατέρα του Κυρίου, και Θεού, και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, του δι’ ημάς τους ανθρώπους, και διά την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντος εκ των ουρανών, και σαρκωθέντος εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας της αειπαρθένου, και ενδόξου, Θεοτόκου. ος πρότερον μεν λόγοις διδάσκων, ύστερον δε και έργοις υποδεικνύς, ηνίκα το σωτήριον υφίστατο πάθος, παρέσχεν ημίν υπογραμμόν τοις ταπεινοίς, και αμαρτωλοίς, και αναξίοις δούλοις σου, δεήσεις προσφέρειν, εν αυχένος και γονάτων κλίσεσιν, υπέρ των ιδίων αμαρτημάτων, και των του λαού αγνοημάτων.

Αυτός ούν, πολυέλεε και φιλάνθρωπε, επάκουσον ημών, εν η αν ημέρα επικαλεσώμεθά σε εξαιρέτως δε, εν τη ημέρα ταύτη της Πεντηκοστής, εν η, μετά το αναληφθήναι τον Κύριον ημών, Ιησούν Χριστόν εις τους ουρανούς, και καθεσθήναι εν δεξιά σού του Θεού και Πατρός, κατέπεμψε το άγιον Πνεύμα επί τους αγίους αυτού μαθητάς και Αποστόλους, ο και εκάθισεν εφ’ ένα έκαστον αυτών και επλήσθησαν άπαντες της ακενώτου χάριτος αυτού, και ελάλησαν ετέραις γλώσσαις τα μεγαλείά σου, και προεφήτευσαν.

Νυν ούν δεομένων επάκουσον ημών, και μνήσθητι ημών των ταπεινών, και κατακρίτων, και επίστρεψον την αιχμαλωσίαν των ψυχών ημών, την οικείαν συμπάθειαν έχων υπέρ ημών πρεσβεύουσαν.

Τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ. +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

        

«Ἀκούομεν λαλούντων αὐτῶν ταῖς ἡμετέραις γλώσσαις τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. 2,11)

Σήμερα, ἀγαπητοί μου, εἶνε μεγάλη ἑορτὴ καὶ πανήγυρις. Σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τὰ γενέθλιά της. Σὰν σήμερα παρουσιάστηκε στὸν κόσμο ἡ Ἐκκλησία.

Ἀπ᾿ ὅλα τὰ χρυσᾶ νομίσματα, ποὺ σκορπάει σήμερα τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο, θὰ προσπαθήσω νὰ σᾶς ἐξαργυρώσω ἕνα. Εἶνε ὁ τελευταῖος στίχος τοῦ ἀποστόλου (βλ. Πράξ. 2,11). Τὸν ἀκούσατε;

Στὰ Ἰεροσόλυμα μετὰ τὴν ἀνάληψι τοῦ Χριστοῦ εἶχαν μαζευτῆ χιλιάδες Ἰουδαῖοι, γιὰ νὰ γιορτάσουν τὴν Πεντηκοστή τους. Ἦταν ἀπὸ κάθε μέρος· ἄλλοι ἀπὸ τὸ Ἀραρὰτ καὶ τὴν Ἀρμενία, ἄλλοι ἀπὸ τὸν Καύκασο καὶ τὰ μέρη τῆς Περσίας, ἄλλοι ἀπὸ τὴ Μεσοποταμία, ἄλλοι ἀπὸ τὴν Ἰουδαία καὶ τὴν Καππαδοκία, ἄλλοι ἀπὸ τὸν Πόντο, τὴν Ἀσία καὶ τὴν Ἰωνία, ἄλλοι ἀπὸ τὴ Φρυγία καὶ τὴν Παμφυλία, ἄλλοι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, τὴ Λιβύη καὶ τὴν Κυρήνη, ἄλλοι ἀπὸ τὴ Ῥώμη, ἄλλοι ἀπὸ τὴν Κρήτη καὶ τὴν Κύπρο, ἄλλοι ἀπὸ τὴν Ἀραβία. Καθένας μιλοῦσε τὴ δική του γλῶσσα. Μόλις ὅμως ἦλθε τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιο οἱ ἀπόστολοι ἄρχισαν νὰ μιλοῦν ξένες γλῶσσες, κι ὅλο αὐτὸ τὸ πλῆθος ἄκουγαν ἔκπληκτοι, καθένας στὴ γλῶσσα του, τὴ διδαχή τους, μὲ τὴ χάρι τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ὑπάρχει ἄνθρωπος ποὺ νὰ ξέρῃ ὅλες τὶς γλῶσσες; Δὲν ὑπάρχει. Τὸ πολὺ – πολὺ νὰ μάθῃ 6 – 7 γλῶσσες. Οἱ μαθηταὶ τοῦ Χριστοῦ ὅμως μιλοῦν ὅλες τὶς γλῶσσες. Καὶ τὸ σπουδαῖο ποιό εἶνε· ὅτι τὶς ἔμαθαν μέσα σὲ μιὰ στιγμή. Καὶ μόνο αὐτό; Μπορεῖ νὰ μάθῃς γλῶσσες σὰν τὸν παπαγάλο· ἀλλὰ τί λές; ποιό εἶνε τὸ περιεχόμενο τῶν λόγων σου; Ἐκεῖνα ποὺ ἔλεγαν οἱ ἀπόστολοι εἶνε σπουδαῖα. Τί ἔλεγαν οἱ ἀπόστολοι; Λαλοῦσαν «τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ» – ἔτσι τελειώνει ὁ ἀπόστολος. Ποιά εἶνε, λοιπόν, αὐτὰ «τὰ μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ»;

Τό βάπτισμα τῶν ἑτεροδόξων

Μόνο που, σεβασμιώτατε, το πρόβλημα δεν λύνεται εφησυχάζοντας και γράφοντας κάποια μόνο μικρά άρθα. Εσείς, ως επίσκοπος, θα έπρεπε να είσασταν μπροστάρης και όχι παρατηρητής!

 

† Ὁ Μητροπολίτης Ἀντινόης Παντελεήμων 

Λαμπαδάριος Ἐφησυχάζων Μητροπολίτης 

Πατριαρχείου Ἀλεξανδρείας καὶ πάσης Ἀφρικῆς

Μὲ ἀφορμὴ πρόσφατες δηλώσεις τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου ΓΕΩΡΓΙΟΥ, περὶ ἀναγνώρισης τοῦ Βαπτίσματος τῶν ἑτεροδόξων ποὺ τελέστηκε στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἔχω νὰ παρατηρήσω τὰ ἑξῆς:

Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι τὴν ἡμέρα ποὺ ἀναλήφθηκε ὁ Κύριος στοὺς οὐρανούς, ἔλαβαν τὴν ἐντολὴ νὰ πορευθοῦν καὶ ἀφοῦ διδάξουν τοὺς ἀνθρώπους τὰ ὅσα Ἐκεῖνος δίδαξε, προέτρεψε νὰ βαπτίζουν ὅσοι θὰ πιστέψουν στὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τονίζοντας ὅλως ἰδιαιτέρως νὰ τηροῦν ὅσα Ἐκεῖνος δίδαξε.

Τὸ μόνον κανονικὸ Βάπτισμα εἶναι ἐκεῖνο ποὺ τελεῖται ἀπὸ κανονικὸ Ἐπίσκοπο ἢ Πρεσβύτερο μὲ τὴν τριττή βύθιση καὶ ἀνάδυση τοῦ βαπτιζομένου, ἐπικαλουμένου τό ὄνομα τῆς ἉγίαςΤριάδος. Οὕτως ὥστε νὰ συμβολίζει τὴν τριήμερο Ταφὴ καὶ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀπὸ τοὺς πρώτους αἰῶνες ἡ παγκόσμια Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν ἀναγνώρισε ποτὲ τὸ βάπτισμα τῶν αἱρετικῶν. Ἀπαιτοῦσε τὴν ἄρνηση τῆς αἱρέσεως καὶ τὴν ἀποδοχὴ τῶν Ὀρθοδόξων Δογμάτων.

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11) ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

                    

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (:Πράξ. 2,1-11)

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ

«Καὶ ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό (:τὸ πρωὶ τῆς ἡμέρας τῆς Πεντηκοστῆς -καθὼς ὁλοκληρωνόταν ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἡ ὁποία ἄρχισε ἀπὸ τὸ ἀπόγευμα τῆς παραμονῆς της- ὅλοι οἱ πιστοὶ μὲ μιὰ καρδιὰ ἦταν συναγμένοι στὸ ἴδιο μέρος)» [Πράξεις 2,1].

Ποιά εἶναι αὐτὴ ἡ Πεντηκοστή; Ὅταν τὸ δρεπάνι ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιηθεῖ γιὰ τὴν συγκομιδὴ ἀπό το θερισμό· ὅταν ἔπρεπε νὰ συναθροίζει τοὺς καρπούς. Εἶδες τὸν τύπο; Βλέπε πάλι τὴν ἀλήθεια. Ὅταν ἔπρεπε νὰ ἐπιβάλλει τὸ δρεπάνι τοῦ λόγου, ὅταν τοὺς καρποὺς ἔπρεπε νὰ συλλέγει, τότε τὸ Πνεῦμα σὰν δρεπάνι κοφτερό, πετᾷ πάνω σὲ αὐτούς. Διότι ἄκουσε τὸν Χριστὸ ποὺ λέει· «οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἔτι τετράμηνός ἐστι καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; ἰδοὺ λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαὶ εἰσι πρὸς θερισμὸν ἤδη (:Δὲν λέτε ἐσεῖς ὅτι τέσσερις μῆνες μένουν ἀκόμη καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; Στὴν πνευματικὴ ὅμως σπορὰ εἶναι δυνατὸν ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ νὰ καρποφορήσει καὶ σὲ χρονικὸ διάστημα πολὺ πιὸ σύντομο. Καὶ γιὰ νὰ πειστεῖτε γιὰ τὸ θέμα αὐτὸ ποὺ σᾶς λέω, σηκῶστε τὰ μάτια σας καὶ κοιτᾶξτε τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν Σαμαρειτῶν ποὺ ἔρχονται. Μοιάζουν οἱ ψυχές τους μὲ χωράφια, στὰ ὁποῖα δὲν πρόφθασε νὰ σπαρεῖ ὁ λόγος τῆς ἀλήθειας, κι ὅμως εἶναι λευκὰ καὶ ὥριμες πλέον, ἕτοιμα νὰ θεριστοῦν.

Ἔτσι καὶ σ᾿ ὅλα τὰ μέρη τοῦ κόσμου οἱ ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων εἶναι τώρα ὥριμες γιὰ νὰ δεχθοῦν τὴ σωτηρία)» [Ἰωάννης 4,35] καὶ πάλι τοὺς ἔλεγε: «ὁ μὲν θερισμὸς πολύς, οἱ δὲ ἐργάται ὀλίγοι· δεήθητε οὖν τοῦ κυρίου τοῦ θερισμοῦ ὅπως ἐκβάλῃ ἐργάτας εἰς τὸν θερισμὸν αὐτοῦ (:Τὰ ὥριμα στάχυα γιὰ θερισμὸ εἶναι πολλά, ἀλλὰ οἱ ἐργάτες ποὺ θὰ τὰ θερίσουν εἶναι λίγοι. Πολλοὶ δηλαδὴ εἶναι οἱ καλοδιάθετοι νὰ δεχτοῦν τὸ Εὐαγγέλιο καὶ νὰ σωθοῦν, λίγοι ὅμως εἶναι οἱ πνευματικοὶ ἐργάτες ποὺ θὰ ὑπηρετήσουν στὸ πνευματικὸ αὐτὸ ἔργο. Παρακαλέστε λοιπὸν τὸν Θεό, ποὺ εἶναι ὁ κύριος καὶ ὁ ἰδιοκτήτης τῆς ἕτοιμης γιὰ θερισμὸ σπορᾶς, νὰ βγάλει καὶ νὰ στείλει ἐργάτες στὸ θερισμό του)» [Λουκᾶς 10,2]. Ὥστε αὐτὸς ἦταν ὁ πρῶτος ποὺ χρησιμοποίησε τὸ δρεπάνι· διότι Αὐτὸς ἀνέβασε στὸν οὐρανὸ τίς προσφορὲς τῶν πρώτων καρπῶν, ἀφοῦ προσέλαβε τὸ ἀνθρώπινο ἔνδυμα. Γι᾿ αὐτὸ καὶ τοῦτο καλεῖ θερισμό.

Κυριακή της Πεντηκοστής -Υπομνηματισμός της Ευαγγελικής περικοπής από τον Ιερό Χρυσόστομο

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ [: Ιω. 7, 37-52 και 8,12]

                                

«Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος (: κατά την τελευταία και επισημότερη από τις άλλες ημέρες της εορτής[της Σκηνοπηγίας] στάθηκε όρθιος ο Ιησούς και με δυνατή φωνή είπε: εάν κανείς αισθάνεται πόθο και δίψα, όχι για αγαθά υλικά και φθαρτά, αλλά για πνευματικά και αιώνια, για την εσωτερική γαλήνη και τη μακαριότητα της θείας ζωής, ας έλθει κοντά Μου μέσω της πίστεως και ας πίνει την αλήθεια που προσφέρω, για να ικανοποιηθούν έτσι οι πλέον μύχιοι και ευγενείς πόθοι του. Εκείνος που πιστεύει σε Εμένα,  σύμφωνα με τους λόγους της Γραφής, θα γίνει αστείρευτη πνευματική πηγή· και από την καρδιά και τα βάθη της ψυχής του θα αναβλύζουν ποταμοί από ολόδροσο τρεχούμενο νερό, για να ξεδιψά όχι μόνο ο ίδιος αλλά και όλοι όσοι έρχονται σε επικοινωνία με αυτόν)»[:Ιω.7,37-38]·[ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτου Τρεμπέλα].

     Εκείνοι οι οποίοι προσέρχονται για να ακούσουν το θείο κήρυγμα και είναι προσεκτικοί στα θέματα της πίστης, πρέπει να επιδεικνύουν τον έντονο πόθο όσων διψούν για να ξεδιψάσουν και ανάλογη επιθυμία να ανάπτουν μέσα τους, διότι έτσι θα μπορέσουν να συγκρατήσουν με ασφάλεια όσα λέγονται. Άλλωστε και οι διψασμένοι, όταν πάρουν στα χέρια τους ένα ποτήρι με νερό, το πίνουν με μεγάλη προθυμία και τότε πια σβήνουν τη δίψα τους και ησυχάζουν.

    Κατά όμοιο λοιπόν τρόπο και οι ακροατές των θείων λόγων, εάν τους ακούνε και τους δέχονται με πραγματική δίψα, δεν θα κουραστούν ποτέ , μέχρις ότου μάθουν τα πάντα. Για το ότι πρέπει συνεχώς να διψάμε και να πεινάμε για τα πνευματικά λέγει ο Κύριος: «Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται(:μακάριοι είναι εκείνοι οι οποίοι με σφοδρό εσωτερικό πόθο σαν πεινασμένοι και διψασμένοι επιθυμούν τη δικαιοσύνη και την τελειότητα, διότι αυτοί θα χορτάσουν καθώς θα ικανοποιηθούν πλήρως οι πόθοι τους)»[Ματθ.5,6]. Και εδώ λέγει ο Χριστός: «ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω». Οι λόγοι αυτοί έχουν την ακόλουθη σημασία: «Κανέναν δεν προσελκύω αναγκαστικά και με τη βία, αλλά εάν κανείς έχει μεγάλη προθυμία, εάν φλέγεται από τον πόθο για τα αιώνια αγαθά, αυτόν προσκαλώ εγώ».

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων - Περί του Αγίου Πνεύματος - Κατήχηση ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)

    

Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων

                   ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΙΖ΄(παράγραφοι Ε΄- ΛΗ΄)

                             «Καί εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιον»:

     ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ  ΣΤΗΝ ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

[Μέρος πρώτο: && Ε΄-Κ’]

     Ε΄.Το Άγιο Πνεύμα έχει βέβαια διάφορες ονομασίες, Ένα όμως και το Αυτό είναι το Πνεύμα το Άγιο, αυτοζωή, αυθυπόστατο και πάντοτε παρευρίσκεται με τον Πατέρα και τον Υιό. Και όχι πως από το στόμα και τα χείλη του Πατέρα ή του Υιού λαλείται ή αναπνέεται, ούτε πως στον αέρα διαχέεται, αλλά είναι ενυπόστατο. Λαλεί και Αυτό και ενεργεί και διακυβερνά πάνσοφα και αγιάζει ταυτισμένο βουλητικά και ενεργητικά με τον Πατέρα και τον Υιό, αλλά χωρίς να χάνει τη δική Του ξεχωριστή υπόσταση. Δηλαδή η σωτήρια οικονομία προς εμάς είναι συνεχής, σύμφωνη και μία. Και προέρχεται από τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, όπως ήδη έχουμε εξηγήσει. Θέλω δηλαδή να θυμάστε όσα τελευταία είπαμε. Και εκείνο να ξέρετε καλά, ότι δεν είναι άλλο το Πνεύμα στον μωσαϊκό Νόμο και στους Προφήτες και άλλο στα Ευαγγέλια και στους Αποστόλους, αλλά είναι Ένα και το Αυτό το Πνεύμα το Άγιο και στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, το Οποίο μίλησε στις θείες Γραφές.

    ΣΤ΄ Τούτο το Πνεύμα το Άγιο είναι που ήρθε στην Αγία Παρθένο Μαρία· διότι επειδή Εκείνος που θα γεννιόταν ήταν ο Χριστός, ο Μονογενής, δύναμη από τον Ύψιστο την περικύκλωνε και τη διαπότιζε· και το Πνεύμα το Άγιο που ήρθε σε αυτήν[βλ. Λουκ. 1,35: «Καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἄγγελος εἶπεν αὐτῇ· Πνεῦμα Ἅγιον ἐπελεύσεται ἐπὶ σὲ καὶ δύναμις ὑψίστου ἐπισκιάσει σοι· διὸ καὶ τὸ γεννώμενον ἅγιον κληθήσεται υἱὸς Θεοῦ(:Και ο άγγελος τής αποκρίθηκε: “Θα έλθει σε σένα το Πνεύμα το Άγιον. Αυτό θα σε καθαρίσει από το προπατορικό αμάρτημα και θα σε εξαγιάσει. Και η δύναμη του Υψίστου θα ρίξει τη δημιουργική και προστατευτική σκέπη της πάνω σου. Γι’ αυτό και το απολύτως αναμάρτητο και άγιο βρέφος που θα γεννηθεί με τον υπερφυσικό αυτό τρόπο, θα αναγνωρισθεί ότι είναι ο ίδιος ο Υιός του Θεού)»] την εξαγίαζε, για να της δώσει τη δυνατότητα να καταστεί άξια να δεχτεί Αυτόν, δια του Οποίου δημιουργήθηκαν τα πάντα[πρβ. Ιω.1,3: «Πάντα δι᾿ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν(:Όλα τα δημιουργήματα δημιουργήθηκαν δι’ Αυτού, σε συνεργασία με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα˙ και χωρίς Αυτόν δεν έγινε το παραμικρό απ’ όλα όσα έχουν γίνει)»].

«Η ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ ΣΗΜΕΙΟΝ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙΣ ΣΗΜΕΙΟΝ ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ»

π. Αθανάσιος Μυτιληναίος, « Η Πεντηκοστή σημείον ενώσεως και η Παγκοσμιοποίησις σημείον διαλύσεως» - (Κυριακή της Πεντηκοστής)

 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου [εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 18-6-2000]   (Β416)                                     

   Το Πνεύμα το Άγιον, αγαπητοί μου, ήδη είχε ανακληθεί από την Γην. Το είπε σαφώς ο Πατήρ: «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Οι άνθρωποι είχαν εξοκείλει. Παρότι ο Θεός είχε πει να μη μιγούν οι δύο κλάδοι του Αδάμ. Ο ένας ήταν του Κάιν και ο άλλος του Σηθ. Εμίγησαν όμως κινούμενοι από κίνητρα υλιστικά. «Είδαν», λέγει, «οι υιοί, οι απόγονοι του Σηθ ότι οι θυγατέρες των απογόνων του Κάιν ήταν πολύ ωραίες· και εμίγησαν». Και εχάλασαν. Και έφθασαν σε ένα σημείο που προκαλείται πλέον η απόφασις του Θεού για να έλθει ο Κατακλυσμός. Γι'αυτό λέγει… προσέξτε αυτήν την θέσιν «Οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα - δεν λέει «εἰς τοὺς αἰῶνας»-  διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας». Έγιναν σαρκικοί. Αίρω, λοιπόν, το Πνεύμα μου το Άγιον. Από δω ας μάθομε ότι ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να έχει το Πνεύμα του Θεού. Δεν… τρόπον τινά, προσγειούται ομαλά το Πνεύμα το Άγιον εις τον σαρκικόν άνθρωπον. Γνωρίζομε πλέον από την Καινή Διαθήκη ότι ο άνθρωπος είναι όχι η ψυχή του μόνον αλλά και το σώμα του και κυριότατα το σώμα του, ναός του Αγίου Πνεύματος. Πώς λοιπόν αυτό το σώμα, το οποίον θα συρθεί εις την ανηθικότητα, την ποικίλη ανηθικότητα, πώς είναι δυνατόν πλέον, αφού καταπροδόθηκε ως ναός του Αγίου Πνεύματος να μένει πλέον μέσα εκεί το Πνεύμα το Άγιον;

  Πράγματι, η όλη ζωή των ανθρώπων διετηρήθη για 120 χρόνια ακόμη. Και επήλθε ο Κατακλυσμός. Διεσώθη μόνον η οικογένεια του Νώε. Και άρχισε πάλι η ανθρωπότητα να απλώνεται στη Γη. Αλλά η ρίζα της ανθρωπότητος παρέμενε πονηρή. Η πρόθεσις, η σκέψις. Μάλιστα εκεί κάπου λέγει το ιερό κείμενο της Γενέσεως ότι «ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶς ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητος αὐτοῦ». Κι όταν απεφάσισαν οι άνθρωποι να απλωθούν σε όλη τη Γη, είπαν μεταξύ των να δημιουργήσουν ένα υλικόν μνημείον, για να θυμούνται την αφετηρία του ξεκινήματός των. Από πού έφυγαν, από πού ξεκίνησαν. Και άρχισαν να κτίζουν τον πύργον της Βαβέλ.

Scripta manent et docent (τα γραπτά μένουν και διδάσκουν) Για να θυμούνται οι παλαιοί και να μαθαίνουν οι νέοι.

Δυστυχώς το τελευταίο διάστημα πολλοί είναι εκείνοι που καταφέρονται εναντίον της Αποτείχισης αποκαλώντας την αίρεση. Χρησιμοποιούν μάλιστα και τον όρο Αποτειχισμός όπως αντίστοιχα παλαιότερα Αρειανισμός, Νεστοριανισμός, Μονοφυσιτισμός κ.α 

Όλοι αυτοί δεν θα πρέπει να ξεχνούν ότι ο μεγαλύτερος σύγχρονος άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης κατά τη δεκαετία του 1970 είχε συμμετάσχει μαζί με όλους τους μοναχούς της Ιεράς Μονής Σταυρονικήτα στη διακοπή μνημοσύνου του αιρετίζοντος Πατριάρχη Αθηναγόρα.

Μάλιστα αυτό που έχω διαβάσει είναι ότι ο ίδιος ο άγιος είχε παροτρύνει τον Ηγούμενο Βασίλειο Γοντικάκη προς αυτή την κατεύθυνση να διακόψει δηλαδή την εκκλησιαστική κοινωνία με τον αιρετικό Πατριάρχη.

Τιμή Αγίου μίμησις Αγίου!

Πηγή 

Η εκδίκηση των νεκρών!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ; ΕΚΔΙΚΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ;

                  

Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς

                    ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΔΥΟ ΚΕΙΜΕΝΑ

Διηγήσατο ἡμῖν ὁ Ἀββᾶς Παφνούτιος, ὄτι: ὅταν ἤμην νεώτερος ἡσύχαζον πλησίον τοῦ Ἀββᾶ Ἀπολλῶ· ὅταν ἦλθεν ἡ Κυριακὴ τῶν Βαΐων ἐπῆγον εἰς τὸν Γέροντα λίαν πρωῒ καὶ ἀσπασάμενος αὐτὸν καὶ εὐλογηθείς, ἐκάθισα πλησίον του, καὶ παρεκάλουν αὐτόν, ὅπως δεχθῇ με νὰ κατοικήσω μετ᾿ αὐτοῦ διότι καθ᾿ ὅλην τὴν ἁγίαν Τεσσαρακαστὴν μόνος μου κατοικῶν, πολὺ ἐπολεμήθην ἀπὸ τὸν δαίμονα τῆς πορνείας, ἀλλ᾿ ὁ Γέρων δὲν συγκατετίθετο. Παραμείνας μέχρι τῆς ἕκτης ὥρας (μεσημβρίας) ὡς ἀνεχώρησα κατερχόμενος τοῦ Ὄρους, εἰς τὸν δρόμον συνήντησα τὸν ὑπηρέτην αὐτοῦ τοῦ Γέροντος, πηγαίνοντα εἰς αὐτόν, κτυπῶντα τὸ πρόσωπόν του καὶ μαδῶντα τὰς τρίχας τοῦ γενείου του, καὶ ἰδόντος με παρεβιάσατο νὰ ἐπανέλθω εἰς τὸν Γέροντα· ὡς δὲ ὑπήγομεν, προσπεσὼν ἐδιηγήθη πρὸς αὐτὸν λέγων· Περιπατοῦντες μετὰ τοῦ μικροτέρου ἀδελφοῦ μου, ἐπεράσαμεν ἀπὸ τὸν τάφον τοῦ Ὑπάτου, μὴ γνωρίζοντες ὅτι κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ περάσῃ τὴν νύκτα ἀπὸ αὐτὸν τὸν δρόμον. Ἐνῷ περιεπάτομεν, ἐξ αἴφνης φαντασία δαιμονικὴ ἐλθοῦσα ἐκ τοῦ μνήματος, ἥρπασέ μου τὸν ἀδελφόν. Ὡς ἤκουσε τοῦτο ὁ Γέρων, βοήσας πρὸς τὸν Θεὸν εἶπε· Κύριε ὁ Θεὸς τῶν Δυνάμεων, παρακαλῶ σε βοήθησόν με. Καὶ προσευχηθεὶς ὁ Γέρων, λαβὼν καὶ ἐμὲ μαζί του ἐπηγαίνομεν.

Περιπατήσαντες οὖν ἀπὸ ἐνάτης ὥρας τῆς ἡμέρας καὶ δι᾿ ὅλης τῆς νυκτός, περὶ τὰ χαράγματα τῆς ἡμέρας, ἐφθάσαμεν εἰς τὸν τόπον, ἐν ᾧ ἡρπάγη ὁ ἄνθρωπος. Πρασευχηθέντες ἐπὶ ὥραν πολλήν, ἐξεκίνησεν ὁ Γέρων νὰ πηγαίνῃ πρὸς τὸν τάφον τοῦ Ὑπάτου, ἀκολουθοῦντες καὶ ἡμεῖς αὐτόν. Πλησιαζόντων ἡμῶν εἰς τὸν τάφον, φοβεραί τινες καὶ καταπληκτικαὶ φαντασίαι ἐγίνοντο, μορφαὶ διάφοροι καὶ ἐξηλλαγμέναι ἐφαίνοντο, ἀνθρώπων, κτηνῶν, δρακόντων καὶ θηρίων πυῤῥοειδῶν καὶ καπνῶν ἐρευγομένων, περικυκλωσάντων ἡμᾶς καὶ ἐγγίζοντα ἡμῖν καὶ βλεπόμενα καὶ ἀκουόμενα καὶ ἐφαπτόμενα ὡς καὶ τῇ πνοῇ ἡμᾶς συνέχεσθαι. Ὁ δὲ Γέρων καὶ ἑαυτὸν καὶ ἡμᾶς τῇ σφραγῖδι τοῦ Σταυροῦ σημειωσάμενος, καὶ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπικαλούμενος, καὶ ἡμᾶς προστάξαντος νὰ λέγωμεν τὴν ἀρχὴν τοῦ ἑξηκοστοῦ ἑβδόμου ψαλμοῦ «Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν· ὡς ἐκλείπει καπνὸς ἐκλιπέτωσαν, ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός...» ἐπροχώρει ἐμπρὸς πλησιέστερον τοῦ τάφου γενόμενος. Ὅσον δὲ ἐπλησίαζε τοσοῦτον καὶ αἱ δαιμονικαὶ φαντασίαι φοβερώτεραι ἐγένοντο.

Περί του θείου φόβου ως πρώτης εντολής

Αν κανείς θέλει να προχωρήσει σύντομα, πρέπει στις εντολές μάλλον να δείχνει την επιμέλειά του και όχι αλλού, γιατί αλλιώς θα πέσει σε γκρεμό, ή μάλλον σε χάος. Γιατί όπως στα επτά χαρίσματα του Πνεύματος, αν δεν αρχίσει από το φόβο, δεν μπορεί κανείς ν’ ανέβει ποτέ στα άλλα, έτσι και στους μακαρισμούς του Κυρίου. Καθώς λέει ο Δαβίδ, αρχή της σοφίας είναι ο φόβος του Κυρίου (Ψαλμ. 110:10). Και άλλος Προφήτης, αναφέροντας τα χαρίσματα από την κορυφή προς τα κάτω, είπε: «Πνεύμα σοφίας και συνέσεως, πνεύμα βουλής και ισχύος, πνεύμα γνώσεως και ευσεβείας, πνεύμα φόβου Θεού» (Ησ. 11:2-3).

Και ο Κύριος από το φόβο άρχισε να διδάσκει, λέγοντας: «Μακάριοι όσοι νιώθουν φτωχοί μπροστά στο Θεό» (Ματθ. 5:3). Αυτό σημαίνει να γίνει κανείς κατατρομαγμένος από το φόβο του Θεού, και να έχει ταπείνωση συντριβή ψυχής. Ο Κύριος έθεσε ως θεμέλιο αυτή την εντολή, επειδή γνωρίζει ότι χωρίς αυτήν, ακόμη και όταν κανείς ζει στον ουρανό, δεν ωφελείται, αν έχει την παραφροσύνη με την οποία έπεσαν ο διάβολος και ο Αδάμ και πάρα πολλοί άλλοι.

✶✶✶

Γι’ αυτό οφείλει εκείνος που θέλει να τηρήσει την πρώτη εντολή, δηλαδή τον φόβο όπως είπαμε, να μελετά με μεγάλη επιμέλεια τα συναπαντήματα της ζωής και τις ευεργεσίες του Θεού, τις αμέτρητες και ανεξερεύνητες· και όσα έκανε και κάνει σ’ εμάς με ορατά και αόρατα μέσα, με εντολές και δόγματα, με απειλές και υποσχέσεις, φυλάγοντάς μας, τρέφοντάς μας, προνοώντας, ζωογονώντας και λυτρώνοντάς μας από ορατούς και αόρατους εχθρούς. Τις ασθένειες που προκαλεί η δική μας αταξία, τις θεραπεύει με τις προσευχές και τις πρεσβείες των Αγίων Του. Στις αμαρτίες, στις ασέβειες και στις ανομίες μας μακροθυμεί πάντα, για όσα κάναμε και κάνουμε και όσα μέλλουμε να κάνουμε· από αυτά μας λύτρωσε η χάρη Του.

Έτσι έκανε ο άγ. Μάρκος ο Ευγενικός; Ο μέγας αιρετικός θα αποφασίσει αν ο μητρ. Τυχικός ορθοδοξεί!!!

Ανατροπή: Προσέφυγε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ο Τυχικός – Αναστέλλεται για 6 μήνες η απόφαση της Ιεράς Συνόδου και παραμένει Μητροπολίτης

μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Ο Βαρθολομαίος είναι ο μεγαλύτερος αιρεσιάρχης όλων των αιώνων.

 

Προσφυγή στο Οικουμενικό Πατριαρχείο κατέθεσε, όπως αποκάλυψε η διαδικτυακή ιστοσελίδα «Ένωση Ορθοδόξων Δημοσιογράφων» (ΕΟΔ), ο Μητροπολίτης Τυχικός, μετά την απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου στις 22 Μαΐου 2025, να τον παύσει από τα καθήκοντά του στη Μητρόπολη Πάφου. Η εξέλιξη αυτή αναστέλλει για τουλάχιστον έξι μήνες τη διαδικασία πλήρωσης του θρόνου της Μητροπόλεως Πάφο.

Η πολυσέλιδη προσφυγή, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα, κατατέθηκε σήμερα στη Γραμματεία της Ιεράς Συνόδου και ενεργοποιεί το ανώτατο ένδικο μέσο που προβλέπεται από το άρθρο 81 του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου. Το άρθρο παρέχει το δικαίωμα σε κάθε αρχιερέα που καθαιρείται ή εκθρονίζεται να προσφύγει ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχη, δυνατότητα που ισχύει και στην Εκκλησία της Ελλάδος.

Ἡ προβληματικὴ χριστολογία τοῦ J. Ratzinger

Ἡ προβληματικὴ χριστολογία τοῦ J. Ratzinger

 

Τοῦ κ. Εὐλαλίου Θωμαΐδη, Θεολόγου

  Στὸ παρὸν μας κείμενο θὰ ἐπικεντρωθοῦμε στὴν κατάδειξη ὁρισμένων αἱρετικῶν διδασκαλιῶν τῆς χριστολογίας τοῦ J. Ratzinger ἤ, ἀλλιῶς, τοῦ πάπα Βενέδικτου XVI.

  Προτοῦ, ὅμως, ἀσχοληθοῦμε μὲ τὴ χριστολογία J. Ratzinger, θὰ κάνουμε μία σύντομη ἀναφορὰ στὴν τριαδολογία του. Σύμφωνα μὲ τὸν πάπα Βενέδικτο XVI, ὁ Θεὸς τοῦ χριστιανισμοῦ δὲν ἀναφέρεται σὲ ἕνα θεὸ ποὺ θεωρεῖ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον τὸν ἑαυτό του, ὅπως ἐκεῖνος τοῦ Ἀριστοτέλη, ἀλλὰ σὲ ἕνα Θεὸ ποὺ βρίσκεται σὲ αἰώνιο διάλογο ὑποστάσεων [1], αὐτὸ ποὺ τόσο κοινότοπα καλεῖται στὶς μέρες μας ὡς ἀγαπητικὴ κοινωνία προσώπων. Ὁ Τριαδικὸς Θεὸς δὲν εἶναι κάτι ἄλλο πέραν ἀπὸ ἕνα ἐμεῖς, τὸ ὁποῖο συνίσταται ἀπὸ τὸν Πατέρα / πηγαία ἀγάπη, τὸν Υἱὸ / παραληφθεῖσα ἀγάπη καὶ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα / ἀμοιβαῖος σύνδεσμος τῆς δωριζόμενης καὶ τῆς παραληφθείσης ἀγάπης. Ἐν ἄλλαις λέξεσιν, ὁ Πατὴρ εἶναι ὁ χορηγός τῆς ἀγάπης, ἐκεῖνος ποὺ ἐγκαταλείπει τὸ κλείσιμο στὸν ἑαυτό του, γεννώντας τὸν Υἱό. Ὁ Πατήρ, λοιπόν, δωρίζει ὅλα ὅσα ἔχει στὸν Υἱό του. Ὁ Υἱός, μὲ τὴ σειρά του, εἶναι καθαρὴ δεκτικότητα, ἐκεῖνος ποὺ λαμβάνει τὸ ἀΐδιο δῶρο τῆς θείας οὐσίας καὶ τῶν θείων ἰδιωμάτων ἐκ τοῦ Πατρός. Ἐν ὀλίγοις, ὁ Υἱὸς δὲν εἶναι ἄλλο παρὰ ἡ λήψη καὶ ἡ ἀγαπητικὴ ἐπιστροφὴ ὅλων ὅσα ἐξέλαβε ἐκ τοῦ Πατρὸς στὸν Πατέρα. Τέλος, ἡ πράξη τῆς ἀντίδοσης ἢ ἐπιστροφῆς ἐκείνων ποὺ ὁ Υἱὸς ἐξέλαβε ἀπὸ τὸν Πατέρα ταυτίζεται μὲ τὸ ἴδιο τὸ πρόσωπο τοῦ Ἁγ. Πνεύματος. Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἁρμόζει νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι γιὰ τοὺς Ἕλληνες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας δὲν ὑπάρχει κανένα εἶδος ἀμοιβαιότητας, καθότι 1) ἡ ἀγάπη δὲν ταυτίζεται μὲ τὴ θεία οὐσία καὶ 2) ἡ ἀγάπη δὲν χρησιμοποιεῖται ἀπὸ κάθε πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος σύμφωνα μὲ τὸ προσωπικό του ἰδίωμα. Συνεπῶς, ἡ ἀγάπη εἶναι μία, δίχως νὰ εἶναι οὐσία, καθὼς δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο παρὰ ἄκτιστη φυσικὴ ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ πρὸς τὴν κτίση, καὶ μάλιστα μία ἀπὸ τὶς ἐκδηλώσεις της. Δυστυχῶς, ἡ ἀγαπητικὴ διαλογικὴ κοινωνία τῶν τριαδικῶν προσώπων ἔχει ὑποστηριχθεῖ καὶ ἀπὸ ὀρθόδοξους θεολόγους, ὅπως ὁ π. Ν. Λουδοβίκος [2].

Ὁ Χριστιανός πρέπει νά ἀποφεύγει τήν ἀρρωστημένη Θρησκευτικότητα, τὴν τόσο σοβαρὴ ἀσθένεια τῆς ἐποχῆς μας ποὺ ὁδηγεῖ σὲ σοβαρὰ λάθη.

                                             

Ἅγιος Πορφύριος (Μπαϊρακτάρης)

Μοῦ ἔλεγε ὁ Γέροντας μία μέρα: «Ὁ χριστιανός πρέπει νά ἀποφεύγει τήν ἀρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο τό αἴσθημα ἀνωτερότητος γιά τήν ἀρετή του, ὅσο καί τό αἴσθημα κατωτερότητος γιά τήν ἁμαρτωλότητά του. Ἄλλο πράγμα εἶναι τό κόμπλεξ καί ἄλλο ἡ ταπείνωση ἄλλο ἡ μελαγχολία καί ἄλλο ἡ μετάνοια.

Μέ ἐπισκέφθηκε κάποτε ἕνας κοσμικός ψυχίατρος καί μοῦ κατηγόρησε τόν Χριστιανισμό, διότι, ὅπως εἶπε, δημιουργεῖ ἐνοχές καί μελαγχολία. Τοῦ ἀπάντησα: Παραδέχομαι, ὅτι μερικοί χριστιανοί, ἀπό σφάλματα δικά τους ἤ ἄλλων, παγιδεύονται στήν ἀρρώστια τῶν ἐνοχῶν, ἀλλά κι ἐσύ πρέπει νά παραδεχθεῖς, ὅτι οἱ κοσμικοί παγιδεύονται σέ μία χειρότερη ἀρρώστια, τήν ὑπερηφάνεια. Καί οἱ μέν θρησκευτικές ἐνοχές, κοντά στόν Χριστό, φεύγουν μέ τήν μετάνοια καί τήν ἐξομολόγηση, ἡ ὑπερηφάνεια ὅμως τῶν κοσμικῶν, πού ζοῦν μακριά ἀπό τόν Χριστό, δέν φεύγει.

Σχόλια καὶ προβληματισμοὶ σχετικὰ μὲ τὴν ἐκθρόνηση τοῦ Μητροπολίτου Πάφου Τυχικοῦ

Οι παρακάτω προβληματισμοί είναι και λογικοί και με επιχειρήματα κατοχυρωμένοι αποδεικνύοντας για μία ακόμα φορά, όπως πολλές φορές έχουμε κι εμείς επισημάνει, ότι η ασυνέπεια και η αδιάκριτη οικονομία μόνο προβλήματα και σκανδαλισμό μπορεί να προκαλέσουν. Το δε σχόλιο του π. Αναστασίου Γκοτσόπουλου (στο ιστολόγιο «Εθνέγερσις») που με περίσσια έπαρση χαρακτήρισε το άρθρο «απαράδεκτο» αποδεικνύει ότι την διψυχία και την κοντή μνήμη του π. Αναστασίου.

Α.Τ.

Ὅσο γιὰ αὐτὴ τὴν γελοιότητα, ὅτι ἡ ἀποτείχιση εἶναι αἵρεση καὶ γιὰ ἄλλους παρασυναγωγὴ, ποὺ ἔτρεξαν νὰ χαρακτηρίσουν οἱ ἄσχετοι, ἀλλὰ κυρίως οἱ ἐμπλεκόμενοι Ἐπίσκοποι, οἱ ὁποίοι γνωρίζουν πολὺ καλὰ τί λέει ὁ 15^ος κανόνας τῆς Α΄Β΄ Συνόδου, καταλαβαίνουμε τὸ γιατὶ ἔγιναν ὅλα αὐτά

Γράφει ὁ Πᾶνος 

Σεβαστοὶ Πατέρες καὶ ἐν Χριστῷ ἀδερφοί,

Χαίρετε ἐν Κυρίῳ!

Μὲ ἀφορμὴ, ἀφ᾿ ἑνὸς τὰ ὅσα συνέβησαν καὶ ἔχουν γραφτεῖ αὐτὲς τὶς ἡμέρες ὅσον ἀφορᾶ στὸν ἀπαράδεκτο καὶ συνάμα ἐξοργιστικὸ τρόπο ἐκθρονήσεως τοῦ Μητροπολίτου Πάφου ἀπὸ τὴν Σύνοδο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου καὶ ἀφ᾿ ἑτέρου οἱ δηλώσεις τοῦ μητροπολίτου Τυχικοῦ μετὰ τὴν ἀπόφαση τῆς Ἱ. Συνόδου, ἀναγκαζόμαστε νὰ θίξουμε κάποια πράγματα, τὰ ὁποῖα μᾶς δημιούργησαν πολλὲς ἀπορίες καὶ προβληματισμοὺς, ὥστε νὰ προβληματιστοῦν καὶ ἄλλοι διότι τὰ πράγματα δὲν εἶναι τόσο ξεκάθαρα καὶ ποὺ δυστυχῶς πολλοὶ ἔσπευσαν νὰ βγάλουν συμπεράσματα, εἴτε ὑπέρ τῆς μιᾶς πλευρᾶς εἴτε ὑπέρ τῆς ἄλλης καὶ αὐτὸ μόνο τοὺς οἰκουμενιστὲς καὶ αὐτοὺς ποὺ τὸ δημιούργησαν ἐξυπηρετεῖ καὶ κανέναν ἄλλο. 

Συστηματικὴ ἄρνηση τελέσεως μεικτῶν γάμων

Νὰ ξεκινήσω κατ᾿ ἀρχὴν μὲ τὴν Β΄ καταγγελία γιὰ «συστηματικὴ ἄρνηση τελέσεως μεικτῶν γάμων»ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Τυχικὸν Πάφου καὶ τὴν Μητρόπολη Πάφου, καθὼς καὶ «ἄρνηση τοῦ Μυστηρίου τοῦ Χρίσματος καὶ πιστοποιητικῶν Ὀρθοδόξου Πίστεως, τὰ ὁποῖα τελέσθησαν καὶ ἐκδόθησαν ἀπὸ κανονικὲς Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες».

https://www.alphanews.live/cyprus/gi-aftous-tous-logous-xilosan-ton-tychiko-apo-tin-mitropoli-pafou/

Αὐτὴ ἡ καταγγελία, ἔρχεται σὲ πλήρη ἀντίφαση μὲ τὰ ὅσα μᾶς πληροφορεῖ ὁ π. Ἀναστάσιος Γκοτσόπουλος στὸ τέλος κειμένου του ποὺ δημοσιεύσαμε καὶ ποὺ θὰ δώσω παρακάτω τὸν σύνδεσμο τῆς δημοσιεύσεως, ἀλλὰ τὸ ἴδιο παραδέχεται ὁ ἴδιος, ὁ τέως Μητροπολίτης Πάφου σὲ δήλωσή του ποὺ διάβασα, ἀλλὰ δυστυχῶς δὲν φύλαξα τὸν σύνδεσμο τῆς δημοσιεύσεως.